zaterdag 16 februari 2019

281. Regenboogvlag sluit niemand buiten

Na de verschijning van het haatmanifest tegen homo's en transgenders verschenen door heel Nederland regenboogvlaggen, ook aan overheidsgebouwen. Dat leidde hier en daar tot kritiek. Moet de overheid zich vereenzelvigen met een bepaalde belangengroep? Waarom maakt men zich druk om een of andere vlag? Als homo's  en transgenders zo nodig gelijk behandeld willen worden, waarom hebben ze dan een aparte vlag? Wat een misverstanden!

Regenboogvlag sluit niemand buiten
Begin jaren tachtig zag ik in San Francisco voor het eerst de regenboogvlag als symbool van de homo/lesbische beweging. Die vlag was en is nadrukkelijk niet bedoeld als een vlag om zich af te zonderen van de rest van de wereld. Integendeel! De regenboogvlag probeert juist duidelijk te maken dat iedereen, hoe verschillend men ook is ook, gelijk behandeld moet worden. Van een democratische overheid mag dus verwacht worden dat dit beginsel wordt uitgedragen want hier is sprake van een algemeen mensenrecht en niet van een voorkeursbehandeling van een of andere belangengroep. Het gaat hier om een grondrecht. 

Regenboogvlag is meer dan een vlag
Ook kwam ik het argument tegen dat we ons niet druk meten maken om een stuk textiel maar dat het gaat om daadwerkelijke solidariteit. De regenboogvlag is een symbool van het recht dat iedereen zelf zin en vorm mag geven aan het leven zolang men zelfbeschikking van anderen niet aantast. De Nederlandse overheid heeft een project ontwikkeld om te komen tot zoveel mogelijk regenboogprovincies en -gemeenten die niet alleen een vlag uitsteken maar zich ook daadwerkelijk inzetten voor de gelijkberechtiging van juist die mensen die gediscrimineerd of zelfs in elkaar geslagen worden om wat zij ten diepste zijn.

Gelijkheid is gelijkwaardigheid en niet gelijkvormigheid
Andere critici stelden dat homo's toch zo nodig gelijk behandeld willen worden en dat ze zich dan niet anders moeten gedragen dan anderen. Hier zit het misverstand achter dat gelijkheid dus gelijkvormigheid zou moeten betekenen. Maar gelijkvormigheid is niet te verenigen met vrijheid. Gelijkwaardigheid is dat wel omdat dit goed samen gaat met veelvormigheid. Het is onjuist dat niemand anders mag zijn. Het is wel juist dat iedereen anders is en daarom niet gediscrimineerd mag worden. Homohatende groepen doen soms net alsof zij gediscrimineerd worden in plaats van homo's en transgenders. Maar dat is een verdraaiing van de werkelijkheid. Wie kijkt naar het nog altijd heel veel voorkomende antihomoseksueel geweld in Nederland kan niet zonder leugens beweren dat homohaters in Nederland op vergelijkbaar grote schaal met grof geweld in elkaar geslagen worden.






Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nr. 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger) en nummer 36 over Lesbisch ouderschap. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.


Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enkele bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor enkele islamitische overwegingen die gelukkig een meer genuanceerde aandacht krijgen. 



zaterdag 9 februari 2019

280. Strategisch demonstreren 50 jaar geleden

Op 21 januari 2019 was het vijftig jaar geleden dat de eerste homo/lesbische demonstratie in Nederland plaats vond. Dat was ± vijf maanden voor de wereldwijd bekende Stonewall-rellen in New York. Wat zijn de verschillen tussen die twee historische gebeurtenissen?

Twee historische demonstraties vergeleken
In blogbericht 105, Homo/lesbische politiek, maak ik de volgende vergelijking.'Op 28 juni 1969 begonnen in New York de Stonewall-rellen. Voor het eerst in de Verenigde Staten verzetten homo/lesbische Amerikanen zich tegen het homovijandig optreden van de politie die razzia's hield in homo/lesbische bars. Het leidde tot grote demonstraties met vele duizenden deelnemers. Vrij algemeen worden deze demonstraties gezien als het begin van de moderne homo/lesbische beweging. Wereldwijd vinden steeds meer Gay Pride Parades plaats naar het voorbeeld van New York. Toch vond de eerste homo/lesbische demonstratie in Nederland eerder plaats: op 21 januari 1969 op het Binnenhof in Den Haag.' Waarom?

Die dag bespreekt de Tweede Kamer de mogelijke afschaffing van het discriminerende artikel 248-bis dat sinds 1911 homo/lesbische seksuele contacten strafbaar stelt tussen enerzijds jongeren van 16 tot 21 jaar met anderzijds volwassenen van 21 jaar of ouder.

