zaterdag 4 juli 2020

351. Mijn blog bestaat zeven jaar!

Op 6 juli 2013 verscheen mijn eerste bericht. Daarin kondigde ik aan te gaan schrijven over "homoseksualiteit, humanisme, openbaar onderwijs, Nederlandse cultuur   (maatschappij, taal, geschiedenis en aardrijkskunde)  wereldwijd, Fryslân", enzovoorts. Wat is er sindsdien gebeurd? En hoe is het onverwacht grote succes van mijn blog te verklaren met lezers in nu meer dan 150 landen die ruim 400.000 keer mijn blog hebben bekeken? Over die vragen en antwoorden gaat dit blogbericht. Per elk jaar noem ik de tien nog altijd het meest bekeken blogberichten die in dat jaar zijn verschenen met de bijbehorende achterliggende series.

Eerste jaar
Op 5 juli 2014 schreef ik bericht 49 over het feit dat mijn blog één jaar bestond en 6.000 keer was bekeken. Mijn blog bleek veel gelezen te worden door scholieren, studenten en afgestudeerden Nederlands in het buitenland. Het meest bekeken in de serie Nederlands wereldwijd uit het eerste jaar is nog altijd blogbericht 17, Disadvantaged by English. Dat wordt in populariteit gevolgd door bericht 12, Handicapé par la francophonie, bericht 20, No Dutch please!, en als minst bekeken blogbericht nummer 13 over Afrikaner identiteit.

Hieronder geef ik een overzicht van de meest gelezen blogberichten die in het eerste jaar verschenen, in volgorde van populariteit, en de bijbehorende series. Het nog altijd meest bekeken blogbericht uit het eerste jaar is nummer 32, Mijn eerste vriendje, in de serie mijn eigen homoverleden. Dit blogbericht is ook opgenomen in mijn boek met memoires.

Dat wordt gevolgd door nummer 29 over de Russische homovervolging, in de serie over de wereldwijde homovervolging, door nummer 33 over de Friese taalvrede, in de serie over Friesland, door nummer 15 over de (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam, in de serie over Amerika, door nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013), in mijn blogserie over humanisme, door nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, in mijn serie over Vlaanderen, door blogbericht nummer 27 over het "Dachautje spelen", in de blogserie over mijn eigen onderwijsverleden, door bericht nummer 44 over Mediamanipulatie, in mijn serie over mediakritiek, en door bericht nummer 36 over Lesbisch ouderschap, in de blogserie over homoseksualiteit in Nederland. Dat jaar plaatste ik teksten die staan in mijn memoires.

Tweede jaar
Op 4 juli 2015 schreef ik bericht 100 over het feit dat mijn blog twee jaar bestond en toen 35.000 keer was bekeken. Hoe is die (bijna) verzesvoudiging in één jaar te verklaren? Dat komt door de veelbekeken serie intimiteit en erotiek tussen mannen. In het tweede jaar en de daaropvolgende jaren trekt deze serie de meeste lezers. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het tweede jaar zijn: nummer 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, bericht nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins bericht nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 85 over Zoenende voetballers, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. Blogbericht 91 over Olieworstelen werd het minst bekeken.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het tweede jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 65 over verhullende statistieken uit godsdienstonderzoek, in mijn serie over humanisme. Dit is vooral bekeken in Rusland. Vermoedelijk vanwege de toenemende homovijandige invloed van de Russisch orthodoxe kerk. Rusland zit in de top drie landen wat bloglezers betreft.

Het derde nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 80 over de World Press Photo 2014, in de blogserie over de wereldwijde homovervolging. Dat wordt gevolgd door nummer 71 over Nederlands wereldtaal?, in mijn blogserie over Nederlands wereldwijd, door nummer 61 over Racisme?, in mijn serie over racisme- en islamdebat, door nummer 51 over Homostudies, in de serie over homoseksualiteit in Nederland, door nummer 81 over Fryske taalfrede, in mijn blogserie over Friesland, door nummer 74 over Valse nichten, in de serie over mediakritiek, door nummer 50 onder de titel Aan de dood ontsnapt..., in de blogserie over mijn eigen homoverleden, en ten slotte door nummer 67 over American Paradoxes, in de serie over Amerika. Ook in het tweede jaar plaatste ik als voorpublicaties in mijn blog teksten die einde 2016 zijn opgenomen in mijn memoires.

Derde jaar
Op 30 juli 2016 schreef ik in bericht 154 over het feit dat mijn blog drie jaar bestond en toen 120.000 keer was bekeken. Die (bijna) verviervoudiging komt vooral door de serie over intimiteit en erotiek tussen mannen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het derde jaar zijn: het blogbericht nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno?, nummer 113 over Homo-erotische humor, nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, nummer 124 over Mannen tongzoenen mannen, en nummer 125 over Homo-erotisch met tepels spelen. In deze serie met kritiek op homoporno verwijs ik naar meer erotische alternatieven die dankzij de zoekmachine van Google nu makkelijker te vinden zijn.

Via via hoorde ik dat sommige Nederlandse homo's kritiek hadden op mijn aandacht voor homoporno. Dat past bij mijn eerdere ervaring dat de homobeweging heel schijnheilig is over homoporno. Men wil er niets mee te maken hebben maar kijkt er wel naar en negeert dat veel geld verdient wordt over de ruggen van veel homo's in erg homovijandige landen. Bovendien ontstaat door die vooroordeelbevestigende homoporno een negatief beeld dat tegenstanders van gelijkberechtiging in de kaart speelt. Komisch vond ik de klacht van een homo die bij Google mijn naam had ingetikt en toen een link zag naar een blogbericht van mij dat over grootgeschapen mannen ging. Hij vond dat dit erg veel over mijn blog zei. Hij besefte niet dat de zoekmachine van Google niet toevallig uit mijn 200 blogberichten juist dit blogbericht voor hem had uitgekozen: het zegt meer over zijn zoekgedrag op internet dan over mijn blog waar dit onderwerp maar een half procent van mijn 200 blogberichten uitmaakt. Ik ben blij dat mede dankzij mijn blog het aanbod aan homo-erotiek is vergroot.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het derde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het derde jaar is nummer 114 over Identiteit als keuze, in de serie humanisme. Dat wordt als derde gevolgd door bericht 144 met de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, in de serie over mediakritiek, als vierde door nummer 143 over Friesland in mijn memoires, in mijn blogserie Friesland, als vijfde door nummer 128 over Homovluchtelingen, in de serie homoseksualiteit in Nederland, en als zesde door nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, in de serie Nederlands wereldwijd.

Op de zevende plaats eindigen drie blogberichten die evenveel bekeken zijn: nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 107 over mijn rol bij Homostudies Utrecht en nummer 108 over mijn rol bij Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer, alle drie in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste eindigde bericht 148 over de homovijandige aanslag in Orlando, Homo/lesbische vooruitgang (3), in mijn blogserie over de wereldwijde homovervolging. Als negende eindigde nummer 119, IHEU & de Verenigde Staten, in mijn serie Amerika, en als tiende eindigde bericht nummer 110 over Strategische blunders door 'antiracisten', in de serie racisme- en islamdiscussie. Ook in het derde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die eind 2016 zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.

Vierde jaar
In het eerste jaar werd mijn blog 6.000 keer bekeken. In het tweede jaar kwamen daar nog eens 29.000 bij, in het derde jaar 85.000 en in het vierde jaar 80.000. Dat brengt de stand nu op ruim 200.000 keer bekeken. De groei stabiliseert dus. Is dat reden tot zorg? Voor mij niet. Het is niet mijn bedoeling om sensatiegericht zo veel mogelijk lezers te trekken. Maar wel om internet en traditionele media aan te vullen of te verbeteren. Vooral als het gaat om onderwerpen als homoseksualiteit, humanisme, democratie en mensenrechten. En dan vooral gericht op een wereldwijde groep lezers die Nederlands kan lezen en belangstelling heeft voor Nederland en alles wat daar mee samenhangt, zowel historisch als hedendaags.

