zaterdag 16 november 2019

320. Kwame Anthony Appiah: "leugens die ons binden"

Van de Ghanees-Brits-Amerikaanse filosoof Kwame Anthony Appiah verscheen zojuist in Nederland zijn vertaalde boek De leugens die ons binden; een nieuwe kijk op identiteit (Amsterdam 2019). Dit boek past heel goed in mijn serie over identiteit (zie hieronder).

Samenvatting in enkele citaten
Op bladzijde 17 schrijft hij: "Wij kunnen het niet zonder identiteiten stellen, maar wij moeten ze beter begrijpen als wij de hoop willen hebben ze te hervormen en ons te bevrijden van misvattingen erover die vaak een paar honderd jaar oud zijn." Op bladzijde 32: "Samengevat: identiteiten brengen allereerst benamingen met zich mee en ideeën over waarom en aan wie ze zouden moeten worden toegekend. In de tweede plaats bepaalt jouw identiteit je gedachten over hoe je je zou moeten gedragen; en ten derde beïnvloedt zij de manier waarop andere mensen jou bejegenen. Ten slotte zijn al deze dimensies van identiteit betwistbaar, altijd vatbaar voor discussie: wie erbij hoort, wat voor mensen dat zijn, hoe ze zich zouden moeten gedragen en hoe ze bejegend zouden moeten worden."

Op bladzijde 218: "De vormen van identiteit die wij hebben beschouwd kunnen allemaal vormen van inperking worden, begripsmatige misvattingen die garant staan voor morele. Maar zij kunnen ook contouren verlenen aan onze vrijheid, zoals arbeidersklasse- en LGBTQ- en nationale en religieuze identiteiten hebben gedaan in een wereldwijde strijd."

Genuanceerd betoog maar weinig over vrijheidbevorderende identiteiten
Appiah laat zien dat veel identiteiten in strijd zijn met de feiten en met het recht om zelf inhoud en vorm te geven aan het eigen bestaan zolang men het zelfbeschikkingsrecht van anderen respecteert. Zijn zeer genuanceerde betoog is strijdig met de (door de uitgever bedachte?) titel en vertoont enkele heel opvallende tekortkomingen. Nergens in het boek rechtvaardigt hij de titelwoorden "leugens" en "binden". Het woord "leugens" suggereert kwade trouw. Het woord "onwaarheden" zou zijn genuanceerde betoog beter weergeven. Het woord "binden" suggereert erg onmachtige burgers terwijl het woord "verbinden" de mogelijkheid open laat dat mensen zelf identiteiten ontwikkelen om zich te bevrijden.

De oorspronkelijke titel is: "The Lies That Bind. Rethinking Identity. Creed, Country, Color, Class, Culture". De Nederlandse ondertitel "een nieuwe kijk op identiteit" klopt niet omdat er al eeuwenlang in de humanistische traditie gestreefd wordt naar vrijheidsbevorderende identiteiten. Waarom besteed Appiah daar zo teleurstellend weinig aandacht aan? Ook laat hij als ervaringsdeskundige na om voorbeelden te geven uit de homo/lesbische traditie. Zo werd bijvoorbeeld het verhaal over Sodom eeuwenlang misbruikt om te beweren dat daarin homoseksualiteit veroordeeld zou worden terwijl het ging om schending van het gastrecht.

En er wordt ook geen aandacht besteed aan de zeer Afrikaanse leugen dat homoseksualiteit door het westen opgelegd zou worden terwijl in werkelijkheid de anti-homoseksuele Britse wetgeving veel eeuwenoude Afrikaanse vormen van gelijkgeslachtelijke tradities bestreden heeft. Hij verwijst naar Oeganda maar er zijn er veel meer voorbeelden van antihomohaat.

Identiteit als keuze
In mijn Tresoar-lezing Identiteit als keuze leg ik uit hoe opgedrongen identiteiten vanuit geboorte, geslacht, gerichtheid, godsdienst en geschiedenis omgevormd kunnen worden in zelfgekozen identiteiten. Door met name zelforganisatie en het zoeken van bondgenoten en sleutelfiguren kunnen identiteiten ontwikkeld worden die veel meer ruimte geven voor ieders zelfbeschikking. Het is jammer dat Appiah hier te weinig aandacht aan besteedt.




