zaterdag 17 augustus 2019

307. Terrorisme over- en onderschat

In blogbericht 209, Zijn media handlangers van terrorisme?, laat ik zien dat veel media meehelpen om het door terroristen beoogde  angstzaaien  te versterken. De werkelijke gevaren van terrorisme zijn veel kleiner dan veel mensen denken. Ook wordt het feitelijke gevaar van islamitische terroristen in West-Europa en in de VS overschat vergeleken met de vele andere gevaren die men er loopt. De gevaren van extreem rechts worden daarentegen onderschat. Hoe komt dat? En bedreigt dat ook vrouwen- en homo/lesbische bewegingen?

Terrorismegevaar overschat
Iedereen die denkt dat het slecht gaat met de wereld raad ik aan om dit boek van Hans Rosling te lezen: Feitenkennis; 10 redenen waarom we een verkeerd beeld van de wereld hebben en waarom het beter gaat dan je denkt (Spectrum, Houten 2018). Hij toont aan dat de angst voor het terrorisme aanzienlijk groter is dan het werkelijke gevaar dat men loopt.

Slechts 0,05% van alle sterfgevallen wordt veroorzaakt door terroristen. West-Europa telt minder dan 1% van de wereldwijde slachtoffers van terrorisme. De meeste slachtoffers zijn islamieten in islamitische landen. De overdreven beeldvorming is mede veroorzaakt door de aanslagen van 11 september 2001 in de VS. Men vergeet dat tussen 1968 en 2011 in de VS ± 1,4 miljoen mensen zijn omgekomen door wapengeweld tgv. het vrije wapenbezit.

Vergeleken met 22 andere landen met hoge inkomens is het aantal slachtoffers in de VS van wapengeweld 25 keer hoger. Zie voor een overzicht van de aantallen en de diverse achtergronden deze Engelstalige wiki-bladzijde: wapengeweld in de Verenigde Staten.

Islamgevaar overschat
Dankzij het langlopend onderzoek van Ipsos MORI, Perils of perception weten we dat het aantal islamieten in veel landen veel te hoog wordt ingeschat. In Nederland is het 5% tegen 19% ingeschat, in België 7% tegen 23% ingeschat, in Frankrijk 7,5% tegen 31% ingeschat en in Groot-Brittannië 4% tegen 17% ingeschat. Slechts 19% in de onderzochte landen denkt terecht dat het aantal doden door terreur in de laatste 15 jaar lager is dan in de 15 jaar ervoor terwijl dat in de meeste landen het geval is. Deze grootschalige overschatting van de werkelijke gevaren is mede het gevolg van de neiging van veel media om te denken dat goed nieuws geen nieuws is. Zie voor de gevolgen mijn serie over mediakritiek (hieronder).

Gevaar van extreemrechts onderschat
Tussen 2000 en 2007 werden er in Duitsland door de neonazistische terreurgroep NSU tien moorden, veertien bankovervallen en twee bomaanslagen gepleegd. Pas in 2011 werd het bestaan van de NSU ontdekt. Inlichtingendiensten in Duitsland hebben rechtsextremistische terreur ernstig onderschat. Duitse media melden in 2018 veel hoger aantal slachtoffers van extreem-rechts geweld: 169 in plaats van de officiële 83 slachtoffers. "Rechts geweld is echt onrustbarend in Duitsland", aldus blijkt uit onderzoek in 2019. Dat blijkt ook uit de politieke moord op de CDU politicus Walter Lübcke die zich uitsprak voor de opvang van vluchtelingen in Duitsland. Er hebben zich meerdere duizenden geweldsincidenten met extreemrechtse achtergrond voorgedaan in Duitsland, waaronder ook een groot aantal aanvallen op asielzoekerscentra. Inmiddels is deze structureel blinde vlek verdwenen.

Er is wereldwijd veel meer aandacht gekomen voor extreemrechts terrorisme nadat het lange tijd onderschat is. De meest bekende voorbeelden zijn de aanslagen op 22 juli 2011 in Noorwegen, op 15 maart 2019 in Nieuw-Zeeland en op 3 augustus 2019 in El Paso (VS).  

Krijgt extreemrechts voet aan de grond in Nederland? Hier verwijs ik naar het begin van dit blogbericht. De overschatting van het gevaar van islamitisch extremisme bevordert een klimaat waarin rechts extremisme in Nederland wind in de zeilen krijgt. Ook hier raken de uitersten elkaar. Beide extremistische bewegingen moeten helemaal niets hebben van de humanistische, vrouwen- en de homo/lesbische emancipatiebewegingen. Het beginsel dat mensen het recht hebben om zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven staat zo onder druk. Het is daarom nu van groot belang dat voorstanders van dit beginsel zich verenigen!



Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).




zaterdag 10 augustus 2019

306. Fryslân boppe! Regenboogvlag omlaag?

De voorpagina van de Leeuwarder Courant van 3 en 4 augustus 2019 heeft de alarmerende kop: "COC komt veel scholen niet meer in". In het artikel eronder staat: "Sinds de provincie Friesland het COC niet meer subsidieert is het aantal gastlessen op scholen met ruim 60% afgenomen. (...) Twee jaar geleden gaf het Friese COC jaarlijks ruim 120 keer voorlichting op scholen. In het schooljaar 2018-2019 nog 44 keer". In blogbericht 299 schreef ik: Het leven is goed in Friesland! Klopt dat wel? Heeft de VVD-Statenfractie daarmee te maken?