In het vierde jaar is (van alle dat jaar verschenen berichten) het meest gekeken naar mijn blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland, in de blogserie over de verkiezingen en regeringsvorming in Nederland. In die serie werd (in volgorde van populariteit) daarna het meest gekeken naar blogbericht 184: CDA-aanval op zelfbeschikking, blogbericht 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, blogbericht 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het eeuwenoude poldermodel, bericht 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, blogbericht 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het grote belang van samenwerkingsstrategieën, blogbericht 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, blogbericht 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, bericht 179: Moreel leiderschap: wat is dat? en bericht 180: Referendum? Schijnvertoning! (2) over het Oekraïne-referendum. In deze serie werd het minst gekeken naar bericht 181: De anti-elite-paradox over elitaire 'anti-elite' acties en bericht 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland over versimpeling van de werkelijkheid.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vierde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vierde jaar is blognummer 162: Homovoorlichting op school moet beter in de serie homoseksualiteit in Nederland, en dat wordt gevolgd door blognummer 169: Mijn memoires zijn uit en mijn eerste vlog is er! in de serie mijn eigen homoverleden, door nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) in de serie racisme- en islamdiscussie, door blognummer 172: Tegen homoporno en vóór homo-erotiek in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, door nummer 173: Geweld en preutsheid in de VS in de serie Amerika, door nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? in de serie mediakritiek, door nummer 167: Mijn rol in de wereldwijde homobeweging in de serie wereldwijde homovervolging, door nummer 176: Achtste vlog: Friezen uitvinders poldermodel in de serie Friesland, en door het laatste blognummer 163: Taalstrijd en humanisme in België in de serie over humanisme. Ook in het vierde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.

Vijfde jaar
In het vijfde jaar is verreweg het meest gekeken naar blogbericht 226: Terugblik op 2017: populismegolf gestopt. Ook in deze serie over populisme is (in volgorde van populariteit) verder het meest gekeken naar blogbericht 227: Populismepreventie in Nederland, gevolgd door 210: Zijn media handlangers van populisten? (1), door blogbericht 214: Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?, door bericht 233: Referendum: aanval op democratie, door blogbericht 217: Zijn media handlangers van populisten? (2), door blogbericht 228: Populismepreventie in Europese Unie, door bericht 234: Red de benoemde burgemeester!, door blogbericht 238: Nederlanders worden optimistischer! en tenslotte door blogbericht 236: Verkiezingen van 21 maart 2018 hoopgevend. Deze belangstelling is bemoedigend!

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vijfde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vijfde jaar is blognummer 203: "Anti Gay Porn"? (6) Oraal oogcontact in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, als derde gevolgd door blogbericht 221: #MeToo (2) Job Gosschalk in de serie #MeToo, als vierde gevolgd door blogbericht 209: Zijn media handlangers van terroristen? in de serie mediakritiek, als vijfde gevolgd door blogbericht 240: Antihomogeweld (1) in de serie homoseksualiteit in Nederland, als zesde gevolgd door blogbericht 242: De onvrijheid van godsdienst (1) in de serie humanisme, als zevende gevolgd door blogbericht 233: #MeToo (4) #IkOok (1) Ben ik verkracht? in de serie mijn eigen homoverleden, als achtste gevolgd door blogbericht 201: Misverstanden rond Europese Unie in de serie vlogberichten (zie hieronder), als negende blogbericht 233: Referendum: aanval op democratie in de serie democratie en als tiende mijn blogbericht 213: Is homo/lesbische gezichtsherkenning gevaarlijk? in de in het buitenland goed bekeken serie wereldwijde homovervolging.

Zesde jaar
In het zesde jaar is het meest gekeken naar de serie over Vreedzaam Friesland. Het meest is gekeken naar blogbericht 258 over de Friese geschiedenis van Kneppelfreed (1951) tot Friese taalwet (2014). Daarna gevolgd door blogbericht 266 over de zogenaamde blokkeer-Friezen, blogbericht 260 over de vergelijking tussen Friesland en Vlaanderen, blogbericht 257 over de Friese geschiedenis tot WOII, blogbericht 279 over de rol van de Friese koning Radboud, bericht 259 over de betekenis van de verschillende soorten Elfstedentochten, blogbericht 270: Blokkeer-Friezen worden gediscrimineerd, blogbericht 264 over Friezen en immigratie, bericht 285: Trotse Friezen: wat betekent dat?, bericht 294: Vrijheid bevorderende identiteiten en het recente bericht 299: Het leven is goed in Friesland!

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het zesde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Als tweede eindigt blogbericht 277: De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte in de serie over mediakritiek. Als derde blogbericht 282: Vaticaan is géén "homogemeenschap"! in de serie over wereldwijde homovervolging. Als vierde blogbericht 283: Het gaat goed met Nederland maar...  in de serie over populisme in Nederland. Als vijfde blogbericht 284: Nederlands wereldtaal: niet in Nederland? in de serie over Nederlands wereldwijd. Als zesde blogbericht 280: Regenboogvlag sluit niemand buiten in de serie over wereldwijde homobeweging. Als zevende blogbericht 280: Strategisch demonstreren 50 jaar geleden in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste blogbericht 265: Referendum: aanval op democratie (2) in de serie tegen referenda. Als negende blogbericht 254: Is Hongarije in gevaar? in de serie populisme in Europa. En als tiende blogbericht 278: Haatmanifest tegen homo's en transgenders in de serie homoseksualiteit in Nederland. Heel actueel.

Zevende jaar
In het zevende jaar is weer het meest gekeken naar mijn blogserie over Friesland. Het best bekeken werd blogbericht 306, Fryslân boppe! Regenboogvlag omlaag? (1), gevolgd door blogbericht 333, Fryslân boppe! Regenboogvlag omlaag? (2). Op 27 mei 2020 sloot Friesland als laatste provincie zich aan bij het regenboogakkoord. In de meeste media werd de indruk gewekt dat het alleen maar zou gaan om het hijsen van de regenboogvlag. Maar het echte probleem was en is dat Friesland rijkssubsidie onbenut liet om iets te doen aan anti-homodiscriminatie in bijvoorbeeld onderwijs en sport. Een bijzonder mooi succes!

Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten met nummer 114 over Identiteit als keuze (de grootste stijger in deze groep), met nummer 21 over It wrede paradys, met nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, met nummer 81 over de Fryske taalfrede, met het nummer 258 over Vreedzaam Friesland (2), met bericht nummer 143 over Friesland in mijn memoires, met nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? , met nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige en op een gedeelde tiende plaats de nummers 176 over Friezen uitvinders poldermodel en de nieuwste binnenkomer met het bericht nummer 266 over het onterechte proces tegen de zogenaamde 'blokkeer-Friezen'.

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het zevende jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Als tweede eindigt blogbericht 302, Denkend aan Nederland: meer eens dan oneens in de serie Mediakritiek waarin ik aantoon dat de meeste media een uiterst vertekend somber beeld van de werkelijkheid schetsen omdat zij meestal goed nieuws verzwijgen. Als derde blogbericht 328, Buitenlandse erkenning voor werk Wim Heldens in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen. Als vierde en vijfde de blogberichten nummer 305, Wat is er mis met Gay Pride? en het nummer 303, Meeroudergezinnen in de steek gelaten in de serie Homoseksualiteit in Nederland. Als zesde het blogbericht nummer 304, Zijn Europese spitskandidaten democratisch? in de serie over Europa. Als zevende, achtste en negende blogberichten nummer 337, Bevrijding door uit de kast te komen, het bericht nummer 322, (Homo)seksuele diversiteit in jeugdfilms en nummer 318, Homovijandige kastzitters in de serie Homoseksualiteit in Nederland. En als tiende bericht 313, Vrijheid van godsdienst én levensovertuiging in de serie Humanisme. Minder aandacht voor buitenlandse berichten.

