zaterdag 17 februari 2018

231. Rassenwaan is geen wetenschap

Op 21 maart 2018 worden er in de meeste gemeenten in Nederland raadsverkiezingen gehouden. Voor mijn vele buitenlandse lezers moet ik uitleggen hoe het mogelijk is dat rassenwaan ineens de verkiezingsdebatten gaat overheersen. Wat hebben gemeenten te maken met rassenwaan? Bestaan rassen eigenlijk wel? Hebben die soms iets te maken met intelligentie? Waarom is dat nauwelijks te meten? Hoe onzinnig is deze discussie? En welke gevaren dreigen daardoor ook voor de humanistische en de homo/lesbische bewegingen?

Gemeenteraadsverkiezingen en rassenwaan
Nederlandse gemeenten hebben niets met rassen te maken. Toch laait deze discussie op omdat er enkele kandidaten zijn die het 'blanke ras' intelligenter vinden dan het 'zwarte ras'. Sinds de nazibezetting van 1940-1945 rustte op dit onderwerp een taboe. De komst van vluchtelingen roept bij sommigen angsten op. In blogbericht 228, Populismepreventie in Europese Unie, beschrijf ik hoe in heel Europa die angsten worden aangejaagd door die populistische partijen die daar belang bij denken te hebben. In het vorig jaar best bekeken blogbericht 226, Terugblik op 2017: populismegolf gestopt, beschrijf ik hoe het heel goed gaat met Nederland. Door te doen alsof Nederland ernstig in gevaar is, hopen populistische partijen en sommige (a)sociale media ten koste van deze nieuwkomers angst aan te jagen.

Rassen zijn sociale constructies
Het begrip 'ras' is wetenschappelijk gezien onzin. Er bestaat zo'n grote verscheidenheid aan biologische kenmerken dat het geheel onmogelijk is om de mensheid in dergelijke hokjes te stoppen. In blogbericht 230, Stop zwart-wit-denken!, laat ik zien dat sommige groepen proberen om de falende zwarte beweging uit de VS in Nederland in te voeren. Deze zwarte apartheidsbeweging zal evenzeer falen als de oude Zuid-Afrikaanse apartheidspolitiek en de nazistische poging het 'Joodse ras' uit te roeien. Uit DNA-onderzoek blijkt dat Nederland al eeuwenlang een mengelmoes is van mensen met verschillende achtergronden. De door sommigen gevreesde "homeopathische verdunning" van Nederland bestaat al eeuwen en heeft Nederland tot een van de meest gelukkige landen ter wereld gemaakt. Niet iemands afkomst is daarvoor bepalend maar het feit dat mensen hun leven zinvol hebben gemaakt.

Intelligentie is niet uitsluitend biologisch bepaald
Het vooroordeel dat 'ras' bepalend is voor iemands intelligentie is niet op feiten gebaseerd. Afkomst speelt een rol maar opvoeding, onderwijs en omgeving spelen een minstens even grote rol. In mijn proefschrift, 'Homoseksualiteit in Nederland (Amsterdam 1982)', maak ik aannemelijk dat homoseksualiteit in belangrijke mate biologisch bepaald is. Maar ik stel tegelijkertijd dat het aangeboren zijn geen reden mag zijn om de menselijke vrijheid aan te tasten zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven zolang men de zelfbeschikking van anderen niet aantast. Wie discrimineert, schaadt niet alleen anderen maar ook zichzelf.

Intelligentietesten zijn geen harde gegevens
Het is wel opvallend tegenstrijdig dat degenen die zeggen wetenschappelijke bewijzen te hebben dat 'ras' de intelligentie bepaalt tegelijkertijd de wetenschappelijke bewijzen voor klimaatverandering ontkennen. Het is allang bekend dat het invullen van vragenlijsten veel te maken heeft met de sociale en culturele achtergrond van iemand. De huidige testen zijn ontwikkeld in westerse culturen en mogen daarom niet zonder aanpassingen in heel andere culturen als neutrale instrumenten toegepast worden. Mensen passen niet in enge hokjes.

Verschillen tasten gelijkwaardigheid niet aan
Maar de belangrijkste reden waarom het debat over 'ras' en intelligentie onzinnig is, is dat verschillen tussen mensen nimmer een aantasting mogen zijn van ieders gelijkwaardige toegang tot de mensenrechten. Wie dat beginsel verwerpt, gaat er kennelijk van uit dat sommige mensen meer gelijk zijn dan andere mensen. En dat betekent rechtsongelijkheid. Daarvan hebben we in het verleden de meest vreselijke voorbeelden gezien met de meest afschuwelijke gevolgen. En zo is een op het eerste gezicht onnozele discussie uiteindelijk een gevaar voor een menswaardige samenleving voor iedereen. Huidskleur, afstamming, seksuele voorkeur, godsdienst en levensovertuiging mogen geen redenen zijn om sommige mensen meerder- of minderwaardig te achten. Rassenwaan is levensgevaarlijk gebleken.