Friese VVD-Statenfractie in meerderheid tegen hijsen regenboogvlag op Provinciehuis
Ik citeer uit de eigen website van VVD-Friesland. "Onze Nederlandse vlag geeft uiting aan datgene waar Nederland voor staat, namelijk dat iedereen gelijkwaardig is en niemand gediscrimineerd mag worden. (...) De regenboogvlag staat symbool voor de homobeweging. Met het hijsen van de regenboogvlag wordt dan ook geen recht gedaan aan alle andere mensen die zich ook geconfronteerd zien met discriminatie. (...) De VVD wil hierin geen onderscheid maken. Wij hechten grote waarde aan artikel 1 van de Grondwet." Op het eerste gezicht klinkt dat heel redelijk. Maar bij nadere beschouwing kloppen een aantal zaken niet. En dat kan zelfs enkele ernstige, bijna levensbedreigende gevolgen hebben.

Is de VVD-Statenfractie in meerderheid ook tegen het hijsen van de Friese vlag?
Waarom heeft de VVD-Statenfractie het in deze tekst wel over de Nederlandse vlag en niet over de Friese vlag? Staat die niet voor gelijkberechtiging? Wordt door de Friese vlag geen recht gedaan aan niet-Friezen? En hoe zit dat met de Nederlandse vlag en alle bezoekende niet-Nederlanders? Mogen we alleen aan de vlag van de VN om maar niet te discrimineren?

De regenboogvlag is niet gekaapt door de homobeweging maar staat voor een beginsel
In blogbericht 281, Regenboogvlag sluit niemand buiten, leg ik uit dat de homobeweging heeft gekozen voor een vlag die uit gaat van het beginsel dat mensen het recht hebben zelf zin en vorm te geven te geven aan hun eigen seksualiteit zolang het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet wordt aangetast. Dat heeft dus helemaal niets te maken met uitsluiting of discriminatie zoals de meerderheid van de VVD-Statenfractie ten onrechte suggereert.

De VVD-Statenfractie aanvaardt het hele artikel 1 van onze Grondwet kennelijk niet
Ik citeer uit artikel 1 van onze Grondwet: "Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld." De meerderheid van de VVD-Statenfractie veronderstelt kennelijk dat seksuele minderheden in gelijke omstandigheden verkeren als de overgrote heteroseksuele meerderheid. Dat is ook in Friesland niet zo. Homo is nog altijd het meest voorkomend scheldwoord op schoolpleinen. Antihomogeweld wordt meestal niet bestraft. Mannenvoetbal is nog steeds homovijandig. Andere minderheden in Friesland lijden niet onder dergelijke soms levensbedreigende discriminatie. Het ontkennen van de ernst van deze discriminatie is veel meer discriminerend dan het hijsen van welk vlaggendoek ook.

Door te ontkennen dat alle mensen anders zijn wordt gelijkvormigheid opgelegd
Deze discriminerende opvatting van de meerderheid van de VVD-Statenfractie blijkt ook uit dit korte citaat: "Door het hijsen van de vlag (...) hou je het beeld dat lesbiennes, homo's, biseksuelen of transgenders anders zijn in stand." Voor een partij die vrijheid hoog in het vaandel heeft, is het zacht gezegd heel opmerkelijk dat men het feit ontkent dat iedereen anders is en dat iedereen ook de vrijheid heeft om anders te zijn. Echte vrijheid kan alleen bestaan als men gelijkwaardigheid verbindt met veelvormigheid. Door welke overheid dan ook ontkende of zelfs afgedwongen gelijkvormigheid is geen vrijheid. Is de VVD liberaal?

Anders dan alle andere minderheden kenmerken seksuele minderheden zich door het feit dat zij dikwijls opgroeien bij ouders die zich meestal niet bewust zijn van het anders zijn van hun kinderen. Dit ontbreken van identificatie leidt vaak tot grote problemen, tot veel hogere zelfdodingscijfers onder jongeren aan toe. Daarom is het ook heel kwalijk dat de voorlichting door het COC in Friesland zo instort sinds de afschaffing van de provinciale subsidie. En dat een door de VVD gesteunde meerderheid in de Friese Staten als enige provincie weigert aan het regenboogproject mee te doen om discriminatie tegen te gaan.



Naschrift. Vreedzaam Friesland
De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Stef Blok, deed in 2018 de volgende uitspraak. "Noem mij een voorbeeld van een multi-etnische of multiculturele samenleving waar de oorspronkelijke bevolking nog woont (...) en waar een vreedzaam samenlevings-verband is. Ik ken het niet." In de daarop volgende discussie ging het vooral over Suriname en Caribische delen van het Koninkrijk der Nederlanden. Maar niet over een voorbeeld dat veel dichterbij ligt: Friesland. In blogbericht 257 beschreef ik de kennelijk vaak heel erg onbekende vreedzame geschiedenis van Friesland. In het blogbericht 258 besprak ik het heden van een vreedzaam Friesland en de (tot nu toe vergeefse) pogingen om aan die Friese taalvrede een einde te maken. In het blogbericht 259 maakte ik duidelijk dat vreedzaam Friesland wordt bedreigd door onwetende media die vooroordelen verspreiden over Friese taal en cultuur. In blogbericht 260 vergeleek ik de strijd in (Frans)Vlaanderen met vredig Friesland. In het blogbericht 264 besprak ik een minder vredig incident: de moord op Marianne Vaatstra. We kunnen daarvan leren dat schreeuwers vaak in anderen vervolgen wat zij zelf trachten te verhullen. In blogbericht 266 en blogbericht 270 beschrijf ik het proces tegen blokkeer-Friezen. En in blogbericht 279 koning Radboud.


Naschrift. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten met nummer 21 over It wrede paradys, met nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, met nummer 114 over Identiteit als keuze, met nummer 81 over de Fryske taalfrede, met het nummer 258 over Vreedzaam Friesland (2), met nummer 143 over Friesland in mijn memoires, met nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (de grootste stijger in deze groep), met nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige en op een gedeelde tiende plaats de nummers 176 over Friezen uitvinders poldermodel en de nieuwste binnenkomer met het nummer 226 over het onterechte proces tegen de zogenaamde blokkeer-Friezen.

