zaterdag 14 juli 2018

252. Is de Europese Unie in gevaar?

In de afgelopen jaren is in veel media de indruk gewekt dat de Europese Unie op instorten stond. Datzelfde geldt voor de euro. Deze stemmingmakerij is niet gebaseerd op de feiten.
In blogbericht 43 weerleg ik de meest voorkomende onjuistheden:   1. "de EU dreigt een superstaat te worden",   2. "Nederlanders betalen heel veel meer aan de EU dan zij terug krijgen", 3. "de EU is niet democratisch", 4. "kleine landen tellen in de EU niet mee", 5. "de EU bemoeit zich met belachelijke dingen als kromme bananen", 6. "de EU is een bedreiging voor homo/lesbische rechten" en  7. "De EU trekt de godsdiensten voor". Allemaal onwaar.

Geen populismegolf in Europa
Nederlandse populisten kregen weinig steun. Ook in de rest van Europa leverden de Franse, BritseDuitse en Oostenrijkse verkiezingen geen overwinning van populisten op. Vooral het laatstgenoemde geval levert een voorbeeld op hoe media de beeldvorming vertekenen door de kans op een populistische overwinning te groot voor te stellen en achteraf hun ongelijk niet te willen toegeven. Dat was al zo in Nederland toen ons land overstroomd werd door buitenlandse journalisten die dachten dat Wilders onze nieuwe premier zou worden. Vooraf stelde ik al in een blogbericht dat dit niet kon kloppen. Het begon allemaal met de Brexit.

Na de Brexit is men in heel veel landen positiever gaan denken over de EU. In Duitsland en Nederland steeg het van 50% in 2016 tot 68% resp. 64% in 2017. Zelfs in Groot-Brittannië steeg het in dezelfde periode van 45% tot 55%. Vrijwel overal denken jongeren (van 18 tot 29 jaar) positiever over de EU dan ouderen (50+). Het grootst is het verschil nu in Groot-Brittannië: jongeren zijn voor 80% positief over de EU en bij ouderen is dat ruim 40%. In Nederland zijn deze cijfers respectievelijk 80% en 50%. In Nederland wil nu slechts 15% uit de EU stappen, in Duitsland en Polen 10%, in Hongarije ruim 10% en in Frankrijk is dat 20%. 

Islamisering wordt veel te hoog ingeschat
Regelmatig komen in allerlei media mensen voor die beweren dat de islamieten de macht gaan overnemen zonder dat werkelijke feiten door de programmamakers genoemd worden. Onderstaande gegevens komen uit het onderzoek 'Perils of Perception' van IpsosDaaruit blijkt dat bijvoorbeeld Fransen van bijna alle Europeanen het percentage islamieten in hun land het hoogst inschatten. Zo'n vier keer te hoog: 31% in plaats van de werkelijke 7,5%. En zij verwachten voor 2020 dat het aantal islamieten 40% zal zijn in plaats van de in het echt te verwachten 8,3%. Ter vergelijking: Nederlanders zitten van alle Europeanen het dichtst bij de feitelijke werkelijkheid. Al is dat nog altijd drie keer te hoog: 19% in plaats van 6%.

Werkelijke bedreiging komt van buiten
De werkelijke bedreiging van de EU komt van buiten door autoritaire leiders als Poetin, ErdoganXi en Trump. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel: juist de bedreigingen van buiten stimuleren de noodzaak tot samenwerking in de EU. Maar Polen en Hongarije dan? Daarover gaan mijn volgende blogberichten, onder andere gebaseerd op eigen ervaringen.



Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, en als meest recente blogbericht nummer 228,  Populismepreventie in Europese Unie.

Nachrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (grootste stijger in mijn blog), nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland (ook een grote stijger), nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.


zaterdag 7 juli 2018

251. Mijn blog bestaat vijf jaar!

Op 6 juli 2013 verscheen mijn eerste bericht. Daarin kondigde ik aan te gaan schrijven over "homoseksualiteit, humanisme, openbaar onderwijs, Nederlandse cultuur   (maatschappij, taal, geschiedenis en aardrijkskunde)  wereldwijd, Fryslân", enzovoorts. Wat is er sindsdien gebeurd? En hoe is het onverwacht grote succes van mijn blog te verklaren met lezers in nu meer dan 150 landen die bijna 300.000 keer mijn blog hebben bekeken? Over die vragen en antwoorden gaat dit blogbericht. Per elk jaar noem ik de tien nog altijd het meest bekeken blogberichten die in dat jaar zijn verschenen met de bijbehorende achterliggende series.

Eerste jaar
Op 5 juli 2014 schreef ik bericht 49 over het feit dat mijn blog één jaar bestond en 6.000 keer was bekeken. Mijn blog bleek veel gelezen te worden door scholieren, studenten en afgestudeerden Nederlands in het buitenland. Het meest bekeken in de serie Nederlands wereldwijd uit het eerste jaar is nog altijd blogbericht 17, Disadvantaged by English. Dat wordt in populariteit gevolgd door bericht 12, Handicapé par la francophonie, bericht 20, No Dutch please!, en als minst bekeken blogbericht nummer 13 over Afrikaner identiteit.