Tenslotte
Ik kijk tevreden terug op het bloggen in de afgelopen zeven jaren. Vooral het grote aantal lezers in het buitenland heeft mij verrast. Dat geldt eveneens voor de verscheidenheid aan onderwerpen die veel belangstelling trokken. Dankzij de blogstatistieken van Google kon ik goed volgen waar wel en waar geen belangstelling voor bestond. Zo verdween bijvoorbeeld het openbaar onderwijs als thema en kreeg de intimiteit tussen mannen meer aandacht. Dit thema wordt veel bekeken in homovijandige landen, met name in islamitische landen.



Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat(het op vier na meest bekeken vlogbericht)
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (met > 1000 het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS, (het minst bekeken vlogbericht)
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, (het op vier na minst bekeken bericht)
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel, (het gemiddeld bekeken Friese vlogbericht)
9. Atlas van Friesland(het minst bekeken Friese vlogbericht)
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming, (het op drie na minst bekeken vlogbericht)
12. Misverstanden rond Europese Unie (het op een na minst bekeken vlogbericht)  en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst. (het op twee na minst bekeken vlogbericht)




zaterdag 27 juni 2020

350. Met ons gaat het nog altijd goed

In mijn vorige blogbericht begon ik met: "Op de Nederlandse televisie bestaan al jaren talkshows waarin zogenoemde 'Bekende Nederlanders' zonder enige deskundigheid overal een mening over hebben. Het gebeurt regelmatig dat er allerlei feitelijke onjuistheden worden rondgebazuind zonder dat die gecorrigeerd worden." Het omgekeerde komt ook voor: dat een deskundige met feiten komt die door de ondeskundigen niet geloofd worden.

Een recent voorbeeld is Pieter Hein van Mulligen. Sinds 2012 is hij de hoofdeconoom van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Vorige week verscheen van hem zijn boek 'Met ons gaat het nog altijd goed; 8 sombere mythes over Nederland ontrafeld' (is uitgegeven door Prometheus, Amsterdam 2020). Zoveel goed nieuws, dat kon het tv-publiek niet geloven.

Al jaren schrijf ik in mijn blogserie mediakritiek (zie hieronder) dat de meeste media een somber beeld schetsen van de werkelijkheid omdat zij goed nieuws geen nieuws vinden. In een van mijn slechtst gelezen blogberichten, Mediakritiek: schijn bedriegt!, toon ik naar feiten verwijzend aan dat de werkelijkheid positiever is dan de meeste media beweren. Omdat dit bericht zo weinig gelezen is, geef ik het nu hieronder nog eens volledig weer. 


Mediakritiek: schijn bedriegt!
"De afgelopen dagen stonden alle Nederlandse media weer vol met jaaroverzichten. Zoals ik al aantoon in mijn blogserie over mediakritiek (zie hieronder), besteden vrijwel alle media heel veel meer aandacht aan het slechte nieuws dan aan het goede nieuws. Media hollen van het ene incident naar het andere zonder de grote lijnen te laten zien. Daaruit blijkt dat het veel beter gaat met de wereld dan de meeste mensen denken, verblind door de meeste media. Juist jaaroverzichten bieden een kans om de grote lijnen te laten zien maar dat gebeurt vrijwel niet. Een (...) voorbeeld is een net verschenen SCP-rapport."

Sociaal en Cultureel Planbureau; Burgerperspectieven 2019/4
"Uit de meeste media ontstaat de indruk dat Nederland overheerst wordt door protesten waardoor de stemming negatiever zou zijn dan ooit tevoren. Maar uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat niet te kloppen. Door de grote media-aandacht voor demonstraties lijkt het dat er veel maatschappelijke onrust is. Maar de gemiddelde stemming in Nederland is niet negatiever dan voorheen. De tevredenheid met de economie (85%) en de eigen financiële situatie (83%) is groot en men geeft de Nederlandse economie een voldoende. De actiebereidheid en de steun voor protesten blijken niet groter dan in de voorgaande jaren. Er is geen direct verband gevonden tussen ontevredenheid en protest."

Mediavertekening: mogelijke verklaringen
"Het SCP-rapport geeft een aantal mogelijke verklaringen voor het feit dat het beeld in veel media niet klopt met de werkelijkheid. Protesten zijn zichtbaarder dan processen. Of en waarom mensen gaan protesteren hangt af van veel factoren. Dat kan een aansprekend incident zijn, zoals een Kamerlid van regeringspartij D66 dat beweert dat de veestapel gehalveerd moet worden. Dankzij internet kan een oproep om te gaan demonstreren makkelijk mobiliserend werken. Ook kunnen niet ingeloste verwachtingen in tijden van economische voorspoed tot ontevredenheid leiden. En media-aandacht werkt stimulerend."

Meer aandacht voor goed nieuws
"Wie op zoek is naar meer aandacht voor goed nieuws kan terecht bij de volgende boeken: van Rutger Bregman, De meeste mensen deugen; een nieuwe geschiedenis van de mens (www.decorrespondent.nl, 2019), van Hans Rosling, Feitenkennis; 10 redenen waarom we een verkeerd beeld van de wereld hebben en waarom het beter gaat dan je denkt (Spectrum, Houten 2018) en van Steven Pinker, Verlichting nu; een pleidooi voor rede, wetenschap, humanisme en vooruitgang (Uitgeverij Atlas Contact, Amsterdam 2018). Laten we hopen dat in 2020 de meeste media weer meer aandacht geven aan het goede nieuws!"


Met ons gaat het nog altijd goed
Het goede nieuws is dat het boek van Rutger Bregman al heel lang in de top tien van meest gelezen boeken staat. En een door hem beschreven gebeurtenis vol van goed nieuws wordt binnenkort verfilmd. Het slechte nieuws is dat door de coronacrisis veel Nederlanders nog somberder zijn geworden. Daarom voeg ik nu aan mijn lijstje van te lezen boeken dat van Pieter Hein van Mulligen toe. De weerleggingen van acht sombere mythes zijn de volgende. 1. Waarom groei goed is. 2. Waarom we rijker dan ooit zijn. 3. Waarom de ongelijkheid niet gegroeid is. 4. Waarom Nederland een stuk veiliger is geworden. 5. Waarom iedere generatie migranten het beter doet. 6. Waarom we sterker staan dan ooit. 7. Waarom vrouwen hun achterstand inhalen. 8. Waarom economische groei de planeet kan redden. Een aanrader!

Toegegeven: het boek van Rutger Bregman leest vlotter en behandelt de hele wereld. Dus wie dat boek nog niet gelezen heeft, kan daar het beste mee beginnen. Wie denkt dat het slecht gaat in Nederland kan nu in het boek van Pieter Hein van Mulligen lezen dat dit niet klopt. Dat betoogde ik reeds op 18 februari 2017 in mijn blogbericht 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland. Zie ook daarover mijn blogbericht 277, De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte. Mijn advies: kijk 'ns wat minder naar talkshows en ga op zoek naar feiten.







Naschrift.