'Belangrijke bezwaren van de demonstranten zijn blijkens een persconferentie: artikel 248-bis is "discriminerend", "een bron van mogelijke chantage", een belemmering voor "een geëigende pedagogische en seksueel-vormende opvang", en een aantasting "van de intieme persoonlijke levenssfeer die juist minderjarigen zo nodig hebben om te komen tot zelfkennis, zelfaanvaarding en volwassenwording". Hier staat dus het belang van de homo/lesbische jongeren centraal.' Over die strategische keuze schrijf ik verderop meer.

'Bij een vergelijking tussen de Amerikaanse en de Nederlandse demonstraties valt een aantal dingen op. De rellen in New York waren rond een bar, chaotisch, soms gewelddadig en met een opvallende rol voor travestieten. De vredige demonstratie in Den Haag was goed georganiseerd, sloot aan op een lange lobby onder politieke partijen, vond plaats op een politiek strategisch moment, was inhoudelijk goed onderbouwd met een nadruk op de schadelijke werking voor homo/lesbische jongeren die de demonstratie hielden. Kortom: een voorbeeld van het poldermodel gekenmerkt door zelforganisatie en het zoeken naar bondgenoten en sleutelfiguren. Het is dus geen wonder dat in 1971 artikel 248-bis werd afgeschaft en dat Nederland wereldwijd voorop liep bij het bereiken van homo/lesbische gelijkberechtiging. Ik ben blij dat ik als toenmalig voorzitter van de Utrechtse Studenten Werkgroep Homoseksualiteit heb kunnen bijdragen aan deze historische gebeurtenis.'

Strategie achter de eerste Nederlandse homo/lesbische demonstratie
In bericht 138, Mijn homoseksuele media-optredens, beschrijf ik de gebruikte strategie.
'Mijn rol in de media begon op de achtergrond. Op 21 januari 1969 werd op het Binnenhof in Den Haag de eerste homodemonstratie in Nederland gehouden. Dat was dus nog vóór de beroemde Stonewall-rellen eind juni 1969 in New York die wereldwijd tot een omslag leidden in de homo/lesbische beweging. Omdat de Nederlandse demonstratie gericht was tegen het beruchte 'chantage-artikel' 248-bis WvS dat seksuele contacten verbood tussen meerder- en minderjarigen van gelijk geslacht werd er voor gezorgd dat vooral jongeren onder de 21 (toen de leeftijdsgrens) aan deze demonstratie deelnamen. Sindsdien ben ik de media op de voet blijven volgen als zij (indertijd meestal negatief) over homo's en over homoseksualiteit schreven. Als bijvoorbeeld iemand in die tijd vermoord werd of gevangen genomen werd, vermeldden de media nooit dat betrokkenen hetero's waren maar juist wel als het homo's waren. Ook kwam het voor dat kranten schreven over "een man die een homoseksuele relatie met een man had": alsof je daar een heteroseksuele relatie mee kunt hebben! Vooral in de periode dat ik van 1972 tot 1975 algemeen secretaris was van het COC konden de media er op rekenen dat ik hen voortdurend wees op een discriminerende benadering rond homoseksualiteit. Dat hielp op den duur.' Dat betrof ook onze achterban.  

'In de eigen achterban was het in die tijd gebruikelijk om van een hetero te zeggen: "hij is normaal". Die gewoonte heb ik met succes bestreden. Het gebruik van het begrip 'normaal' lijkt onbeduidend maar is dat niet. Het vermengt de betekenissen 'gangbaar' en 'gewenst'.  Juist voor een minderheid die gelijkwaardigheid nastreeft, is het belangrijk om duidelijk te maken dat wanneer iets niet gangbaar is het daardoor niet ongewenst of minderwaardig is.

Het is nu gelukkig gebruikelijk dat het woord 'hetero' wordt gebruikt in plaats van het begrip 'normaal'. Zo bestreed en bestrijd ik ook het gebruik van het woord 'natuurlijk' als 'vanzelfsprekend' bedoeld wordt. Voor homo's en lesbo's is er niets 'tegennatuurlijks' aan om de eigen seksuele natuur te volgen. Het doorbreken van de vanzelfsprekendheid van heteroseksualiteit is immers noodzakelijk om homo/lesbische jongeren meer kansen te bieden op een gelijkwaardig bestaan.' Tot zover citaten uit mijn eerdere blogberichten.