Naschrift. Identiteitsdiscussie
In deze serie is het meest gekeken naar blogbericht nummer 114, Identiteit als keuze, gevolgd door nummer 110, Strategische blunders door 'antiracisten', het nummer 13, Afrikaner identiteit, nummer 232, Grappen? Naar beneden trappen!, nummer 271, Het falen van het zwart-wit-denken, het nummer 215, Genderneutraal? Genderpluriform!, nummer 294, Vrijheidbevorderende identiteiten, het nummer 231, Rassenwaan is geen wetenschap, nummer 230, Stop zwart-wit-denken en nummer 319, "Witte schuld"? Géén zwarte onschuld!



Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.

zaterdag 9 november 2019

319. "Witte schuld"? Géén zwarte onschuld!

Voor mijn vele buitenlandse lezers: Sinterklaas komt binnenkort weer in Nederland en dan begint inmiddels traditiegetrouw de zogenaamde Zwarte Piet discussie over de vraag hoe racistisch Nederland al dan niet is.  Dit jaar verscheen van Elma Drayer het boek Witte Schuld (Amsterdam 2019) over de onverdraagzaamheid binnen het identiteitsdenken. Zij plaatst dit 'debat tussen doven' in een verhelderend breder kader. Hier een samenvatting.

Hedendaagse vormen van slavernij mogen niet verzwegen worden
Op bladzijde 63 schrijft zij hierover: "De taboeverklaring van de term 'moderne slavernij' vind ik bijvoorbeeld ronduit aanmatigend. Volgens de ngo Anti-Slavery International leven op dit moment naar schatting 40 miljoen mensen in slavernij. Dat zijn er meer dan in de afgelopen eeuwen binnen en tussen continenten zijn verhandeld. Waarom zou je dat in hemelsnaam geen moderne slavernij mogen noemen? Het lot van jouw voorouders mag afschuwelijk zijn geweest, het was niet afschuwelijker dan dat van miljoenen die nu in gevangenschap leven." In mijn blog noem ik dit zowel divagedrag als ook zwart racisme.

Iemand is niet schuldig door wat voorouders hebben aangericht
Op bladzijde 85 schrijft zij dit: "Zelf ben ik aanhanger van de gedachte dat je individuen niet aanrekent wat hun (voor)ouders zoal hebben uitgespookt.  Je houdt ze uitsluitend verantwoordelijk voor hun eigen woorden en daden. Collectieve schuld is per slot een van de giftigste denkbeelden die de mensheid ooit heeft voortgebracht. Het is mij geen geringe zorg dat een ideologie die het omgekeerde propageert tegenwoordig zoveel weerklank vindt." Op bladzijde 89 schrijft zij: "Excuses aanbieden voor daden die je niet zelf op je geweten hebt is gratuit. De 'diepe spijt' die achtereenvolgende kabinetten de afgelopen jaren hebben betuigd is meer dan voldoende. En geldelijke compensatie? Het causale verband tussen het aangedane onrecht en wat de nazaten nu ervaren valt met geen mogelijkheid aan te tonen." Op bladzijde 90 schrijft zij vervolgens ook: " 'Je bént niet je verleden', zei filosoof Kwame Anthony Appiah in NRC Handelsblad. Hij vertelde over zijn Afro-Amerikaanse studenten die tegen hem zeggen: we zijn hier op slavenschepen heen gebracht. 'Nee, denk ik dan, jij bent het de bus naar Brooklyn gekomen. Jij bent hier geboren. Het is niet jouw geschiedenis, het is de geschiedenis van je voorouders. Je moet je identiteit vederlicht dragen' " In een volgend bericht zal ik meer over Appiah schrijven.

Zwarte schuld
Op bladzijde 161 schrijft zij: "Wellicht verklaart de overtuiging dat zwart per definitie de onderliggende partij is een verschijnsel dat je zou kunnen omschrijven als de blinde vlek voor machtsmisbruik in eigen kring." Op bladzijde 180 schrijft zij ook: "Alle nobele want emancipatoire bedoelingen ten spijt, uiteindelijk ondermijnt identiteitspolitiek waar links in mijn ogen voor zou moeten staan: de vrijheid om je bestaan vorm te geven ongeacht klasse, sekse en kleur." Ik wil daaraan toevoegen: seksuele voorkeur. Want er is ook sprake van zwarte schuld inzake homovervolging. Een zeer treurig voorbeeld daarvan is Oeganda.

