zaterdag 25 juli 2015

103. Solidariteit

In de afgelopen twee jaar heb ik enkele stukken uit mijn memoires in wording geplaatst in mijn blog. Het best bekeken zijn een viertal blogberichten over mijn eigen homoverleden: de nummers 32 over Mijn eerste vriendje, 45 over Gerard Reve & Antoine Bodar, 37 over de Rampenzomer 1967 en 28 over mijn Homojeugd. Uit mijn humanistisch verleden is het meest bekeken blogbericht nummer 41 over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia. Uit mijn onderwijsverleden is dat nummer 27: "Dachautje spelen". Hieronder een hoofdstukje over mijn politieke verleden.

Naoorlogs verleden
Vijftig jaar geleden werd ik lid van de Partij van de Arbeid. Het was  de eerste keer dat ik lid werd van een landelijke vereniging. Enkele jaren later gevolgd door de homo/lesbische organisatie het COC en het Humanistisch Verbond. Deze drie organisaties zijn opgericht in 1946, mijn geboortejaar. De drie hebben ook gemeen dat hun oprichting in het teken stond van de gruwelijkheden uit de Tweede Wereldoorlog. Zij gaan alle drie uit van het beginsel dat mensen het recht hebben om zelf zin en vorm te geven aan hun bestaan zolang zij de mensenrechten van anderen niet schaden. Zonder de overwinning op het nazisme hadden ze alle drie niet bestaan. Net zoals ik zelf mijn bestaan aan het einde van de oorlog te danken had. Mijn vader kwam als achttienjarige uit een Duits kamp en mijn moeder had als "Roomse Jodin" jarenlang een verborgen bestaan geleid.

Platvloers socialisme
Ik was een "moetje": zij moesten trouwen toen mijn moeder van mij in verwachting was.  Mijn atheïstische vader moest onder druk van zijn zeer katholieke schoonvader beloven dat ik katholiek werd opgevoed. Mijn vader was er als ongeschoold arbeider op tegen dat ik ging studeren. De verhoudingen thuis waren onhoudbaar geworden. Hij en zijn in huis wonende Groningse ouders waren platvloerse socialisten, gevoed door wrok tegenover een ieder die het beter had en anders was dan zij. Dankzij de steun van mijn moeder kon ik als achttienjarige uit het ouderlijk huis ontsnappen en toch gaan studeren aan de Nijmeegse katholieke universiteit door een beroep te doen op de belofte mij katholiek op te voeden.

Fascistoïde katholicisme
In Nijmegen viel ik van het ene uiterste in het andere. Het "Dachautje spelen" tijdens de (toen nog voor alle studenten verplichte!) ontgroening maakte mij bewust van de noodzaak om mij te organiseren en zo de verworven vrijheid te verdedigen. Ik besefte dat ik als zoon van een ongeschoolde arbeider nooit had kunnen studeren als de Partij van de Arbeid zich daarvoor niet had ingezet. De stap om daarvan lid te worden, betekende in het Nijmegen van die tijd nogal wat want ik werd op straat uitgescholden voor "vuile communist" door corpsstudenten wier politieke kennis kennelijk nogal beperkt was.

Liberale sociaal-democratie
Ik volgde de toenmalige partijscholing en kwam zo in contact met sleutelfiguren als de liberale sociaaldemocraat en humanist Hein Roethof (1921-1996).  Hij was lid van de Tweede Kamer van 1969 tot 1982 en van 1986 tot 1989. Ik voelde mij met hem verwant en vroeg hem vaak om advies. Zo ben ik in de loop der jaren herhaaldelijk gepolst om mij verkiesbaar te stellen voor de PvdA maar hij raadde mij dat af op grond van zijn eigen partijpolitieke ervaringen. Achteraf gezien ben ik hem daar zeer dankbaar voor want als politicus leef je in een glazen huis en dat zou een te grote aanslag op mijn persoonlijk leven zijn geweest.

Joop den Uyl
Mijn belangrijkste aanvaring met de PvdA was in 1977 toen ik net algemeen voorzitter was geworden van het Humanistisch Verbond. Met mijn voorganger Max Rood (1927-2001) had ik afgesproken dat hij in zijn afscheidsrede een pleidooi zou houden voor een coalitie van PvdA, D66 en de VVD om het machtsmisbruik door de christelijke partijen te beëindigen.  Hij kon dat makkelijker doen dan ik omdat hij lid was van D66 en omdat samenwerking met de VVD binnen de PvdA een groot taboe was in die tijd.

Hoe groot bleek al snel want ik werd als jong broekje van 30 op het matje geroepen door de partijleider van de PvdA Joop den Uyl (1919-1987) die toen nog minister-president was (van 1973 tot 1977). Hij vond het volstrekt onaanvaardbaar dat ik samenwerking met de "klassenvijand" VVD bepleitte. Mijn betoog dat mijn voorganger dat had gedaan en dat ik als voorzitter van het HV goede ervaringen had met "echte liberalen" in de humanistische achterban maakte weinig indruk op hem. Hij bleek wel gevoelig voor mijn argument dat uitsluiting van de VVD door de PvdA een onevenredig grote macht gaf aan de christelijke partijen. Hij zou dat zelf snel ondervinden omdat zijn verkiezingsoverwinning van 1977 in dat zelfde jaar eindigde in een "overwinningsnederlaag" toen christelijke partijen niet met de PvdA maar met de VVD in zee gingen.

Wim Kok
Ik had betere ervaringen met zijn opvolger als PvdA-partijleider Wim Kok (1938-). In de periode van 1976 tot 1981 werkte hij aan de oprichting van de Federatie Nederlandse Vakbeweging. De FNV was een fusie van algemene en katholieke bonden. De katholieke kerk had statutair de macht om dat tegen te houden. Zij had moeite met de fusie en eiste de oprichting van een FNV-secretariaat voor de levensbeschouwing. Wim Kok vond dat prima maar vond dat daarin niet alleen katholieken en protestanten maar zeker ook humanisten moesten zitten. Zo werd ik als voorzitter van het HV bij de onderhandelingen betrokken. De protestanten vonden dat ook de christelijke vakbond CNV in dat secretariaat zou moeten zitten. Ook dat vond Kok prima maar het CNV eiste tot mijn grote verbazing dat de volgens hen "antikerkelijke" humanisten er weer uitgegooid zouden worden. Tot mijn grote vreugde ging Kok niet op die eis in en zei dat iedereen zou worden uitgenodigd en dat men zelf maar moest zien of men op die uitnodiging in zou gaan of niet. Het CNV ging overstag en het secretariaat heeft lange tijd uitstekend werk verricht op het raakvlak van vakbeweging en levensbeschouwing.