De serie "is homo-nieuws geen nieuws?"
De herdenking van 21 januari 1969 heeft in de Nederlandse media vrijwel geen aandacht gekregen. Helaas geldt dat voor heel veel gebeurtenissen uit de inmiddels wereldwijde homo/lesbische beweging. Voor een overzicht verwijs ik naar de blogberichten 144, Is homo-nieuws geen nieuws? (1), vanaf 21 mei 2016, blogbericht 219, Is homo-nieuws geen nieuws? (2), vanaf 11 november 2017, en blogbericht 261, Is homo-nieuws geen nieuws? (3), vanaf 15 september 2018. Door het ontbreken van homo/lesbisch nieuws in de meeste Nederlandse media ontstaat bij velen ten onrechte het onjuiste beeld dat de wereldwijde homo/lesbische beweging geen vooruitgang zou boeken. Het tegendeel is het geval. Zie hierover de blogberichten 146, Homo/lesbische vooruitgang (1), 147, Homo/lesbische vooruitgang (2, 148, Homo/lesbische vooruitgang (3), en nummer 153, Homo/lesbische vooruitgang (4). Wie de feitelijke geschiedenis kent, kan werkelijke vooruitgang boeken!




Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nr. 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger) en nummer 36 over Lesbisch ouderschap. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.


Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enkele bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor enkele islamitische overwegingen die gelukkig een meer genuanceerde aandacht krijgen. 

zaterdag 2 februari 2019

279.Vreedzaam Friesland (7): 2018 best bekeken serie

De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Stef Blok, deed in 2018 de volgende uitspraak. "Noem mij een voorbeeld van een multi-etnische of multiculturele samenleving waar de oorspronkelijke bevolking nog woont (...) en waar een vreedzaam samenlevings-verband is. Ik ken het niet." In de daarop volgende discussie ging het vooral over Suriname en Caribische delen van het Koninkrijk der Nederlanden. Maar niet over een voorbeeld dat veel dichterbij ligt: Friesland. In blogbericht 257 beschreef ik de kennelijk vaak onbekende vreedzame geschiedenis van Friesland. In het blogbericht 258 besprak ik het heden van een vreedzaam Friesland en de (tot nu toe vergeefse) pogingen om aan die Friese taalvrede een einde te maken. In het blogbericht 259 maakte ik duidelijk dat vreedzaam Friesland wordt bedreigd door onwetende media die vooroordelen verspreiden over Friese taal en cultuur. In blogbericht 260 vergeleek ik de strijd in (Frans)Vlaanderen met vredig Friesland. In het blogbericht 264 besprak ik een minder vredig incident: de moord op Marianne Vaatstra. We kunnen daarvan leren dat schreeuwers vaak in anderen vervolgen wat zij zelf trachten te verhullen. In blogbericht 266 en blogbericht 270 beschrijf ik het proces tegen de zgn. blokkeer-Friezen. In onderstaand bericht ga ik beeldvorming nuanceren door onderzoek.

Film & boek over koning Radbod (in het Fries Redbad en in het Nederlands Radboud)
Er is sprake van een herleefde belangstelling voor de Friese koning Radboud (?-719). In 2018 verscheen een film over hem: Redbad. En er is weer een boek over hem: Radbod, koning in twee werelden, geschreven door Luit van der Tuuk (Utrecht 2018). In de film komt veel geweld voor: hoezo vreedzaam Friesland? Uit het boek blijkt de koning veel vreedzamer te zijn. Net zoals in de tijd van de Romeinen trachtten de Friezen aan de ene kant hun vrijheid te verdedigen en aan de andere kant een vreedzame, voor de handel gunstige verhouding met Romeinen en Franken te ontwikkelen. Zie mijn blogbericht 257.

Katholieke beeldvorming over koning Radboud
In mijn memoires vertel ik dat ik al jong de katholieke encyclopedie had gelezen. Daarin staat over koning Radboud het volgende: "In de gedachten van zijn volk en in de sagen leeft R. voort als de stoere Friesche koning, die met grooten heldenmoed zijn leven gaf voor de zelfstandigheid van zijn volk en de oude Germaansche godenleer in een tijd, toen deze niet meer te redden waren, daar het Frankenrijk en het Christendom opdrongen met steeds grooter kracht." (De Katholieke Encyclopaedie, deel 20, 1937). Teruglezend valt het mij op dat heel open wordt gesproken over het met steeds groter kracht opdringen van de godsdienst. In blogbericht 257 beschrijf ik het sprookje dat de vredelievende Bonifatius in 754 door zeer roofzuchtige Friezen vermoord zou zijn terwijl zij in werkelijkheid hun eigen vrijheid verdedigden tegen een uiterst gewelddadig leger. Dat past in een Friese traditie.