Geen Amerikaanse misstanden invoeren
Op bladzijde 173 schrijft zij: "Identiteitspolitiek is een giffabriekje dat alleen maar méér identiteitspolitiek produceert". Op bladzijden 175-176: "Als gezegd kopiëren Nederlandse identiteitsdenkers integraal het gedachtegoed van hun Amerikaanse geestverwanten. Centraal staat daarin de doorwerking van het slavernijverleden in het heden. Voor de Amerikaanse werkelijkheid alleszins terecht.   Alleen verschilt onze geschiedenis fundamenteel van die van de Verenigde Staten, van Zuid-Afrika, of van enig ander land waar de overheid racisme legitimeerde en sanctioneerde. Wij hebben nimmer wetgeving gekend die mensen van kleur naar de achterzijde van de bus en naar aparte woonwijken verbande of ze uitsloot van deelname aan de verkiezingen. Bordjes met SLEGS BLANKES hebben hier nooit gehangen. (Wel met VOOR JODEN VERBODEN maar dat zijn activisten vergeten.) En wat activisten ook mogen beweren, Nederland heeft een van de keurigste politiemachten ter wereld." Zie voor verdere verschillen mijn bericht over Hans Brinker.

Identiteitsdenken kan ook positief uitpakken
Ik ben het met Elma Drayer eens dat identiteitsdenken heel negatief kan uitpakken. Maar het kan ook positief werken als het beginsel aanvaard wordt dat mensen en zelfgekozen groepen zelf zin en vorm moeten kunnen geven aan hun leven zolang zij het recht op  zelfbeschikking van anderen respecteren. Ik werk dit idee over vrijheidbevorderende identiteiten uit in mijn Tresoarlezing Identiteit als keuze (Leeuwarden, 13 mei 2011).


Naschrift. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme?, nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (onder andere over de 'slag om Dokkum') en blog nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in een Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1) (de sterkste stijger in deze groep), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', het nummer 142: Turkse troebelen (2), het nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2)  en 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?


Naschrift. Identiteitsdiscussie
In deze serie is het meest gekeken naar het blogbericht nummer 114, Identiteit als keuze, gevolgd door nummer 110, Strategische blunders door 'antiracisten', bericht nummer 13, Afrikaner identiteit, nummer 232, Grappen? Naar beneden trappen!, nummer 271, Het falen van het zwart-wit-denken, nummer 215, Genderneutraal? Genderpluriform!, 294, Vrijheidbevorderende identiteiten en het nummer 231, Rassenwaan is geen wetenschap.


Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.

zaterdag 2 november 2019

318. Homovijandige kastzitters

In mijn vorige blogbericht, Homovijandig mannenvoetbal, besprak ik het verschijnsel dat veel in de kast zittende homo's vijandig staan tegenover uit de kast gekomen homo's. Een van de eerste openlijke homovoorvechters, Benno Premsela (1920-1997), heeft mij daar veel over verteld. Mannen met een dubbelleven voelden zich bedreigd als er openlijk over homoseksualiteit gesproken werd. Als zij hun eigen homoseksualiteit niet aanvaard hadden, voelden zij zich extra ongelukkig als zij zagen dat anderen dat wel konden. In dit bericht bespreek ik een aantal reacties naar aanleiding van de wereldwijde Coming Out Day 2019.

"Niet iedereen uit de doelgroep zelf is gediend van al die aandacht"
Als sommige hetero's iets doen dan worden andere hetero's daar niet op aangekeken. Maar als sommige homo's bv. met blote billen op een Amsterdamse boot gaan staan dan worden andere homo's daar vaak wel op aangekeken. Dat is die homo's met blote billen net zo min aan te rekenen als vrouwen met blote billen bij andere gelegenheden. Het zegt wel iets over het nog altijd bestaande antihomodenken. Helaas ook bij sommige homo's in de kast.

"Het COC is een homobelangenorganisatie waarvan maar een minderheid lid is"
De Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC is niet een uiterst eng beperkte belangengroep van een kleine minderheid maar een organisatie die opkomt voor seksuele zelfbeschikking. En dat is in het belang van iedereen. Net zoals de humanistische en de vrouwenbeweging draait het bij de homo/lesbische beweging niet om de aantallen lidmaatschappen maar om het maatschappelijk draagvlak van zelforganisatie samen met weldenkende en geestverwante bondgenoten en sleutelfiguren in de hele maatschappij.