Hieronder geef ik een overzicht van de meest gelezen blogberichten die in het eerste jaar verschenen, in volgorde van populariteit, en de bijbehorende series. Het nog altijd meest bekeken blogbericht uit het eerste jaar is nummer 32, Mijn eerste vriendje, in de serie mijn eigen homoverleden. Dit blogbericht is ook opgenomen in mijn boek met memoires.

Dat wordt gevolgd door nummer 29 over de Russische homovervolging, in de serie over de wereldwijde homovervolging, door nummer 33 over de Friese taalvrede, in de serie over Friesland, door nummer 15 over de (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam, in de serie over Amerika, door nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013), in mijn blogserie over humanisme, door nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, in mijn serie over Vlaanderen, door blogbericht nummer 27 over het "Dachautje spelen", in de blogserie over mijn eigen onderwijsverleden, door bericht nummer 44 over Mediamanipulatie, in mijn serie over mediakritiek, en door bericht nummer 36 over Lesbisch ouderschap, in de blogserie over homoseksualiteit in Nederland. Dat jaar plaatste ik teksten die staan in mijn memoires.

Tweede jaar
Op 4 juli 2015 schreef ik bericht 100 over het feit dat mijn blog twee jaar bestond en toen 35.000 keer was bekeken. Hoe is die (bijna) verzesvoudiging in één jaar te verklaren? Dat komt door de veelbekeken serie intimiteit en erotiek tussen mannen. In het tweede jaar en de daaropvolgende jaren trekt deze serie de meeste lezers. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het tweede jaar zijn: nummer 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, bericht nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins bericht nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 85 over Zoenende voetballers, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. Blogbericht 91 over Olieworstelen werd het minst bekeken.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het tweede jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 65 over verhullende statistieken uit godsdienstonderzoek, in mijn serie over humanisme. Dit is vooral bekeken in Rusland. Vermoedelijk vanwege de toenemende homovijandige invloed van de Russisch orthodoxe kerk. Rusland zit in de top drie landen wat bloglezers betreft.

Het derde nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 80 over de World Press Photo 2014, in de blogserie over de wereldwijde homovervolging. Dat wordt gevolgd door nummer 71 over Nederlands wereldtaal?, in mijn blogserie over Nederlands wereldwijd, door nummer 61 over Racisme?, in mijn serie over racisme- en islamdebat, door nummer 51 over Homostudies, in de serie over homoseksualiteit in Nederland, door nummer 81 over Fryske taalfrede, in mijn blogserie over Friesland, door nummer 74 over Valse nichten, in de serie over mediakritiek, door nummer 50 onder de titel Aan de dood ontsnapt..., in de blogserie over mijn eigen homoverleden, en ten slotte door nummer 67 over American Paradoxes, in de serie over Amerika. Ook in het tweede jaar plaatste ik als voorpublicaties in mijn blog teksten die einde 2016 zijn opgenomen in mijn memoires.

Derde jaar
Op 30 juli 2016 schreef ik in bericht 154 over het feit dat mijn blog drie jaar bestond en toen 120.000 keer was bekeken. Die (bijna) verviervoudiging komt vooral door de serie over intimiteit en erotiek tussen mannen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het derde jaar zijn: het blogbericht nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno?, nummer 113 over Homo-erotische humor, nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, nummer 124 over Mannen tongzoenen mannen, en nummer 125 over Homo-erotisch met tepels spelen. In deze serie met kritiek op homoporno verwijs ik naar meer erotische alternatieven die dankzij de zoekmachine van Google nu makkelijker te vinden zijn.

Via via hoorde ik dat sommige Nederlandse homo's kritiek hadden op mijn aandacht voor homoporno. Dat past bij mijn eerdere ervaring dat de homobeweging heel schijnheilig is over homoporno. Men wil er niets mee te maken hebben maar kijkt er wel naar en negeert dat veel geld verdient wordt over de ruggen van veel homo's in erg homovijandige landen. Bovendien ontstaat door die vooroordeelbevestigende homoporno een negatief beeld dat tegenstanders van gelijkberechtiging in de kaart speelt. Komisch vond ik de klacht van een homo die bij Google mijn naam had ingetikt en toen een link zag naar een blogbericht van mij dat over grootgeschapen mannen ging. Hij vond dat dit erg veel over mijn blog zei. Hij besefte niet dat de zoekmachine van Google niet toevallig uit mijn 200 blogberichten juist dit blogbericht voor hem had uitgekozen: het zegt meer over zijn zoekgedrag op internet dan over mijn blog waar dit onderwerp maar een half procent van mijn 200 blogberichten uitmaakt. Ik ben blij dat mede dankzij mijn blog het aanbod aan homo-erotiek is vergroot.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het derde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het derde jaar is nummer 114 over Identiteit als keuze, in de serie humanisme. Dat wordt als derde gevolgd door bericht 144 met de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, in de serie over mediakritiek, als vierde door nummer 143 over Friesland in mijn memoires, in mijn blogserie Friesland, als vijfde door nummer 128 over Homovluchtelingen, in de serie homoseksualiteit in Nederland, en als zesde door nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, in de serie Nederlands wereldwijd.