De omvang van Frisia van de Romeinse tijd tot 1345
Frisia was eeuwenlang een verbrokkeld gebied van vrije boeren, vissers en handelslieden,  wonend op terpen (woonheuvels) in een open gebied dat regelmatig overstroomde. Van Vlaanderen tot aan de Wezer bij Bremen en later tot aan wat nu Denemarken is, werden zij bedreigd en beschermd door de zee. Het werd zo een handelscentrum tussen Noord- en West-Europa. Dat wordt bevestigd door de vele vondsten van Friese munten. Ook na het instorten van het Romeinse rijk bleven zij die handelsfunctie vervullen tot de opkomst van de Hanze waaraan zij ook deelnamen. Vrije boeren, vissers en handelslieden hebben geen belang bij oorlog. Frisia was veel minder feodaal dan de omringende volken en gebieden.

De rol van koning Radboud van 686 tot 719
De verdwenen handelsstad Dorestad (vlakbij het huidige Wijk bij Duurstede) was zeer welvarend en de Franken wilden daarom die stad veroveren. De jonge koning Radboud wilde dat verhinderen maar verloor in 689 de slag bij Dorestad. Daardoor gingen Friese gebieden ten zuiden van de oude Rijn (van Vlaanderen tot Katwijk) voor Frisia verloren. Zo ontstonden het latere Zeeland en Holland waar resten van het oude Friesland zelfs tot in het huidige Vlaanderen in het landschap nog te vinden zijn. Zie: Vlaanderen & Friesland.

Opvallend vond ik dat koning Radboud, zelf niet gekerstend, er geen enkel probleem mee had dat christelijke missionarissen de Friezen trachten te kerstenen zolang zij de Friese godsdienstvrijheid en hun heiligdommen in stand lieten. De "opdringerige" Franken waren gewend om eerst een koning te kerstenen en dan vervolgens van bovenaf de christelijke godsdienst aan zijn 'onderdanen' op te leggen. Maar zo werkte (en werkt) dat niet onder de vrijheidslievende Friezen. Het verhaal gaat dat koning Radboud op het punt zou staan om alsnog gekerstend te worden maar dat hij weigerde omdat hij zijn heidense voorvaderen niet in de christelijke hemel weer tegen zou komen. Hoewel koning Radboud vooral heeft geregeerd over wat wij nu Holland noemen, is hij vooral overwegend geliefd in wat nu de provincie Fryslân is. Die behield zijn Friese taal en cultuur mede dankzij de slag in 1345 bij Warns die door de Friezen gewonnen werd tegen de binnendringende Hollandse troepen.

De hedendaagse betekenis van koning Radboud
De Friese 'iepen mienskip' (open gemeenschap) blijkt een eeuwenoude traditie te zijn. Veel minder feodaal dan de omringende volken en gebieden blijken de vrije boeren, de vissers en de handelslieden meer belang te hechten aan vooral vrede en vrijheid dan aan een erg gewelddadige gebiedsvergroting. Anders dan elders, streeft hedendaags Fryslân niet naar herovering van verloren gegane gebieden in Vlaanderen in hedendaags België, Zeeland, Holland, Utrecht, West-Friesland in Nederland en Oost- en Noord-Friesland in wat nu Duitsland is. De huidige provincie Fryslân onderhoudt heel goede culturele betrekkingen met Friesgezinden in West-, Ost- en Nord-Friesland tot aan de Deense grens. De Friese culturele identiteit en nationalisme zijn dus minder gewelddadig dan elders in de wereld.




Naschrift. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten nummer 21 over It wrede paradys, 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 258 over Vreedzaam Friesland (2)  (de grootste stijger in deze groep), nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel en nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' . Zie voor een recent blogbericht over onder andere Friesland nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (met name over de beruchte "slag om Dokkum").

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...



zaterdag 12 januari 2019

278. Haatmanifest tegen homo's en transgenders

In mijn blogbericht 276, Nederland ontkerkelijkt snel, schreef ik: "De door kerken zoveel geprezen naastenliefde ontwikkelde zich buiten de kerken kennelijk beter dan erbinnen." Al een week later, op 5 januari 2019, werd ik in het gelijk gesteld door een godsdienstig haatmanifest tegen homoseksualiteit en transgenders. Het COC verklaarde op 6 januari 2019 hierover: "orthodox-protestantse verklaring is schadelijk en onbarmhartig". Toevallig werd net op 4 januari 2019 een islamitisch haatmanifest door de rechtbank in Amsterdam veroordeeld. Volgens dagblad Trouw van 5 januari 2019 stelde de rechtbank: "Aan de vrije meningsuiting en godsdienstovertuiging is een grens." Welke grens is nu overschreden? 