Het dagblad Trouw van 29 maart 2021 opent met de grote kop "Nederlander werd in het coronajaar zelfs iets tevredener". Ik citeer uit het artikel over een nieuw rapport van het Centraal Bureau voor de Statistiek: "Het aantal ondervraagden dat het eigen welzijn een hoog cijfer geeft, een zeven of hoger, steeg vorig jaar met 2 procent, naar 66 procent. Het aantal dat zichzelf een vier of lager geeft, daalde licht, van 2,8 procent in 2019 naar 2,6 procent vorig jaar. (...) Het zou goed kunnen dat ondervraagden zo tevreden zijn omdat ze beseffen dat het in deze tijd veel erger kan. (...) Er is ook gevraagd naar het vertrouwen in de samenleving en instituties. Dat is flink toegenomen, vooral het vertrouwen in de Tweede Kamer, van 39 procent in 2019 naar 52 procent vorig jaar. (...) Al sinds 2014 neemt het vertrouwen in instituties toe. Dat mensen vorig jaar veel vertrouwen hadden in de overheid, is opvallend, omdat je in de media vaak mensen hoort die dat vertrouwen juist niet hebben. In ons onderzoek is dat maar een marginale groep." Diezelfde dag om 13 uur bekeek via Google hoeveek media dit bericht prominent berichtten: ik vond geen enkel voorbeeld. Waarmee mijn stelling in de blogserie met mediakritiek is bevestigd: goed nieuws is geen nieuws en de sociale werkelijkheid wordt negatiever voorgesteld dan zij is.





Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over  Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), het nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (de eerste stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie (de derde stijger in deze groep), nr. 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland en als tiende het nummer 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1): Nederland is geen christelijk land.


Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat(het op vier na meest bekeken vlogbericht)
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (met > 1000 het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS, (het minst bekeken vlogbericht)
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, (op vier na minst bekeken vlogbericht)
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel, (het gemiddeld bekeken Friese vlogbericht)
9. Atlas van Friesland(het minst bekeken Friese vlogbericht)
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming, (het op drie na minst bekeken vlogbericht)
12. Misverstanden rond Europese Unie (het op een na minst bekeken vlogbericht)  en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst. (het op twee na minst bekeken vlogbericht)








zaterdag 20 juni 2020

349. Nederland "marktleider slavernij"?!

Op de Nederlandse televisie bestaan al jaren talkshows waarin zogenoemde 'Bekende Nederlanders' zonder enige deskundigheid overal een mening over hebben. Het gebeurt regelmatig dat er allerlei feitelijke onjuistheden worden rondgebazuind zonder dat die gecorrigeerd worden. Zo beweerde onlangs iemand dat Nederland "marktleider slavernij" zou zijn, waarop de aanwezigen schuldbewust voor zich uit keken zonder deze leugen te weerspreken. Gelukkig verscheen onlangs in het Nederlands het standaardwerk van de Zweed Dick Harrison, 'De geschiedenis van de slavernij, van Mesopotamië tot moderne slavernij' (Uitgeverij Omniboek, Utrecht 2019). Hieronder een korte samenvatting van de belangrijkste feiten en mijn conclusies. En om bovengenoemde leugen meteen maar te weerspreken: Nederland was verantwoordelijk voor ± 5% van de Atlantische slavenhandel en die was slechts een deel van alle slavenhandel wereldwijd de laatste vijfduizend jaar.

Geschiedenis van vijfduizend jaar slavernij wereldwijd
Waarom maar vijfduizend jaar? Omdat we over de eerdere geschiedenis geen schriftelijke bronnen kennen. Maar je mag gevoegelijk aannemen dat slavernij toen niet zo maar uit de lucht kwam vallen. We mogen dus gerust stellen dat slavernij wereldwijd van alle tijden was en is. En is: want Harrison berekent dat er momenteel wereldwijd 40 miljoen slaven zijn. En de islamitische wereld is daarbij oververtegenwoordigd. Dat om maar meteen een ander vooroordeel te weerleggen dat slavernij vooral een 'witte' aangelegenheid zou zijn.

Ironie der geschiedenis: 'tot slaaf gemaakten'
Zelfverklaarde 'antiracisten' praten niet meer over 'slaven' maar over 'tot slaaf gemaakten'. O ironie der geschiedenis! Dit gebeurt door mensen die de indruk wekken dat slavernij door 'witten' gepleegd wordt. Dankzij het standaardwerk van Dick Harrison weten we nu dat het tegendeel het geval is. Het overgrote deel van de slaven in de Atlantische slavenhandel is tot slaaf gemaakt door zwarte Afrikanen! Waaruit maar weer blijkt dat veel zelfverklaarde 'antiracisten' de geschiedenis van met name de Atlantische slavernij niet zo goed kennen.

Maar ook in de rest van de wereld blijkt uit het werk van Dick Harrison dat het tot slaaf maken meestal niet door blanken werd en wordt verricht. In Europa liep men wereldwijd gezien voorop met het afschaffen van slavernij in eigen land. In Afrika en in Azië werden eeuwenlang mensen tot slaaf gemaakt vaak als gevolg van oorlogshandelingen en van het afkopen van schulden door eigen of nabijgelegen stammen en volken. Niet door blanken.

Nederlandse slachtoffers
Wie de dikke pil van Harrison (meer dan 700 bladzijden) veel te veel vindt, kan voor de Nederlandse betrokkenheid ook terecht bij Wikipedia: Geschiedenis van de Nederlandse slavernij. En om meteen nog een ander vooroordeel uit de weg te ruimen: Nederlanders waren niet alleen daders maar ook slachtoffers. Noord-Afrikaanse zeerovers, islamieten die meer dan een miljoen Europeanen tot slaven maakten, hebben tussen 1520 en 1660 tien- tot twaalfduizend Nederlanders tot slaaf gemaakt. Vaak om met succes losgeld op te eisen.

Nederlandse Atlantische slavenhandel
Ik begin met de meest bekende Nederlandse betrokkenheid bij de Atlantische slavenhandel van Afrika naar Amerika. Die overzeese slavenhandel sloot aan op de al eeuwen bestaande slavenhandel van zwart Afrika door de Sahara naar het islamitische Noord-Afrika. Van 650 tot 1800 gaat het om ruim zes miljoen slaven, met als hoogte- (beter diepte-) punt van 900 tot 1400 tot ruim drie miljoen slaven. Met name Portugezen begonnen met de Atlantische slavenhandel die opliep tot bijna twee miljoen slaven, vooral naar Brazilië dat in 1819 ruim een miljoen slaven had op een bevolking van ruim drie miljoen. De Nederlanders brachten van 1685 tot 1720 zo'n 97.000 slaven over de oceaan. En de Britten tussen 1700 en 1800  de grootste groep van zo'n twee en een half miljoen slaven. Vooral naar wat nu de VS is met in 1861 zo'n vier miljoen slaven op een totale bevolking van ruim 31 miljoen. Deze overzeese slavenhandel betreft dus zwarten die door Afrikaanse leiders tot slaven gemaakt werden.

Nederlandse Kaapse en Aziatische slavenhandel
Het is onjuist om de slavernij door Nederlanders te beperken tot Suriname en Antillen. Eind achttiende eeuw ging het in de Nederlandse Kaapkolonie om zo'n 60.000 slaven (deels uit Azië), in het toenmalige Nederlands Indië om 24 tot 30 duizend slaven (vooral uit Bali) en een mij onbekende aantal slaven in de toenmalig Nederlandse Indiase kusten en op Ceylon.

