zaterdag 7 september 2019

310. Homogen bestaat niet; wel invloed van genen

Op 29 augustus 2019 werd bekend dat uit nieuw onderzoek is gebleken dat hét homogen niet bestaat. Niets nieuws dus want op 28 februari 2015 schreef het tijdschrift Skepter al uitgebreid over "De vruchteloze jacht op homogenen". Wel is er sprake van zekere invloed van meerdere genen. Dat is ook niets nieuws want ik schreef in 1982 in mijn proefschrift Homoseksualiteit in Nederland; studie van een emancipatiebeweging dat een biologische oorsprong waarschijnlijk is. Wat gaat er toch mis met veel van dit soort onderzoek? Maar waarom wordt het dan toch steeds weer gedaan? Over biologie en over mensenrechten.

Wat gaat er toch mis met veel van dit soort onderzoek?
Het meeste onderzoek naar de oorzaak van homoseksualiteit is ooit gedaan door artsen, psychiaters, biologen en andere natuurwetenschappers. Die hebben meestal geen kaas gegeten van historisch, juridisch en sociaalwetenschappelijk onderzoek. Mede daardoor waren dergelijke onderzoekingen vaak niet representatief. Bijvoorbeeld: een groep van 'n tiental homomannen die aan aids waren overleden, is wetenschappelijk ongeschikt om welke verantwoorde uitspraak over homoseksualiteit dan ook te doen. Het aantal is te klein. Er was geen controlegroep van lesbische vrouwen of homo's die niet aan aids waren overleden of die niet vaak naar New York vlogen waardoor hun tijdklok er anders uitzag.

Ook in dit nieuwe onderzoek zijn weer methodologische fouten gemaakt. Men onderzocht mensen die ten minste één keer (!) in hun leven seks met iemand van het zelfde geslacht hebben gehad. Dat lijkt een hard gegeven maar dat is het niet. Bij homoseksualiteit gaat het niet alleen om gedrag maar juist en vooral om het zich sterk aangetrokken voelen tot mensen van het zelfde geslacht. Er hadden dus tenminste drie groepen onderzocht moeten worden: zij die zich gedurende langere tijd uitsluitend of overwegend tot mensen van het eigen geslacht aangetrokken voelen, zij die zich langdurig uitsluitend of overwegend tot het andere geslacht aangetrokken voelen en iedereen die daar tussenin zit. Jammer dus.

Waarom wordt het dan toch steeds weer gedaan?
Vroeger waren het vaak onderzoekers die dachten dat homoseksuelen 'te genezen' zouden zijn. Daarom was dergelijk onderzoek zo omstreden. Inmiddels is heel duidelijk dat het 'genezen' wetenschappelijk gezien onzin is. Nu komt het vaker voor dat wetenschappers er goed aan denken te doen om met onderzoek godsdienstwaanzinnige drammers wind uit de zeilen te nemen. Maar die miskennen het gevaar dat hun onderzoek misbruikt kan worden.

Het verschil tussen biologie en mensenrechten
De wereldwijde homobeweging heeft historisch gezien twee strategieën ontwikkeld om de discriminatie tegen te gaan. In Duitsland bijvoorbeeld lag voor de nazitijd de nadruk op de biologische benadering: het is aangeboren. Nazi's trachtten homoseksualiteit uit te roeien. In Nederland bijvoorbeeld lag de nadruk op het mensenrecht van de gelijke behandeling. Dat is met huwelijksgelijkberechtiging in meer dan 30 landen een groot succes gebleken.

In 2014 schreef ik al in blogbericht 72, Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit: "Men is steeds meer gaan begrijpen dat onderzoek naar uitsluitend het ontstaan van zoiets ingewikkelds als homoseksualiteit en niet naar het ontstaan van bi- en heteroseksualiteit per definitie discriminerend is. En welk zinnig mens denkt discriminatie op grond van een zwarte huidskleur te kunnen bestrijden door onderzoek te doen naar het ontstaan van een zwarte huid? Waarom is nog nooit gezocht naar een homohaatgen? Omdat medische en biologische onderzoekers ongetwijfeld veel verstand hebben van hun vakgebieden maar meestal niet van zoiets ingewikkelds als homoseksualiteit en homohaat wereldwijd door alle eeuwen heen. Bovendien is in steeds meer delen van de wereld de homo/lesbische gelijkberechtiging zo ver voortgeschreden dat velen hun schouders ophalen bij weer het zoveelste onderzoek dat niets verandert aan het maatschappelijke vraagstuk van homohaat waarmee velen nog worstelen." Homostudies-onderzoek verdient dus veel meer aandacht.


Naschrift. Het COC vindt dat de verkoop van schadelijke boeken over de zogenaamde 'homogenezing' moet stoppen; bol.com weigert dat te doen.


Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid,  door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door bericht 282 over Vaticaan is géén "homogemeenschap"! (grootste stijger in deze serie), door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door bericht 281 over regenboogvlag sluit niemand buiten en door 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando.

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enkele bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor enkele islamitische overwegingen die gelukkig een meer genuanceerde aandacht krijgen. 


Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht nr. 51 over Homostudies (de grootste stijger in deze groep). Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze (ook een grote stijger), nr. 78 over Homoseks en jongeren, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nummer 72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, nr. 128 over Homovluchtelingen, nummer 36 over Lesbisch ouderschap, het nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.