Nashville-verklaring is in strijd met Nederlandse grondwet en wetgeving
Het haatmanifest is een Nederlandse vertaling van de Amerikaanse Nashville-verklaring. Daarin staat in artikel 1: "wij ontkennen dat het huwelijk een louter menselijk contract is in plaats van een verbond gesloten voor God". Dit is duidelijk in strijd met de Nederlandse wetgeving waarin het huwelijk wel een louter menselijk contract is. Dit haatmanifest is derhalve een oproep om alle  huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht en van ongodsdienstigen niet te erkennen en daarmee een oproep tot discriminatie in strijd met onze grondwet en onze wetgeving. In de Verenigde Staten is in hun grondwet geen sprake van bescherming tegen discriminatie op grond van geslacht, seksualiteit of ongodsdientige levensovertuiging. In Nederland is dat wel het geval. Daarmee plaatst deze verklaring zich buiten de Nederlandse rechtsorde en is derhalve strijdig met onze grondwet en wetgeving.

Nashville-verklaring is in strijd met medische wetenschap en WHO
In blogbericht 72, Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, en in blogbericht 115, Wereldgezondheidsorganisatie WHO, heb ik enige aandacht besteed aan mijn rol in het bestrijden van onzin rond het ontstaan en het 'genezen' van homoseksualiteit. Maar de schrijvers van het haatmanifest trekken zich niets aan van wetenschap en mensenrechten.

Zij dreigen zelfs met "ondergang" en "verderf" wie niet bereid is om "zondige verlangens te doden". Deze moordzuchtige en dreigende taal staat haaks op onze Nederlandse traditie van verdraagzaamheid. In homovijandige kringen werd hier wel gezegd dat men het mocht zijn maar niet mocht doen. Maar in dit haatmanifest wordt gedreigd met uitroeien wat niet uit te roeien is zonder dat er doden vallen. Wat nu betoogde de rechtbank in Amsterdam?

Uitspraak rechtbank Amsterdam
Twee islamitische mannen hadden twee jaar geleden in Amsterdam homovijandige folders verspreid. Zij beriepen zich op godsdienstige geboden en de vrijheid van meningsuiting. In blogbericht 277, De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte, maakte ik duidelijk dat de vrijheid van meningsuiting beperkt wordt door ieders verantwoordelijkheid voor de wet. De rechtbank stelde heel duidelijk dat de vrijheid van meningsuiting en godsdienstovertuiging aan wettelijke grenzen gebonden is. "In dit geval zijn de uitlatingen ontoelaatbaar en is sprake van groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie van homo's" (zie Trouw, 5 januari 2019). Het is dan ook terecht dat het Openbaar Ministerie gaat uitzoeken of dit ook het geval is bij dit nieuwe haatmanifest. Vooral de aangeduide levensgevaarlijke opvatting dat homoseksualiteit te 'genezen' zou zijn, is uiterst kwalijk omdat dit volstrekt onjuist is en de kans op zelfdoding aanzienlijk vergroot die onder deze jongeren toch al veel hoger is dan onder heteroseksuele jongeren. Het is een bedreiging van de geestelijke gezondheid.

Juridische bescherming tegen anti-homohaat schiet tekort in Nederland
In blogbericht 129, Homo(zelf)haat, wijs ik er op dat anti-homohaat vaak vóórkomt onder mannen die hun eigen homoseksualiteit onderdrukken door die in anderen te vervolgen. In blogbericht 171, Mijn derde vlogbericht: homo(zelf)haat, geef ik enige voorbeelden onder Amerikaanse geestelijken. In mijn blogbericht 239, Reformatorisch homohaten?, bespreek ik vergelijkbare ontwikkelingen in Nederland die de geestelijke gezondheid erg bedreigen.

In de blogberichten nummer 240, Antihomogeweld (1), 241, Antihomogeweld (2) en 273, Homo/lesbische (on)veiligheid in Nederland, geef ik enkele recente voorbeelden waaruit blijkt dat de juridische bescherming tegen anti-homohaat in Nederland tekort schiet. Dat wordt bevestigd door de topadvocaten Gerard Spong en Sidney Smeets in een artikel in NRC-Handelsblad op woensdag 9 januari 2019 (blz. 19). Zij wijzen daarin er op dat "de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (...) de laatste jaren de sanctionering van haat en discriminatie zwaarder laten wegen dan de vrijheid van meningsuiting. Juridisch is er dus veel voor te zeggen dat de discriminerende religieuze gijzeling van lhbt+'ers een relikwie is uit vervlogen tijden." Het is dus de hoogste tijd dat onze Nederlandse rechters veel meer rekening houden met de Europese jurisprudentie!


Mijn volgend blogbericht verschijnt op 2 februari 2019.


