zaterdag 24 juni 2017

200. Tweehonderdste blogbericht verschenen!

Mijn blog is nu in meer dan 140 landen ruim 200.000 keer bekeken. De toptienlanden met de meeste lezers zijn op dit ogenblik:  1. Nederland,  2. Rusland,  3. de Verenigde Staten,  4. België,  5. Duitsland,  6. Oekraïne,  7. Frankrijk,  8. Brazilië,  9. Zweden en 10. Spanje. Het aantal lezers van mijn blog in Vlaanderen staat op de vierde plaats mede dankzij Het Roze Huis in Antwerpen dat mijn wekelijkse blogberichten plaatst.

Er zijn nu (gerangschikt naar aantallen) tienduizenden lezers in Nederland, Rusland en de Verenigde Staten, duizenden in België, Duitsland, Oekraïne en Frankrijk en honderden in Zweden, Brazilië, Spanje en in het Verenigd Koninkrijk.

Tientallen in (alfabetische volgorde) Australië,  Bulgarije, Canada, China, Denemarken, Finland, Griekenland, Hongarije, Ierland, India, Indonesië, Israël, Italië, Japan, Kroatië, Letland, Luxemburg, Nieuw Zeeland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Servië, Thailand, Tsjechische Republiek, Turkije, Wit-Rusland, Zuid-Afrika en Zwitserland.

En enkelen in Albanië, Algerije, Andorra, Angola, Antigua, Argentinië, Armenië, Aruba, Azerbeidzjan, Bahama's, Bahrein, Bangladesh, Bermuda, Birma, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Brunei, Burkina Faso, Cambodja, Chili, Colombia, Congo-Kinshasa, Costa Rica, Cuba, Curaçao, Cyprus, Dominica, Dominicaanse Republiek, Ecuador, Egypte, El Salvador, Estland, Fiji, Filipijnen, Frans-Polynesië, Georgië, Ghana, Guatemala, Guadeloupe, Guyana, Haïti, Honduras, Hongkong, Irak, Iran, Ivoorkust, Jamaica, Jemen, Jordanië, Kaapverdië, Kameroen, Kazachstan, Kenia, Kirgizië, Koeweit, Laos, Libanon, Libië, Litouwen, Macau, Macedonië, Maldiven, Maleisië, Mali, Malta, Marokko, Martinique, Mauritius, Mayotte, Mexico, Moldavië, Montenegro, Nepal, Nicaragua, Nieuw-Caledonië, Nigeria, Oeganda, Oezbekistan, Oman, Pakistan, Palestina, Panama, Paraguay, Peru, Puerto Rico, Qatar, Réunion, Saint Vincent en de Grenadines, San Marino, Saoedi-Arabië, Singapore, Slovenië, Slowakije, Soedan, Somalië, Sri Lanka, Suriname, Syrië, Tadzjikistan, Taiwan, Tanzania, Trinidad en Tobago, Tunesië, Turkmenistan, Uruguay, Venezuela, Verenigde Arabische Emiraten, Vietnam, IJsland, Zimbabwe en Zuid Korea.

De belangrijkste vijf websites waarlangs men bij mijn blog terechtkomt, zijn:  
1. www.google.nl  2. www.google.com, 3. www.google.be, 4. www.hetrozehuis.be en  
5. www.itnijs.frl . Het meest voorkomend zoekwoord is: Nederlands wereldtaal. Tenzij anders vermeld, vinden de meeste lezers mijn blog dankzij Google.

De meest gelezen onderwerpen
Hier de toptien aan thema's die de lezers tot nu gekozen hebben om te lezen: 1. intimiteit en erotiek tussen mannen, 2. humanisme, 3. mediakritiek (snelste stijger!), 4. mijn eigen homoverleden, 5. wereldwijde homovervolging, 6. Friesland, 7. homoseksualiteit in Nederland, 8. Amerika, 9. Nederlands wereldwijd en 10. racisme- en islamdiscussie.

Deze volgorde vloeit voort uit de populariteit van de meest gelezen blogberichten. Voor ieder thema noem ik de tien meest gelezen berichten binnen dat thema, ook in volgorde van populariteit.