Op de zevende plaats eindigen drie blogberichten die evenveel bekeken zijn: nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 107 over mijn rol bij Homostudies Utrecht en nummer 108 over mijn rol bij Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer, alle drie in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste eindigde bericht 148 over de homovijandige aanslag in Orlando, Homo/lesbische vooruitgang (3), in mijn blogserie over de wereldwijde homovervolging. Als negende eindigde nummer 119, IHEU & de Verenigde Staten, in mijn serie Amerika, en als tiende eindigde bericht nummer 110 over Strategische blunders door 'antiracisten', in de serie racisme- en islamdiscussie. Ook in het derde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die eind 2016 zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.

Vierde jaar
In het eerste jaar werd mijn blog 6.000 keer bekeken. In het tweede jaar kwamen daar nog eens 29.000 bij, in het derde jaar 85.000 en in het vierde jaar 80.000. Dat brengt de stand nu op ruim 200.000 keer bekeken. De groei stabiliseert dus. Is dat reden tot zorg? Voor mij niet. Het is niet mijn bedoeling om sensatiegericht zo veel mogelijk lezers te trekken. Maar wel om internet en traditionele media aan te vullen of te verbeteren. Vooral als het gaat om onderwerpen als homoseksualiteit, humanisme, democratie en mensenrechten. En dan vooral gericht op een wereldwijde groep lezers die Nederlands kan lezen en belangstelling heeft voor Nederland en alles wat daar mee samenhangt, zowel historisch als hedendaags.

In het vierde jaar is (van alle dat jaar verschenen berichten) het meest gekeken naar mijn blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland, in de blogserie over de verkiezingen en regeringsvorming in Nederland. In die serie werd (in volgorde van populariteit) daarna het meest gekeken naar blogbericht 184: CDA-aanval op zelfbeschikking, blogbericht 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, blogbericht 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het eeuwenoude poldermodel, bericht 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, blogbericht 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het grote belang van samenwerkingsstrategieën, blogbericht 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, blogbericht 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, bericht 179: Moreel leiderschap: wat is dat? en bericht 180: Referendum? Schijnvertoning! (2) over het Oekraïne-referendum. In deze serie werd het minst gekeken naar bericht 181: De anti-elite-paradox over elitaire 'anti-elite' acties en bericht 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland over versimpeling van de werkelijkheid.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vierde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vierde jaar is blognummer 162: Homovoorlichting op school moet beter in de serie homoseksualiteit in Nederland, en dat wordt gevolgd door blognummer 169: Mijn memoires zijn uit en mijn eerste vlog is er! in de serie mijn eigen homoverleden, door nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) in de serie racisme- en islamdiscussie, door blognummer 172: Tegen homoporno en vóór homo-erotiek in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, door nummer 173: Geweld en preutsheid in de VS in de serie Amerika, door nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? in de serie mediakritiek, door nummer 167: Mijn rol in de wereldwijde homobeweging in de serie wereldwijde homovervolging, door nummer 176: Achtste vlog: Friezen uitvinders poldermodel in de serie Friesland, en door het laatste blognummer 163: Taalstrijd en humanisme in België in de serie over humanisme. Ook in het vierde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.

Vijfde jaar
In het vijfde jaar is verreweg het meest gekeken naar blogbericht 226: Terugblik op 2017: populismegolf gestopt. Ook in deze serie over populisme is (in volgorde van populariteit) verder het meest gekeken naar blogbericht 227: Populismepreventie in Nederland, gevolgd door 210: Zijn media handlangers van populisten? (1), door blogbericht 214: Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?, door bericht 233: Referendum: aanval op democratie, door blogbericht 217: Zijn media handlangers van populisten? (2), door blogbericht 228: Populismepreventie in Europese Unie, door bericht 234: Red de benoemde burgemeester!, door blogbericht 238: Nederlanders worden optimistischer! en tenslotte door blogbericht 236: Verkiezingen van 21 maart 2018 hoopgevend. Deze belangstelling is bemoedigend!