Naschrift
10. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme?, nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (onder andere over de 'slag bij Dokkum') en blog nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in een Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', nummer 142: Turkse troebelen (2), nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) (de sterkste stijger in deze groep) en nummer 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?


zaterdag 10 februari 2018

230. Stop zwart-wit-denken!

Op 24 januari 2018 legt de Nederlandse publieke omroep NOS uit waarom hij mensen liever wit dan blank noemt. Dat lijkt onbelangrijk maar is het niet. Het tast het recht aan om zelf te bepalen hoe je genoemd wilt worden. Humanistische en homo/lesbische minderheden vechten wereldwijd voor dat recht. Tegenstanders van gelijkberechtiging trachten overal hun opvattingen aan anderen op te leggen door negatieve naamgeving te gebruiken. Een publieke omroep moet dat misbruik door intolerante zwart-wit-denkers niet bevorderen.

Verklaring door de NOS roept veel vragen op
De verklaring van de NOS luidt als volgt. "We gebruiken bij voorkeur wit in berichten omdat blank in tegenstelling tot zwart een positieve connotatie heeft. En dat doen we met name bij nieuws waarin het over de tegenstelling met zwart (of de relatie tussen wit en zwart) gaat. Blank roept associaties op met rein en schoon en zwart is dat dan blijkbaar niet. Die gedachte ligt er achter. Van een verbod van het gebruiken van het woord blank is geen sprake." Deze verklaring roept de volgende vragen op die ik hieronder zal beantwoorden.

Wat weegt zwaarder: hoe mensen zelf genoemd willen worden of hoe de tegenstanders daarvan anderen tegen hun zin in een hoek willen drukken? Kiest de NOS voor een keurslijf van zwart-wit-denken? Roept het begrip humanisten te positieve reacties op en moeten zij daarom van de NOS liever heidenen genoemd worden? Is het woord 'gay' (vrolijk) volgens de NOS ook te positief en moeten homoseksuelen daarom nu voortaan 'seksueel devianten' genoemd worden? Is de NOS op de hoogte van de gewelddadige Amerikaanse rassenrellen en wil men die nu ook in Nederland gaan bevorderen door het taalgebruik over te nemen?

Zelfbeschikking weegt zwaarder dan mensen in een ongewenste hoek willen drukken
Ik ga er van uit dat mensen het recht hebben om zelf zin en vorm te geven aan hun bestaan zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet aantasten. Als iemand als ik liever een Nederlander of Fries genoemd wil worden dan zie ik niet in welk zelfbeschikkingsrecht wordt aangetast. Dat gebeurt wel als personen als ik tegen hun zin in Hollanders worden genoemd, hetgeen in veel media helaas nog steeds gebeurt. Voor zover ik na kan gaan zijn het Amerikaanse 'blacks' en Nederlandse 'zwarten' zelf geweest die voor deze begrippen hebben gekozen. Daaraan kunnen zij niet het recht ontlenen om mensen met een andere huidskleur tegen hun eigen wil in bijv. de stempels 'wit' of 'bleekscheet' op te leggen.

Zwart-wit-denken dwingt mensen in een keurslijf
Wie de wereldbevolking onbevooroordeeld bekijkt, zal moeten toegeven dat slechts een kleine minderheid wit of zwart is. Er bestaat daartussen een grote verscheidenheid aan kleuren. Veelkleurigheid is een begrip dat beter bij mensen past dan zwart-wit-denkers aan ons willen opleggen. Amerikaanse zwart-wit-denkers proberen een nieuwe vorm van het oude apartheidsdenken aan ons op te dringen. Zij doen net alsof zwart racisme niet zou bestaan terwijl ik in mijn tiende blogserie (zie hieronder) aantoon dat dit wel zo is.

Humanisten waren en zijn slachtoffer van zwart-wit-denkers
Als voorzitter van het Nederlandse Humanistisch Verbond (1977-1987) kreeg ik vaak te maken met dogmatische christenen die ons het recht wilden ontzeggen om ons humanist te noemen omdat dat een te positief begrip voor ons zou zijn. Zij noemden ons heidenen of godloochenaars. Op grond van ons zelfbeschikkingsdenken heb ik mij daar altijd tegen kunnen verzetten. Heeft de NOS nu voor humanisten ook een 'wit' begrip in gedachten?

Homo/lesbische minderheden worden door zwart-wit-denkers bedreigd
Eeuwenlang bestonden voor homo/lesbische minderheden de meest vreselijke begrippen. In mijn proefschrift, 'Homoseksualiteit in Nederland, studie van een emancipatiebeweging (Amsterdam 1982)', beschrijf ik hoe de keuze voor begrippen die geen negatieve lading hadden bepalend is geweest voor positieve zelfwaardering en emancipatie. Wil de NOS, na het eindeloos vertonen van Amsterdamse boten met blote mannen in het NOS-Journaal, de homo/lesbische beweging opnieuw benadelen door ons recht op naamgeving af te nemen?