"Die lhbti-gemeenschap bestaat helemaal niet"
Wie dat zegt, is niet op de hoogte van het wereldwijde netwerk van alle mensen die zeer gemeenschappelijk strijden voor gelijkberechtiging. Kijk maar naar alle regenboogvlaggen die wereldwijd gehesen worden en waar homovijandige lieden zich zo aan ergeren waaruit maar weer blijkt hoezeer dat nog altijd nodig is. Hoe meer kritiek hoe meer solidariteit.

"Homoseksuelen verschillen onderling al net zo veel als hetero's"
Homo's en hetero's zijn inderdaad gelijkwaardig maar worden helaas niet gelijk behandeld. Homo/lesbische jongeren plegen in Nederland nog altijd vier keer zoveel zelfdoding als heterojongeren. Homovijandig geweld komt in Nederland nog op zeer grote schaal voor en wordt door politie en justitie amper vervolgd. Wat is er mis met onderlinge verschillen?

"Goede bedoelingen zijn bepaald geen garantie voor een goed resultaat"
Klopt. Maar in mijn memoires toon ik aan dat de Nederlandse homo/lesbische beweging een heel goed resultaat heeft geboekt door niet alleen naar bedoelingen te kijken maar ook naar de feitelijke verbeteringen die bereikt zijn. Zoals huwelijksgelijkberechtiging.

"Laat homo's, lesbo's en transgenders hun eigen boontjes doppen"
Jonge homo's, lesbo's en transgenders die opgroeien in een vijandige omgeving kunnen niet hun eigen boontjes doppen maar hebben de steun nodig van anderen die het belang van seksuele zelfbeschikking steunen. En dat geldt niet alleen voor jongeren maar zelfs ook voor volwassen profvoetballers gezien het homovijandig gedoe in het mannenvoetbal.


Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht nr. 51 over Homostudies (de grootste stijger in deze groep). Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze (ook een grote stijger), nr. 78 over Homoseks en jongeren, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nummer 72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, nr. 128 over Homovluchtelingen, nummer 36 over Lesbisch ouderschap, het nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.


Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.

zaterdag 26 oktober 2019

317. Homovijandig mannenvoetbal

Op 11 oktober 2019 was het wereldwijd weer Coming Out Day. In Nederland deden vele honderden scholen mee. Meestal door het hijsen van een regenboogvlag. Dit wordt op die scholen georganiseerd door een Gender & Sexuality Alliance (GSA): "een groep scholieren die vindt dat iedereen op hun school de vrijheid heeft te kunnen zijn wie ze zijn". Juist op scholen moet een uiterst veilig klimaat bestaan voor iedereen die uit de kast wil komen.

Uit onderzoek en eigen ervaring in de homovoorlichting weet ik dat leerlingen die onzeker zijn over hun eigen seksualiteit dat kunnen afreageren door homovijandige uitlatingen. Het is dan van groot belang dat de school een duidelijk beleid voert. Dat gebeurde bijvoorbeeld op deze Coming Out Day op het Trinitas Gymnasium in Almere. In NRC Handelsblad van 12 oktober 2019 wordt helder beschreven hoe een groepje leerlingen anderen bedreigde met homovijandige uitingen. De school greep onmiddellijk in en benaderde die homovijandige leerlingen en hun ouders. Dat is van grote betekenis omdat veiligheid in ieders belang is.

Homovijandig mannenvoetbal
Naar aanleiding van Coming Out Day 2019 hebben aanvoerders in alle wedstrijden in het prof- en amateurs-mannenvoetbal  in het weekeinde van 18 t/m 20 oktober 2019 een speciale regenboogband gedragen. In de eredivisie vrouwenvoetbal gebeurde dat in het weekeinde van 11 t/m 13 oktober, ook op initiatief van de John Blankenstein Foundation.