1. Intimiteit en erotiek tussen mannen
Deze serie scoort het hoogst. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie zijn: 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt,  nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 80 over de World Press Photo 2014, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. De blogberichten over homo-erotiek worden meer gelezen dan die over homoporno.

2. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 123 over IHEU & Engeland, nummer 103 over Solidariteit, nummer 25 onder de titel Godgeklaagd!, nummer 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging en nummer 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.

3. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing.

4. Mijn eigen homoverleden
Bovenaan staat blogbericht 32 over Mijn eerste vriendje. De andere berichten over mijn persoonlijk homoverleden die goed bekeken werden, waren nummer 45 over Gerard Reve & Antoine Bodar, 37 over Rampenzomer 1967, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 28 over mijn eigen Homojeugd, nummer 74 over Valse nichten, nummer 47 over een Leerzaam avontuur, nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 108 over Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer en nummer 39 over hoe ik werd Gered door een studentendecaan. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.

5. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over Homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over Orlando, door bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door bericht 147 over het falen van Rainbow Europe en door bericht 146 over Homo/lesbische vooruitgang (1)

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor islamitische. 

6. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' en nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel.

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...

7. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit,  nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, 36 over Lesbisch ouderschap, 59 over Homojongeren, 138 over Mijn homoseksuele media optredens en nummer 146 over Homo/lesbische vooruitgang (1). Uit deze blogberichten blijkt dat nog veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een bekroonde film die daar zeer geschikt voor is: ' Jongens ',

8. Amerika
Het aantal Amerikaanse lezers van mijn blog is het grootst na die uit Nederland en Rusland. In deze groep berichten werd het blogbericht 15 over (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam het meest gelezen. Daarna gevolgd door blogbericht 16 over Hans Brinker and a finger in a leaking dike. Ook veel bekeken werd blogbericht 18 over Dangerous stamps! Met dank aan Postzegelblog want postzegels kunnen heel veel onthullen over een land, in dit geval de Verenigde Staten. Tenslotte moeten genoemd worden nummer 148 over de aanslag in Orlando, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 101 over American Democracy 101, nummer 67 over American paradoxes, nummer 173 over Geweld en preutsheid in de VS, nummer 165 over Nederland en de VS vergeleken en nummer 174 over Nederlandse en puriteinse tradities in de VS.

9. Nederlands wereldwijd
De groep blogberichten over de positie van de Nederlandse taal en cultuur wereldwijd wordt vooral gelezen dankzij de opleidingen Neerlandistiek die van mijn blog gebruik maken. In deze groep werd het meest gekeken naar blogbericht 71 over Nederlands wereldtaal? gevolgd door nummer 17 over Disadvantaged by English, door nummer 22 over Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, nummer 12 over Handicapé par la francophonie, nummer 20 over over de Engelse vijandschap tegen het Nederlands: No Dutch please!, nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, nummer 13 over Afrikaner identiteit, nummer 11 over Frankrijk & Nederland en nummer 10 over Vlaanderen & Nederland.

10. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme? en nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', nummer 142: Turkse troebelen (2), nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) en nummer 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?!

Vlogberichten
Inmiddels zijn elf vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland, 10. Homoseksualiteit en homocultuur en 11. Internetdating homo's en beeldvorming.






zaterdag 17 juni 2017

199. Regeringsvorming in Nederland (7)

Drie maanden na de verkiezingen van 15 maart 2017 is er nog steeds geen nieuwe regering in Nederland. Niets bijzonders, want dit is iets boven het Nederlandse gemiddelde en ver onder het Belgische wereldrecord. In dit blogbericht beantwoord ik een paar veelgestelde vragen. Zoals: vormen de drie christelijke partijen een bedreiging voor het mensenrecht op zelfbeschikking en voor de gelijkberechtiging van het o.a. homo/lesbisch meerouderschap?