Amerikaanse zwart-wit-denkers bedreigen Nederlandse grondwaarden
In onderstaande tiende blogserie toon ik aan hoe Amerikaanse zwart-wit-denkers de vaak falende zwarte emancipatiebeweging in Nederland willen invoeren. Terwijl de veel beter slagende homo/lesbische bewegingen uit de VS en Nederland veel meer successen hebben behaald door hetero's niet als tegenstanders maar als bondgenoten te zien. De NOS dreigt nu te zwichten voor het zwart-wit-denken dat juist maatschappelijk averechts uitpakt.





Naschrift
10. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme?, nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (onder andere over de 'slag bij Dokkum') en blog nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in een Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', nummer 142: Turkse troebelen (2), nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) (de sterkste stijger in deze groep) en nummer 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?


3. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (grootste stijger in mijn blog), nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland (ook een grote stijger), nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.


zaterdag 20 januari 2018

229. Blog kwart miljoen keer bekeken!

Mijn blog is nu in meer dan 150 landen ruim 250.000 keer bekeken. De toptienlanden met de meeste lezers zijn op dit ogenblik:  1. Nederland,  2. Rusland,  3. de Verenigde Staten,  4. België,  5. Duitsland,  6. Frankrijk, 7. Oekraïne,  8. Brazilië,  9. Zweden en 10. Spanje. Het aantal lezers van mijn blog in Vlaanderen staat op de vierde plaats mede dankzij Het Roze Huis in Antwerpen dat mijn wekelijkse blogberichten plaatst.

Er zijn nu (gerangschikt naar aantallen) tienduizenden lezers in Nederland, Rusland en de Verenigde Staten, duizenden in België, Duitsland, Oekraïne en Frankrijk en honderden in Zweden, Brazilië, Spanje en in het Verenigd Koninkrijk.

Tientallen in (alfabetische volgorde) Australië,  Bulgarije, Canada, China, Denemarken, Finland, Griekenland, Hongarije, Ierland, India, Indonesië, Israël, Italië, Japan, Kroatië, Letland, Luxemburg, Mexico, Nieuw Zeeland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Servië, Thailand, Tsjechische Republiek, Turkije, Wit-Rusland, Zuid-Afrika en Zwitserland.

En enkelen in Albanië, Algerije, Andorra, Angola, Antigua, Argentinië, Armenië, Aruba, Azerbeidzjan, Bahama's, Bahrein, Bangladesh, Bermuda, Birma, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Brunei, Burkina Faso, Cambodja, Chili, Colombia, Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville, Costa Rica, Cuba, Curaçao, Cyprus, Dominica, Dominicaanse Republiek, Ecuador, Egypte, El Salvador, Estland, Fiji, Filipijnen, Frans-Guyana, Frans-Polynesië, Georgië, Ghana, Guatemala, Guadeloupe, Guyana, Haïti, Honduras, Hongkong, Irak, Iran, Ivoorkust, Jamaica, Jemen, Jordanië, Kaapverdië, Kameroen, Kazachstan, Kenia, Kirgizië, Koeweit, Laos, Libanon, Libië, Litouwen, Macau, Macedonië, Maldiven, Maleisië, Mali, Malta, Marokko, Martinique, Mauritius, Mayotte, Moldavië, Montenegro, Nepal, Nicaragua, Nieuw-Caledonië, Nigeria, Oeganda, Oezbekistan, Oman, Pakistan, Palestina, Panama, Paraguay, Peru, Puerto Rico, Qatar, Réunion, Saint Vincent en de Grenadines, San Marino, Saoedi-Arabië, Singapore, Slovenië, Slowakije, Soedan, Somalië, Sri Lanka, Suriname, Syrië, Tadzjikistan, Taiwan, Tanzania, Trinidad en Tobago, Tunesië, Turkmenistan, Uruguay, Venezuela, Verenigde Arabische Emiraten, Vietnam, IJsland, Zimbabwe en Zuid Korea.

De belangrijkste vijf websites waarlangs men bij mijn blog terechtkomt, zijn:  
1. www.google.nl  2. www.google.com, 3. www.google.be, 4. www.hetrozehuis.be en  
5. www.itnijs.frl . Het meest voorkomend zoekwoord is: Nederlands wereldtaal. Tenzij anders vermeld, vinden de meeste lezers mijn blog dankzij de zoekmachine van Google.

De meest gelezen onderwerpen
Hier de toptien aan thema's die de lezers tot nu gekozen hebben om te lezen: 1. intimiteit en erotiek tussen mannen, 2. humanisme, 3. mediakritiek, 4. mijn eigen homoverleden, 5. wereldwijde homovervolging, 6. Friesland, 7. homoseksualiteit in Nederland, 8. Amerika, 9. Nederlands wereldwijd en 10. racisme- en islamdiscussie. Hieraan is niets veranderd.

Deze volgorde vloeit voort uit de populariteit van de meest gelezen blogberichten. Voor ieder thema noem ik de tien meest gelezen berichten binnen dat thema, ook in volgorde van populariteit. Binnen deze thema's zijn er enkele verschuivingen in belangstelling.

1. Intimiteit en erotiek tussen mannen
Deze serie scoort het hoogst. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie zijn: 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, het nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, het nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins, nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno? (de grootste stijger in deze groep), nummer 113 over Homo-erotische humor en nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1). De blogberichten over homo-erotiek worden veel meer gelezen dan de meeste over homoporno die daardoor buiten deze telling vallen.

2. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.

3. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (grootste stijger in mijn blog), nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland (ook een grote stijger), nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.

4. Mijn eigen homoverleden
Bovenaan staat blogbericht 32 over Mijn eerste vriendje. De andere berichten over mijn persoonlijk homoverleden die goed bekeken werden, waren nummer 45 over Gerard Reve & Antoine Bodar, 37 over Rampenzomer 1967, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 28 over mijn eigen Homojeugd, nummer 74 over Valse nichten, nummer 47 over een Leerzaam avontuur, nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 108 over Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer en nummer 39 over hoe ik werd Gered door een studentendecaan. Deze blogberichten zijn alle terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek zijn verschenen.

5. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over Homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enkele bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor enkele islamitische overwegingen die gelukkig een meer genuanceerde aandacht krijgen. 

6. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' en nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel.

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...

7. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 36 over Lesbisch ouderschap en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger). Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een bekroonde film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het korte tekenfilmpje 'In a Heartbeat'.

8. Amerika
Het aantal Amerikaanse lezers van mijn blog is het grootst na die uit Nederland en Rusland. In deze groep werd het blogbericht 15 over (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam het meest gelezen. Daarna gevolgd door blogbericht 18 over Dangerous stamps! (de grootste stijger in deze groep). Met dank aan het Postzegelblog want postzegels kunnen heel veel onthullen over een land, in dit geval over de Verenigde Staten. Ook goed bekeken werd blogbericht 16 over Hans Brinker and a finger in a leaking dike. Verder moeten genoemd worden nummer 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in de VS in Orlando, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 173 over Geweld en preutsheid in de VS (over vlogbericht 5), nummer 174 over Nederlandse en puriteinse tradities in de VS (over vlogbericht 6) , nummer 101 over American Democracy 101 en nummer 67 over American paradoxes. Zie voor de overige vlogberichten hieronder.

9. Nederlands wereldwijd
De groep blogberichten over de positie van de Nederlandse taal en cultuur wereldwijd wordt vooral gelezen dankzij de opleidingen Neerlandistiek die van mijn blog gebruik maken. In deze groep werd het meest gekeken naar blogbericht 71 over Nederlands wereldtaal? gevolgd door nummer 17 over Disadvantaged by English, door nummer 22 over Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, nummer 12 over Handicapé par la francophonie, nummer 20 over over de Engelse vijandschap tegen het Nederlands: No Dutch please!, nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, nummer 13 over Afrikaner identiteit, nummer 11 over Frankrijk & Nederland en blogbericht nummer 10 over Vlaanderen & Nederland.

10. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme?, nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (onder andere over de 'slag bij Dokkum') en blog nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in een Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', nummer 142: Turkse troebelen (2), nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) (de sterkste stijger in deze groep) en nummer 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?

Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.


Mijn eerstvolgende blogbericht verschijnt zaterdag 10 februari 2018.




















zaterdag 13 januari 2018

228. Populismepreventie in Europese Unie

Blogbericht 226, Terugblik op 2017: populismegolf gestopt, is het meest bekeken in het afgelopen jaar. In bericht 227, Populismepreventie in Nederland, besprak ik de lessen die we daaruit kunnen leren voor Nederland. In onderstaand blogbericht belicht ik de lessen voor de Europese Unie. Waarom is homoseksualiteit wederom een toetssteen voor de EU?

Omvang islamitische bevolking in EU wordt overschat
Uit onderzoek is gebleken dat de omvang van de islamitische bevolking in de EU enkele malen te hoog wordt ingeschat. Dat zegt iets over de kwalijke rol die vele (a)sociale media vervullen in de beeldvorming rond dit onderwerp. Populistische leiders denken er belang bij te hebben om angst te zaaien. Veel media werken helaas mee aan deze angstzaaierij.

Onderstaande gegevens komen uit het onderzoek 'Perils of Perception' van Ipsos. Daaruit blijkt dat bijvoorbeeld Fransen van bijna alle Europeanen het percentage islamieten in hun land het hoogst inschatten. Zo'n vier keer te hoog: 31% in plaats van de werkelijke 7,5%. En zij verwachten voor 2020 dat het aantal islamieten 40% zal zijn in plaats van de in het echt te verwachten 8,3%. Ter vergelijking: Nederlanders zitten van alle Europeanen het dichtst bij de feitelijke werkelijkheid. Al is dat nog altijd drie keer te hoog: 19% in plaats van 6%.

Steun voor EU wordt onderschat
Populistische leiders en vele (a)sociale media wekken de indruk dat een meerderheid van de Europeanen tegen de EU zou zijn. Uit onderzoek is gebleken dat in alle EU-landen met uitzondering van Griekenland meer voorstanders dan tegenstanders van de EU te vinden zijn. Zelfs in het Verenigd Koninkrijk, waar de Brexit nu geen meerderheid meer heeft.