Het is uiteindelijk onder leiding van Wim Kok geweest dat de al sinds 1977 ook door mij beoogde coalitie tussen PvdA, D66 en VVD tot stand is gekomen van 1994 tot 2002. Het door christelijke partijen jarenlang geblokkeerde zelfbeschikkingsrecht van mensen kon hierdoor eindelijk wettelijk erkend worden. Ik noem met name de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht (1 april 2001) en het recht op vrijwillge euthanasie (1 april 2002). Daarmee heeft Nederland voorbeelden gesteld die wereldwijd steeds meer navolging krijgen. Het is dan ook terecht dat het eerste boek over de geschiedenis van de International Humanist and Ethical Union aan het eind van zijn premierschap tijdens het wereldcongres van de IHEU in 2002 door redacteur Bert Gasenbeek (1953-) aan Wim Kok werd uitgereikt.

Karin Adelmund
De PvdA-bewindspersoon met wie ik het meest heb samengewerkt was Karin Adelmund (1949-2005). Zij was van 1998 tot 2002 in het kabinet Wim Kok II staatssecretaris voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Als voorzitter van het landelijk platform openbaar onderwijs CBOO had ik maandelijks agenda-overleg met haar op het ministerie. Ik was onder de indruk van haar persoonlijke betrokkenheid met haar werk, iets dat door velen als een zwakte werd en wordt gezien. Zij was een van de eersten die begrip had voor mijn pleidooi om meer te doen tegen de  toenemende homovijandigheid in het onderwijs. De meeste mensen (ook in de PvdA) wilden dat niet zien. Deels omdat men ten onrechte dacht dat de homo/lesbische emancipatie voltooid zou zijn. Deels omdat men de ogen sloot voor de homohaat in islamitische kringen. Mede dankzij haar is dit onderwerp op de politieke agenda gekomen en dankzij PvdA-bewindslieden als de huidige minister van Onderwijs Jet Bussemaker (1961-) wordt daar nog steeds de broodnodige aandacht aan besteed. Een brief van laatstgenoemde was voor mij een reden om met mijn blog te beginnen.

Trefpunt PvdA en levensovertuiging
Vanaf de oprichting in 1980 ben ik lid van het door het PvdA-partijbestuur ingestelde Trefpunt PvdA en levensovertuiging. Deze interlevensbeschouwelijke werkgroep bestaat uit deelnemers uit godsdienstige en humanistische stromingen binnen de Nederlandse sociaaldemocratie. In landen zoals Frankrijk wordt de scheiding van kerk en staat strikt neutralistisch opgevat: die moeten zo weinig mogelijk met elkaar te maken hebben. In Nederland bestaat een pluralistische traditie: alle geestelijke stromingen worden gelijk behandeld. Noch de staat noch de genootschappen op geestelijke grondslag proberen op elkaars stoel te gaan zitten. Dit heeft een belangrijke rol gespeeld bij de wijziging van de Grondwet van 1983 en de landelijke bekostiging van godsdienstig en humanistisch vormingsonderwijs op openbare basisscholen. Daarover later meer.

"Kiezersbedrog"
Sommigen zijn van mening dat je het 100% eens moet zijn met een partij om er lid van te kunnen zijn. Ik ben het daar uit democratisch oogpunt mee oneens. Men kan het eens zijn met de uitgangspunten maar van mening verschillen over de uitvoering ervan. Ook het gezeur in de media over "kiezersbedrog" bij het vormen van regeringscoalities geeft blijk van een wezenlijk misverstand over democratie. Van kiezersbedrog kan alleen sprake zijn als een partij bij de verkiezingen een meerderheid haalt en dat is al eeuwenlang in het altijd polderend Nederland niet voorgekomen.

Solidariteit
Solidariteit betekent voor mij geen opgelegde dwang maar een welbegrepen eigenbelang. Wie opkomt voor de zwakkeren in de samenleving heeft daar uiteindelijk zelf ook belang bij omdat we allemaal in zo'n toestand terecht kunnen komen. Wie alleen maar oog heeft voor beperkte eigenbelangen (zie mijn blogbericht over Turkse troebelen) heeft in een solidaire partij als de PvdA niets te zoeken. Zeker niet als andere minderheden daardoor benadeeld worden!    

zaterdag 18 juli 2015

102. Grenzenloos Nederlands

Het feit dat mijn blog in meer dan honderd landen gelezen wordt, heeft er mee te maken dat kennis van het Nederlands veel meer verspreid is dan de meeste mensen denken. Ook weten de meeste Nederlandstaligen heel erg weinig over de vroegere verspreiding van het Nederlands. Wie weten bijvoorbeeld dat de postzegels van het vroegere Belgisch-Congo ook Nederlandstalig waren?

Grenzeloos Nederland
Ik kom op die wereldwijde verspreiding van het Nederlands dankzij een aantal boeiende landkaarten in een bericht van Postzegelblog onder de titel 'Grenzeloos Nederland'. Onder die naam zijn postzegelvelletjes verschenen over de banden van Nederland met de Nederlandse Antillen & Aruba (2008), Brazilië (2009), Suriname (2010), Zuid-Afrika (2011), Indonesië (2012), België (2013) en Japan (2014). De Verenigde Staten volgen dit jaar.

Over de grote rol die de Nederlandse taal en cultuur hebben gespeeld bij het ontstaan van de Verenigde Staten heb ik al eerder geschreven in de blogberichten 15, (Anti)Holland Mania & Nieuw Amsterdam, en 16, Hans Brinker and a finger in a leaking dike. Je kunt zelfs sporen van die tolerantie uit de Lage Landen terugvinden in de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. In blogbericht 101, American Democracy 101, leg ik uit hoe de goede voorbeelden van Nederland (2001) en België (2003) werden gevolgd. Voor wie meer wil weten over de wereldwijde kracht van de homo/lesbische beweging: lees mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen".