Divagedrag van zelfverklaarde 'antiracisten'
Ik heb eerder in mijn blog geschreven over het divagedrag van zelfverklaarde 'antiracisten' die zich zeer luidruchtig wentelen in het slavernijleed van voorouders maar zwijgen over de vele miljoenen slachtoffers van hedendaagse slavernij. Het succes van de hedendaagse homo/lesbische beweging zoals die blijkt uit de groeiende huwelijksgelijkberechtiging in meer dan dertig landen ligt voor een deel in zelforganisatie en in het samenwerken met sleutelfiguren en bondgenoten. Maar ook in het strategische verschil dat de kracht niet wordt gezocht in het klagen over de vroegere vervolgingen door hetero's maar in ieders belang in de erkenning van zelfbeschikking. En in de keuze voor de regenboogvlag die iedereen insluit en niet in een leus als 'Gay Lives Matter' die ten onrechte de indruk kan wekken dat andere levens niet van belang zouden zijn. Zie zwart racisme en homohaat.

Wederkerigheidsbeginsel
Het is in hedendaags Nederland niet gebruikelijk om mensen met een kleur in elkaar te slaan om wie zij zijn. Dat gebeurt helaas nog wel met homo's en transgenders. Zie mijn blogberichten nummer 240, Antihomogeweld (1), nummer 241, Antihomogeweld (2) en nummer 273, Homo/lesbische (on)veiligheid in Nederland.  Licht getinte jongens zijn in dat anti-homogeweld oververtegenwoordigd. Dit heeft in Nederland niet geleid tot enig homo/lesbisch tegengeweld of zelfs plunderen. Dat geldt ook voor de rest van de wereld waar in veel landen homoseksualiteit strafbaar is. Dat is helaas ook het geval in nogal wat zwart-Afrikaanse landen. Ik schrijf daarover in mijn blogberichten nummer 16,  "No sex please, we're British!", het nummer 31, Oeganda drama en het nummer 64, Waar heersen homohaters? Deze zwarte homovijandigheid heeft de homo/lesbische bewegingen er niet van weerhouden om zich tegen kleurdiscriminatie uit te spreken. Maar er is helaas weinig sprake van wederkerigheid. Mij zijn tot nu toe nog geen steunbetuigingen bekend met de homo/lesbische bewegingen vanuit zwarte bewegingen. Zie bijvoorbeeld het doodzwijgen van de homoseksualiteit van James Baldwin. Als ik iets gemist heb dan hoor ik dat graag.




Naschrift. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme?, nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (onder andere over de 'slag om Dokkum') en blog nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in een Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1) (de sterkste stijger in deze groep), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', het nummer 142: Turkse troebelen (2), het nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2)  en 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?


Naschrift. Identiteitsdiscussie
In deze serie is het meest gekeken naar blogbericht nummer 114, Identiteit als keuze, gevolgd door nummer 110, Strategische blunders door 'antiracisten', het nummer 13, Afrikaner identiteit, nummer 232, Grappen? Naar beneden trappen!, nummer 271, Het falen van het zwart-wit-denken, het nummer 215, Genderneutraal? Genderpluriform!, nummer 294, Vrijheidbevorderende identiteiten, het nummer 231, Rassenwaan is geen wetenschap, nummer 230, Stop zwart-wit-denken en nummer 319, "Witte schuld"? Géén zwarte onschuld!


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over  Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), het nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (de eerste stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie (de derde stijger in deze groep), nr. 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland en als tiende het nummer 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1): Nederland is geen christelijk land.


Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat(het op vier na meest bekeken vlogbericht)
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (met > 1000 het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS, (het minst bekeken vlogbericht)
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, (op vier na minst bekeken vlogbericht)
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel, (het gemiddeld bekeken Friese vlogbericht)
9. Atlas van Friesland(het minst bekeken Friese vlogbericht)
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming, (het op drie na minst bekeken vlogbericht)
12. Misverstanden rond Europese Unie (het op een na minst bekeken vlogbericht)  en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst. (het op twee na minst bekeken vlogbericht)



zaterdag 13 juni 2020

348. Mijn ontelbare identiteiten

Onlangs verscheen van Sinan Çankaya het boek 'Mijn ontelbare identiteiten' (De Bezige Bij, Amsterdam). Het is volgens de achterflaptekst "een bespiegeling op de veranderde omgang met 'de Ander' in Nederland. Het is een indringend verhaal over opgroeien in Nederland als kind van migranten. Reflecterend op loyaliteit, ontheemding en vooral de zoektocht naar een thuis keert Çankaya zich tegen vastomlijnde identiteiten." Na de politiemoord op 25 mei 2020 op de zwarte Amerikaan George Floyd en de daarop volgende demonstraties is dit boek een aanrader voor iedereen die denkt dat zoiets in Nederland nu niet kan voorkomen.

Het boek laat zien dat het onterecht is om alles onder de noemer 'racisme' te gooien. Als een openlijke homohumanist en de zoon van een ongeschoold arbeider kon ik mij goed herkennen in de vele vormen van ongelijke behandeling die Çankaya uit eigen ervaring treffend beschrijft. Het is begrijpelijk dat zijn nadruk ligt op de meer negatieve kanten van identiteiten. In mijn Tresoar-lezing 'Identiteit als keuze' (Leeuwarden 13 mei 2011) laat ik zien dat zelfgekozen identiteiten er toe kunnen leiden dat meer mensen zelf zin en vorm kunnen geven aan hun eigen leven zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van anderen respecteren. De paradox is dat zelforganisatie vrijheid kan bevorderen ipv verminderen.

Voorbeeld homoseksualiteit
In mijn proefschrift,  Homoseksualiteit in Nederland; studie van een emancipatiebeweging (Boom, Amsterdam 1982), laat ik zien hoe belangrijk zelforganisatie en het samenwerken met sleutelfiguren en bondgenoten is. Dit leidde tot huwelijksgelijkberechtiging in zo'n dertig landen. In blogbericht 271, Het falen van het zwart-wit-denken, beantwoordde ik de vraag hoe het kon gebeuren dat de homo/lesbische beweging in bijvoorbeeld de Verenigde Staten zoveel succes kon bereiken in vergelijking met de stagnerende zwarte beweging aldaar. "Het duidelijkste voorbeeld is dat daar een zwarte politieman of -vrouw als een verrader wordt gezien maar een homo/lesbische agent als een bondgenoot." Helaas hebben delen van de zwarte beweging heel weinig willen leren van de homo/lesbische beweging door een vaak homovijandig denken en handelen in de VS en in veel Afrikaanse landen.

Als de homo/lesbische minderheid stuit op vaak gewelddadige discriminatie dan wordt geweldloos gereageerd door bondgenoten te zoeken. Maar delen van de zwarte beweging in de VS schrikken niet terug voor geweld, brandstichting en plunderen. Daardoor verliest men heel veel sympathie bij mogelijke bondgenoten, sleutelfiguren en politiek relevante meerderheden in de bevolking, zoals ik uitleg in blogbericht 224 over de zwarte als dader.

Voorbeeld Zwarte Piet
Bij de organisatie van de uit de hand gelopen antiracismedemonstratie op de Dam in Amsterdam was ook de anti-Zwarte-Piet-groep betrokken die ik besproken heb in de blogberichten 69, Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts, bericht 110, Strategische blunders door 'antiracisten', bericht 224, Een zwarte man als dader, bericht 230, Stop zwart-wit-denken!, bericht 231, Rassenwaan is geen wetenschap, bericht 266, Vreedzaam Friesland (6), bericht 270, Blokkeer-Friezen worden gediscrimineerd, en bericht 271, Het falen van het zwart-wit-denken. Daaruit blijkt dat deze anti-Zwarte-Piet-groep methoden kiest die haaks staan op het Nederlandse polderdenken en daardoor averechtse gevolgen veroorzaakt. Dat blijkt ook uit de demonstratie op 1 juni 2020 op de Dam in Amsterdam waar de regels voor coronapreventie door duizenden demonstranten werden geschonden. Vervolgens stroomden de media over van aandacht voor die schendingen ten koste van de aandacht voor het doel van die demonstraties. De meeste media besteedden vervolgens veel minder aandacht aan de demonstraties in o.a. Den Haag en Groningen waar men zich wel aan de regels hield. Zie mijn blogserie over mediakritiek hieronder bij de naschriften.