Nationalisme binnen EU wordt op één hoop gegooid
Een gangbaar misverstand in Europa is dat ieder nationalisme anti-EU zou zijn. Friesland, Schotland maar ook Catalonië zijn voorbeelden van het tegendeel. Begrijpelijk, want de EU biedt heel veel waarborgen voor culturele, taalkundige en andere minderheden in Europa.

Homoseksualiteit als toetssteen in de EU
Een voorbeeld van zo'n minderheid is de homo/lesbische. Inmiddels is bijvoorbeeld het huwelijk opengesteld voor paren van gelijk geslacht in steeds meer EU-staten. In veel Oost-Europese landen is dat nog niet het geval. Dat zijn meteen ook de landen waar de democratische rechtstaat onder druk staat door populistische leiders die democratie opvatten als dictatuur van de meerderheid in plaats van het recht op zelfbeschikking.

EU in verschillende snelheden
De Europese Unie kent al verschillende snelheden in samenwerking, zoals de euro- en de Schengenzone. Het valt te overwegen om die diversiteit in vormen van samenwerking te vergroten om te voorkomen dat dwarsliggers in de EU betere samenwerking blokkeren.

Europese media zijn te zwak
De meeste media in Europa zijn gebonden aan de landen waar zij gelezen worden. Dit is nadelig voor de verschijning van media die zich tot een Europees publiek wenden. En dat verklaart de grote onwetendheid van veel Europeanen over de EU en haar instellingen. Alle media hebben de medeverantwoordelijkheid om onjuistheden over de EU te corrigeren.

In blogbericht 23 weerleg ik de meest voorkomende onjuistheden: 1. "de EU dreigt een superstaat te worden", 2. "Nederlanders betalen heel veel meer aan de EU dan zij terug krijgen", 3. "de EU is niet democratisch", 4. "kleine landen tellen in de EU niet mee", 5. "de EU bemoeit zich met belachelijke dingen als kromme bananen", 6. "de EU is een bedreiging voor homo/lesbische rechten" en 7. "De EU trekt de godsdiensten voor". Allemaal onwaar.




Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).

Naschrift. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' en nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel.

Naschrift. Engels/Britse onderwerpen
De meest bekeken blogberichten over Engels/Britse onderwerpen zijn (in volgorde van populariteit) blogbericht nummer 19: "No sex please, we're British!", 17: Disadvantaged by English, nummer 22: Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, 20: No Dutch please!, 44: Mediamanipulatie, nummer 140: Brexit? Schotland Exit!, 123: IHEU & Engeland, 79: Alan Turing (1912-1954), de weggestopte held, 66: Pride en blogbericht nummer 152: Brexit? Referendum exit! Het meest recente Engels/Britse blogbericht is nummer 198 over de vraag: Wat kunnen we van de Britse verkiezingen leren?

Naschrift. Mijn meest gelezen blogberichten over Frankrijk zijn (in volgorde van populariteit): nummer 12, Handicapé par la francophonie, nummer 11, Frankrijk & Nederland, nummer 118, IHEU & Frankrijk en nummer 194, Wat kunnen we van de Franse verkiezingen leren?

Naschrift. Mijn meest gelezen blogbericht over Duitsland is nummer 195: Wat kunnen we van de Duitse verkiezingen leren?  (de grootste stijger in deze blogserie), gevolgd door nummer 156: Hoe de Stasi zakte voor 'Homoseksualiteit als toetssteen', nummer 117: IHEU & Duitsland en nummer 68: De val van de Berlijnse Muur.




zaterdag 6 januari 2018

227. Populismepreventie in Nederland

In mijn vorig blogbericht beschreef ik de voorspelde populismegolf die er niet kwam. In dit blogbericht behandel ik nu de lessen die we daar uit kunnen leren om te helpen voorkomen dat populisten weer naar de macht proberen te grijpen. Democratie is niet een dictatuur van een zogenaamd 'volk' maar de maatschappelijke waarborg dat mensen zelf zin en vorm kunnen geven aan hun leven zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet schaden.

Groeiende inkomensverschillen zorgen voor toenemende ergernis
De allerrijkste 1% had begin jaren negentig 3% van de inkomens. Nu is dat 5%. Toen vond 55% dat de inkomensverschillen kleiner moesten worden. Nu is dat gestegen tot 75%. De groeiende inkomensverschillen zorgen voor toenemende ergernis. Dit is een belangrijke voedingsbodem voor populisten die beloven daar iets aan te doen, zoals Trump. Vervolgens worden de rijken rijker en de armen armer. Dat ondergraaft het vertrouwen in democratie.

Allerarmsten moeten niet in de steek gelaten worden
Het is een welbegrepen eigenbelang van iedereen dat de allerarmsten niet in de steek gelaten worden. Een belangrijke oorzaak van armoede is het ontbreken van een goede schuldhulpverlening. Nu wordt door geldschieters misbruik gemaakt van mensen die niet hebben geleerd om goed met geld om te gaan. Ook de gemeenten hebben hier een taak.