In de blogberichten 20, No Dutch please!, en 22, Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, toon ik aan hoe met name Engelsen getracht hebben om de Nederlandse invloed overzee weg te moffelen in landen als Australië (Nieuw-Holland), Bangladesh (Oost-Bengalen), Ghana (Goudkust), Guyana, India, Maleisië (Malakka), Mauritius, New Zealand (Nieuw-Zeeland), Singapore en Sri Lanka (Ceylon). In Zuid-Afrika is ze dat niet gelukt. Brazilië, Japan en Taiwan gaan ruimhartiger om met hun Nederlands verleden. En ook in huidig Indonesië (Nederlands Indië) is sprake van een weer toenemende belangstelling voor drie eeuwen van verbondenheid met Nederland en het Nederlands.

Rol van Vlaanderen onderschat
De rol van Vlaanderen wordt bij dit alles vaak onderschat. Velen denken dat de rijkdom van de Lage Landen vooral afkomstig was van de wereldhandel met Amerika, Azië en ook Afrika. Men vergeet dat de rijkdom van middeleeuws Vlaanderen voorafgaat aan die van Holland. Zo speelde Brugge een grote rol bij de ontwikkeling van het grote middeleeuwse netwerk van de Hanzesteden. Dat was een handelsnetwerk langs de kusten van de Noord- en de Oostzee met steden als Bremen, Hamburg, Lubeck, Danswijk (de oude Nederlandse naam voor Danzig nu Gdansk), Koningsbergen (nu Kaliningrad), Riga en Reval (nu Tallinn). Hier lag de grondslag voor de welvaart in de Lage Landen, niet in de slavenhandel zoals sommigen denken.

De voertaal in de Hanzesteden was het toenmalige Nederduits dat gesproken werd van Duinkerken (in wat nu Frans-Vlaanderen heet) tot in de Baltische staten. De handel met de rest van de wereld kwam pas goed op gang in de zeventiende eeuw tijdens de Nederlandse Gouden Eeuw. Ook hier wordt vaak vergeten dat die welvaart mede tot stand kwam dankzij de vluchtelingen uit grote delen van Vlaanderen en Brabant toen deze Zuid-Nederlandse gewesten door Spaanse troepen bezet werden. Het hedendaags Nederlands ontstond onder andere dankzij de invloeden vanuit Vlaanderen en Brabant.

Grenzenloos Nederlands
Oplettende lezers hebben gezien dat ik van 'Grenzeloos Nederland' Grenzenloos Nederlands heb gemaakt. In de eerste plaats omdat mijn blog niet zozeer over Nederland gaat maar over de betekenis van de Nederlandse taal en cultuur wereldwijd. In de tweede plaats omdat ik het niet eens ben met het gebruik van de tussen-n in het Groene Boekje, de Woordenlijst Nederlandse Taal volgens de Spellingwet. Daarin staan onzinnige dingen als ruggengraat terwijl ieder mens toch echt één ruggegraat heeft. En uitgerekend bij het woord grenzenloos valt de tussen-n weg terwijl we toch vele grenzen hebben. Mede daarom houd ik mij aan het Witte Boekje van het Genootschap Onze Taal dat ik iedere Nederlandstalige zeer kan aanbevelen. In het Witte Boekje staat terecht dat 'grenzeloos' ongeremd betekent en dat kan noch van Nederland noch van het Nederlands gezegd worden.

Wat heeft het wereldwijde Nederlands met postzegels te maken? Men kan het zich in deze tijden van internet nauwelijks meer voorstellen maar postzegels waren voor mij als klein jongetje in de jaren vijftig vensters op de wereld. Zo werd ik mij bewust van de Vlaamse Beweging door de tweetalige (Frans/Nederlands) postzegels van België en Belgisch-Congo (1908-1960). En zo ontdekte ik de betekenis van de Hanzesteden door de zeer Nederlands uitziende plaatjes en de Gulden op de postzegels van de Vrije Stad Danzig (1920-1939). En de rol van de Afrikaners door het Nederlands op de postzegels van de Boerenrepublieken en de tweetalige (Afrikaans/Engels) postzegels van Zuid-Afrika.

Ik merkte wel dat de Griekse postzegels waarop beelden van blote mannen te zien waren een zekere aantrekkingskracht op mij uitoefenden. Maar ik had in mijn jeugd geen idee wat dat met mijn seksualiteit te maken had. Internet heeft de vensters op wereld wijd open gezet. Al blijft mannennaakt dat niet met geweld of seks te maken heeft nog altijd zeldzaam. Postzegels waren en zijn een bron van cultuurhistorische inspiratie!




Een lezer uit de Verenigde Staten wijst mij er op dat hij mijn blog kan lezen dankzij Google Translate. Hartelijk dank voor deze aanvulling!

zaterdag 11 juli 2015

101. American Democracy 101

Het getal 101 betekent in Engelstalige landen: inleiding in basiskennis. Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft op 26 juni 2015 het huwelijk opengesteld voor paren van gelijk geslacht in de gehele Verenigde Staten. De discussie hierover heeft laten zien dat een les in democratische  grondrechten geen kwaad kan. Ik vat die les hieronder kort samen.

Democratie is geen dictatuur van de meerderheid
Het is een veel voorkomend misverstand dat iets democratisch is als een meerderheid beslist heeft. Zo is Hitler aan de macht gekomen en dat was bepaald geen democraat. En dan zwijg ik nog maar over Poetin. Echte democratie gaat uit van het beginsel dat mensen zelf zin en vorm mogen geven aan hun leven zolang zij de mensenrechten van anderen niet schenden. Verboden op homoseksualiteit en homo/lesbische relaties zijn derhalve in strijd met de mensenrechten en ondemocratisch. De VS zijn op dit punt een echte democratie gebleken. Maar er valt nog veel te doen want in nog altijd 29 van de 50 Amerikaanse staten kan men ontslagen worden wegens homoseksualiteit.