Waarom aarzelt links om mee te regeren met een rechtse meerderheid?
Er bestaat zoals gebruikelijk in Nederland een rechtse meerderheid in de Tweede Kamer. Maar die is niet groot genoeg om zelf te gaan regeren door het uitsluiten van de PVV (zie hieronder). Dat betekent dat ten minste twee links/progressieve partijen mee zouden moeten regeren met de grootste partij, de rechts/liberale VVD , en met de derde partij, het christelijke CDA. Het progressieve D66 is daartoe bereid als een linkse partij meedoet. Diens voorkeur, GroenLinks, is inmiddels afgevallen omdat deze partij de migratie niet wil inperken. De ChristenUnie wil wel meedoen maar dat wil D66 weer niet omdat daardoor christelijke zedenmeesterij dreigt (zie mijn laatste vraag). De sociaal-democratische PvdA is gestraft voor de goede samenwerking met de VVD in de vorige regering met het grootste zetelverlies ooit. En de Socialistische Partij wil niet met de VVD regeren. Linkse partijen willen liever niet met rechts regeren omdat linkse kiezers dat zwaar afstraffen, zoals de PvdA is overkomen. Hopelijk begrijpen mijn vele buitenlandse lezers nu dat de formatie van een nieuwe regering behoorlijk vast zit. Intussen regeert de demissionaire VVD/PvdA regering gewoon door en gaat het uitstekend met een der gelukkigste landen ter wereld.

Waarom mag de PVV niet meeregeren?
De rechtse PVV is de tweede partij van het land geworden. De meeste partijen willen niet met de PVV regeren om zeven redenen. 1. Hun anti-islam- en anti-Marokkanen-standpunt is in strijd met onze grondwet. 2. De PVV verbrak de samenwerking met VVD en CDA aan het begin van de laatste economische crisis waardoor het vertrouwen in die partij zeer ernstig is geschonden. 3. De PVV wil uit de euro en uit de Europese Unie treden, wat de meeste partijen niet willen. 4. De PVV juicht de Brexit en de verkiezing van Trump toe hetgeen de meeste Nederlanders geheel anders zien. 5. De PVV werkt in Europees verband samen met rechts-extremistische, antisemitische en homovijandige partijen; hun opvattingen hebben in Nederland geen aanhang. 6. De PVV is geen democratische partij omdat alleen de leider er lid van kan zijn. 7. De meeste partijen hebben voorafgaand aan de verkiezingen gezegd niet met de PVV te willen samenwerken en zij willen geen serieuze kiezersbelofte breken.  

Is een stem op de PvdA minder waard dan een stem op een andere partij?
Het Angelsaksische 'the winner takes all' standpunt wordt door sommigen ten onrechte als democratisch gezien terwijl het een achterstelling van minderheden inhoudt die strijdig is met het oeroude Nederlandse poldermodel. In dat stelsel wordt zoveel mogelijk gewerkt met coalities van minderheden waaraan zowel kleine partijen als ook partijen die verloren hebben wel degelijk mogen meedoen. Het is begrijpelijk dat de PvdA na een zeer groot zetelverlies terughoudend is om weer in een regering te gaan zitten. Maar als anders geen regering te vormen is dan gaat voor de PvdA het landsbelang meestal voor het partijbelang.

Hoe lang kan een demissionaire regering doorregeren?
Zolang een meerderheid in de Tweede Kamer geen nieuwe verkiezingen uitschrijft, kan dat heel lang voortduren. Zeker nu deze demissionaire regering er goed in geslaagd is om onze economie weer vooruit te helpen na de laatste economische crisis. Wie echt niet begrijpt waarom Nederlandse kiezers zo ontevreden zijn over een zeer geslaagde regering doet er goed aan om mijn blogberichten over divagedrag en consumentengedrag eens te lezen.

Vormen de drie christelijke partijen een gevaar voor andersdenkenden?
De drie christelijke partijen hebben in het verleden telkens weer getracht om hun eigen opvattingen aan andersdenkenden op te leggen. Ook nu dreigt dat weer. Zo zijn zij tegen hulp bij zelfdoding als de betrokkene dat in vrijheid nadrukkelijk wil, het zogenaamde 'voltooide leven'. Ook zijn de christelijke partijen tegen meerouderschap: het opvoeden van kinderen door een of twee moeders samen met een of twee vaders. Dat komt steeds meer voor onder homo/lesbische ouders. Dit maakt een nieuwe regering met een of meer christelijke partijen die andersdenkenden de wet willen voorschrijven minder gewenst.




Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen. 
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, en 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld.





zaterdag 10 juni 2017

198. Wat kunnen we van de Britse verkiezingen leren?

De Britse verkiezingen van 8 juni 2017 zijn om een aantal redenen zeer geschikt om te laten zien hoe een werkelijke democratie niet moet functioneren. De Conservatieven zakten onder de meerderheidsgrens (326 zetels) en kregen er slechts 318. Labour steeg met 29 zetels naar 261. De Scottish National Party zakte van 56 naar 35 zetels en de Liberal Democrats stegen van 8 naar 12 zetels. De Brexit-partij UKIP daalde van vier miljoen naar een half miljoen kiezers en kreeg geen enkele zetel. De Conservatieven overwegen nu een minderheidsregering te gaan vormen met steun van een Noord-Ierse (zeer homovijandige) partij met slechts 10 zetels: een zeer zwakke meerderheid dus.

Slechts een minderheid van de Britse stemgerechtigden stemden voor Brexit
De meeste media houden het sprookje in stand dat de Britten voor het vertrek uit de EU stemden. Op 23 juni 2016 stemden 51,9% van de kiezers voor Brexit. De opkomst was slechts 72,2%. Dat betekent dus dat een kleine minderheid van ruim een derde van de stemgerechtigden haar wil kon opleggen aan de overgrote meerderheid van de bevolking. In Schotland stemde 62% tegen Brexit. In Noord-Ierland was dat 56%. Weinig draagvlak dus.

In een rechtsstaat is een twee derde meerderheid vereist om ingrijpende beslissingen te nemen. Brexit toont weer eens aan hoe ondemocratisch referenda kunnen zijn. In 2016 hebben we dat in Nederland kunnen meemaken met het referendum over het Europese associatieverdrag met Oekraïne. Slechts 20% van de stemgerechtigden stemden toen tegen. Mede door onzorgvuldige berichtgeving in de meeste media leeft nog steeds de onterechte indruk dat een meerderheid van de Nederlanders ook tegen zou zijn. In 2017 werd terecht besloten om de uitslag van dit raadgevend referendum niet uit te voeren. Wellicht kunnen de laatste Britse verkiezingen tot een heroverweging van de erg chaotische Brexit leiden.

Brits districtenstelsel verdoezelt werkelijke verhoudingen
In het Brits districtenstelsel gaan alle zetels naar partijen die in de districten de meeste stemmen hebben gehaald. Dat lijkt democratisch maar dat is het niet. Dit beginsel van 'the winner takes all' leidt er immers toe dat minderheden niet vertegenwoordigd worden. Als een partij over het gehele land 40% van de stemmen haalt maar in geen enkel district de grootste is dan krijgt die partij in het Britse stelsel geen enkele zetel. Als bovendien alleen gekeken wordt naar de aantallen stemmers en er niet getoetst wordt of een meerderheid van alle stemgerechtigden wordt gehaald dan kan een zeer kleine meerderheid het voor het zeggen krijgen. Zo'n klein sociaal draagvlak veroorzaakt dat een groot deel van de bevolking zich niet vertegenwoordigd weet in wat een volksvertegenwoordiging moet zijn.

Parlementsverkiezingen zijn geen premiersverkiezingen
De meeste media lijden aan het euvel dat zij doen alsof parlementsverkiezingen hetzelfde zijn als premiersverkiezingen. In werkelijkheid kunnen Britten niet eens stemmen op alle landelijke lijsttrekkers. Dat is alleen weggelegd voor de kiezers in dat ene district waar die landelijke lijsttrekker kandidaat staat. Die lijsttrekker staat kandidaat in een district waar hij/zij er zeker van denkt te zijn dat hij/zij gekozen wordt en hoeft daar dus niet eens echt te wonen. Die overdreven aandacht voor de personen die landelijk lijsttrekker zijn, veronachtzaamt het belang van het te voeren beleid op grond van verkiezingsprogramma's.