Naschrift.
Het Humanistisch Verbond bracht als antwoord op het haatmanifest een Liefdesverklaring uit met tienduizenden ondertekenaars. Regenboogvlaggen werden ineens op grote schaal aangekocht om te protesteren tegen het haatmanifest. Zie bijvoorbeeld het provinciehuis van Friesland. Bij het Homomonument in Amsterdam nemen honderden afstand van het haatmanifest door de Viering van de liefde. De initiatiefnemers van het haatmanifest zamelen geen handtekeningen meer in.

Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nr. 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger) en nummer 36 over Lesbisch ouderschap. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.




zaterdag 5 januari 2019

277. De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte

Er was eens een land waar de president zich als een koning gedroeg en er was een ander land waar de koning tot in de kleine huisjes geliefd werd als een man van het volk. In het ene land werd het volk veracht door de machtigen. Men was er gewend om in opstand te komen en grote schade aan te richten zoals in het verhaal over het monster Trotteldrom.

Het andere land was door de mensen zelf gemaakt in de strijd tegen het water. Men werd er geleid door het beginsel van het welbegrepen eigenbelang: niets kapot maken maar alles gezamenlijk beter maken. In het ene land trok men gele hesjes aan en vernietigde men er voor miljarden. In het andere land werd niets verspild en ging men liever dijken verhogen.

'Het volk' bestaat niet in Nederland
Het is een bekend beeld in Nederland: een klein groepje demonstranten waar de bevolking meestal weinig belangstelling voor heeft. December 2018 verschenen de groepjes weer, nu in gele hesjes naar Frans voorbeeld. Zij werden kennelijk niet gehinderd door enige kennis over de verschillen tussen Frankrijk en Nederland. Zij hadden ook last vast misverstanden over democratie want zij beweerden namens 'het volk' te spreken. Een belangrijk kenmerk van democratie is immers dat door verkiezingen duidelijk wordt gemaakt hoe groot of klein het draagvlak is voor bepaalde opvattingen. Wie zonder draagvlak namens 'het volk' zegt te spreken is geen democraat maar een dictator in de maak. Immers: 'het volk' bestaat niet!

Vrijheid van meningsuiting is strijdig met het verkopen van leugens in Nederland
Sommigen denken dat vrijheid van meningsuiting inhoudt dat iedereen maar alles mag roepen. Grondwettelijk is die vrijheid beperkt door ieders verantwoordelijkheid voor de wet. Aanzetten tot haat en geweld zijn bijvoorbeeld verboden. Veel media denken dat feitelijke onjuistheden niet weersproken hoeven te worden. Sinds de door een minderheid gekozen Trump weten we hoe gevaarlijk dat is. De meeste gele hesjes die ik in de media zag, verkondigden feitelijke onjuistheden die niet gecorrigeerd werden. Ook werd vrijwel niemand gevraagd of zij gestemd hadden of lid waren van vakbonden of politieke partijen. Wie mogelijkheden tot invloed laat liggen, draagt zelf schuld aan een gebrek aan invloed.

De anti-elite-paradox in Nederland
Al eerder heb ik de anti-elite-paradox uitgelegd: wie het hardst scheldt op 'de elite' en beweert namens 'het volk' te spreken, toont aan zonder enig draagvlak onder de bevolking te beweren namens hen te spreken. Dat is een uiterst ondemocratische gewoonte onder lieden die menen meer macht te mogen hebben dan anderen: ofwel een vermeend elitaire opvatting. Kijk naar leiders van sommige partijen zonder leden of enige echte inspraak.

'De kloof' bestaat niet in Nederland
Wie de feiten kent, weet het al: 'de kloof' bestaat niet in Nederland. In een werkelijke democratie als Nederland bestaat gelukkig veel verscheidenheid in gelijkwaardigheid. Het 'kloof'-denken gaat er van uit dat één kenmerk van de bevolking allesbepalend zou zijn. In mijn meest bekeken blogbericht van de afgelopen jaren, populismegolf gestopt, toon ik aan dat het goed gaat met Nederland op één punt na: de groeiende inkomensverschillen.

Het bezit van geld levert meer geld op dan er voor te werken. Op den duur tast dat de gelijkwaardigheid van alle mensen aan omdat mensen met geld meer macht hebben dan mensen zonder geld. Het is dus in het welbegrepen eigenbelang van de machtigen om de machtelozen beter onderwijs, gezondheidszorg, inkomen en zo meer macht te geven.

'Wij worden niet gehoord' wordt teveel gehoord in Nederland
Veel gehoord is de klacht: 'wij worden niet gehoord'. In de werkelijkheid wordt door de meeste media veel meer aandacht besteed aan deze klagers dan aan degenen die niet klagen. Daardoor ontstaat het beeld dat het slecht gaat met Nederland terwijl dat niet het geval is. Dit wordt mede veroorzaakt door de kwalijke gewoonte in de meeste media door te doen alsof goed nieuws geen nieuws is. Wie iets weet van onze bevoorrechte positie in de wereld zou dus kunnen bepleiten dat wij wat meer klaagschaamte ontwikkelen. En dat geldt dan met name voor de voortdurend klagende dragers van gele hesjes in Nederland.