Nepnieuws bedreigt de vrijheid van meningsuiting
Feiten zijn niet ook maar een mening. Veel media denken dat vrijheid van meningsuiting betekent dat iedereen maar wat kan roepen. Het is juist in het belang van de vrijheid van meningsuiting dat die niet onbeperkt is. De grens moet daar liggen waar zelfbeschikking van anderen wordt aangetast door op te roepen tot geweld, haat, discriminatie en liegen.

Goed nieuws is ook nieuws
Als media goed nieuws verzwijgen, leidt dat ertoe dat veel mensen een te somber mens- en wereldbeeld ontwikkelen. Dat is een voedingsbodem voor populisme. Het is belangrijk dat in media ook aandacht bestaat voor de verbeterbaarheid van mens en maatschappij.

Referenda zijn een bedreiging voor democratie
Verkeerd gebruik van referenda kan er toe leiden dat een kleine minderheid populisten de rest van de bevolking manipuleert om tegen hun eigen belangen in te handelen. Zoals door weg te blijven. Eerdere referenda over Brexit en Oekraïne hebben dat helaas aangetoond.

'Het volk' bestaat niet
Juist diegenen die hun mond vol hebben over 'het volk' willen het recht op zelfbeschikking van alle burgers en minderheden aantasten. Iedere bevolking bestaat uit veel mensen en groepen met verschillende opvattingen en achtergronden. Zij die zeggen namens 'het volk' te spreken, zijn er op uit om hun eigen opvattingen aan andersdenkenden op te leggen.

'De kloof' bestaat niet
Er bestaan veel verschillen tussen mensen en tussen groepen. Die veelvormigheid hoeft de gelijkwaardigheid niet aan te tasten. Wie stelt dat er een onoverbrugbare kloof bestaat, is er vaak op uit om eigen belangen ten koste van anderen en minderheden door te drukken.

De hardste schreeuwers krijgen teveel aandacht
Degenen die het hardst schreeuwen dat zij niet gehoord worden, krijgen vaak de meeste aandacht in veel media. Daardoor krijgen degenen die zich wel gehoord voelen te weinig aandacht. Hierdoor kan de besluitvorming gebaseerd zijn op zeer onjuiste beeldvorming.

Zelfbeschikking als toetssteen
Vooral in ethische discussies, zoals over voltooid leven, bestaat bij sommigen de neiging om hun opvatting aan andersdenkenden op te dringen. Het recht om over eigen leven te mogen beschikken, is dan een goede toetssteen voor het eigen en voor ieders handelen.

Poldermodel is van wezenlijk belang
Nederland heeft een eeuwenoude traditie in het kunnen omgaan met veelvormigheid in gelijkwaardigheid. Populisten hebben de neiging om dit poldermodel af te breken en hun eigen zin door te drijven. Dat is levensbedreigend in een land dat in zo belangrijke mate onder de zeespiegel ligt. Dus moet zelfzucht wijken voor ieders welbegrepen eigenbelang.

Divagedrag moet niet beloond worden
Wie klaagt over het eigen veel kleinere leed en het grotere leed in de rest van de wereld negeert, handelt in strijd met het eigen welbegrepen eigenbelang. Het is immers in ieders interesse dat zoveel mogelijk mensen en minderheden menswaardig kunnen gaan leven.

Burgers moeten niet als consumenten behandeld worden
Iedere burger heeft er belang bij om te begrijpen dat wij gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het gemeenschappelijk welzijn. Het reilen en zeilen van een maatschappij is iets anders dan het najagen van het eigen grote gewin waardoor de wereld onleefbaar wordt.

Links/progressief Nederland moet strategischer gaan denken
Links/progressief Nederland is altijd een minderheid geweest. Het is een misverstand te denken dat het ooit een meerderheid zou kunnen worden die de eigen opvattingen aan de rest moet kunnen opleggen. De beste strategie is dus niet het willen opleggen maar het willen overtuigen van ieders welbegrepen eigenbelang bij een rechtvaardiger samenleving.

Samenwerking is beter dan samengaan
Het veelpartijenstelsel in Nederland wordt vaak gezien als een nadeel. Maar het is een voordeel voor een samenleving waarin de zelfbeschikking van individuen en minderheden voorop staat. Daardoor hebben kiezers veel meer mogelijkheden om besluitvorming bij te stellen. Men hoeft maar naar landen als RuslandTurkije en de VS te kijken om het grote gevaar van het democratisch tekort van landen met meerderheidspartijen te begrijpen.

Het maatschappelijke middenveld is onmisbaar
Landen zonder een krachtig middenveld lopen een groter risico om kwetsbaar te zijn voor populistische machtsovernames. Zelforganisaties van alle burgers die opkomen voor hun belangen kunnen een betere waarborg vormen voor een overheid die rekening houdt met het recht op zelfbeschikking door individuen en zelfgekozen gelijkwaardige minderheden.

Naschrift. Het volgende blogbericht gaat over populismepreventie in Europese Unie.



Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).


Naschrift. Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.



zaterdag 30 december 2017

226. Terugblik op 2017: populismegolf gestopt

Een jaar geleden dreigde een populismegolf Nederland en Europa te overspoelen. Aan het einde van 2017 blijkt daar niets van te kloppen. Welke lessen kunnen we daar uit trekken?