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vijfde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vijfde jaar is blognummer 203: "Anti Gay Porn"? (6) Oraal oogcontact in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, als derde gevolgd door blogbericht 221: #MeToo (2) Job Gosschalk in de serie #MeToo, als vierde gevolgd door blogbericht 209: Zijn media handlangers van terroristen? in de serie mediakritiek, als vijfde gevolgd door blogbericht 240: Antihomogeweld (1) in de serie homoseksualiteit in Nederland, als zesde gevolgd door blogbericht 242: De onvrijheid van godsdienst (1) in de serie humanisme, als zevende gevolgd door blogbericht 233: #MeToo (4) #IkOok (1) Ben ik verkracht? in de serie mijn eigen homoverleden, als achtste gevolgd door blogbericht 201: Misverstanden rond Europese Unie in de serie vlogberichten (zie hieronder), als negende blogbericht 233: Referendum: aanval op democratie in de serie democratie en als tiende mijn blogbericht 213: Is homo/lesbische gezichtsherkenning gevaarlijk? in de in het buitenland goed bekeken serie wereldwijde homovervolging.

Tenslotte
Ik kijk tevreden terug op het bloggen in de afgelopen vijf jaar. Vooral het aantal lezers in het buitenland heeft mij verrast. Dat geldt ook voor de verscheidenheid aan onderwerpen die veel belangstelling trokken. Dankzij de blogstatistieken kon ik goed volgen waar wel en waar geen belangstelling voor bestond. Zo verdween het openbaar onderwijs en verscheen de intimiteit tussen mannen, waarnaar vooral veel gekeken werd in homovijandige landen. Dat is een doelgroep waaraan de Nederlandse homobeweging meer aandacht moet geven!




Naschrift
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland, 10. Homoseksualiteit en homocultuur, vlogbericht 11. Internetdating homo's en beeldvorming, 12. Misverstanden rond Europese Unie en als laatste in deze serie van vlogberichten mijn geluksnummer 13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.






zaterdag 30 juni 2018

250. De onvrijheid van godsdienst (9)

Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Het vijfde bericht ging over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. Het zesde bericht ging over een falende Nederlandse overheid inzake "godsdienstvrijheid". Het zevende blogbericht ging over de vraag of islamisering dreigt in Nederland. Het achtste blogbericht ging over wereldwijde gewelddadige vervolging van islamitisch geloofsafval. Het onderstaande laatste bericht in deze serie gaat over godsdiensten en homoseksualiteit.

Doodstraf op homoseksualiteit: alleen in islamitische landen
De doodstraf op homoseksualiteit bestaat alleen nog in deze islamitische landen: (delen van) Afghanistan en Irak, Iran, Jemen, (islamitisch noorden van) Nigeria, Saoedi-Arabië, Soedan, (delen van) Somalië en Syrië. De doodstraf op homoseksualiteit bestaat formeel nog wel maar wordt niet meer toegepast in (overig) Afghanistan, Bangladesh, Mauritanië, Pakistan, (overig) Somalië en de Verenigde Arabische Emiraten. In heel veel islamitische landen zijn homo's hun leven niet zeker, bijvoorbeeld door (soms vervolgde) eerwraak.

Homoseksualiteit strafbaar zonder doodstraf in islamitische landen
In de volgende islamitische landen is homoseksualiteit nog steeds strafbaar zonder dat de doodstraf opgelegd kan worden: Algerije, Bhutan, Brunei, de Comoren,  (formeel niet maar feitelijk wel in) Egypte, (delen van) Indonesië, (het merendeel van) Irak, Koeweit, Libië, de Malediven, Maleisië, Marokko, Oezbekistan, Oman, Palestina (Gaza), Qatar, (het grote merendeel van) Syrië, Tunesië en Turkmenistan. Ook hier komt dodelijke eerwraak voor.

Homoseksualiteit strafbaar door koloniaal-christelijke Engelse wetgeving
In blogbericht 19 beschreef ik de negentiende-eeuwse Engelse koloniale homovijandige wetgeving die vanuit een christelijke godsdienst veel homoleed wereldwijd verspreid heeft. Homoseksualiteit is nog steeds strafbaar in de voormalige Engelse koloniën Antigua & Barbuda, Bangladesh, Barbados, Birma, Botswana, Brunei, de Cookeilanden, Dominica, Gambia, Ghana, Grenada, Guyana, India, Jamaica, Kameroen, Kenia, Kiribati, Malawi, Mauritius, Namibië, Nauru, (zuidelijk) Nigeria, Oeganda, Pakistan, Papoea-Nieuw-Guinea, Saint Kitts & Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent & de Grenadines, Samoa, Sierra Leone, Singapore, Soedan, de Solomoneilanden, Sri Lanka, Swaziland, Tanzania, Tonga, Trinidad & Tobago, Tuvalu, Zambia, Zuid-Soedan en Zimbabwe. De islamitische landen in dit lijstje kregen hun homovijandige wetgeving opgelegd vanuit christelijk en koloniaal Engeland.

Godsdienstige veroordeling homoseksualiteit klopt niet
Ook hier is homoseksualiteit weer een toetssteen voor een rechtstaat. Bovendien heb ik inmiddels aangetoond dat het niet klopt dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit zouden verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enige bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor islamitische. Ik hoop dat dit tot godsdienstigen zal doordringen!