Hoe is het te verklaren dat in Nederland nog nooit een mannelijke prof-voetballer uit de kast is gekomen terwijl homoseksualiteit in het vrouwenvoetbal geen enkel probleem is? In het mannenvoetbal komt veel homo-erotiek voor. In blogbericht 85, Zoenende voetballers, gaf ik daar wat voorbeelden van. Het is opvallend hoeveel daarvan in de afgelopen jaren op internet onvindbaar zijn gemaakt. Ook op de tribunes is de nodige homo-erotiek te zien: halfblote mannen die veel aan elkaar zitten. Tegelijkertijd hangt er een homovijandige sfeer. Het lijkt er op dat mannenvoetbal een verzamelplek is geworden van mannen die naar buiten een heteroleefstijl hebben maar zich tot mannen aangetrokken voelen en dat verhullen door openlijke homo's vijandig te benaderen. Die indruk wordt versterkt door de anonieme homovijandige kritiek op de regenboogbandjes. De meeste kritiek richt zich op de aanname dat er daardoor iets opgedrongen zou worden. Ik citeer b.v.: "door de strot geduwd", "geforceerd", "gedram", "in een hokje duwen" en "misbruik" terwijl precies het tegenovergestelde, seksuele zelfbeschikking, wordt bepleit. Hier zijn veel mannen aan het woord die in de kast zitten en zich bedreigd voelen door homo's die uit de kast komen. Waaruit maar weer eens blijkt hoe belangrijk de wereldwijde Coming Out Day nog altijd is.





Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht nr. 51 over Homostudies (de grootste stijger in deze groep). Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze (ook een grote stijger), nr. 78 over Homoseks en jongeren, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nummer 72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, nr. 128 over Homovluchtelingen, nummer 36 over Lesbisch ouderschap, het nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.


Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.

zaterdag 19 oktober 2019

316. Zijn media handlangers van populisten? (3)

Op 13 oktober 2019 vonden in Polen verkiezingen plaats voor de Sejm en de Senaat. In de serie over populisme (zie hieronder) beschreef ik de afgelopen jaren hoe de meeste media met verkiezingen omgingen. In de aanloop werd onevenredig veel aandacht besteed aan een (vermeend) opkomend populisme en vrijwel niet aan de rol van linkse en progressieve partijen. Bij het verslag van de verkiezingen op grond van exit polls werd dat vertekend beeld bevestigd. Vervolgens werd er vrijwel geen aandacht besteed aan de uiteindelijke uitslag waaruit bleek dat het populisme aanzienlijk minder draagvlak en gevolgen had dan verwacht. Deze rol van de meeste media bespreek ik nu n.a.v deze Poolse verkiezingen.

De begrippen 'grootste' en 'winnaar van verkiezingen' wekken een onjuiste indruk
Tijdens de Nederlandse verkiezingen op 20 maart 2019 werd een partij die 7% van de stemgerechtigden behaalde door de meeste media als "grootste partij van Nederland" genoemd. Dat die partij vrijwel geen maatschappelijk en bestuurlijk draagvlak had en heeft, was kennelijk niet belangrijk. Tijdens de Europese verkiezingen in Nederland op 23 mei 2019  werd de linkse partij die verreweg het grootste aantal zetels kreeg door geen van de media die ik volg de grootste partij van Nederland genoemd. Hoezo vooroordeel?

Als er (zoals in Nederland) veel kleine partijen zijn dan zegt het begrip 'winnaar van de verkiezingen' niets want het kan heel goed om een minderheid van de kiezers gaan. Er is geen enkele wet die zegt dat de grootste partij moet gaan regeren. Het gaat niet om de vraag wie de winnaar of de grootste is maar om een meerderheid met andere partijen.

Een lage opkomst negeren is een bedreiging van democratie
In blogbericht 226 heb ik er op gewezen dat van alle stemgerechtigden minder dan een derde op Trump en voor Brexit hebben gestemd. Men kan tegenwerpen dat dit volgens de spelregels toch om meerderheden gaat. Maar dat negeert het feit dat het maatschappelijk draagvlak te klein is om van DE Amerikanen of DE Britten te spreken terwijl dat (zeker bij Brexit) toch regelmatig in media gebeurt. Zie bv. het Oekraïne-referendum in Nederland.