Brexit & Trump gesteund door een derde van de stemgerechtigden
In 2016 leidden het Brexit-referendum en de verkiezing van Trump tot de vrees dat in 2017 een populismegolf geheel Europa zou overspoelen, te beginnen in Nederland. In mijn blog heb ik dat vanaf het begin betwijfeld. Vóór de Brexit stemde slechts een kleine derde van alle stemgerechtigden. Meerderheden in Schotland en Noord-Ierland stemden tegen. Zelfs in Engeland was een meerderheid van de jongeren tegen maar die gingen niet stemmen. Na het gestuntel van voorstanders is inmiddels een meerderheid van de Britten tegen Brexit.

Veel mensen denken dat een meerderheid van de stemmen naar Trump ging maar dat is niet waar want door het Amerikaanse districtenstelsel werd de meerderheid voor Clinton vervormt tot een minderheid. Als je het totaal van alle stemgerechtigden neemt dan is het door de lage opkomst slechts een kleine minderheid van een derde die op Trump stemde.

Geen populismegolf in Europa
De Nederlandse verkiezingen bespreek ik hierna. Ook in de rest van Europa leverden de Franse, BritseDuitse en Oostenrijkse verkiezingen geen overwinning van populisten op. Vooral het laatstgenoemde geval levert een voorbeeld op hoe media de beeldvorming vertekenen door de kans op een populistische overwinning te groot voor te stellen en achteraf hun ongelijk niet te willen toegeven. Dat begon al in Nederland toen ons land overstroomd werd door buitenlandse journalisten die dachten dat Wilders onze nieuwe premier zou worden. Vooraf stelde ik al in een blogbericht dat dit niet kon kloppen.

De populismegolf is gestopt in Nederland
Al voor de verkiezingen in Nederland op 15 maart 2017 beschreef ik in mijn blog hoe populisten ten onrechte roepen namens "het volk" te spreken, de indruk wekken dat er "een kloof" bestaat en dat de "boze burger niet gehoord" zou worden. Na de verkiezingen besprak ik de regeringsvorming in Nederland. Ik gaf als voorbeelden het belang van het oeroude poldermodel, het diva- en consumentengedrag van veel kiezers, het hardnekkige links/progressieve misverstand, het belang van samenwerkingsstrategiën en van het maatschappelijk middenveld, en het voortdurende geklaag over de te korte of te lange duur van kabinetsformaties. Mijn inschattingen werden bevestigd door SCP-onderzoek.

Het onderzoeksrapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau
Op 12 december 2017 verscheen het SCP-onderzoek 'De Sociale staat van Nederland 2017' met een overzicht over de afgelopen 25 jaar. Ik citeer een paar koppen uit enkele media. "Kwaliteit van leven Nederlander in 25 jaar verbeterd" (www.nu.nl). "Nederlander is niet cynischer of rechtser geworden", "Vaak wordt gedacht dat ontevredenheid, cynisme en vreemdelingenhaat welig tieren. Dat is niet zo", "Betrokkenheid bij politiek neemt niet af", "Van de Nederlanders voelt 15 procent zich niet gehoord", "Veel minder vaak dan gedacht, wordt Nederland beheerst door 'boze burgers' " en "De opvatting over immigratie is mild, het vertrouwen in de politiek blijft hoog" (voorpagina van Trouw van 12 december 2017).

Positieve ontwikkelingen
Sinds 1990 is de levensverwachting sterk toegenomen: mannen leven zes jaar langer en vrouwen drie jaar. Het opleidingsniveau is zeer sterk gestegen: er zijn twee keer zoveel hoogopgeleiden (van 18% naar 36%) en het aantal laagopgeleiden daalde van 45% naar 23%. Sinds 1990 is de arbeidsdeelname van vrouwen gestegen van 45% naar 71% en ook zijn meer ouderen aan het werk. Het gemiddeld besteedbaar inkomen is (omgerekend in prijzen van 2016) gestegen van € 35.000 in 1990 tot € 42.000 in 2016. Nu vindt 85% van de bevolking dat zij in welvaart leeft. De criminaliteit is afgenomen en de zorgen daarover daalden van 90% in 1992 tot 65% nu. Meer mensen zijn gaan sporten en men gaat vaker met vakantie.

Woningen zijn gemiddeld van betere kwaliteit en meer mensen kochten een eigen huis. De tevredenheid over het functioneren van onze democratie is verdubbeld: in 1991 was 40% tevreden en in nu is dat 80%. Zorgen over waarden en normen waren in 1993 hoger dan nu.

De Nederlandse bevolking is in opvattingen niet rechtser geworden. In 1994 vond 49% dat er teveel migranten woonden; nu is dat gedaald tot 31% en de steun voor de opvang van vluchtelingen is gestegen tot 80% (de op Zweden na hoogste in de EU). Tegen een azc in de eigen omgeving is nu 16%. In 1992 had 9% een niet-westerse achtergrond, nu is dat 12%.