Ondanks godsdienstig verzet toch openstelling huwelijk
Wie na het lezen van dit blogbericht pessimistisch dreigt te worden, doet er goed aan om te kijken wat er gebeurd is met de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Sinds de eerste huwelijkssluiting op 1 april 2001 is dit beste Nederlandse ideële exportproduct over meer dan dertig landen verspreid ondanks heftig godsdienstig verzet.

De lijst is op dit moment: (2001) Nederland, (2003) België, (2005) Spanje en Canada, (2006) Zuid-Afrika, (2009) Noorwegen en Zweden, (2010) Portugal, IJsland en Argentinië, (2012) Denemarken, (2013) Brazilië, Frankrijk, Uruguay, Nieuw-Zeeland, Engeland en Wales, (2014) Schotland, (2015) Luxemburg, Verenigde Staten en Ierland, (2016) Colombia en Groenland, (2017) Finland, Malta, Duitsland, Australië en Faeröer, (2019) Oostenrijk en Taiwan. Omdat de lijst zich nog steeds uitbreidt, verwijs ik naar de lijst van Wikipedia met een volledig historisch overzicht. Ondanks de heersende onvrijheid van godsdienst hebben deze mensenrechten in de afgelopen jaren wereldwijd bemoedigende vooruitgang geboekt!



Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.


Naschrift. Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.




zaterdag 23 juni 2018

249. De onvrijheid van godsdienst (8)

Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Het vijfde bericht ging over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. Het zesde bericht ging over een falende Nederlandse overheid inzake "godsdienstvrijheid". Het zevende blogbericht ging over de vraag of islamisering dreigt in Nederland. Niet dus! Onderstaand bericht gaat over de wereldwijde onvrijheid van islamitische geloofsafval.

Twee nieuwe boeken over islamitische geloofsafval
Omdat heel veel islamieten vinden dat islamitische geloofsafval met de dood bestraft moet worden, horen wij daar weinig over. Maar dat betekent niet dat het niet voorkomt. Daarom is het toe te juichen dat onlangs in Nederland twee boeken daarover zijn verschenen. Het eerste boek is van de huidige voorzitter van het Humanistisch Verbond, Boris van der Ham, en de uit Marokko afkomstige Rachid Benhammou:   Nieuwe vrijdenkers; 12 voormalige moslims vertellen hun verhaal. Dit boek gaat vooral over Nederland en de herkomstlanden.

Het tweede boek: De atheistische moslim; een weg van geloof naar rede is uit het Engels vertaald en het werd geschreven door Ali Rizvi. Hij groeide op in Libië, Saoedi-Arabië en Pakistan. Hij verhuisde als vierentwintigjarige naar Canada en daarna naar de VS. Beide boeken zijn heel belangrijk om de positie van islamitische afvalligen beter te begrijpen.

Islamitische geloofsafval wereldwijd
In dertien islamitische landen staat de doodstraf op geloofsafval: Afghanistan, Brunei, Iran, Jemen, Mauritanië, Maleisië, de Maldiven, Nigeria, Qatar, Saoedi-Arabië, Soedan, Somalië en de Verenigde Arabische Emiraten. In negen islamitische landen is geloofsafval strafbaar zonder dat de doodstraf geëist kan worden: Bahrein, de Comoren, Egypte, Irak, Koeweit, Marokko, Oman, Pakistan en Syrië. Daarenboven worden in een aantal landen dodelijke aanslagen gepleegd op islamitische afvalligen, zoals bijvoorbeeld in Bangladesh. Het is duidelijk dat dit alles zeer in strijd is met de internationale mensenrechtenverdragen.  

Gevolgen voor sociaal-wetenschappelijk onderzoek
Dit geweld tegen islamitisch geloofsafval verklaart waarom het uiterst moeilijk is om de werkelijke omvang ervan betrouwbaar te onderzoeken omdat de meesten er niet voor uit willen komen vanwege de ernstige gevolgen. Dat is zelfs het geval in landen waar het niet strafbaar is. Dit is geen godsdienstvrijheid maar (vaak gewelddadige) godsdienstdwang.



Naschrift. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.



zaterdag 16 juni 2018

248. De onvrijheid van godsdienst (7)

Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Het vijfde bericht ging over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. Het zesde bericht ging over een falende Nederlandse overheid inzake "godsdienstvrijheid". Dit zevende blogbericht gaat over moslims in Nederland. Bedreigen zij andersdenkenden?

Belangrijkste bevindingen uit het SCP-rapport
Op 7 juni verscheen het rapport De religieuze beleving van moslims in Nederland. Wat vind ik de belangrijkste onderzoeksresultaten? Het aantal Nederlanders dat zich moslim noemt, neemt af. De grootste daling tussen 2006 en 2015 is onder Turks-Nederlandse moslims: van 93% naar 86%. Onder Surinaams-Nederlandse moslims noemt 34% zich niet meer gelovig.