Door die eenzijdige benadering van de meeste media las ik pas later in de column van Ephimenco in Trouw van 6 juni 2020 wat er onder meer vanaf het podium gezegd was: "Op het podium stond ook de zwarte rapper Akwasi, zag ik in een video. Voor hij zijn microfoon op de grond smeet, schreeuwde hij: 'Op het moment dat ik in november een Zwarte Piet zie, trap ik hoogst persoonlijk op zijn gezicht.' Uit duizenden kelen kwam een instemmend gejoel." Tegen geweld protesteren door geweld: mijn bovenstaande kritiek klopt helaas,

Serie over vreedzaam Friesland
In blogbericht 257 beschreef ik de kennelijk vaak onbekende vreedzame geschiedenis van Friesland. In het blogbericht 258 besprak ik het heden van een vreedzaam Friesland en de (tot nu toe vergeefse) pogingen om aan die Friese taalvrede een einde te maken. In het blogbericht 259 maakte ik duidelijk dat vreedzaam Friesland wordt bedreigd door dikwijls onwetende media die vooroordelen verspreiden over Friese taal en cultuur. In blogbericht 260 vergeleek ik de strijd in (Frans)Vlaanderen met vredig Friesland. In het blogbericht 264 besprak ik een minder vredig incident: de moord op Marianne Vaatstra. We kunnen daarvan leren dat schreeuwers vaak in anderen vervolgen wat zij zelf trachten te verhullen. In het blogbericht 266 pas ik dat toe op de teleurstellende rechtszaak over de "Slag om Dokkum". De onkunde in Nederland over de vreedzame vorm van nationale identiteiten in Friesland is zeer te betreuren omdat daardoor het vooroordeel wordt bevestigd dat alle vormen van nationale identiteiten het zelfbeschikkingsrecht zouden aantasten. Friesland is anders.

Mijn ervaring met identiteiten
Het boek van Sinan Çankaya sprak mij zeer aan omdat het laat zien dat opgedrongen identiteiten meestal onrecht doen aan de zelfbeschikking van mensen die niet tot de dominante identiteiten willen of kunnen behoren. Een paar voorbeelden. Tijdens mijn voorzitterschap van Homostudies Utrecht van 1982 tot 1992 kreeg ik regelmatig het verwijt te horen dat wij niet wetenschappelijk waren omdat wij "subjectief betrokken" zouden zijn. Hetero's die hetero's onderzochten, kregen dat verwijt niet te horen. Vaak kreeg ik het 'compliment' te horen dat ik er helemaal niet als een homo uitzie. Regelmatig is men verbaasd om te horen dat mijn vriend Herman en ik al bijna vijftig jaar bij elkaar zijn. Weinig subtiel proberen sommige hetero's te achterhalen wie nu 'het mannetje' in onze relatie is. Ook wordt aangenomen dat wij alle homo's wel zullen kennen. Dikwijls is er kritiek dat 'jullie' niet bloot op boten moeten gaan staan dansen. Of wordt gedacht dat wij 'modenichten' zouden zijn die dol zijn op 'funshoppen'. En dat we de neiging zouden hebben om iedere heteroman te versieren: "als ze maar van ons afblijven!" Of denkt men leuk te zijn door over 'mietjes' en 'pisnichten' te praten. Ook hoorde ik vaak dat "jullie er niet zo mee te koop moeten lopen": dus vergetend dat degenen die vooroordelen bevestigen wel opvallen maar dat de meerderheid die niet aan de vooroordelen beantwoord onopgemerkt blijft. Bovendien stuit te koop lopen met heteroseksualiteit op veel minder weerstand. Met Sinan Çankaya ben ik van mening dat onkunde een belangrijke oorzaak is van vooroordelen die tot discriminatie leiden. Sommige media spelen daarbij ook een uiterst kwalijke rol.

In Trouw van 6 juni 2020 staat een interview met Sinan Çankaya over zijn boek. "Het verschil schuilt in ongewenst opgedrukt krijgen van het etiket. (...) Bij 'Nederlander' denken we aan een wit persoon. Toch zijn die categorieën niet in beton gegoten. Ik pleit voor een gelaagder beeld en wil ruimte maken voor pluriformiteit. We kunnen een andere betekenis geven aan deze categorieën. Veel mensen bewegen zich al soepel tussen en binnen groepen. Superdiversiteit is er al. (...) Wie antiracistisch is zou zich tegen al deze vormen van uitsluiting moeten keren. (...) Dit is zeker geen boek dat alleen kritisch is op racisme, of witte mensen een spiegel wil voorhouden. Ik keer me tegen alle vormen van uitsluiting, en moest dus ook kritisch zijn op Turks nationalisme en op delen van mijn religieuze opvoeding. Alleen wilde ik niet meegaan met bestaande clichés, met anti-Turkse sentimenten of vormen van islamofobie. Ik ben liefdevol kritisch, mijn verzet is tegen alle harde, onwrikbare identiteiten. In een wereld die tegen je aanduwt en aan je trekt, is het omarmen van je ontelbare identiteiten een verzetsdaad." De titel van het interview met hem is: "Onwrikbare identiteiten kunnen dodelijk zijn." Helaas een terechte opmerking.





Naschrift. Identiteitsdiscussie
In deze serie is het meest gekeken naar blogbericht nummer 114, Identiteit als keuze, gevolgd door nummer 110, Strategische blunders door 'antiracisten', het nummer 13, Afrikaner identiteit, nummer 232, Grappen? Naar beneden trappen!, nummer 271, Het falen van het zwart-wit-denken, het nummer 215, Genderneutraal? Genderpluriform!, nummer 294, Vrijheidbevorderende identiteiten, het nummer 231, Rassenwaan is geen wetenschap, nummer 230, Stop zwart-wit-denken en nummer 319, "Witte schuld"? Géén zwarte onschuld!


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over  Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), het nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (de eerste stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie (de derde stijger in deze groep), nr. 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland en als tiende het nummer 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1): Nederland is geen christelijk land.


Naschrift. Mijn eigen homoverleden
Bovenaan staat blogbericht 32 over Mijn eerste vriendje. De andere berichten over mijn persoonlijk homoverleden die goed bekeken werden, waren nummer 45 over Gerard Reve & Antoine Bodar,  37 over Rampenzomer 1967,  nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 74 over Valse nichten (grootste stijger in deze serie), nummer 28 over mijn eigen Homojeugd,  nummer 47 over een Leerzaam avontuur, nummer 108 over Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer, nummer 104 over Mijn rol in het COC  en het nummer 39 over hoe ik werd Gered door een studentendecaan. Deze blogberichten zijn allemaal terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') uit 2016.


Naschrift. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten met nummer 114 over Identiteit als keuze (de grootste stijger in deze groep), met nummer 21 over It wrede paradys, met nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, met nummer 81 over de Fryske taalfrede, met het nummer 258 over Vreedzaam Friesland (2), met nummer 143 over Friesland in mijn memoires, met nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? , met nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige en op een gedeelde tiende plaats de nummers 176 over Friezen uitvinders poldermodel en de nieuwste binnenkomer met het nr. 266 over het onterechte proces tegen de zogenaamde 'blokkeer-Friezen'.

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...



Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat(het op vier na meest bekeken vlogbericht)
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (met > 1000 het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS, (het minst bekeken vlogbericht)
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, (op vier na minst bekeken vlogbericht)
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel, (het gemiddeld bekeken Friese vlogbericht)
9. Atlas van Friesland(het minst bekeken Friese vlogbericht)
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming, (het op drie na minst bekeken vlogbericht)
12. Misverstanden rond Europese Unie (het op een na minst bekeken vlogbericht)  en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst. (het op twee na minst bekeken vlogbericht)


zaterdag 6 juni 2020

347. Mensenrechten, coronavirus & Verenigde Staten

15 juni 2020Dit is de zesde aflevering van mijn blogserie over mensenrechten en het coronavirus, COVID-19. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat de wereldwijde strijd tegen dit virus in sommige landen ernstig misbruikt wordt om de democratie af te breken. Vandaag schrijf   ik over de bedenkelijke rol van president Trump in de Verenigde Staten en wereldwijd.

Het aantal Amerikaanse lezers van mijn blog is het grootst na die uit Nederland. In deze groep bleef weer het meest gelezen blogbericht 18 over Dangerous stamps! Met dank aan het Postzegelblog want postzegels kunnen heel veel onthullen over een land, in dit geval over de Verenigde Staten. Daarna gevolgd door mijn blogbericht nummer 15 over (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam. Ook goed bekeken werd blogbericht 16 over Hans Brinker and a finger in a leaking dike. Verder moeten genoemd worden nummer 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in de VS in Orlando, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, bericht nummer 181 over De anti-elite-paradox over Trump  (de grootste stijger in deze groep), nummer 101 over American Democracy 101, nummer 173 over Geweld en preutsheid in de VS (over vlogbericht 5), nummer 174 over Nederlandse en puriteinse tradities in de VS (over vlogbericht 6) , en nummer 67 over American paradoxes. In blogbericht 181 schreef ik het volgende over nepnieuws en Trump.

Trump zegt op te komen voor de zwakkeren door de rijken rijker te maken 
"Dit verspreiden van nepnieuws is ook een belangrijk kenmerk van het optreden van Trump. Hij beweert de presidentsverkiezingen overtuigend te hebben gewonnen. In blogbericht 179 over moreel leiderschap toon ik met cijfers aan dat slechts een minderheid van zo'n 30% van de Amerikaanse stemgerechtigden op hem gestemd heeft en dat Hillary Clinton zo'n drie miljoen stemmers meer had dan Trump. We kennen allemaal de twee foto's die overtuigend aantonen dat veel meer mensen aanwezig waren bij de inauguratie van Obama acht jaar geleden dan bij die van Trump dit jaar, hetgeen hij ontkende. Toch gaat er bijna geen dag voorbij of we worden door Trump opgezadeld met nieuwe 'alternatieve feiten'."

"Zo beweerde hij op 6 februari 2017 dat Europese media bewust islamitisch gemotiveerde aanslagen zouden verzwijgen. (En dat terwijl hij zelf zweeg over de dodelijke aanslag door een aanhanger van hem op een moskee in Quebec op 29 januari 2017. Immers: zo de waard is, vertrouwt hij zijn gasten). Iedereen die wel de Europese media echt volgt, weet dat ook deze beschuldiging van Trump aantoonbaar onjuist is. Welk belang heeft hij erbij om de omvang van de dreiging van deze aanslagen uit te vergroten? Zoals bekend is hij naar eigen zeggen niet alleen "in oorlog met de leugenachtige media" maar ook met "nep-rechters" die er terecht op wijzen dat zijn inreisverbod van islamieten uit bepaalde landen in strijd met de grondwet en de mensenrechten is. Dit zoeken naar zondebokken is een beproefd recept voor dictatoriale leiders om hun macht uit te breiden. In mijn blogberichten over Poetin, Erdogan en veel Afrikaanse leiders geef ik vele voorbeelden hoe met name homo/lesbische minderheden het slachtoffer kunnen worden van machtsmisbruik om de aandacht af te leiden van de werkelijke problemen. Hoe zit dat met Trump?"

"Trump zegt op te komen voor de zwakkeren in de VS door de elite in onder andere media, Wall Street en Washington te bestrijden. Ondertussen bestaat zijn regering uit veel meer miljardairs en oud-generaals dan ooit tevoren. In feite vervangt hij de ene elite door de andere en krijgt het grote geld meer macht waardoor de rijken rijker worden. Dat is links praten en rechts handelen. Het is de taak  van ieder weldenkend mens om aan te tonen dat deze 'nieuwe keizer geen kleren aan heeft'. Ik ben benieuwd hoe lang dit Amerikaanse sprookje stand houdt dat een strijd tegen de islam armoedig Amerika beter zou maken."

Trump en de bestrijding van het coronavirus
Het bovenstaande schreef ik op 11 februari 2017. Inmiddels heeft Trump vele personen, groepen, landen en internationale organisaties beschuldigd van alles en nog wat. Op 31 december 2018 berekende de Washington Post dat Trump gemiddeld vijftien leugens per dag verspreidt. Hieronder enkele coronaleugens van Trump van januari t/m maart 2020.

Nog op 22 januari 2020 zegt Trump over zijn strijd tegen het coronavirus: "We hebben het volledig onder controle." Op 27 januari 2020: "We hebben nauw contact met China over het virus." Op 10 februari 2020: "Het ziet ernaar uit dat het virus tegen april, wanneer het een beetje warmer wordt, op wonderbaarlijke wijze verdampt." Op 24 februari 2020 herhaalt hij: "Het coronavirus is volledig onder controle in de VS. We staan in contact met iedereen en alle relevante landen. De CDC (Amerikaanse RIVM) en de WHO hebben heel hard en slim gewerkt. Aandelenmarkt begint er in mijn ogen heel goed uit te zien." En op 26 februari 2020: "Het aantal besmettingen lijkt er in de afgelopen twee dagen te zijn gedaald", zegt hij over de situatie in de VS. En ook: "De VS staat er geweldig voor!" Op 28 februari 2020 noemt hij het coronavirus een "nieuwe hoax." Op 6 maart 2020 zegt hij "over het algemeen niet geneigd is" reisbeperkingen of beperkingen op samenkomsten op te leggen. Dan op 12 maart 2020 kelderen de koersen op Wall Street met ± 10%. Op 13 maart 2020 probeert hij Obama de schuld te geven. 14 Maart 2020 roept Trump de noodtoestand uit. 16 Maart 2020 kelderen de beurzen met ± 12%. Trump: "Ik vind dat we geweldig werk gedaan hebben." 

Op 17 maart 2020 draait Trump keihard: "Ik heb altijd al geweten dat dit een pandemie is. Ik voelde aan dat het een pandemie was, lang voordat het een pandemie werd genoemd." Op 24 maart 2020 zegt hij dat het platleggen van de economie "waarschijnlijk meer doden zou veroorzaken dan het virus zelf." Op 28 maart 2020 herhaalt Trump weer: "We hebben geweldig werk geleverd." Op 24 april 2020 roept Trump op tot opstand in staten met een Democratische gouverneur om hen te "bevrijden" van serieuze maatregelen tegen het coronavirus. Trump verliest langzaam terrein aan de Democratische presidentskandidaat Biden. Al op 15 mei 2020 is de werkeloosheid in de VS gestegen boven de 20%. En Trump beschuldigt nu zijn voorganger Obama van een samenzwering om zijn regering te laten struikelen ('Obamagate') zonder enig bewijs te leveren. Op 24 mei 2020 bericht de New York Times dat bijna honderdduizend mensen in de VS aan het coronavirus zijn overleden.