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.



zaterdag 29 december 2018

276. Nederland ontkerkelijkt snel

Op 19 december 2018 verscheen een onderzoeksrapport van het  Sociaal  en  Cultureel Planbureau waaruit blijkt dat de ontkerkelijking in Nederland snel toeneemt. Driekwart van de Nederlanders meldt dat de kerken weinig of niet aansluiten bij de eigen visie op de zin van het leven. Tweederde zegt weinig of geen vertrouwen (meer) te hebben in kerken of godsdienstige organisaties. Nog maar één op de drie Nederlanders blijkt gelovig te zijn.

Ontkerkelijking in Nederland verloopt snel
In de afgelopen 35 jaar is het aantal katholieken gedaald van 28% naar 9% en het aantal protestanten van 18% naar 6%. In 2002 was 43% lid van een genootschap op godsdienstige grondslag, in 2016 was dat 31% en in 2018 werd dat 24%. In 2002 ging 49% (af en toe) naar kerkelijke bijeenkomsten. In 2016 was dat gedaald naar 38%. De christenen zijn nu een minderheid in Nederland. Ongeveer 1 miljoen van hen hebben een migratie-achtergrond.

Humanisme als hoofdstroming in Nederland
In 2008 schreef ik samen met Bert Gasenbeek in het tijdschrift Civis Mundi in het artikel "Humanisme: de hoofdstroming van Nederland" reeds: "Het klassieke misverstand in godsdienstsociologisch onderzoek is dat het kerklidmaatschap (meestal opgelegd door geboorte!) als richtinggevend model voor andere geestelijke stromingen wordt gehanteerd. Het is dus niet voldoende om een simpele vraag te stellen naar iemands godsdienst of kerklidmaatschap omdat dit niets zegt over de daadwerkelijke affiniteit met een geestelijke stroming. Er moet een duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen enerzijds georganiseerde godsdienst en levensbeschouwing (beweging) en anderzijds achterliggende geestelijke opvattingen (stroming). 

Doet men een dergelijk onderzoek waarbij niet alleen met etiketten wordt gewerkt maar ook met achterliggende opvattingen en daadwerkelijk gedrag dan blijkt dat 40% van de volwassen Nederlanders zich verwant voelt met het humanisme, dat 10 tot 15% gebruik maakt van humanistische voorzieningen en dat 13% het humanisme van doorslaggevend belang vindt voor de toekomstige ontwikkeling van de samenleving tegen 12% voor het protestantisme, 9% voor het katholicisme en 8% voor de islam." (Civis Mundi 2008 blz 204).

Homoseksualiteit als toetssteen
Godsdienstsociologen hebben zich decennialang doodgestaard op (doop)lidmaatschappen maar hebben dikwijls genegeerd hoe mensen in werkelijkheid zin en vorm gaven aan hun leven. Zij hadden beter kunnen nagaan hoe het positieve denken over gelijkberechtiging van homoseksuelen zich ontwikkelde tegen het kerkelijk verzet in. De door kerken zoveel geprezen naastenliefde ontwikkelde zich buiten de kerken kennelijk beter dan erbinnen.



Naschrift. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken (de grootste stijger in deze groep). Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een zeer belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door mijn blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland , het nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze berichten zijn te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die 2016 als boek verschenen.


Naschrift. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nr. 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, nummer 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger) en nummer 36 over Lesbisch ouderschap. Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het filmpje 'In a Heartbeat'.

zaterdag 22 december 2018

275. Staatscommissie parlementair stelsel Nederland

Op 13 december 2018 bracht de Nederlandse staatscommissie parlementair stelsel haar eindrapport uit. In onderstaand blogbericht bespreek ik de voornaamste voorstellen. Mijn belangrijkste toetssteen is het beginsel dat mensen zelf zin en vorm mogen geven aan hun leven zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van derden respecteren. Welke gevaren dreigen?

Dreigende invoering bindend correctief referendum
De staatscommissie lijdt aan het vooroordeel dat een referendum democratisch zou zijn. Terwijl het in werkelijkheid tot een dictatuur van een manipuleerbare meerderheid kan leiden. In dit geval zelfs van een minderheid omdat de staatscommissie een lage drempel voorstelt van slechts een derde van de stemgerechtigden. Dat was bijvoorbeeld ook het geval bij het Brexit-referendum en we zien nu tot welk een grote ellende dat kan leiden.