Onder Turks-Nederlandse moslims bidt 67% niet vijf keer per dag en onder jongeren is dat 82%. Het grootste deel van moslims in Nederland bezoekt niet wekelijks de moskee. Onder Surinamers is dat 84%, onder Marokkanen 63%, onder Somaliërs 62% en onder Turken 60%. Bijna de helft van Turkse moslims in Nederland vast niet alle dagen van de ramadan. Bij Surinamers is dat 66%. Van de Turkse moslima's draagt slechts een kwart een hoofddoek.

Kritiek op persbericht: "Moslims steeds religieuzer"
Gezien deze onderzoeksgegevens: dekt de kop van het SCP-persbericht, "Moslims steeds religieuzer", de lading? Lijkt mij niet. Maxima parafraserend: "de" Nederlandse moslim bestaat niet. Gelukkig blijkt dat ook uit het persbericht en het rapport zelf. Maar de toon van een opgeheven middelvinger naar de Nederlandse samenleving is inmiddels wel gezet. Dat blijkt ook uit reacties in veel (a)sociale media. Uit een recent verschenen rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid blijkt een veel genuanceerder beeld en wordt kritiek geuit op de eenzijdige nadruk op Turkse en Marokkaanse Nederlanders. 

In blogbericht 243 wees ik al op de verwarrende onduidelijkheid van de begrippen religie en religieus. Mijn kritiek wordt helaas bevestigd door de verwarring die het persbericht veroorzaakt. Dat gaat grotendeels over het al dan niet volgen van godsdienstige regels en vrijwel niet over godsdienstige of ongodsdienstig levensbeschouwelijke opvattingen. Een belangrijke uitzondering is dat er weinig begrip getoond wordt voor godsdienstig geweld.

Methodologische kritiek op het SCP-rapport
Er werd meteen kritiek geuit op het SCP-rapport. Bij langdurig onderzoek naar verandering in gedrag heeft het de voorkeur om dezelfde groep te bevragen. Dat is niet gebeurd. Dan is het wel belangrijk om dezelfde methode te gebruiken en dezelfde volgorde van vragen te handhaven. Dat is ook niet gebeurd. Zeer ernstig is het dat de laatste meting begint met vragen over discriminatie. Daardoor wordt de indruk gewekt dat de ervaren discriminatie veroorzaakt wordt door de godsdienst en niet door de herkomst uit bepaalde landen. In de rijtjes van criminaliteitsstatistieken scoort bijvoorbeeld Marokkaanse herkomst hoog. Om na te gaan of dat een belangrijkere rol speelt dan de vermeende discriminatie op grond van islamgodsdienst was het belangrijk geweest om een controlegroep van moslims van Nederlandse herkomst te ondervragen over ervaren discriminatie. Dat is ook niet gebeurd.

Ook werd bij de laatste meting geëist dat de interviewers de zelfde herkomstachtergrond hebben dan de ondervraagden. Dat verhoogt de kans op sociaal wenselijke antwoorden. Zeker als er sprake is van grote groepsdruk op vrouwen om hoofddoekjes te dragen maar ook als het andere gedragsregels betreft. Waaruit blijkt dat het dragen van hoofddoekjes een vrije keuze is of een gevolg van groepsdruk? Ondervraagd worden door een lid van die groep zal tot sociaal wenselijke antwoorden leiden. Denk aan de gelijkberechtiging van vrouwen, homoseksuelen, andersdenkenden, ongodsdienstigen en verandering van geloof.

Aantallen moslims in Nederland
Gezien de bij sommigen heersende angst voor islamisering van Nederland draagt de kop van het persbericht niet bij aan het wegnemen van die angst. Daarom wat feiten op een rijtje. Het CBS ging er jarenlang van uit dat er een miljoen islamieten in Nederland zouden wonen. Dat was gebaseerd op de zeer onterechte veronderstelling dat onder migranten uit overwegend islamitische landen hetzelfde percentage van moslims zouden zitten als in die landen. Bovendien hield het CBS geen rekening met de groei van het aantal mensen die de islam verlieten en met het feit dat kinderen niet  meegeteld mogen worden in statistieken. Dan kom je dichter uit bij een half miljoen islamieten dan bij een miljoen islamieten.

Kijken we naar het aantal immigranten tussen 1996 en 2015 dan blijkt ruim de helft een christelijke en slechts een kwart een islamitische achtergrond te hebben. Het aantal ongodsdienstigen is ruim een tiende. Het aantal moslims zonder migratie-achtergrond is 1,5%. Van de moslims met migratie-achtergrond is ongeveer een derde Turks, een derde Marokkaans, 3,5% Surinaams, 3,5% Afghaans, 3,5% Somalisch, 3% Iraaks, 1,5% Iraans en 8% overig niet westers. Overal in Europa wordt het percentage islamieten gemiddeld vier keer te hoog te hoog ingeschat. In Nederland is dat iets minder. Angst is een slechte raadgever.




Naschrift. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.