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...




zaterdag 3 augustus 2019

305. Wat is er mis met Gay Pride?

Op 3 augustus 2019 wordt de Pride Amsterdam gehouden. Vroeger werd dat een Gay Pride genoemd. Wat is er mis met Gay Pride? Is de eindeloze afkorting LHBTIQAPC+ beter? Wat betekenen Queer, de Regenboogvlag en Roze Zaterdag? Waarom nog demonstreren als je kunt trouwen? Zijn de Prides veel te commercieel geworden? Is identiteit een vrije keuze?

De verenging van het begrip 'gay'
De Amerikaanse homobeweging heeft vanaf de jaren zestig het begrip 'gay' ingevoerd om af te komen van het negatieve imago van het begrip 'homo'. De Nederlandse homobeweging heeft in de jaren vijftig iets soortgelijks geprobeerd door het woord 'homofilie' in te voeren als alternatief voor het woord 'homoseksualiteit'. Maar al in de jaren zeventig is die koers gewijzigd. Het is schijntolerantie om woorden te verzachten. Echte aanvaarding lukt alleen door op te komen voor het recht op eigen seksualiteit. Het COC is dan ook sindsdien geen 'vereniging van homofielen' meer maar een vereniging tot integratie van homoseksualiteit.

Het aanvankelijk brede begrip 'gay', vrolijk, omvatte oorspronkelijk alle zelfgekozen seksualiteit. Maar in de loop der jaren werd het begrip 'gay' verengd tot 'homoman' en ontstond de afkorting zonder einde LHBTIQAPC+. Zo werd het beginsel van zelfgekozen seksualiteit een bureaucratisch aandoende waslijst van verschillen i.p.v. een eenheid.

Queer is geen verbetering
Vooral in de VS bestaat de neiging om het woord gay te vervangen door het woord queer. Volgens het Engels/Nederlands woordenboek van Van Dale betekent dat (in alfabetische volgorde): dronken, duizelig, gek, onbetrouwbaar, onwel, raar, schuldenaar, steekje los, toeter, verdacht, verpest, verprutst, vreemd, waardeloos, zonderling en zwakjes. Welke 'queer' heeft bedacht dat dit beter zou zijn dan gay ofwel vrolijk? Zeer onbruikbaar dus.

Regenboogvlag is duidelijk
Wereldwijd is de regenboogvlag een herkenbaar symbool geworden. In blogbericht 281, Regenboogvlag sluit niemand buiten, leg ik uit waarom. De nadruk ligt op diversiteit: verscheidenheid en gelijkberechtiging. Veelvormigheid in gelijkwaardigheid. Ook hier proberen tegenstanders deze vlag weer in een eng en bekrompen hoekje te drukken.

Roze zaterdag weet zich wel te handhaven
In blogbericht 280, Strategisch demonstreren 50 jaar geleden, beschrijf ik de eerste en vrijwel vergeten maar zeer succesvolle demonstratie voor gelijkberechtiging van met name homoseksuele jongeren op het Binnenhof in Den Haag op 21 januari 1969. Die historische gebeurtenis is niet wereldwijd in ons bewustzijn blijven hangen. Dat is wel het geval met de Stonewall-rellen op 28 juni 1969 in New York toen homo's en geestverwanten in opstand kwamen tegen de politierazzia's die toen in de VS gebruikelijk waren. Dit is het begin van de wereldwijde gay prides die eind juni gehouden worden tegen discriminatie op grond van homoseksualiteit. In Nederland zet die traditie zich voort in de Roze Zaterdag die jaarlijks in steeds weer een andere stad gehouden worden. Waarom krijgt die dag weinig aandacht?

Vooroordeelbevestigende aandacht in veel media
In blogbericht 63, Mediamissers, beschreef ik hoe het NOS-Journaal jarenlang bij ieder onderwerp over homoseksualiteit boten met blote mannen lieten zien ook al had het onderwerp daar niets mee te maken. Ook was de vooroordeelbevestigende aandacht opvallend, zoals het tonen van travestieten als in Duitsand het huwelijk werd opengesteld voor paren van gelijk geslacht. Homodemonstraties lijden nog steeds onder vooroordelen.

Zo zien veel tegenstanders nu het nut niet in: "Waarom nog demonstreren als je kunt trouwen?" Gelijkberechtiging is helaas geen waarborg voor gelijke behandeling. Homo is nog altijd het meest voorkomend scheldwoord op schoolpleinen. Antihomogeweld wordt meestal niet bestraft. Mannenvoetbal is nog steeds homovijandig. Mijn blogserie over wereldwijde homovervolging (zie hieronder) toont aan dat er nog genoeg te verbeteren valt. Maar voor veel media is vooroordelen bevestigen makkelijker dan goed informeren.

Zijn de Prides veel te commercieel geworden?
Het organiseren van Prides is duurder geworden. Veel bedrijven zien het belang van de homomarkt en steunen Prides in ruil voor aandacht. Het is belangrijk om een evenwicht te houden tussen de ideële doelstellingen en de bekostiging daarvan. Opkomen voor seksuele zelfbeschikking moet belangrijker blijven dan consumptiebevordering en grof winstbejag.

Vrijheidbevorderende identiteiten
In blogbericht 294, Vrijheidbevorderende identiteiten, leg ik het grote belang uit van die identiteiten die mensen helpen om zelf zin en vorm te geven aan hun bestaan zolang zij de zelfbeschikking van anderen respecteren. Begrippen als 'gay pride' zijn te belangrijk om onnadenkend ter zijde te schuiven. Homo zijn is op zichzelf niets om trots op te zijn. Maar trots is wel gerechtvaardigd als men in een nog altijd homovijandige omgeving op komt voor het recht en het belang om uit de kast te komen. Wie dat negeert, heeft niet van de homogeschiedenis geleerd dat seksuele zelfbeschikking geen vanzelfsprekendheid is maar met iedere nieuwe generatie weer opnieuw bevochten moet worden. Ook in Nederland.




Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid,  door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door bericht 282 over Vaticaan is géén "homogemeenschap"! (grootste stijger in deze serie), door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door bericht 281 over regenboogvlag sluit niemand buiten en door 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando.

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enkele bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor enkele islamitische overwegingen die gelukkig een meer genuanceerde aandacht krijgen. 


Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht nr. 51 over Homostudies (de grootste stijger in deze groep). Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze (ook een grote stijger), nr. 78 over Homoseks en jongeren, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nummer 72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, nr. 128 over Homovluchtelingen, nummer 36 over Lesbisch ouderschap, het nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).



zaterdag 27 juli 2019

304. Zijn Europese spitskandidaten democratisch?

Op 16 juli 2019 werd de Duitse Ursula von der Leyen door het Europees Parlement gekozen tot de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie. Wekenlang werd weer eens door veel media gedaan alsof de Europese Unie nu op instorten stond. Zoals ik in mijn blogseries over Mediakritiek en over de EU (zie hieronder) al heb aangetoond,  klopt van die mediahysterie weinig. Ook wordt door velen geroepen dat "de democratie" zou zijn aangetast omdat niet een spitskandidaat uit de Europese verkiezingen is gekozen door het Europees Parlement. Maar is het stelsel van de spitskandidaten echt zo democratisch als alom wordt geroepen?

Maar weinig Europeanen konden op spitskandidaten stemmen
Om een aantal redenen is het idee van de spitskandidaten voor het voorzitterschap van de Europese Commissie ondoordacht. In de eerste plaats kan men alleen maar stemmen op die spitskandidaten die tot het zelfde land als de kiezer behoren. Zo kreeg onze Nederlandse sociaaldemocratische spitskandidaat Frans Timmermans de meeste stemmen in Nederland maar daarbuiten kon niemand op hem stemmen. Zolang er niet één kiesdistrict in de hele Europese Unie is voor de verkiezing van de voorzitter van de Europese Commissie is dit dus volksverlakkerij. Maar dan nog: het is gezien de verdeeldheid in de EU onwaarschijnlijk dat er ooit voor een kandidaat een duidelijke meerderheid ontstaat in één of meer kiesrondes.

Een rechtstreeks gekozen voorzitter is een tweede kapitein op het schip
Eerder heb ik mij uitgesproken tegen de gekozen burgemeester in Nederland. Volgens de Nederlandse Grondwet is de gemeenteraad het hoogste orgaan in de gemeente. Een door verkiezingen gekozen burgemeester komt snel in de verleiding om zichzelf als machtigste bestuurder namens "het volk" te zien. Dat betekent een aantasting van de macht van de gemeenteraad die de bevolking in al zijn diversiteit beter vertegenwoordigt dan één leider die in de verleiding komt om democratie als dictatuur van een meerderheid op te vatten.

Zijn rechtstreeks gekozen leiders als Poetin, Trump en Bolsonaro zo democratisch?
De wereld kent veel voorbeelden van autoritaire leiders die zichzelf zien als de ideale vertegenwoordiger van "het volk" terwijl zij meestal niet gekozen zijn in vrije verkiezingen door een meerderheid van alle kiesgerechtigden. En zij tasten al snel de mensenrechten van minderheden aan. Kijk maar naar mijn blogberichten over Poetin, Trump en Bolsonaro. Datzelfde geldt dus voor een rechtstreeks gekozen voorzitter van de Europese Commissie.

Democratie in Europa mag geen dictatuur van een meerderheid worden
Er is veel kritiek op het democratisch gehalte van de Europese Unie. Die critici vergeten dat de Europese Raad bestaat uit democratisch gekozen bestuurders uit de lidstaten. Zij kunnen voorkomen dat een meerderheid in het Europese Parlement onze democratie gaat opvatten als een dictatuur van een meerderheid. Dankzij die Europese Raad kunnen kleine staten voorkomen dat grote staten het voor het zeggen krijgen. Dat is democratischer dan een gekozen voorzitter van de Europese Commissie die in de verleiding kan komen om de belangen van kleine staten te negeren. Machtsevenwicht tussen Raad & Commissie is goed.


Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door het blogbericht nummer 201, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, het blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie, het blogbericht nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar?,  bericht nummer 253, Is Polen in gevaar?, het blogbericht nummer 254, Is Hongarije in gevaar?, blogbericht 255, Is Italië in gevaar?, blogbericht 262, Is Zweden in gevaar?, blogbericht 292, Is Spanje in gevaar?, blogbericht 295 Europese verkiezingen (1) Nederland (1), het blogbericht 296 Europese verkiezingen (2) Pro-EU-stemming en het blogbericht 297, Europese verkiezingen (3) Nederland (2).


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).


zaterdag 20 juli 2019

303. Meeroudergezinnen in de steek gelaten

Op 12 juli 2019 besloot de Nederlandse regering geen meerouderschapswet in te dienen. Dit betreft bijvoorbeeld een lesbisch stel dat een of meerdere kinderen opvoedt samen met een homoman of een homostel. Als de officiële ouders overlijden, wordt het kind wees en hebben de mee-ouders geen enkele wettelijke status. Is dit in het belang van het kind?

Staatscommissie Herijking Ouderschap
In het belang van het kind hadden eerder al zeven onderzoeksrapporten bepleit dat het meerouderschap wettelijk geregeld moest worden. Op 7 december 2017 kwam als laatste de Staatscommissie Herijking Ouderschap met een juridisch advies om de belangen van het kind al voorafgaand aan de geboorte wettelijk goed tussen de betrokkenen vast te leggen.  

Dit betekent dat de huidige wetgeving moet worden aangepast. Van wie erft het kind? Wiens naam kan het dragen? Wiens nationaliteit kan het krijgen? Het gaat daarbij om eenoudergezinnen, gefuseerde gezinnen, gezinnen van ouders van hetzelfde geslacht, meergeneratiegezinnen en meerdere personen die samen een of meer kinderen opvoeden.