Rechters zijn geen loopjongens
De scheiding der machten (trias politica) is wezenlijk voor een democratie. Dat betekent vooral dat de wetgevende macht (de volksvertegenwoordiging), de uitvoerende macht (de regering) en de rechtsprekende macht hun eigen bevoegdheden hebben. Rechters toetsen de wetten zonder dat de andere machten zich daarmee mogen bemoeien. De openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht door rechters is geheel in overeenstemming met het grondrecht op gelijke behandeling en dus niet ondemocratisch zoals tegenstanders in de VS betogen. Bovendien blijkt een ruime meerderheid van de Amerikaanse bevolking er voor te zijn.

Scheiding kerk en staat
Een andere belangrijk onderdeel van een democratie is de scheiding van kerk en staat. Omdat alle burgers gelijk zijn voor de wet, mogen godsdienstigen andersdenkenden niet de wet voorschrijven. Velen denken dat vrijheid van godsdienst betekent dat godsdienstigen naar hartenlust andersdenkenden mogen discrimineren. Wat vrijheid van godsdienst wordt genoemd is juridisch in internationale verdragen een vrijheid van zowel godsdienst als van andere levensovertuigingen. Helaas werken veel godsdienstsociologen er aan mee om te verhullen hoeveel mensen een ongodsdienstige levensovertuiging zoals het humanisme aanhangen. Vrijheid van godsdienst is ook de vrijheid om geen godsdienst te hebben.

Zelfbeschikkingsrecht van homo's en lesbo's is niet in strijd met de godsdienstvrijheid omdat niemand gedwongen wordt met iemand van het eigen geslacht te trouwen. Het misbruik van de vrijheid van godsdienst om homoseksualiteit en homo/lesbische relaties te verbieden is wel in strijd met het menselijk zelfbeschikkingsrecht. En bovendien ook een gevaar voor de godsdienstvrijheid zelf want wie homoseksualiteit mag verbieden mag ook godsdienst verbieden. Beide zijn een aantasting van het zelfbeschikkingsrecht van mensen. Nogal wat godsdienstige Amerikanen schijnen dat te zijn vergeten.

Homohuwelijk bestaat niet
In de Nederlandse media heeft men het nog steeds over het homohuwelijk terwijl dat helemaal niet bestaat. Het gaat om één en hetzelfde huwelijk dat voor alle paren is opengesteld, ongeacht hun geslacht. In het Engels wordt daarom steeds meer gesproken over marriage equality ofwel huwelijksgelijkberechtiging. Het gaat sinds het begin in Nederland op 1 april 2001 nu om meer dan twintig landen en het aantal is groeiende. Hopelijk wordt het goede Amerikaanse voorbeeld binnenkort gevolgd in landen als Australië en Thailand.

Discriminatie op grond van geslacht, niet van seksuele voorkeur
Juridisch gezien gaat het hier om een opheffing van discriminatie op grond van geslacht. Men stond aan een man wel toe om met een vrouw maar niet om met een man te trouwen. De staat gaat niet na wat de seksuele voorkeur van de betrokkenen is. Zo komt het veel voor in landen waar geen huwelijksgelijkberechting bestaat dat een homo met een lesbo trouwt om de maatschappelijke druk te omzeilen terwijl beiden met iemand van het eigen geslacht een seksuele relatie hebben. Landen die zich verzetten tegen de openstelling van het huwelijk handelen dus in strijd met hun eigen wetgeving tegen discriminatie op grond van geslacht.

Waarom is het zo snel gegaan?
De strijd voor gelijkberechtiging door de homo/lesbische beweging gaat om liefde van twee mensen voor elkaar. Niet om het opdringen van iets aan anderen. Dat doen tegenstanders wel. De homo/lesbische beweging heeft geen aanslagen gepleegd en kent geen terroristen. Door uit de kast te komen, werden de meeste mensen er zich van bewust dat iedereen een of meerdere homo's en lesbo's kende, soms ook de eigen (klein)kinderen. Homo/lesbische demonstraties verliepen vreedzaam. Als er al sprake was van geweld dan kwam dat door de tegenstanders.

Waarom voelen tegenstanders zich bedreigd?
In de Amerikaanse discussie werd door vele tegenstanders betoogd dat door de openstelling van het huwelijk hun eigen huwelijk in gevaar zou komen. Dat is een vreemde redenering. Daaruit zou kunnen blijken dat sommige tegenstanders kennelijk vrezen dat hun partner verdrongen homoseksuele gevoelens heeft. Of slaat het op hun eigen onderdrukking van die gevoelens? Juist in Amerika is al vaak gebleken dat de felste bestrijders van homorechten zelf stiekem homo bleken te zijn.

Waar blijft de Europese Unie?
Nu de Verenigde Staten om zijn, is het wachten op de Europese Unie en in het bijzonder op grote landen zoals Duitsland, Italië en Polen. De volgende Europese landen stelden het huwelijk al open: Nederland (2001), België (2003), Spanje (2005), Noorwegen (2009), Zweden (2009), Portugal (2010), IJsland  (2010), Denemarken (2012), Frankrijk (2012), Engeland, Wales en Schotland (2014), Luxemburg (2015), Slovenië (2015), Ierland (2015) en Finland (invoering in 2017).

Er ontstaat grote rechtsongelijkheid als in deze landen gesloten huwelijken niet erkend worden in andere Europese landen. Bovendien verbieden de lidstaten van de Europese Unie discriminatie op grond van geslacht en dat betekent juridisch dat het huwelijk opengesteld moet worden voor paren van gelijk geslacht!






COC vraagt Eurocommissaris Frans Timmermans om te komen tot een Europees beleid voor LHBTI. Het Europese Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg heeft Italië veroordeeld omdat dit land geen wettelijke erkenning verleent aan relaties van mensen van het zelfde geslacht.

In de Verenigde Staten heeft de gezaghebbende federale Equal Employment Opportunity Commission bepaald dat discriminatie op grond van homoseksualiteit een vorm is van discriminatie op grond van geslacht. Dit kan een reden zijn om de wettelijke achterstelling aan te pakken. 

Een Nederlander die veel in de Verenigde Staten verblijft, schrijft: "Mooi stuk. Je weet altijd weer op een heldere en nuchtere manier de zin van de onzin te scheiden."

zaterdag 4 juli 2015

100. Honderdste blogbericht verschenen!

Dit is mijn honderdste blogbericht. Mijn blog is inmiddels meer dan 35.000 keer bekeken in meer dan honderd landen. De top tien landen met de meeste lezers zijn nu: Nederland, de Verenigde Staten, Rusland, Oekraïne, Duitsland, Frankrijk, België, Verenigd Koninkrijk, Ierland en India.