Homoseksualiteit als toetssteen
Ook hier is homoseksualiteit weer een toetssteen voor een rechtstaat. Bovendien heb ik inmiddels aangetoond dat het niet klopt dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit zouden verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enige bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor islamitische. Waar blijft de overheid om homohaat te bestrijden? 



zaterdag 9 juni 2018

247. De onvrijheid van godsdienst (6)

Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Het vijfde bericht ging over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. Dit zesde bericht gaat over een falende Nederlandse overheid inzake de "godsdienstvrijheid". En waarom bedreigt dit de humanistische, de vrouwen- en de homo/lesbische bewegingen?

Voor- en tegenstanders praten steeds over godsdienstvrijheid
Het is opvallend dat zowel vóór- als tegenstanders het steeds hebben over de vrijheid van godsdienst waardoor uit het zich verdwijnt dat het gaat om een grondwettelijke gelijke behandeling van godsdienst én (ongodsdienstige) levensovertuiging. Dat is vooral dom van tegenstanders omdat hun antigodsdienstige opvatting juist juridisch gelijk behandeld moet worden op grond van deze bepaling. Welke domoor zaagt de tak af waarop hij/zij zit?

Overheid en rechtspraak doen vaak alsof godsdienst de enige vorm van zingeving is
Ondanks die grondwettelijke waarborg tot gelijke behandeling doen overheid en rechters vaak alsof godsdienst de enige vorm van zingeving zou zijn. Dat leidt er bijvoorbeeld toe dat een godsdienstige overweging vaak zwaarder weegt dan een ongodsdienstige opvatting.

Enkele recente voorbeelden. Er zijn de laatste tijd honderden meldingen van seksueel misbruik bij Jehova's-getuigen. Dit godsdienstig genootschap weigert slachtoffers te ontmoeten en werkt een strafrechtelijk onderzoek tegen. De overheid doet alsof daar niets aan te doen is terwijl niet-godsdienstige organisaties wel vervolgd worden als zij seksueel misbruik gedogen. Intussen wordt er geen einde gemaakt aan hun belastingvoordelen als mogelijkheid om hen onder druk te zetten om mee te werken aan vervolging van daders.

Een openbare school in Hengelo schrapt homorollen in een eindmusical omdat één kind ouders heeft die Jehovah's-getuige zijn en zich daar aan zouden kunnen storen. In het openbaar onderwijs mag godsdienst nooit een overweging zijn om andersdenkenden te discrimineren. Maar het bevoegd gezag, de gemeente Hengelo, grijpt tot nu toe niet in.

Tientallen islamitische organisaties ontvingen financiering uit Golfstaten. De rijksoverheid wist dat maar hield het geheim om de (economische) betrekkingen met die Golfstaten niet te schaden. Salafistische imams hielden er haatpreken tegen vrouwen, ongodsdienstigen en Joden die in strijd zijn met onze Grondwet. Toch werd er tot nu toe nog niet ingegrepen. 

Homoseksualiteit als toetssteen
Ook hier is homoseksualiteit weer een toetssteen voor een rechtstaat. Bovendien heb ik inmiddels aangetoond dat het niet klopt dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit zouden verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enige bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor islamitische. Waar blijft de overheid om homohaat te bestrijden? 


Naschrift. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.

Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 36 over Lesbisch ouderschap en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger). Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een bekroonde film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het korte tekenfilmpje 'In a Heartbeat'.




zaterdag 2 juni 2018

246. De onvrijheid van godsdienst (5)

Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Dit vijfde bericht gaat over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. En waarom bedreigt dit de humanistische, de vrouwen- en de homo/lesbische bewegingen?

Onzin over het "naoorlogse humanisme"
In mijn Socrateslezing uit 1990, Humanisme onder kritiek, besprak ik al de onterechte godsdienstige, anti-westerse, postmoderne, deterministische en anti-individualistische kritiek. Sindsdien wordt soms het zogenaamde "naoorlogse humanisme" beschuldigd de oorzaak te zijn van alles wat fout zou gaan in de wereld. Omdat ik zelf bijna vijftig jaar geleden actief werd in de Nederlandse en de wereldwijde humanistische beweging kan ik die kritiek niet onweersproken laten. Hieronder geef ik daar een korte samenvatting van.

Wie mijn bronnen zelf wil nalezen, kan goed terecht in het boek onder redactie van Bert Gasenbeek en Floris van den Berg, Rob Tielman. Een begeesterd humanist (2010). En in het boek met mijn memoires, Humanisme als zelfbeschikking. Levensherinneringen van een homohumanist (2016). In beide boeken staan verwijzingen naar veel van mijn publicaties.