Een referendum kan heel makkelijk gekaapt worden door populisten zoals in Nederland is gebleken met bv. het Oekraïne-referendum. Het is dus kwalijk dat de staatscommissie een lage drempel van een derde heeft voorgesteld: dat zou minstens de helft of nog beter twee derde van de stemgerechtigden moeten zijn. Zeker bij een bindend correctief referendum dat een aantasting is van het oer-Nederlandse poldermodel en de volksvertegenwoordiging.

Dreigende invoering gekozen regeringsformateur
Een representatieve volksvertegenwoordiging is democratischer dan één persoon die vaak ten onrechte als de winnaar wordt bestempeld als hij/zij de meeste stemmen maar geen meerderheid heeft behaald. Deze staatscommissie zegt weliswaar dat het geen verkapte premiersverkiezing moet worden maar dat is niet tegen te houden. Het is een slecht idee als men wil voorkómen dat populisten willen doen alsof zij namens "het volk" handelen.

Het gaat bij democratie niet zozeer om het verkrijgen van een meerderheid of de meeste stemmen maar om het respecteren van mensenrechten van individuen en van zelfgekozen minderheden. Zie mijn vijfde meest bekeken thema over de wereldwijde homovervolging en meer in het bijzonder het groeiend aantal landen die het huwelijk hebben opengesteld.

Verbetering kiesstelsel Tweede Kamer
Wel goed is dat de staatscommissie geen districtenstelsel wil invoeren. Dat zou er toe leiden dat sommige minderheden niet meer vertegenwoordigd worden en andere doen alsof zij een meerderheid zijn. Zie bijvoorbeeld Trump, Polen en Hongarije. Ook goed is het voorstel om het makkelijker te maken met voorkeursstemmen gekozen te worden.

De staatscommissie stelt voor dat men bij verkiezingen voor de Tweede Kamer ofwel kan kiezen voor een partij, ofwel voor een bepaalde kandidaat op de lijst van die partij. Dit vergroot de band tussen kiezers en verkozene waardoor de partij bijgestuurd kan worden.

Verbetering grondwettelijke toetsing
Anders dan in veel andere landen kan aangenomen wetgeving in Nederland niet op verzoek van  (groepen van) kiezers getoetst worden aan de grondwet. Door voorgestelde invoering van een grondwettelijk hof krijgen kiezers een veel grotere macht en wint bovendien de grondwet aan wettelijke betekenis. Zo zou in Nederland op grond van het artikel 1 van de grondwet over het non-discriminatiebeginsel het burgerlijk huwelijk al veel jaren eerder zijn opengesteld voor paren van gelijk geslacht. (Het begrip 'homohuwelijk' is onjuist).

Verbetering toezicht op politieke partijen
De staatscommissie stelt voor om het toezicht op politieke partijen te verbeteren omdat tot nu toe geen duidelijke regels bestaan over bijvoorbeeld de zeggenschap van leden en de financiering door buitenlandse machten met democratie ondermijnende bedoelingen.

Verbetering onderwijs democratische kennis en vaardigheden
Het onderwijs in kennis en vaardigheden inzake democratie moet volgens de commissie verbeterd worden. Ook hier is homoseksualiteit recent een toetssteen gebleken te zijn.

Verbetering bevoegdheden Eerste Kamer
De senaat (Eerste Kamer) kan wetsvoorstellen alleen maar goed- of afkeuren. De commissie stelt voor om ook een recht tot amendering in te voeren waarna het gewijzigde voorstel teruggaat naar de Tweede Kamer. Dit vergroot de invloed van kiezers die kritiek hebben.

Verbetering betrokkenheid kiezers
Het is goed om de betrokkenheid van kiezers bij de besluitvorming in het parlement te bevorderen. Maar het is onjuist om het parlement als een willoos werktuig van "het volk" te beschouwen. In een volgend blogbericht zal ik dit toelichten met behulp van 'gele hesjes'.



Naschrift. Referendum is een aanval op de democratie!
De meest gelezen blogberichten over de gevaren van een referendum zijn in volgorde van aantallen lezers: bericht nummer 139, Referendum? Schijnvertoning! (1), bericht nummer 34, Vijf misverstanden over democratie, blogbericht nummer 140, Brexit? Schotland Exit!, nummer 52, Het monster Trotteldrom, nummer 149, Brexit? Referendum exit!, nummer 150, Nexit? Fryslânexit!, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, blogbericht 198, Wat kunnen we van de Britse verkiezingen leren?, nummer 233, Referendum: aanval op democratie (1), nummer  152, Brexit & Nexit: hoe betrouwbaar is opinie-onderzoek?, en 151, Feiten zijn niet "ook maar een mening."!