Die wereldwijde verspreiding is mede te danken aan de over grote delen van de wereld verspreide opleidingen Neerlandistiek en aan de Nederlandse Taalunie die hen met raad en daad ondersteunt. Buiten Nederland, België en Suriname wordt in veertig landen aan 175 universiteiten Nederlands gegeven door 700 docenten aan 15.000 studenten en wordt door 6000 leraren Nederlandse lessen gegeven aan 400.000 scholieren op scholen voor het basis- en voortgezet onderwijs. Het grootste aantal scholieren (23.000) is te vinden in de twee Duitse deelstaten die aan ons land grenzen: Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen. In Frans-Vlaanderen is het aantal scholieren dat Nederlands leert aanzienlijk gestegen. Het aantal lezers van mijn blog in Belgisch Vlaanderen steeg het laatste halfjaar dankzij Het Roze Huis in Antwerpen en in Zuid-Afrika dankzij Gay Afrikaners.

De belangrijkste vijf websites die naar mijn blog verwijzen, zijn: 1. www.google.nl , 2. www.itnijs.nl , 3. l.facebook.com , 4. www.google.be en 5. www.hetrozehuis.be . Het meest voorkomend zoekwoord is Nederlands wereldtaal. Tenzij anders vermeld, vinden de meeste lezers mijn blog dankzij Google.

De meest gelezen onderwerpen
Hier de top tien aan thema's die de lezers tot nu gekozen hebben om te lezen: 1. Intimiteit tussen mannen, 2. Mijn eigen homoverleden, 3. Humanisme, 4. Friesland, 5. Nederlands wereldwijd, 6. Wereldwijde homovervolging, 7. Racismediscussie, 8. Homoseksualiteit in Nederland, 9. Amerika en 10. Homo-erotiek.

Deze volgorde vloeit voort uit de populariteit van de meest gelezen blogberichten. Voor ieder thema noem ik vervolgens de meest gelezen berichten binnen dat thema, ook in volgorde van populariteit.

1. Intimiteit tussen mannen
Deze serie scoort het hoogst. Opmerkelijk genoeg, vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie zijn: nummer 84 over Mannenparen, nummer 89 over Gay Twins, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nr. 85 over Zoenende voetballers, nummer 80 over de World Press Photo 2014, nummer 87 over die Mannen die mannen zoenen, nummer 83 over bekende Vriendenparen, 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is en als laatste nummer 91 over Olieworstelen.

2. Mijn eigen homoverleden
Bovenaan staat blogbericht 32 over Mijn eerste vriendje. De andere berichten over mijn persoonlijk homoverleden die goed bekeken werden, waren nummer 45 over Gerard Reve & Antoine Bodar, nummer 37 over Rampenzomer 1967, nummer 28 over mijn eigen Homojeugd, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 94 over Valse nichten, nummer 47 over een Leerzaam avontuur en nummer 39 hoe ik werd Gered door een studentendecaan. Voor de rest van mijn homoverleden verwijs ik naar mijn boek over levensherinneringen dat gepland is om eind augustus 2016 uit te komen.

3. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: vermoedelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit bericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 7 over KGB & CIA, nummer 25 onder de titel Godgeklaagd!, nummer 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, nummer 73 over Theocratische terreur, nr. 30 over mijn (On)godsdienstig verleden en nummer 54 over de "War on Christianity"?

4. Friesland
Het best bekeken blogbericht is nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze Friese groep zijn ook de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys en nummer 81 over de Fryske taalfrede veel bekeken. De Fryske webside It Nijs besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door een in het Fries vertaald blogbericht te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

5 Nederlands wereldwijd
De groep blogberichten over de positie van de Nederlandse taal en cultuur wereldwijd wordt vooral gelezen dankzij de opleidingen Neerlandistiek die van mijn blog gebruik maken. In deze groep werd het meest gekeken naar blogbericht 71 over Nederlands wereldtaal? gevolgd door nummer 17 over Disadvantaged by English, door nummer 22 over Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, nummer 12 over Handicapé par la francophonie, nummer 13 over Afrikaner identiteit, nummer 20 over de Engelse vijandschap tegen het Nederlands: No Dutch please!, nummer 11 over Frankrijk & Nederland en nummer 10 over Vlaanderen & Nederland. 

6. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 64 over homohaters, door bericht 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door bericht 72 over misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door bericht 5 over mijn ervaringen in Rusland, door bericht 6 over homoseksualiteit in Rusland, Cuba en China, door bericht 66 over de film Pride en door nummer 8 over Tsjaikovski verbieden?  Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar groeiende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door de meesten ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010).

7. Racismediscussie
Deze groep berichten staat nu op de zevende plaats dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme? en nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts. De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst speelde ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen. Lezers van dit laatste bericht kwamen vooral binnen via het landelijk platform voor openbaar onderwijs CBOO.

8. Homoseksualiteit in Nederland
Als negende eindigde blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 60 over Homovoorlichting , nummer 78 over Homoseks en jongeren, nummer 36 over Lesbisch ouderschap en nummer 59 over Homojongeren. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een veel bekroonde film die daar zeer geschikt voor is: Jongens.

9. Amerika
Het aantal Amerikaanse lezers van mijn blog is het grootst na die uit Nederland. In deze groep berichten werd het blogbericht 16 over Hans Brinker and a finger in a leaking dike het meest gelezen. Daarna gevolgd door blogbericht 15 over (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam. Ook veel bekeken werd blogbericht 18 over Dangerous stamps! Met dank aan Postzegelblog want postzegels kunnen heel veel onthullen over een land, in dit geval de Verenigde Staten. Tenslotte moet genoemd worden nummer 67 over American paradoxes.