Het "naïef humanistisch vooruitgangsgeloof" bestaat niet
Toen ik in 1977 voorzitter werd van het Nederlandse Humanistisch Verbond werd ik door veel progressieven voor gek verklaard. Zij vonden het HV achterhaald want de vooruitgang had dankzij de jaren zestig overwonnen en het HV zou daardoor overbodig zijn geworden. Ikzelf ging er, achteraf terecht, vanuit dat de geschiedenis heel veel golfbewegingen had gekend en dat de bereikte verworvenheden niet voor eeuwig zouden zijn. Dat is inmiddels gebleken. Het toenmalige naïeve vooruitgangsgeloof is inmiddels vervangen door een even naïef achteruitgangsgeloof dat even gevaarlijk is. Ik geef hieronder een paar voorbeelden.

Van vrijheid van tot vrijheid tot
De idealen van de Verlichting en die van de Bataafse Revolutie zijn nog altijd belangrijk. Maar de begrippen vrijheid, gelijkheid en broederschap worden nogal verschillend opgevat. Zo wordt vrijheid vaak gezien als de afwezigheid van regels. Maar dat betekent de vrijheid van de sterkeren en de onvrijheid van de zwakkeren. Absolute vrijheden (zoals bv. die van meningsuiting) kunnen de rechten van anderen bedreigen om zelf zin en vorm te geven aan het bestaan. De humanistische beweging heeft daarom via humanistisch vormingsonderwijs en geestelijke verzorging mensen zo begeleid dat zij in toenemende mate in staat zijn om zichzelf en anderen in vrijheid te ontwikkelen. Naïeve vooruitgangsgelovigen dachten dat het wegvallen van regels vanzelf een betere wereld zou opleveren. Het tegendeel bleek het geval. Veel naïeve achteruitgangsgelovigen willen daarom vrijheden weer aantasten.

Van gelijkvormigheid naar gelijkwaardigheid
Velen vatten gelijkheid op als gelijkvormigheid maar dat is meestal strijdig met vrijheid. Gelijkwaardigheid (zoals gelijke toegang tot mensenrechten) is juist wel met vrijheid te combineren als de zelfbeschikking van anderen gerespecteerd wordt. Hiermee samen hangt de misvatting dat democratie een dictatuur van een meerderheid zou zijn. In de vanouds humanistische opvatting van democratie spelen de rechten van individuen en zelfgekozen minderheden een wezenlijke rol. Vandaar ook de scheiding der machten om willekeur door dictatoriale meerderheden te voorkomen. Het is naïef om te denken dat alle mensen en alle meerderheden van nature goed zouden zijn. Maar het is even naïef om te denken dat allen van nature slecht zouden zijn. Humanisten gaan er van uit dat mensen en groepen zich ten goede kunnen ontwikkelen door opvoeding, onderwijs, media en ook overheden.

Van opgelegde verbanden naar zelfgekozen verbanden
Veel naïeve vooruitgangsgelovigen denken dat wij zouden kunnen leven zonder sociale verbanden. Achteruitgangsgelovigen dat wij alleen gered zouden kunnen worden door sterke leiders. De humanistische beweging heeft zich altijd verzet tegen van boven af opgelegde verbanden maar was en is zich ervan bewust dat dit alleen lukt door er open zelfgekozen verbanden tegenover te stellen. Door de doorgeslagen marktwerking zijn veel mensen zich niet als burgers maar als consumenten gaan gedragen. Vroegere christelijke naastenliefde met de bijbehorende schijnheiligheid is vaak vervangen door een mentaliteit van "ikke, ikke en de rest van stikke". De humanistische beweging heeft zich altijd ingezet voor welbegrepen eigenbelang: het is in ieders belang om ieders belang te behartigen. Zo kenmerkt zich de wereldwijde humanistische beweging door heel veel vrijwilligerswerk.

Rol van de humanistische beweging
De humanistische beweging heeft zich wereldwijd nooit gekoppeld aan één bepaalde partijpolitieke stroming. We kunnen het eens zijn over humanistische waarden maar die kunnen op verschillende manieren partijpolitiek worden ingevuld. Niet het bestrijden van godsdiensten maar bieden van een gelijk te behandelen levensbeschouwelijk alternatief van zingeving stond en staat centraal. De omslag van een naïef vooruitgangsgeloof in een even naïef doemdenken vraagt om een humanistisch antwoord. Door ons te blijven inzetten voor een menswaardiger bestaan voor  iedereen en niet mee te gaan met de waan van de dag onder teleurgestelde progressieven die hun heil zoeken in onverdraagzame "religies".


Naschrift. Op 30 mei 2018 deed zich een klassiek voorbeeld voor waar de vrijheid van godsdienst wordt misbruikt om gelijke behandeling van homoseksualiteit tegen te gaan. Op 14 juni 2018 stond in dagblad Trouw een vergelijkbaar bericht. Het College voor de Rechten van de Mens vindt dat de rechten van aanhangers van de islam, een godsdienst die de doodstraf eist voor homoseksuelen en ongodsdienstigen, zwaarder wegen dan de rechten van die door de islam vervolgde groepen die eisen dat overheidsdienaren (zoals rechters en politie) neutraal gekleed dienen te zijn.




Naschrift. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.