Het voorbeeld van de laatste verkiezingen in Polen
Voorafgaand aan de verkiezingen van 13 oktober 2019 was de rechtse regeringspartij PiS "verwachte winnaar" voor vrijwel alle media. Dat was ook de vrijwel algemene teneur op grond van de exit polls: "regeringspartij PiS wint opnieuw Poolse verkiezingen". Heel veel minder aandacht was er in de meeste media voor dit bericht: "Poolse regeringspartij PiS verliest meerderheid in senaat". En vrijwel geen aandacht was er voor de definitieve uitslag. Daaruit blijkt dat de regeringspartij nog slechts 235 van de 460 zetels in de Sjem over heeft en dat er een linkse partij in één klap 49 zetels gewonnen heeft. Wie is hier verliezer en wie winnaar?  Ik heb dit feit in de Nederlandse media niet kunnen vinden.

Homoseksualiteit als toetssteen
Wel was er enige aandacht voor het feit dat de Poolse regering tijdens deze verkiezingen steeds homovijandiger is geworden en ondersteund door de katholieke kerk wordt de anti-homo-haat aangewakkerd. Dan is het toch wel hoopgevend dat de zeer homovijandige campagne van de katholieke kerk en de rechtse regeringspartij PiS averechts heeft gewerkt en heeft geleid tot zetelverlies in de Sejm en tot verlies van de meerderheid in de senaat.

Naschrift.
De meest gelezen blogberichten over populisme zijn het nummer 226, Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (het best bekeken blogbericht uit 2017, 2018 en 2019), het nummer 277, De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (de snelste stijger in deze groep) en het nummer 186, Populismegolf gestopt in Nederland (ook een belangrijke stijger).

Daaropvolgend werd het meest gekeken naar de nummers 63, Mediamissers, nummer 44, Mediamanipulatie, nummer 183, "Wij worden niet gehoord": klopt dat wel?, nummer 181, De anti-elite-paradox, bericht nummer 56, Mediawet van schijnbare achteruitgang, bericht nummer 217, Zijn media handlangers van populisten? (2), het nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 227, Populismepreventie in Nederland, het nummer 254, Is Hongarije in gevaar?, het bericht nummer 209, Zijn media handlangers van terroristen?, nummer 210, Zijn media handlangers van populisten? (1), het nummer 228, Populismepreventie in de Europese Unie, het nummer 262, Is Zweden in gevaar?, het nummer 253, Is Polen in gevaar?, het nummer 292, Is Spanje in gevaar?, het nummer 256, Is Griekenland in gevaar?, het nummer 269, Is Brazilie in gevaar?, het nummer 255, Is Italie in gevaar?, het nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar? en het antwoord daarop: het nummer 296, Europese verkiezingen (2) Pro-EU-stemming. Veel vals alarm!


Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.

zaterdag 12 oktober 2019

315. Vrijheid van meningsuiting

In mijn vorig blogberichten, Vrijheid van godsdienst én levensovertuiging en Vrijheid van onderwijs, laat ik zien dat op salafistische moskeescholen onderwijs wordt gegeven waarin wordt aangezet tot haat, tot geweld en zelfs tot het doden van mensen met een andere of geen godsdienst, net zoals afvalligen en homoseksuelen. Het gaat om ± vijftig koranscholen met ± duizend leerlingen die dit onderwijs volgen in avonduren en/of weekeinden. Deze ± 50 uiterst extremistische islamitische scholen kunnen zich overigens naast de vrijheden van godsdienst en onderwijs ook beroepen op de vrijheid van meningsuiting. Is dat wel terecht?

Artikel 7 van de grondwet
Over artikel 7 van de grondwet is veel geschreven. Ik beperk mij in dit bericht niet alleen tot dat islamitisch onderwijs waarin in strijd met de beginselen van onze democratische rechtsstaat onderwezen wordt. Dit betreft zowel door de overheid bekostigd onderwijs als door anderen bekostigd onderwijs. Wat de bekostiging vanuit extremistische islamitische landen betreft, verwijs ik naar mijn eerdere blogbericht 313, Vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Daarin stel ik dat het beginsel van wederkerigheid zou moeten gelden.

Artikel 7, lid 1
"Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet." Waarom hier nog heel ouderwets verwijzen naar maar één voorbeeld van meningsuiting en niet naar alle uitingen?

Artikel 7, lid 2
"De wet stelt regels omtrent radio en televisie. Er is geen voorafgaand toezicht op de inhoud van een radio- of televisie-uitzending." Alle uitingsvormen gelijk behandelen.