10. Homo-erotiek
Nieuwkomer is deze serie over het verschijnsel dat op internet vrijwel geen homo-erotiek is te vinden maar wel veel geweld en seks tussen mannen. Hangen blootangst en geweld samen? Hebben makers van homoporno er soms een belang bij dat homovervolging blijft bestaan? Hoe komt het dat zoveel (Amerikaanse) homoporno lijkt op heterootje spelen? Het meest bekeken in deze serie zijn de blogberichten 95 Wat is (homo)porno (1)? en 96 Wat is (homo)porno (2)?, gevolgd door nummer 98 Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 97 Kritiek op homoporno en nummer 99 Homo-erotisch mannennaakt

Nieuwe ontwikkelingen
Het Amerikaanse hooggerechtshof heeft het huwelijk opengesteld voor paren van gelijk geslacht. Hoe is dit grote succes van de homo/lesbische beweging te verklaren? En waarom gaat het minder goed met de strijd tegen racisme en tegen slavernij?  Wat kunnen andere bewegingen leren van de homo/lesbische bewegingen wereldwijd? Deze en soortgelijke vragen komen aan de orde in de komende blogberichten!

zaterdag 27 juni 2015

99. Homo-erotisch mannennaakt

Tijdens mijn maandenlange speurtochten op internet naar intimiteit tussen mannen en naar homo-erotiek viel het mij op hoe weinig intimiteit tussen mannen daar te zien is, vergeleken met de grote hoeveelheden geweld en seks door mannen. Ik liet in mijn vorig blogbericht zien hoe individuele (homo)mannen op internet kijkers openhartig tegemoet treden. In dit bericht laat ik zien hoe (homo)mannen intiem kunnen zijn met elkaar zonder dat het meteen porno wordt. 

Homo-erotiek is geen homoporno
Dit is het vijfde en laatste bericht in de serie over homo-erotiek. In het eerste bericht liet ik zien hoe de (vooral Amerikaanse) blootangst er toe heeft geleid dat (homo)mannen in het openbaar op z'n minst een broekje moeten dragen maar dat dan vaak zo doen dat het er erotischer uitziet dan als ze gewoon bloot zouden zijn. In het tweede bericht stel ik dat naakte (homo)mannen heel gewoon kunnen zijn voor mensen die goed voorgelicht zijn en gewend zijn om naaktstranden te bezoeken. Waarom wordt bloot verboden in juist die landen waar media, films en games geweld verheerlijken? In het derde bericht uitte ik mijn grote bezwaren tegen grofweg de meeste homoporno op internet omdat het vaak een door zelfverklaarde heteromannen vertekend beeld van homoseks geeft en daardoor schadelijk is voor zowel homo's zelf als voor de beeldvorming over homo's onder hetero's.

In het vierde bericht liet ik zien waarin homo-erotiek zich onderscheidt van homoporno. Niet alle bloot is porno. Want dan zou de hele natuur uit porno bestaan. De porno-industrie wil geld verdienen aan de blootangst die in veel landen bestaat. En heeft er dus geldelijk belang bij om die blootangst in stand te houden. Net zoals de uitbaters van homobars in homovijandige landen. Door de homovervolging kunnen homo's nergens anders terecht dan in homobars die hen uitbuiten of zelfs afpersen. Evenzeer draagt homoporno niet bij aan de gelijkberechtiging van homo's maar wordt homoporno door tegenstanders gebruikt om die emancipatie tegen te werken. Homoporno misbruikt, maar homo-erotiek bevrijdt de seksualiteit van mannen die op mannen vallen.

Hieronder een verzameling van afbeeldingen van (bijna) naakte mannen die ik erotisch en niet pornografisch vind. Degenen die liever geen (vrijwel) blote mannen zien die kunnen de onderstaande links beter overslaan. Wie een tekst ziet zonder links kan het beste gaan naar:
http://robtielmanblogt.blogspot.nl/2015/06/99-homo-erotisch-mannennaakt.html

Homo-erotiek in het werk van fotografen
De belangrijkste fotografen die niet bang waren om homo-erotisch werk naar buiten te brengen waarin twee (of meer) mannen werden afgebeeld, zijn (in alfabetische volgorde): de Thai Haruehun Airry, de Porto Ricaan Arnaldo Anaya Lucca, de Fransman Lionel André, de Amerikaan Gabe Ayala, de Duitser Joachim Baldauf, de Brit Simon Barnes, de Amerikanen Joem Bayawa, Tom Bianchi en Joseph Bleu, de Nederlander Farrand Bloch, de Servisch/Canadees Drasko Bogdanovic, de Amerikanen Marlen Boro en Calvin Brockington, de Nederlander Ewoud Broeksma, de Vietnamees Tam Bui, de Franse filmer Jean Daniel Cadinot, de Amerikaan Rick Day, de Brit Paul deDona, de Filipijn Manman Dejeto, de Amerikanen DidioTony Duran, Thomas Eakins, Hans FahrmeyerJohn Falocco en Corbin Fisher, de Zweed Franz Fleissner, de Zuid-Afrikaan Daniel van Flymen, de Amerikanen Dominic Ford en Ed Freeman, de Australiër Paul Freeman, de Amerikanen Jorge Freire en Jim French, de Britten Gilbert and George,  de Fransman Fred Goudon, de Amerikaan K. J. Heath, de Zuid-Afrikaan Karl van Heerden, de Amerikaan John Hough, de Israëliër Kobi Israel, de Amerikaan Deon Jackson, de Britten Daniel Jaems en Robert James, de Amerikaan Jake Jaxson, de Rus Alexander Kargaltsev, de Singaporees Leslie Kee, de Nederlander Gert Kist, de Rus Sasha Kosmos, de Amerikaan Pat Lee, de Duitser Herbert List, de Brit Angus Malcolm, de Amerikanen Robert Mapplethorpe, Kevin McDermott, Bob Mizer en Gustavo Monroy, de Brit David Morgan,  de Nederlander Erwin Olaf, de Amerikanen Joe Oppedisano en Jeff Palmer, de Italiaan Tony Patrioli, de Fransen Pierre et Gilles, de Chinees/Australiër Kym Piez, de Amerikanen George Platt LynesTerry Richardson, Herb Ritts en Howard Roffman, de Brit Dylan Rosser, de Fransman Françcois Rousseau, de Rus Vitaly Shiryaev, de Brit Dan Skinner, de Canadees Kevin Slack, de Amerikanen Jeff SlaterAllan Spiers, Thomas Synnamon en Justin Tayler, de Canadees Chris Teel, de Amerikaan David Vance, de Tsjech Robert Vano, de Peruviaan Mariano Vivanco, de Nederlander Matthias Vriens, de Duitser Frank Waldecker en de Amerikaan Bruce Weber. Soms komt er ook een tussenvorm voor: dezelfde man twee of meer keren afbeelden, bijvoorbeeld via een spiegel. Zie deze foto's van de Amerikaanse fotografen Murray GrondinJustin MonroeJorge Rivas en Karl Simone.