Parlementsverkiezingen zijn geen referenda
De conservatieve lijsttrekker May dacht deze vervroegde verkiezingen makkelijk te kunnen winnen wegens een voorsprong in de opiniepeilingen op Labour en door Brexit centraal te stellen. Maar parlementsverkiezingen zijn geen referenda waarin één onderwerp op de agenda staat. Haar voorstel om bejaarden met een huis zwaarder te belasten viel niet in goede aarde, ook bij haar eigen achterban. Door de gewelddadige aanslagen in Londen en Manchester werd de aandacht verlegd naar het veiligheidsbeleid. May had daar een belast verleden door haar bezuinigingen op de politie als minister van binnenlandse zaken.

Schijnheiligheid wordt bestraft
Wie beweert, zoals May, de veiligheid te bevorderen maar in werkelijkheid als minister het aantal politie-agenten heeft teruggebracht van 144.000 in 2009 naar 123.000 in 2016 is op zijn zachtst gezegd niet geloofwaardig. Het roepen van 'law and order' is minder doelmatig dan het inzetten van wijkagenten die van dichtbij radicalisering in de gaten houden. Zoals het degelijke oer-Nederlandse gezegde luidt: voorkomen is nog altijd beter dan genezen.

Mensenrechten kun je niet verdedigen door ze af te schaffen
Gewelddadige aanslagen op onze democratische mensenrechten moeten terecht bestreden worden. Maar als diezelfde May bij dat bestrijden dreigt grondrechten niet in acht zullen te nemen dan verliest een democratische rechtsstaat zijn geloofwaardigheid. Zeker als blijkt dat door grootschalige bezuinigingen op de politie kansen gemist worden om aanslagen te voorkomen. Veel aanslagplegers waren bekend bij de politie die te weinig menskracht had.

Lijsttrekkers die debatten ontlopen, worden gestraft
Net als het geval was bij de Nederlandse verkiezingen van begin dit jaar met Wilders wordt een lijsttrekker die niet deelneemt aan debatten (zoals May) gestraft. De meeste kiezers vinden het laf als men de confrontatie met andere kandidaten ontloopt. En als het gaat om kandidaten die gevoerd beleid moeten kunnen verdedigen, ontlopen zij ook de publieke verantwoording van dat gevoerde beleid. Een doodzonde in een waarachtige democratie.


Naschrift. De top tien blogberichten over Engels/Britse onderwerpen zijn (in volgorde van populariteit) blogbericht nummer 19: "No sex please, we're British!", 17: Disadvantaged by English, 22: Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, 20: No Dutch please!, 44: Mediamanipulatie, nummer 140: Brexit? Schotland Exit!, 123: IHEU & Engeland, 79: Alan Turing (1912-1954), de weggestopte held, 66: Pride en blogbericht nummer 152: Brexit? Referendum exit!





zaterdag 3 juni 2017

197. Homo/lesbisch internet en andere vlogberichten

Internet is van groot belang voor homo/lesbische bewegingen wereldwijd. Daardoor kunnen wij homo/lesbisch nieuws op de voet volgen ook al besteden de meeste media daar weinig aandacht aan. Maar er is ook een keerzijde. De homo/lesbische beeldvorming op internet is vaak vooroordeelbevestigend. In mijn blog besteed ik aandacht aan de kwalijke kanten van de (meest Amerikaanse) homoporno op internet. Maar dankzij internet kan ik via mijn blog bijdragen aan het verspreiden van een homo-erotiek die een veelzijdiger werkelijkheid laat zien dan de meeste homoporno. In mijn elfde vlogbericht bespreek ik de nadelen van sommig homo/lesbisch internet en de mogelijkheden om daar oplossingen voor te vinden.