Artikel 7, lid 3
"Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de voorgaande leden genoemde middelen heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede zeden." Waarom alleen deze beperking noemen? Er zijn veel beperkingen mogelijk, bijvoorbeeld het aanzetten tot haat, tot geweld en tot het doden. Of tot het verspreiden van feitelijke onjuistheden die voor derden levensbedreigend kunnen zijn.

Sommige feitelijke onjuistheden doen weinig kwaad: dat de aarde plat zou zijn, dat er spoken, kabouters en vliegende schotels zouden bestaan, enzovoorts. Maar anderen zijn wel gevaarlijk. Dat godsdienst en homoseksualiteit te genezen 'ziekten' zouden zijn. Dat vrouwen behekst kunnen zijn. Dat Joden uit zouden zijn op wereldmacht. Die onwaarheden hebben in het verleden en heden tot vervolgingen geleid met vele dodelijke slachtoffers. 

In mijn blogberichten 151, Feiten zijn niet ook "maar een mening" en 231, Rassenwaan is geen wetenschap heb ik beschreven hoe belangrijk wetenschap is om levensbedreigende onwaarheden te bestrijden. Helaas wordt de vrijheid van meningsuiting in sommige media misbruikt om mensen tegen elkaar op te zetten en elkaars gezondheid ernstig te schaden.

Artikel 7, lid 4
"De voorgaande leden zijn niet van toepassing op het maken van handelsreclame." Waarom zou hiervoor een uitzondering gemaakt worden? Misleiding uit commerciële overwegingen kan wel degelijk zeer schadelijk zijn. Zeker in de gezondheidszorg maar ook daarbuiten.

Grondwetswijziging gewenst
Artikel 7 is in veel opzichten achterhaald, met name door internet en de grote groei van (a)sociale media. Het aanzetten tot haat, tot geweld en tot het doden van anderen kan al aangepakt worden dankzij andere wetgeving maar de vrijheid van meningsuiting wordt veel te veel misbruikt en dat vraagt nu om een aangescherpte formulering van het artikel 7.



Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).



zaterdag 5 oktober 2019

314. Vrijheid van onderwijs

In mijn vorig blogbericht, Vrijheid van godsdienst én levensovertuiging, laat ik zien dat op salafistische moskeescholen onderwijs wordt gegeven waarin wordt aangezet tot haat, tot geweld en zelfs tot het doden van mensen met een andere of geen godsdienst, net zoals afvalligen en homoseksuelen. Het gaat om ± vijftig koranscholen met ± duizend leerlingen die dit onderwijs volgen in avonduren en/of weekeinden. Deze ± 50 uiterst extremistische islamitische scholen beroepen zich ook op de vrijheid van onderwijs. Is dat wel terecht?

Artikel 23 van de grondwet
Over artikel 23 van de grondwet zijn boekenkasten vol geschreven. Ik wil mij hier beperken tot islamitisch onderwijs waarin in strijd met onze democratische rechtsstaat onderwezen wordt. Dat betreft zowel door de overheid bekostigd onderwijs als door anderen bekostigd onderwijs. Wat de bekostiging vanuit extreme islamitische landen betreft, verwijs ik naar mijn vorige blogbericht. Hier moet de overheid het wederkerigheidsbeginsel toepassen.

Artikel 23, lid 1
"Het onderwijs is een voorwerp van de aanhoudende zorg der regering." Hier wordt niet alleen verwezen naar door de overheid bekostigd onderwijs. Omdat dit artikel slaat op ieder onderwijs is het ook van toepassing op niet door de overheid bekostigd onderwijs.


Artikel 23, lid 2
"Het geven van onderwijs is vrij, behoudens het toezicht van de overheid en, voor wat bij de wet aangewezen vormen van onderwijs betreft, het onderzoek naar de bekwaamheid en de zedelijkheid van hen die onderwijs geven, een en ander bij de wet te regelen." Uit deze bepaling blijkt dat de vrijheid van onderwijs niet absoluut is maar bij wet ingeperkt kan worden. In geval van een grondwetswijziging zou voor alle zekerheid de gangbare tekst "behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet" toegevoegd kunnen worden.

Artikel 23, lid 3
"Het openbaar onderwijs wordt, met eerbiediging van ieders godsdienst of levensover-tuiging, bij de wet geregeld." Waarom zou die eerbiediging niet voor iedere vorm van onderwijs moeten gelden? Deze bepaling mag echter niet zo gelezen worden dat die eerbiediging niet voor andere vormen van onderwijs geldt. Herformulering aangeraden.