Opvallend is dat er twee keer zoveel fotografen zijn die individuele (bijna) blote mannen fotograferen dan fotografen die twee of meer (bijna) blote mannen fotograferen. En  ruim twee derde van de fotografen die wel één (bijna) blote man maar geen twee (bijna) blote mannen fotograferen die komen uit de Verenigde Staten. Wederom een bewijs van het nog altijd bestaande taboe op het laten zien van intimiteit tussen mannen. Helaas zelfs onder fotografen die baanbrekend werk verrichten door (bijna) blote mannen te fotograferen.

Homo-erotische paren op internet
Het zijn (in alfabetische volgorde van de eerstgenoemden): Devin Adams & Liam Magnuson,  Jonathan Agassi & Hans Berlin,   Rocco Alfieri & Adam Archuleta,  Yuri Alpatow & Roald Ekberg,   Brian Amaral & Levi Poulter,   Pedro Andreas & Daniel Marvin, Diego Arnary & Konstantin Kamynin,  Astengo & Tyson Tyler,  Jed Athens & Ali Steele,    Kevin & Joel BakerJake Bass & Justin Matthews,    Gaelan Binoche & Gino Mosca,  Duncan Black & Tate Ryder,   Andre Boleyn & Jack HarrerCory Bond & Jeremy Santucci,   Douglas Booth & Matt Smith,  Erik Bouna & Sascha Chaykin,  Karl Bowe & Dennis van Gorkum,     Zach & Tyler BrankP J Brennan & Kieron RichardsonDerek & Keith BrewerTravis & Troy CannataKyle & Lane Carlson,   Kevin Carson & Shawn Furino,  Kennedy Carter & Jecht Parker   Sergio Carvajal & Carlos Marti Garcia,   John Chapman & Leon Bustin,  Justin Chase & Jecht Parker,   Sascha Chaykin & Jean Daniel Chagall,  King Chiu & Karl Cheung,   Gabriel Clark & Levi MichaelsTanner Cohen & Matthew Camp,  Jessie Colter & Trey Turner,  Landon Conrad & Tyler Wolf,  Luis & Lucas Coppini,  Sean Costin & Jake DavisKevin Crows & Brady JensenMicheal & Radek Cuma,  Avi Dar & Marc Dylan,   Charlie David & Gregory Michael,   Buddy Davis & Carter Nash,   Carlo Degen & Alexander GierMarcello & Enrico DeGiuli,  Steven Dehler & Joshua Michael Brickman,  Luke Desmond & Billy Rubens,   Aymeric Deville & Ty RoderickPhilip Deyesso & Adam Ryan TackettBrent Diggs & Hunter Vance,   Thoper DiMaggio & Lance Luciano,   Dario Dolce & Jim KerouacAndre Donovan & Brandon JonesKirill Dowidoff & Roman Dawidoff,  Trenton Ducati & Tate Ryder,   Marc Dylan & Avi Dar,   Sinan Eroglu & Ferry Doedens,  Bryce Evans & Tate Ryder,   Kris Evans & Mick LovellThom & Max Evans,  Kevin Falk & David ChaseVadim Farrell & Harris Hilton,  Chris Fawcett & Nikola Jovanovic,   Darius Ferdynand & Adrian Hart,  Vince Ferelli & Robert van Damme,   Jonathan & Kevin Ferreira de SampaioRenato Ferreira & Bernardo Velasco,  Jacob & Jared Fetterolf,   Pierre Fitch & Levi Karter,   Dato Foland & Axel BrooksSeth Fornea & Jared Bradford LeBlanc,   Paul Francis & Levi Poulter,  Rafael de la Fuente & Jussie Smollett,   Don Fuller & Kip BeharPhil Fusco & Davey Wavey,  Paulo Fusetto & Muriel Vilela,   Robert Gant & Hal SparksAlexander Garrett & Mike Rivers,   Phillipe Gaudin & Colin Hewitt,  Jake Genesis & Diego Sans,  Dino & Georgio Georgiades,   Ryan Gilbert & Michael Correntte,  Julian Gonzalez & Shawn Sutton,  Jeff Grant & David MorinJosey Greenwell & Rodiney SantiagoRicardo & Pedro GuedesJake Gyllenhaal & Heath LedgerBruce & Seth Hall,  Tommy Hansen & Sebastian Bonnet,  Tayte Hanson & Justin MatthewsJack Harrer & Marc Ruffalo,  Saul Harris & D W Chase,   Owen & Lewis Harrison,   Adrian Hart & Derek Atlas,  Bobby Hart & Cal Skye,   Alessandro & Nicolas HasniColton Haynes & Jerreth LudwigPablo Hernandez & Murray SwanbyKarl & Ryan Herzer,  Harris Hilton & Phillipe Gaudin,  Sean Hoagland & Owen Alabado,   Logan Holmes & Buddy Davis,  Kevin Hubsmith & Brad Alphonso,  Bradley Hudson & Austin Merrick,  Aden & Jordan Jaric,   Brady Jensen & Spencer Reed,  Cliff Jensen & Alexander Garrett,   Konstantin Kamynin & Diego Arnary,  Nikola & Luka Karabatic,  Andrei Karenin & Brian Jovovic,   Colby Keller & Duncan Black,   Jim Kerouac & Todd Rosset,   Jason Keys & Jaden Storm,   Vitali & Vladimir Klitschko,  Wilfried Knight and Vince Ferelli,  Hanno Koffler & Max Riemelt,   Jared Koronkiewicz & Anthony Gallo,   Alex & Charlie Kotze,  Brad Kroenig & Johnny Beyer,   Steve Kuchinsky & Anton Antipov,  Francisco Lachowski & Arthur Sales,   Dolph Lambert & Brady Jensen,  Allan Lanfredi & Diego BernardoDaniel & Jean LautrecDiego Lauzen & Wagner Victoria,  Peter Le & Guy Tang,   Juan Carlos Leon & Cristian Romero,   Brandon Lewis & Hunter Ford (bewegend beeld), Ghilherme Lobo & Fabio Audi,  Trent Locke & Parker London,   Chad Logan & Lance Alexander,   Mick Lovell & Dolph Lambert,  Michael Lucas & Jake Andrews,   Lance Luciano & Cory Zwierzynski,  Matthew Ludwinski & Michael MedicoLiam Magnuson & John OdomLucas Malvacini & Bernardo VelascoFabrizio & Fernando Mangiatti,  Brandon Manilow & Tommy Hansen,  Cameron Marshall & Dylan Roberts,   Justin Matthews & Dillon Rossi,   Colby Melvin & Brandon BrownFlavio & Gustavo Mendonca,  Joseph & Roberto Mercury,   Austin Merrick & Chad LoganGregory Michael & Charlie David,  Levi Michaels & Nicco Sky,   Frederic Michalak & Clement Poitrenaud,  Tony Milan & Arnaud Chagall,  Aaron Milo & Chris Salvatore,   Ruben & Reval Minnekhanov,  Blando Morales & Bagda Montana,   Adam & Chris Mort,  Gino Mosca & Jaco van Sant,   Jorge & Jariel Naranjo VichotJon & Mark Norris,  Leo Oliver & Samyr Fully,   Alex Orioli & Andre BoleynMatthew Ossenfort & Jeffrey DenkeMichael Outkean & Harry Hamlin,  Justin Owen & Billy TaylorMarcello & Matheus PaivaAlexis Palisson & Maxime Mermoz, Kellan Parker & Bradley Hudson,   Marcos & Marcio Patriota,  Charlie Pattinson & Justin Owen,   Valentin Petrov & Marc Dylan,  Ryan Phillippe & Breckin Meyers,   Enzo Pineda & Rocco Nacino,   Abele Place & Brett Swanson,   Levi Poulter & Eddy Barrena,  Alessio Pozzi & Elia Cometti,   Victor Racek & Federico Bulsara,  Adam Ramzi & Logan Moore,    Charlie Rawlins & Matthew James,   Rocco Reed & Marcus Ruhl,   Dean & Dave Resnick,  Donato Reyes & D.O.,   Adam & Konrad Richter,   Derek & Drew Riker,  Blake Riley & Brent Diggs,   Manuel Rios & Jack Harrer,  Colt Rivers & Luke AdamsAngel Rock & Lance Luciano,  Ty Roderick & Asher Hawk,   Ryan Rose & Luke Adams,  Renan Rosiak & Lucas Rodrigues,   Todd Rosset & Dolph Lambert,   Luca & Liam Rosso,   Marco Rubi & Donato ReyesMark Ruffalo & Matt Bomer,  Adam Russo & Tony Thorn,   Dante Sabel & Lukas Grande,   Francois Sagat & Jonathan Best,  Chris Salvatore & Daniel Skelton,   Diego Sans & Adrian Hart,  Jesse Santana & Valentin Petrov,   Angel Santiago & Dominic Santos,  Billy Santoro & Seth TrestonJordano Santoro & Kiern Duecan,  Dominic Santos & Jimmy Fanz,   Danny Schwarz & Guy Robinson,  Xander Scott & Malachi Marx,    Jeff Seid & Steve CookMatan Shalev & Jonathan Agassi,   Alexander Skarsgard & Ryan KwantenNicco Sky & Romeo Alfonso,   Jordan & Travis Smit,  Shane & Sean SmithTed Smutney & Buddy Stanley,  Hal Sparks & Robert Gant,  Chris Stafford & Andersen Gabrych,   Jordan & Zac Stenmark,  Andrew Stetson & Chad White,   David & Matt Studding,  Brett Swanson & Addison Graham,   Murray Swanby & Pablo Hernandez,  Guy Tang & Eric East,   Casey Taylor & Tomas Skoloudik,    Marlon Teixeira & Clint Mauro,  Mario Torrez & Luke Milan,   Tyson Tyler & Landon Conrad,   Bernardo Velasco & Lucas Malvacini,  Zach & Wyatt Vinci,   Montana Volby & Steven Dehler,    Alex Vourliotis & Andrew VlahosPaul Wagner & Adam ChampKevin Warhol & Andre BoleynSam Way & Jeff Tomsik,  Jarec Wentworth & Landon Conrad,   Porter Wescott & Tristan Scott,   Christian Wilde & Landon ConradTyler Wolf & Micah BrandtTom Wolfe & Cal Skye en Sean Zevran & Josh Connors.