De staatscommissie stelde voor dat een kind maximaal vier juridische ouders mag hebben die samen hoogstens twee huishoudens vormen. Voorafgaand aan het verwekken van het kind moeten de beoogde ouders al aan een rechter een meerouderschapsovereenkomst voorleggen. Daarin moeten afspraken gemaakt zijn over zorg- en opvoedingstaken, de hoofdverblijfplaats van het kind, de verdeling van de geldelijke lasten en de naam.

Voor het beoogde kind moet een curator benoemd worden die de rechter moet adviseren over de zorgvuldigheid van de afspraken. Er moet een duidelijke band bestaan tussen alle beoogde ouders en het kind. Wie de zorgvuldigheid van deze voorstellen ziet, kan zich moeilijk voorstellen dat de Nederlandse regering dit advies van de staatscommissie naast zich neer legt en denkt te kunnen volstaan met een uiterst beperkt voorstel tot instelling van een 'deelgezag' om bijvoorbeeld ouderavonden en ziekenhuizen te mogen bezoeken.

Schending van het Regenboog Stembusakkoord 2017
Op 7 maart 2017 werd het Regenboog Stembusakkoord 2017 gesloten tussen acht partijen  die na de verkiezingen een ruime twee derde meerderheid hebben. De liberale partijen VVD en D66 zitten nu in de regering en schenden dus de gemaakte afspraken onder druk van de christelijke partijen CDA en CU. In dit kader is het argument van de regering dat Nederland niet voorop moet lopen een lachertje! In 2001 liep Nederland voorop met de invoering van de huwelijksgelijkberechtiging die inmiddels al in meer dan dertig landen navolging heeft gekregen. Ook de drogredenering dat vier ouders makkelijker ruzie krijgen dan twee ouders slaat nergens op als je ziet hoe zorgvuldig de voorgestelde wetgeving is, vergeleken met de gangbare praktijk van die heterohuwelijken die onnadenkend gesloten worden en in 40% van de gevallen tot scheiding leiden met alle ellende voor de kinderen.

Reacties
“Ik vind het diep triest dat het kabinet meeroudergezinnen zo in kou laat staan. Ieder kind heeft recht op een goede juridische band met zijn ouders, of dat nou één, twee, drie of vier ouders zijn”, reageert de COC-voorzitter Astrid Oosenbrug. “Er ligt een kraakhelder advies van een staatscommissie en een twee derde meerderheid van de Kamer heeft ons beloofd om meerouderschap te regelen. Ik kan dit besluit van minister Dekker niet anders uitleggen dan als politieke koehandel over de ruggen van meeroudergezinnen. Ik reken er op dat VVD, D66 en andere partijen dat rechtzetten en alsnog op korte termijn voor een meerouderschapswet zorgen.” Zie verder hierover het persbericht van het COC. Ook de meerouderbelangenorganisatie Stichting Meer dan Gewenst reageert op soortgelijke wijze.

Regeling voor draagmoederschap
Op 7 december 2017 kwam de Staatscommissie Herijking Ouderschap ook met het voorstel om het draagmoederschap in Nederland te gaan regelen omdat dit beter is dan de tot nu toe gegroeide situatie in het buitenland. Dan kan in Nederland vanaf de geboorte van een kind rechtszekerheid gegeven worden over ouders, nationaliteit, naam en ouderlijk gezag.

Het beoogde kind moet de ontstaansgeschiedenis in de toekomst kunnen achterhalen. De Nederlandse wetgeving moet ook de juridische erkenning regelen van kinderen die uit een draagmoeder in het buitenland geboren zijn. Zo moet ook voor hen een zelfde waarborg ontstaan als voor Nederlandse draagmoeders en kinderen. Gelukkig is de regering wel van plan om dit deskundig advies van de Staatscommissie Herijking Ouderschap te gaan volgen.

Goed Ouderschap
De Staatscommissie Herijking Ouderschap stelt de volgende eisen voor goed ouderschap:
1. onvoorwaardelijke persoonlijke betrokkenheid; 2. een lange termijn karakter van de opvoeding; 3. verzorging en zorg voor lichamelijk welzijn; 4. opvoeding tot zelfstandigheid in maatschappelijke betrokkenheid; 5. het organiseren en bewaken van de drie milieus van opvoeding: gezin, school en samenleving; 6. vorming van een afstammingsidentiteit; en als laatste: 7. de omgang van het kind met belangrijke derden, waaronder de andere ouder. Anders dan bij voorgenomen meeroudergezinnen wordt dit bij heteroparen niet getoetst.


Naschrift. Op 26 juli 2019 gaat een brievenactie voor meerouderschap van start. Iedereen kan meedoen!

Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht nr. 51 over Homostudies (de grootste stijger in deze groep). Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze (ook een grote stijger), nr. 78 over Homoseks en jongeren, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nummer 72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, nr. 128 over Homovluchtelingen, nummer 36 over Lesbisch ouderschap, het nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.


zaterdag 13 juli 2019

302. Denkend aan Nederland: meer eens dan oneens

Op 26 juni 2019 verscheen bij het Sociaal en Cultureel Planbureau het rapport Denkend aan Nederland. Daaruit blijkt dat Nederlanders het meer met elkaar eens zijn dan de meeste media en politici roepen. Het rapport komt tot de conclusie: "Waar Nederlanders het wél over eens zijn, sneuvelt in de discussie. Waar we het niét over eens zijn, wordt juist breed uitgemeten." Dit bevestigt mijn opvatting in de blogserie met mediakritiek (zie onderaan).