Op 27 mei 2020 dreigt Trump om platforms van sociale media "streng te reguleren of af te sluiten" tijdens een ruzie met Twitter dat berichten van hem controleert op feiten. Trump verklaart zichzelf voorstander van de vrije meningsuiting maar heeft moeite met die van degenen die hem tegenspreken. Bovendien wordt hem vaak verweten dat hij voortdurend tracht de aandacht af te leiden van zijn duidelijk onvermogen om de coronacrisis in de VS op te lossen. Op 28 mei 2020 werd die grens van honderdduizend coronadoden in de VS overschreden. Ook op 28 mei 2020 heeft Trump een decreet ondertekend waardoor de wetgeving die socialemediabedrijven beschermt, wordt afgezwakt of zelfs opgeheven.

Op 29 mei 2020 verbergt Twitter een tweet van Trump omdat "die geweld verheerlijkt", namelijk: "wanneer het plunderen begint, begint het schieten". Trump wordt verweten zo de rellen aan te wakkeren. Eerder schreef ik over het falen van het zwart-wit-denken en van de averechtse gevolgen van Amerikaanse rassenrellen. Ook op 29 mei 2020 verbreekt Trump de banden tussen VS en de WHO vanwege de gebrekkige aanpak van de coronacrisis.

In de jaren tachtig en negentig was ik vanuit Homostudies Utrecht een aids-adviseur van de Wereldgezondheidsorganisatie WHO. Er is zeker kritiek mogelijk op de WHO. Ook wat de bedenkelijke rol van China betreft. Maar Trump misbruikt nu WHO en China om zijn eigen falen in de coronacrisis te verhullen en laat de kans onbenut om de WHO te verbeteren.

Op 1 juni 2020 dreigt Trump het leger af te sturen op steden waar rellen plaats vinden na dagelijkse demonstratie tegen het doden van een zwarte man door een blanke agent. Die bevoegdheid ligt niet bij de president maar bij de gouverneurs van de staten die Trump "watjes" noemt. Anders dan gebruikelijk bij zijn voorgangers bij soortgelijke racistische gewelddadigheden heeft Trump geen contact met leiders van de zwarte gemeenschap maar wakkert hij de rellen aan met de vermoedelijke bedoeling om de aandacht af te leiden van de coronacrisis, de enorme werkeloosheid en het racisme in de Amerikaanse samenleving.

Ook op 1 juni 2020 laat Trump met grof geweld een vreedzame demonstratie verdrijven bij het Witte Huis voor een fotomoment bij een kerk. Daar staat hij met een bijbel voor die kerk. Hij wekt daarmee de indruk dat christenen bedreigd zouden worden door de rellen tegen zijn beleid terwijl daar geen enkele sprake van is. Trouw bericht op 3 juni 2020 dat de apostolische bisschop van die kerk protesteert tegen het feit dat Trump geweld gebruikt om de kerk als achtergrond te gebruiken terwijl die kerk juist een boodschap van liefde en tolerantie wil uitdragen. Net als Trump misbruiken Poetin en Bolsonaro zo de godsdienst.

Overeenkomsten tussen Trump, Bolsonaro en Poetin
In de NRC van 15 mei 2020 schrijft redacteur Hubert Smeets: "TrumpBolsonaro en Poetin regeren over landen waar het virus numeriek het hardst toeslaat.   Amerika staat qua besmettingen stevig op de eerste plaats. Rusland is deze week Spanje voorbijgegaan en is nu runner-up.   En Brazilië zal de derde plek vermoedelijk volgende week gaan innemen. Deze rangorde stemt hen echter niet tot nederigheid. Integendeel. Alles wat fout gaat, is de schuld van gouverneurs of andere lager geplaatsten.   Alles wat goed gaat, is hun verdienste. Dat is geen toeval. Nationaal-populisten weten altijd een nieuwe vijand in het vizier te krijgen (...) Ziedaar het bussinesmodel van Trump, Poetin en Bolsonaro. Leider zijn, graag. Leiding geven, schuiven ze bij voorkeur af. Dapper is anders." Aldus Smeets.


Naschrift
In de NRC van 6 & 7 juni 2020 staan enkele statistieken waaruit blijkt het coronavirus de ongelijkheid vergroot tussen zwart en wit in de VS. Het percentage witte Amerikanen van wie het inkomen daalde door de coronacrisis is 58%. Bij zwarten is dat nu 74%. Het aantal bevestigde coronadoden in New York is bij witte Amerikanen 45 op 100.000 inwoners. Bij zwarten is dat meer dan het dubbele: 92 op 100.000 inwoners. Witte Amerikanen maken 63% uit van de bevolking, zwarte 12%. Zwarte Amerikanen zijn oververtegenwoordigd in door corona riskante beroepen. Op 11 juni 2020 werd bekend dat de VS meer dan twee miljoen coronabesmettingen telt: de meeste ter wereld. Brazilië is tweede met bijna 800.000 besmettingen. Op 15 juni 2020 bepaalde het Amerikaanse hooggerechtshof dat lhbt'ers niet vanwege hun status ontslagen mogen worden hoewel Trump dat wel vindt. Op 20 juni 2020 bepleitte Trump op zijn eerste verkiezingsbijeenkomst (met een lager dan verwachtte opkomst) dat er minder op corona getest moet gaan worden. De VS heeft wereldwijd de meeste besmettingen en de meeste doden door het coronavirus. Op 4 juli 2020 meldt de Wereldgezondheidsorganisatie WHO dat in de afgelopen 24 uur wereldwijd in totaal 212.326 nieuwe besmettingen met het coronavirus zijn aangetoond: een nieuw dagrecord. Het aantal sterfgevallen is nu ± 5.000 per dag. De meeste uit de VS en Brazilië. Deze twee landen zijn goed voor bijna de helft van alle besmettingen. Op 17 juli 2020 bericht het dagblad Trouw dat Trump vergeefs heeft getracht om de hoogste Amerikaanse coronadeskundige Fauci uit te schakelen en dat hij van plan is om de mogelijkheden te vergroten om coronacijfers te manipuleren. Het aantal coronadoden in de VS is de 138.000 gepasseerd. Op 31 juli 2020 werd duidelijk dat Biden er beter voor staat dan Trump voor de komende presidentsverkiezingen, mede door het falende coronabeleid. Op 9 augustus 2020 passeert in de VS het aantal coronadoden de 162.000. Op 10 augustus 2020 passeert de VS de grens van vijf miljoen coronabesmettingen. In dagblad Trouw van 23 september 2020 staat over corona dat in de VS meer dan 200.000 dodelijke slachtoffers zijn gevallen, in Braxilië ruim 137.000, in India bijna 89.000 en in Mexico bijna 74.000. Het aantal doden door corona is wereldwijd bijna 966.000. Op 2 oktober 2020 werd bekend dat Trump en zijn vrouw positief zijn getest op het coronavirus: zij gaan in isolatie. Op 3 december 2020 zijn er wereldwijd anderhalf miljoen coronadoden gevallen. Op 22 februari 2021 telt de VS meer dan een half miljoen coronadoden. Dat zijn meer doden dan alle Amerikaanse doden tijdens WOI, WOII en de Vietnamoorlog. Op 16 juni 2021 zijn in de VS meer dan 600.000 coronadoden. Mei 2022 wordt de miljoen coronadoden gepasseerd.



Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat(het op vier na meest bekeken vlogbericht)
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (met > 1000 het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS, (het minst bekeken vlogbericht)
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, (op vier na minst bekeken vlogbericht)
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel, (het gemiddeld bekeken Friese vlogbericht)
9. Atlas van Friesland(het minst bekeken Friese vlogbericht)
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming, (het op drie na minst bekeken vlogbericht)
12. Misverstanden rond Europese Unie (het op een na minst bekeken vlogbericht)  en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst. (het op twee na minst bekeken vlogbericht)