Artikel 23, lid 4 
"In elke gemeente wordt van overheidswege voldoend openbaar algemeen vormend lager onderwijs gegeven in een genoegzaam aantal scholen. Volgens bij wet te stellen regels kan afwijking van deze bepaling worden toegelaten, mits tot het ontvangen van zodanig onderwijs gelegenheid wordt gegeven." Helaas blijkt dat niet overal openbaar onderwijs als basisvoorziening aanwezig is. Hier moet de rijksoverheid heel veel strenger handhaven.

Artikel 23, lid 5 
"De eisen van deugdelijkheid, aan het geheel of ten dele uit de openbare kas te bekostigen onderwijs te stellen, worden bij de wet geregeld, met inachtneming, voor zover het bijzonder onderwijs betreft, van de vrijheid van richting." Dit kan zo opgevat worden dat niet door de overheid bekostigd onderwijs niet deugdelijk hoeft te zijn. Die interpretatie is echter strijdig met lid 1. Lid 5 zou derhalve voor alle onderwijs moeten gaan gelden. De onderwijsinspectie moet dus zo snel mogelijk ook toezicht op dit onderwijs gaan houden.

Artikel 23, lid 6 
"Deze eisen worden voor het algemeen vormend lager onderwijs zodanig geregeld, dat de deugdelijkheid van het geheel uit de openbare kas bekostigd bijzonder onderwijs en van het openbaar onderwijs even afdoende wordt gewaarborgd. Bij die regeling wordt met name de vrijheid van het bijzonder onderwijs betreffende de keuze der leermiddelen en de aanstelling der onderwijzers geëerbiedigd." Hiervoor geldt hetzelfde als voor lid 5: eisen inzake deugdelijkheid  moeten voor alle onderwijs gelden. In geval van een wijziging van de grondwet zou voor alle zekerheid de voor andere vormen van vrijheid gangbare tekst "behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet" ook toegevoegd moeten worden.

Artikel 23, lid 7 
"Het bijzonder algemeen vormend lager onderwijs, dat aan de bij de wet te stellen voorwaarden voldoet, wordt naar dezelfde maatstaf als het openbaar onderwijs uit de openbare kas bekostigd. De wet stelt de voorwaarden vast, waarop voor het bijzonder algemeen vormend middelbaar en voorbereidend hoger onderwijs bijdragen uit de openbare kas worden verleend." Ook deze formulering is sterk verouderd. Bijvoorbeeld omdat de bekostiging van bijzonder beroeps- en hoger onderwijs niet genoemd wordt.

Artikel 23, lid 8 
"De regering doet jaarlijks van de staat van het onderwijs verslag aan de Staten-Generaal." Dit zou niet alleen beperkt moeten worden tot het door de overheid bekostigde onderwijs.

Is grondwetswijziging noodzakelijk?
De formulering van artikel 23 is zeer voor verbetering vatbaar. Maar binnen de huidige formulering is nu al onmiddellijke verbeterde toepassing door scherpere interpretatie mogelijk. Dat is belangrijk omdat wantoestanden in salafistische moskeescholen direct aangepakt moeten worden en de beoogde grondwetswijziging heel lang kan gaan duren.

Humanistische visie op onderwijs
Vanuit humanistisch oogpunt zijn alle kinderen niet het bezit van hun ouders. Op ouders, onderwijs en samenleving berust de verantwoordelijkheid kinderen zo te begeleiden dat zij in toenemende mate in staat zijn om zelf zin en vorm te geven aan hun eigen leven zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van anderen respecteren. Vermelding kinderrechten gewenst.


Naschrift. Onderwijs
Mijn meest bekeken blogbericht over onderwijs is nummer 27, "Dachautje spelen". Daarna gevolgd door nummer 51, Homostudies, nummer 60, Homovoorlichting (grootste stijger in deze groep), blog nummer 107, Homostudies Utrecht, nummer 162, Homovoorlichting op school moet beter, nummer 39, Gered door studentendecaan, nummer 23, over mijn eigen Onderwijsverleden, nummer 164, Mijn ervaring met ontgroening en nummer 35, Twee katholieke kandidaatsexamens. Dit zijn twee nogal onthullende blogberichten.. .


Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.