Van de ondervraagde Nederlanders denkt 83% dat een Nederlandse identiteit bestaat. Slechts 6% ontkent dat. Er zijn weinig verschillen tussen Nederlanders naar geslacht, leeftijd, opleiding en afkomst. De uitersten zijn klein en de meeste mensen zitten er ergens tussen die polen in. Een deel ziet Nederlandse identiteit vooral in taal, tradities en symbolen. Een ander deel in onze democratie, onze Grondwet en onze vele vrijheden.

Als ondeugden van Nederlanders worden genoemd de botheid en het klagen. Als deugden worden genoemd de gezelligheid, bescheidenheid, verdraagzaamheid, gematigdheid, de nuchterheid en het pragmatisme. Als grootste bedreiger wordt de polarisatie genoemd (door 77%), vooral in de politiek. De islam wordt door 62% als een bedreiging gezien.

Meest kenmerkend voor Nederland: top twintig
Het SCP-rapport vat samen: "We zijn het in de kern behoorlijk met elkaar eens over wat Nederland tot Nederland maakt." De onderzochte Nederlanders kwamen tot deze top twintig, in volgorde van meest genoemde kenmerken. Cursief betekent een link naar een blogbericht van mij. 1. Nederlandse taal. 2. Koningsdag. 3. Pakjesavond en Sinterklaas. 4. Fietsen. 5. Elfstedentocht. 6. Nederlandse vlag. 7. Deltawerken. 8. Molens. 9. Dagboek van Anne Frank. 10. Dijken. 11. Nachtwacht van Rembrandt. 12. Amsterdamse grachten. 13. Oliebollen en appelflappen. 14. Oranjegekte. 15. Kleur oranje. 16. Dodenherdenking 4 mei. 17. Tulpen. 18. Bevrijdingsdag 5 mei. 19. Nederlands volkslied. 20. Oranjegevoel. Het is opvallend is dat voor veel buitenlanders belangrijke kenmerken als kaas en klompen voor Nederlanders niet belangrijk zijn. Godsdienst is voor Nederlanders onbelangrijk geworden als onderdeel van de Nederlandse identiteit. Dat blijkt ook uit de snelle ontkerkelijking.

Nederlanders in het buitenland
Wat de Nederlanders in het buitenland vooral bindt aan Nederland zijn in de eerste plaats familie en vrienden en daarnaast de Nederlandse taal en cultuur. Zij zien Nederland als vol en erg druk maar ook als gezellig en heel goed georganiseerd. De positie van Nederlanders in het buitenland heb ik eerder beschreven in mijn berichten over de Verenigde Staten, Australië, Nieuw Zeeland, Zuid-Afrika en de overige voormalige overzeese gebiedsdelen.

Buitenlanders over Nederland en Nederlanders
Positieve kenmerken in willekeurige volgorde zijn volgens hen: de vrijheid om te zijn wie je bent, een grotere gelijkheid dan in meer autoritaire landen, kinderen hebben meer te zeggen dan in de meeste landen, strijd tegen het water, wars van uiterlijk vertoon, vlijtig maar niet al te ambitieus, handelsgeest, huiselijkheid, praktisch, nuchter, direct en sober. Negatieve kenmerken zijn: lomp, individualistisch, asociaal, gierig, anderen de les lezend.

Samenvattend
Dit onderzoek bevestigt niet alleen mijn kritiek op de media maar ook in blogberichten als nummer 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland en blog nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? Door goed nieuws geen nieuws te noemen, misvormen media werkelijkheid.


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).





zaterdag 6 juli 2019

301. Mijn blog bestaat zes jaar!

Op 6 juli 2013 verscheen mijn eerste bericht. Daarin kondigde ik aan te gaan schrijven over "homoseksualiteit, humanisme, openbaar onderwijs, Nederlandse cultuur   (maatschappij, taal, geschiedenis en aardrijkskunde)  wereldwijd, Fryslân", enzovoorts. Wat is er sindsdien gebeurd? En hoe is het onverwacht grote succes van mijn blog te verklaren met lezers in nu meer dan 150 landen die ruim 355.000 keer mijn blog hebben bekeken? Over die vragen en antwoorden gaat dit blogbericht. Per elk jaar noem ik de tien nog altijd het meest bekeken blogberichten die in dat jaar zijn verschenen met de bijbehorende achterliggende series.

Eerste jaar
Op 5 juli 2014 schreef ik bericht 49 over het feit dat mijn blog één jaar bestond en 6.000 keer was bekeken. Mijn blog bleek veel gelezen te worden door scholieren, studenten en afgestudeerden Nederlands in het buitenland. Het meest bekeken in de serie Nederlands wereldwijd uit het eerste jaar is nog altijd blogbericht 17, Disadvantaged by English. Dat wordt in populariteit gevolgd door bericht 12, Handicapé par la francophonie, bericht 20, No Dutch please!, en als minst bekeken blogbericht nummer 13 over Afrikaner identiteit.

Hieronder geef ik een overzicht van de meest gelezen blogberichten die in het eerste jaar verschenen, in volgorde van populariteit, en de bijbehorende series. Het nog altijd meest bekeken blogbericht uit het eerste jaar is nummer 32, Mijn eerste vriendje, in de serie mijn eigen homoverleden. Dit blogbericht is ook opgenomen in mijn boek met memoires.

Dat wordt gevolgd door nummer 29 over de Russische homovervolging, in de serie over de wereldwijde homovervolging, door nummer 33 over de Friese taalvrede, in de serie over Friesland, door nummer 15 over de (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam, in de serie over Amerika, door nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013), in mijn blogserie over humanisme, door nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, in mijn serie over Vlaanderen, door blogbericht nummer 27 over het "Dachautje spelen", in de blogserie over mijn eigen onderwijsverleden, door bericht nummer 44 over Mediamanipulatie, in mijn serie over mediakritiek, en door bericht nummer 36 over Lesbisch ouderschap, in de blogserie over homoseksualiteit in Nederland. Dat jaar plaatste ik teksten die staan in mijn memoires.