Eerdere vlogberichten
Inmiddels zijn elf vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland , 10. Homoseksualiteit en homocultuur en 11. Internetdating homo's en beeldvorming.

zaterdag 27 mei 2017

196. Hoe ik uit de kast kwam en andere vlogberichten

Eerder heb ik in mijn blog geschreven over mijn homojeugd, mijn eerste vriendje en over mijn rampzalige vertrek uit de kast. Dat vertrek was meteen het begin van mijn rol in de homo/lesbische beweging in Nederland en wereldwijd. Die ervaring leverde ook een eigen benadering op van homoseksualiteit. Geen opgelegde subcultuur maar een verscheidenheid aan homo/lesbische invullingen van het mensenrecht om zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven. Dat vergroot de kans dat homo/lesbische jongeren zich in hun gevoelsgenoten kunnen herkennen en daardoor gelukkiger worden. Ik vertel daar meer over in vlogbericht 10: homoseksualiteit en homocultuur.

Eerdere vlogberichten
Inmiddels zijn negen vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel en 9. Atlas van Friesland.

zaterdag 20 mei 2017

195. Wat kunnen we van de Duitse verkiezingen leren?

Na de Brexit en Trump werden we door de meeste media overstroomd met berichten dat Oostenrijk, Nederland, Frankrijk en Duitsland de volgende slachtoffers zouden worden van een populismegolf. Wat Oostenrijk, Nederland en Frankrijk betreft, is die voorspelling niet uitgekomen. Wat zijn de vooruitzichten voor Duitsland? En waarom is er het huwelijk voor paren van gelijk geslacht nog niet opengesteld? Heeft dat iets met populisme te maken?

Saarland, Sleeswijk-Holstein & Noordrijn-Westfalen
Op 26 maart 2017 werden verkiezingen gehouden in Saarland. De christen-democratische CDU kreeg 41% van de stemmen, de sociaal-democratische SPD 30%, de socialistische Linke 13% en de rechts-populistische AfD slechts 6%. Op 7 mei 2017 was Sleeswijk-Holstein aan de beurt. De CDU kreeg er 32%, de SPD 26%, de Groenen 12%, de liberale FDP 11% en de AfD haalde net de kiesdrempel van 5%. Op 14 mei 2017 haalde in de (met 18 miljoen inwoners) volkrijkste deelstaat Noordrijn-Westfalen de CDU 33%, de SPD 31%, de FDP 13%, de AfD 7% en de Groenen 6%. Wie deze percentages per deelstaat optelt, komt niet uit op 100%. Dat komt door de kiesdrempel van 5% waardoor partijen die kleiner zijn geen zetels halen. Met uitzondering van Sleeswijk-Holstein waar de Fries- en Deenstalige minderheden wel zetels halen, ook als ze onder de 5% blijven steken.

Op het moment dat ik dit schrijf, is de definitieve zetelverdeling nog niet bekend. Maar het beeld is duidelijk: het gevaar van een populismegolf is tot nog toe bij Duitse verkiezingen afgewend. De kans dat die golf alsnog zal toeslaan tijdens de Bondsdagverkiezingen op 24 september 2017 is zeer klein geworden. Heeft dit te maken met mediasensatiezucht of is er nog iets anders aan de hand?

Extreem rechts populisme in Duitsland
Er zijn ten minste twee verklaringen voor de te hoge inschatting van het extreem rechts populisme in Duitsland. In de eerste plaats is extreem rechts na de Tweede Wereldoorlog altijd ongelooflijk verdeeld geweest. En ook nu worden in de rechtspopulistische partij Alternative für Deutschland veel meer tijd en energie gestoken in het bestrijden van elkaar dan in het strijden voor een overigens niet zo eenduidig gemeenschappelijk doel. Iedereen weet dat extreem rechts antisemitisch is. Niet iedereen weet dat dat extreem rechts in Duitsland zeer homovijandig is.

In de tweede plaats voelen veel Duitsers meer voor zekerheid dan voor onzekerheid: "keine Experimente bitte!" Duitsland heeft een al eeuwenoude traditie van mislukte pogingen tot revoluties. Pogingen tot revolutionaire verandering trekken daardoor meer de aandacht van de (veel meer dan in Nederland) sensatiegerichte pers. Dit leidt tot sterke uitvergroting in sommige media waardoor een overdreven vertekening van de werkelijkheid ontstaat  Die is vergelijkbaar met de eerdere verwachtingen over een populistische golf die tot nu toe na de Brexit in de rest van West-Europa is uitgebleven.