Het aantal voorstanders van de doodstraf was 40% in 1994 en dat is gedaald tot 25% nu. Het aantal voorstanders van de openstelling van het huwelijk voor partners van gelijk geslacht is gestegen van 87% in 2007 tot 94% in 2017. Het aantal voorstanders van gelegaliseerde abortus is gestegen van 60% in 1992 tot driekwart in 2017. Zo'n 15% voelt zich niet gehoord.

Vergelijking met het buitenland
Nederlanders zijn onverminderd tevreden met hun leven (gemiddeld 7,8) en zijn daarmee op vijf landen na de gelukkigste bevolking in de wereld. Het optimisme is 40% hoger dan pessimisme in Nederland en is daarmee de derde in Europa. Het vertrouwen in de regering en het parlement is hoger vergeleken met verreweg de meeste andere landen ter wereld.

Stabiel gebleven
Nederland is in de afgelopen jaren niet cynischer geworden. De groep allerarmsten is stabiel gebleven op 5% van de bevolking. Het SCP maakt zich zorgen over deze groep.

Negatieve ontwikkeling
De allerrijkste 1% had begin jaren negentig 3% van de inkomens. Nu is dat 5%. Toen vond 55% dat de inkomensverschillen kleiner moesten worden. Nu is dat gestegen tot 75%.

Rol van de media
Het SCP constateert dat de beeldvorming van veel Nederlanders veel negatiever is dan de werkelijkheid. Het SCP wijst op de rol van veel (a)sociale media die dit negatieve beeld hebben veroorzaakt. Dit sluit aan bij mijn kritiek op deze media in onderstaande series. De lessen die we daaruit kunnen trekken, zal ik bespreken ik in mijn volgende blogberichten over populismepreventie in Nederland en in de Europese Unie.





Naschrift. Nederlandse verkiezingen
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).


zaterdag 23 december 2017

225. #MeToo (6) #IkOok (3) Misplaatste schroom?

Er is de laatste weken aandacht voor grensoverschrijdend seksueel gedrag dankzij #MeToo. Tijdens het schrijven van mijn memoires, Humanisme als zelfbeschikking, heb ik zelf ook overwogen om te schrijven over mijn ervaring als seksueel slachtoffer, maar ik heb dat niet gedaan. Waarom niet? Ik heb dit in deze nieuwe reeks blogberichten toegelicht aan de hand van enkele openbare gevallen. Ik begon met een blogbericht over de Amerikaanse acteur Kevin Spacey, die zijn dubbelzinnige bekentenis koppelde aan zijn merkwaardige coming out als homo. Daarna volgde een (tweede) blogbericht over de veel beschuldigde Nederlander Job Gosschalk, die toe gaf acteurs gevraagd te hebben zich uit te kleden maar die ontkende hen te hebben aangeraakt of verkracht. In het derde blogbericht beschreef en besprak ik het - inmiddels ook juridische - conflict tussen Jelle Brandt Corstius en Gijs van Dam. In mijn vierde blogbericht behandelde ik mijn eigen ervaring: was het wel een verkrachting? En in mijn vijfde blogbericht liet ik de ontwikkeling in mijn denken zien: van zwarten als racismeslachtoffers tot medeplichtigen aan racisme, slavernij en homohaat.

Voor- en nadelen van de #MeToo-discussie
In dit blogbericht vat ik mijn serie samen. Voordeel van de #MeToo-discussie is dat seksueel grensoverschrijdend gedrag aan de kaak gesteld wordt omdat dit o.a. het mensenrecht op zelfbeschikking zwaar aantast. Nadeel is dat in veel (a)sociale en overige media een aantal rechtsbeginselen vergeten dreigen te worden: hoor en wederhoor, mensen zijn onschuldig tot het tegendeel bewezen is en vrijwaring van heksenjacht en ongefundeerde vervolging.

Hoe ver gaat het begrip machtsmisbruik?
Als een invloedrijk iemand zijn of haar macht misbruikt dan is dat af te keuren. Maar is daar evenzeer sprake van als een ervaren iemand een onervaren persoon seks opdringt? Bij minderjarigen is dat duidelijk. Maar bij (jong)volwassenen en bij grote leeftijdsverschillen is sprake van een grijs gebied. Dan is het belangrijk dat mensen weerbaar leren worden door (homo)seksuele voorlichting en daar ontbreekt het (bv. op scholen) nog steeds aan.

Een slachtofferrol omzetten in meer weerbaarheid
In mijn eigen seksuele geschiedenis was het belangrijk dat ik eerst mijn eigen homoseks heb kunnen verkennen voor ik een negatieve ervaring opdeed. Daardoor was ik minder van slag en kon ik mijn negatieve ervaring omzetten in een meer weerbare rol. Dat vraagt om een persoonlijke levenssfeer die beschermd wordt tegen opdringerige media en het dreigen met rechtszaken. Ik pleit daarom voor een grotere terughoudendheid bij media en een veel belangrijkere rol voor vertrouwenspersonen, intermediairs en hulpverleners. Achteraf had mijn eigen ervaring op dit gebied heel goed in mijn memoires gepast. Was het misplaatste schroom? Of vond ik het niet belangrijk om te laten zien hoe tegenslag vooruit kan helpen?




Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.