Tweede jaar
Op 4 juli 2015 schreef ik bericht 100 over het feit dat mijn blog twee jaar bestond en toen 35.000 keer was bekeken. Hoe is die (bijna) verzesvoudiging in één jaar te verklaren? Dat komt door de veelbekeken serie intimiteit en erotiek tussen mannen. In het tweede jaar en de daaropvolgende jaren trekt deze serie de meeste lezers. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het tweede jaar zijn: nummer 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, bericht nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins bericht nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 85 over Zoenende voetballers, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. Blogbericht 91 over Olieworstelen werd het minst bekeken.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het tweede jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 65 over verhullende statistieken uit godsdienstonderzoek, in mijn serie over humanisme. Dit is vooral bekeken in Rusland. Vermoedelijk vanwege de toenemende homovijandige invloed van de Russisch orthodoxe kerk. Rusland zit in de top drie landen wat bloglezers betreft.

Het derde nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 80 over de World Press Photo 2014, in de blogserie over de wereldwijde homovervolging. Dat wordt gevolgd door nummer 71 over Nederlands wereldtaal?, in mijn blogserie over Nederlands wereldwijd, door nummer 61 over Racisme?, in mijn serie over racisme- en islamdebat, door nummer 51 over Homostudies, in de serie over homoseksualiteit in Nederland, door nummer 81 over Fryske taalfrede, in mijn blogserie over Friesland, door nummer 74 over Valse nichten, in de serie over mediakritiek, door nummer 50 onder de titel Aan de dood ontsnapt..., in de blogserie over mijn eigen homoverleden, en ten slotte door nummer 67 over American Paradoxes, in de serie over Amerika. Ook in het tweede jaar plaatste ik als voorpublicaties in mijn blog teksten die einde 2016 zijn opgenomen in mijn memoires.

Derde jaar
Op 30 juli 2016 schreef ik in bericht 154 over het feit dat mijn blog drie jaar bestond en toen 120.000 keer was bekeken. Die (bijna) verviervoudiging komt vooral door de serie over intimiteit en erotiek tussen mannen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het derde jaar zijn: het blogbericht nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno?, nummer 113 over Homo-erotische humor, nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, nummer 124 over Mannen tongzoenen mannen, en nummer 125 over Homo-erotisch met tepels spelen. In deze serie met kritiek op homoporno verwijs ik naar meer erotische alternatieven die dankzij de zoekmachine van Google nu makkelijker te vinden zijn.

Via via hoorde ik dat sommige Nederlandse homo's kritiek hadden op mijn aandacht voor homoporno. Dat past bij mijn eerdere ervaring dat de homobeweging heel schijnheilig is over homoporno. Men wil er niets mee te maken hebben maar kijkt er wel naar en negeert dat veel geld verdient wordt over de ruggen van veel homo's in erg homovijandige landen. Bovendien ontstaat door die vooroordeelbevestigende homoporno een negatief beeld dat tegenstanders van gelijkberechtiging in de kaart speelt. Komisch vond ik de klacht van een homo die bij Google mijn naam had ingetikt en toen een link zag naar een blogbericht van mij dat over grootgeschapen mannen ging. Hij vond dat dit erg veel over mijn blog zei. Hij besefte niet dat de zoekmachine van Google niet toevallig uit mijn 200 blogberichten juist dit blogbericht voor hem had uitgekozen: het zegt meer over zijn zoekgedrag op internet dan over mijn blog waar dit onderwerp maar een half procent van mijn 200 blogberichten uitmaakt. Ik ben blij dat mede dankzij mijn blog het aanbod aan homo-erotiek is vergroot.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het derde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het derde jaar is nummer 114 over Identiteit als keuze, in de serie humanisme. Dat wordt als derde gevolgd door bericht 144 met de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, in de serie over mediakritiek, als vierde door nummer 143 over Friesland in mijn memoires, in mijn blogserie Friesland, als vijfde door nummer 128 over Homovluchtelingen, in de serie homoseksualiteit in Nederland, en als zesde door nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, in de serie Nederlands wereldwijd.

Op de zevende plaats eindigen drie blogberichten die evenveel bekeken zijn: nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 107 over mijn rol bij Homostudies Utrecht en nummer 108 over mijn rol bij Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer, alle drie in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste eindigde bericht 148 over de homovijandige aanslag in Orlando, Homo/lesbische vooruitgang (3), in mijn blogserie over de wereldwijde homovervolging. Als negende eindigde nummer 119, IHEU & de Verenigde Staten, in mijn serie Amerika, en als tiende eindigde bericht nummer 110 over Strategische blunders door 'antiracisten', in de serie racisme- en islamdiscussie. Ook in het derde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die eind 2016 zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.

Vierde jaar
In het eerste jaar werd mijn blog 6.000 keer bekeken. In het tweede jaar kwamen daar nog eens 29.000 bij, in het derde jaar 85.000 en in het vierde jaar 80.000. Dat brengt de stand nu op ruim 200.000 keer bekeken. De groei stabiliseert dus. Is dat reden tot zorg? Voor mij niet. Het is niet mijn bedoeling om sensatiegericht zo veel mogelijk lezers te trekken. Maar wel om internet en traditionele media aan te vullen of te verbeteren. Vooral als het gaat om onderwerpen als homoseksualiteit, humanisme, democratie en mensenrechten. En dan vooral gericht op een wereldwijde groep lezers die Nederlands kan lezen en belangstelling heeft voor Nederland en alles wat daar mee samenhangt, zowel historisch als hedendaags.