Widernatürliche Unzucht
De strafbaarstelling van gelijkgeslachtelijke handelingen verdween in Nederland in 1811. De beruchte Duitse homovijandige paragraaf 175 verdween pas in 1994. De Nederlandse homo/lesbische beweging is de oudste nog bestaande ter wereld. De Duitse begon eerder dan de Nederlandse maar overleefde de nazi-homovervolging niet en was na de Tweede Wereldoorlog veel zwakker dan de Nederlandse. Het aantal dodelijke slachtoffers van de strijd tegen de "widernatürliche Unzucht" (van 1933 tot 1945) in Duitsland loopt in de vele tienduizenden, die in Nederland (van 1940 tot 1945) in de enkele honderden. De nazi's hielden in Duitsland een populistische heksenjacht tegen homo's. Dat was in Nederland op veel kleinere schaal het geval.

Mede door de "Kirchensteuer" (kerkbelasting) is de macht van de Duitse kerken groter dan in veel andere landen die wel tot huwelijksgelijkberechtiging zijn overgegaan. De CDU is niet weg te denken uit de landelijke politiek. En de CDU werkt nauw samen met de zeer conservatief-katholieke CSU in Beieren. Dit rechtse machtsblok is te sterk gebleken voor de versnipperde en zeer zwakke homo/lesbische beweging. Uit eigen ervaring sinds de jaren zeventig weet ik dat ook daar meer tijd en energie wordt gestoken in het elkaar bestrijden dan het behartigen van gemeenschappelijke homo/lesbische belangen. Wat het polderen betreft, zouden de Duitse gevoelsgenoten nog veel van de Nederlandse kunnen leren.


Naschrift. Mijn meest gelezen blogbericht over Duitsland is nummer 156: Hoe de Stasi zakte voor 'Homoseksuaiteit als toetssteen', gevolgd door nummer 117: IHEU & Duitsland en nummer 68: De val van de Berlijnse Muur.



zaterdag 13 mei 2017

194. Wat kunnen we van de Franse verkiezingen leren?

De Franse presidentsverkiezing op 7 mei 2017 is met twee derde van de geldige stemmen gewonnen door Macron. De rechts-extremistische populiste Le Pen verloor met slechts een derde van deze stemmen. Over de Nederlandse verkiezingen op 15 maart 2017 schreef ik dat na de Brexit en Trump de populismegolf gestopt is in Nederland. Wat kunnen we van de Franse verkiezingen leren? En welke rol heeft de homo/lesbische minderheid gespeeld?

Het falen van de homo/lesbische minderheid in Frankrijk
In mijn proefschrift Homoseksualiteit in Nederland, studie van een emancipatiebeweging (1982) stelde ik de vraag waarom de Nederlandse homo/lesbische beweging zoveel meer bereikte dan de Franse. Een van de antwoorden was dat het de Franse beweging ontbrak aan goede zelforganisatie, sleutelfiguren en bondgenoten. De laatste verkiezing bewijst dat dit nog steeds zo is. Uit onderzoek is gebleken dat een derde van de homo/lesbische minderheid van plan was op de homovijandige Le Pen te stemmen die een einde wil maken aan de openstelling van het huwelijk. Hoe is het te verklaren dat zoveel gevoelsgenoten in Frankrijk tegen hun eigen rechten op gelijke wettelijke behandeling in wilden stemmen?

Een verklaring vinden wij in het onderzoek 'Perils of Perception' van Ipsos. Daaruit blijkt dat Fransen van bijna alle Europeanen het percentage islamieten in hun land het hoogst inschatten. Zo'n vier keer te hoog: 31% in plaats van de werkelijke 7,5%. En zij verwachten voor 2020 dat het aantal islamieten 40% zal zijn in plaats van de te verwachten 8,3%. Ter vergelijking: de Nederlanders zitten van alle Europeanen het dichtst bij de werkelijkheid. Al is dat nog altijd drie keer te hoog: 19% in plaats van 6%. Mede uit angst voor overschatte aantallen homovijandige islamieten dreef een derde van de homo/lesbische minderheid in handen van Le Pen die een veel reëlere bedreiging voor de Franse gelijkberechtiging is.