Gedrieën homo-erotisch op internet
En, nu we toch bezig zijn, ook enkele voorbeelden van homo-erotische drietallen (in alfabetische volgorde van de eerstgenoemden): Enrique & Marlon & Andro Andrus, Brent Diggs & Ethan Parker & Xander Scott,   Julian Gabriel & Joshua Michael Brickman & Steven DehlerJack Harrer & Lukas Ridgeton & Kris Evans, Dolph Lambert & Kris Evans & Mick LovellLucas Malvacini & Joao Chiaffitelli & Rudge BittarDiego Miguel & Marlon Teixeira & Caio Cesar, Hal & Vince & Shane Rockland,  Renan Rosiak & Samyr Fuly & Lucas Rodrigues,   Emilio & Ricardo & Leandro SpeazzeJason & Jimmy & Joey Visconti en Wagner Vittoria & Denis Vegas & Diego Lauzen .

Waarom komt homo-erotiek minder voor op internet dan homoporno?
Oplettende lezers en kijkers hebben waarschijnlijk opgemerkt dat 'gay twins' relatief oververtegenwoordigd zijn onder mannenparen die homo-erotisch met elkaar omgaan. Kennelijk wordt intiem gedrag van broers onder elkaar makkelijker aanvaard dan dat van andere mannen onder elkaar. Ook viel het mij op dat homobroers op internet veel meer lachen dan andere mannenparen. Is dat ook vanwege de nog altijd en vrijwel overal in de wereld bestaande maatschappelijke weerstanden tegen mannen die intiem met elkaar omgaan? Daarom pleit ik voor meer homo-erotiek en minder homoporno op internet!