In het vierde jaar is (van alle dat jaar verschenen berichten) het meest gekeken naar mijn blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland, in de blogserie over de verkiezingen en regeringsvorming in Nederland. In die serie werd (in volgorde van populariteit) daarna het meest gekeken naar blogbericht 184: CDA-aanval op zelfbeschikking, blogbericht 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, blogbericht 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het eeuwenoude poldermodel, bericht 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, blogbericht 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het grote belang van samenwerkingsstrategieën, blogbericht 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, blogbericht 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, bericht 179: Moreel leiderschap: wat is dat? en bericht 180: Referendum? Schijnvertoning! (2) over het Oekraïne-referendum. In deze serie werd het minst gekeken naar bericht 181: De anti-elite-paradox over elitaire 'anti-elite' acties en bericht 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland over versimpeling van de werkelijkheid.

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vierde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vierde jaar is blognummer 162: Homovoorlichting op school moet beter in de serie homoseksualiteit in Nederland, en dat wordt gevolgd door blognummer 169: Mijn memoires zijn uit en mijn eerste vlog is er! in de serie mijn eigen homoverleden, door nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) in de serie racisme- en islamdiscussie, door blognummer 172: Tegen homoporno en vóór homo-erotiek in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, door nummer 173: Geweld en preutsheid in de VS in de serie Amerika, door nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? in de serie mediakritiek, door nummer 167: Mijn rol in de wereldwijde homobeweging in de serie wereldwijde homovervolging, door nummer 176: Achtste vlog: Friezen uitvinders poldermodel in de serie Friesland, en door het laatste blognummer 163: Taalstrijd en humanisme in België in de serie over humanisme. Ook in het vierde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.

Vijfde jaar
In het vijfde jaar is verreweg het meest gekeken naar blogbericht 226: Terugblik op 2017: populismegolf gestopt. Ook in deze serie over populisme is (in volgorde van populariteit) verder het meest gekeken naar blogbericht 227: Populismepreventie in Nederland, gevolgd door 210: Zijn media handlangers van populisten? (1), door blogbericht 214: Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?, door bericht 233: Referendum: aanval op democratie, door blogbericht 217: Zijn media handlangers van populisten? (2), door blogbericht 228: Populismepreventie in Europese Unie, door bericht 234: Red de benoemde burgemeester!, door blogbericht 238: Nederlanders worden optimistischer! en tenslotte door blogbericht 236: Verkiezingen van 21 maart 2018 hoopgevend. Deze belangstelling is bemoedigend!

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vijfde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vijfde jaar is blognummer 203: "Anti Gay Porn"? (6) Oraal oogcontact in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, als derde gevolgd door blogbericht 221: #MeToo (2) Job Gosschalk in de serie #MeToo, als vierde gevolgd door blogbericht 209: Zijn media handlangers van terroristen? in de serie mediakritiek, als vijfde gevolgd door blogbericht 240: Antihomogeweld (1) in de serie homoseksualiteit in Nederland, als zesde gevolgd door blogbericht 242: De onvrijheid van godsdienst (1) in de serie humanisme, als zevende gevolgd door blogbericht 233: #MeToo (4) #IkOok (1) Ben ik verkracht? in de serie mijn eigen homoverleden, als achtste gevolgd door blogbericht 201: Misverstanden rond Europese Unie in de serie vlogberichten (zie hieronder), als negende blogbericht 233: Referendum: aanval op democratie in de serie democratie en als tiende mijn blogbericht 213: Is homo/lesbische gezichtsherkenning gevaarlijk? in de in het buitenland goed bekeken serie wereldwijde homovervolging.

Zesde jaar
In het zesde jaar is het meest gekeken naar de serie over Vreedzaam Friesland. Het meest is gekeken naar blogbericht 258 over de Friese geschiedenis van Kneppelfreed (1951) tot Friese taalwet (2014). Daarna gevolgd door blogbericht 266 over de zogenaamde blokkeer-Friezen, blogbericht 260 over de vergelijking tussen Friesland en Vlaanderen, blogbericht 257 over de Friese geschiedenis tot WOII, blogbericht 279 over de rol van de Friese koning Radboud, bericht 259 over de betekenis van de verschillende soorten Elfstedentochten, blogbericht 270: Blokkeer-Friezen worden gediscrimineerd, blogbericht 264 over Friezen en immigratie, bericht 285: Trotse Friezen: wat betekent dat?, bericht 294: Vrijheid bevorderende identiteiten en het recente bericht 299: Het leven is goed in Friesland!

Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het zesde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Als tweede eindigt blogbericht 277: De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte in de serie over mediakritiek. Als derde blogbericht 282: Vaticaan is géén "homogemeenschap"! in de serie over wereldwijde homovervolging. Als vierde blogbericht 283: Het gaat goed met Nederland maar...  in de serie over populisme in Nederland. Als vijfde blogbericht 284: Nederlands wereldtaal: niet in Nederland? in de serie over Nederlands wereldwijd. Als zesde blogbericht 280: Regenboogvlag sluit niemand buiten in de serie over wereldwijde homobeweging. Als zevende blogbericht 280: Strategisch demonstreren 50 jaar geleden in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste blogbericht 265: Referendum: aanval op democratie (2) in de serie tegen referenda. Als negende blogbericht 254: Is Hongarije in gevaar? in de serie populisme in Europa. En als tiende blogbericht 278: Haatmanifest tegen homo's en transgenders in de serie homoseksualiteit in Nederland. Heel actueel.

Tenslotte
Ik kijk tevreden terug op het bloggen in de afgelopen zes jaar. Vooral het aantal lezers in het buitenland heeft mij verrast. Dat geldt ook voor de verscheidenheid aan onderwerpen die veel belangstelling trokken. Dankzij de blogstatistieken kon ik goed volgen waar wel en waar geen belangstelling voor bestond. Zo verdween het openbaar onderwijs als thema en kreeg de intimiteit tussen mannen meer aandacht: veel bekeken in homovijandige landen.




Naschrift
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland, 10. Homoseksualiteit en homocultuur, vlogbericht 11. Internetdating homo's en beeldvorming, 12. Misverstanden rond Europese Unie en als laatste in deze serie van vlogberichten mijn geluksnummer 13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.