Terwijl het Nederlandse COC als oudste homo/lesbische beweging ter wereld door vooral zelforganisatie en samenwerking met sleutelfiguren en bondgenoten het grootste draagvlak voor gelijkberechtiging ooit bereikte, faalde de Franse beweging. De openstelling van het huwelijk in Frankrijk werd bereikt door decennialang nauw samen te werken met de Partie Socialiste. Deze partijpolitieke eenzijdigheid blijkt zeer kwetsbaar nu de PS in elkaar zakt. Het was wat de homo/lesbische minderheid betreft meer geluk dan strategische wijsheid dat de sociaal-liberale Macron overwon die voor homo/lesbische gelijkberechtiging is. In Nederland was vanuit de homo/lesbische beweging vanouds samenwerking met de sociaal-liberale partijen. Het is uit homostrategische overwegingen te hopen dat dit in Frankrijk ook gaat gebeuren en er zo een einde komt aan de kwetsbare partijpolitieke eenzijdigheid.

Het gevaar van democratie als dictatuur van meerderheden
Vóór de populismegolf van Brexit en Trump, in mijn blogbericht van 23 maart 2014, wees ik op het gevaarlijk misverstand dat democratie een dictatuur van meerderheden zou zijn. Sommigen zijn daar pas na de rampen Brexit en Trump achter gekomen. Stel dat Le Pen de presidentsverkiezing in Frankrijk had gewonnen dan zouden er mensenrechten gesneuveld zijn. Bijvoorbeeld die van de zeer slecht georganiseerde Franse homo/lesbische minderheid waarvan een derde tegen eigen belangen in gestemd heeft. Angst is een slechte raadgever.

Autoritaire leiders zoals Poetin, Erdogan en Trump maken misbruik van een weeffout in het stelsel van direct gekozen presidenten. Hierdoor ontstaat grote spanning tussen de macht van de gekozen volksvertegenwoordiging en die van de president. Er zijn twee kapiteins op hetzelfde schip van staat: het parlement en de president. De macht van zo'n president is gebaseerd op een (soms zeer kleine) meerderheid. Trump is zelfs gekozen door een kleine minderheid van slechts 30% van alle stemgerechtigden! Een volksvertegenwoordiging is dus veel representatiever voor wat er in de bevolking leeft. Uit het oogpunt van democratie als maatschappelijke vormgeving van zelfbeschikking is het daarom wenselijker dat voortaan iedere president door de volksvertegenwoordiging gekozen wordt en niet rechtstreeks.

Het einde aan populisme?
Brexit en Trump werden niet gesteund door een meerderheid van de stemgerechtigden. Dat was bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer in Nederland wel het geval. Die laatste verkiezing liet een aantal nederlagen voor het populisme zien. Een grote meerderheid is vóór de EU en de euro, tégen referenda als schijndemocratie en vóór een weerlegging van de populistische klacht dat er "een kloof" zou zijn waardoor "het volk" "niet gehoord" zou worden door "de elite". Door de overwinningen in Oostenrijk, Nederland en Frankrijk is het populisme niet verdwenen. Maar zij hebben wel laten zien dat democratieën uitstekend in staat zijn om de verraderlijke en ondemocratische lokroepen van het zeer angstaanjagende populisme te weerstaan. Mijn volgende blogbericht zal gaan over de Duitse verkiezingen.


Naschrift. Mijn meest gelezen blogberichten over Frankrijk zijn (in volgorde van populariteit): nummer 12, Handicapé par la francophonie, nummer 11, Frankrijk & Nederland en nummer 118, IHEU & Frankrijk.

Naschrift. Nog een punt dat de homo/lesbische stemmers op Le Pen te denken had moeten geven: zij werd gesteund door homovijandig Rusland. Vanuit Rusland werd het nepnieuws verspreid dat Macron homo zou zijn, alsof hem dat ongeschikt zou maken om president te worden. Macron wees er zeer terecht op dat dit onzin is, gebaseerd op homohaat. Wat de Russen betreft, kan dat kloppen. Wat de homo/lesbische minderheid in Frankrijk betreft, lijkt mij de opgeklopte islamangst waarschijnlijker.