zaterdag 5 mei 2018

242. De onvrijheid van godsdienst (1)

Eind april 2018 werd mede dankzij twee Nederlandse media, NRC en Nieuwsuur, bekend dat extremistische islamitische fondsen uit de Golfstaten in het geheim trachten om hun macht in Nederland aanzienlijk te vergroten. Onder andere door bekostiging van moskee├źn passen zij zich schijnbaar aan onze rechtstaat aan maar verspreiden zij stiekem toch hun ideologie. Die is in strijd met internationale mensenrechtenverdragen. Zij beroepen zich daarbij op onze grondwettelijke vrijheid van godsdienst. Waarom deugt dat argument niet? En waarom is de Nederlandse rijksoverheid passief met het verdedigen van de rechtstaat? Welke gevaren dreigen er voor vrouwen, humanisten en de homo/lesbische minderheid?

Grondwettelijke vrijheid van godsdienst en levensovertuiging
Velen hebben het over de vrijheid van godsdienst. Maar enkelen weten dat de Nederlandse grondwet gaat over de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging. Daarmee is Nederland een van de weinige landen waarin de godsdienst en de (ongodsdienstige) levensovertuiging grondwettelijk gelijk behandeld worden. Er is dus geen sprake van dat godsdienstigen meer rechten kunnen opeisen dan degenen die geen godsdienst aanhangen. Het betekent ook dat die godsdiensten die stellen dat ongodsdienstigen vervolgd of zelfs gedood moeten worden geen recht van spreken hebben in Nederland wegens het aanzetten tot haat en tot geweld.

Grondwettelijke vrijheid is niet absoluut
Dat brengt mij op een tweede gangbaar misverstand. De grondwettelijke vrijheid is niet absoluut want die wordt ingeperkt: "behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet". Dat betekent dat de rechten van anderen gerespecteerd moeten worden. Daar is geen sprake van als haatpredikers aanzetten tot haat en geweld. Vrouwenbesnijdenis is zo'n vorm van geweld die de zelfbeschikking van vrouwen aantast. Het oproepen tot antihomogeweld en geweld tegen 'afvalligen' zijn daar andere treurige voorbeelden van. 

Wederkerigheidsbeginsel
De Nederlandse overheid staat toe dat godsdienstigen in Nederland gebouwen oprichten dankzij geldgevers uit landen waar diezelfde vrijheid niet voor andersdenkenden geldt. Om te beginnen, is dat in strijd met de internationale mensenrechtenverdragen. Maar het is ook in strijd met het wederkerigheidsbeginsel. Dat houdt in dat niemand het recht heeft om iets op te eisen dat men een ander niet gunt. Vrijheid wordt zo het slachtoffer van de onverdraagzamen die andersdenkenden geen vrijheid gunnen. Afwezigheid van regels is de vrijheid van sterkeren en de onvrijheid van zwakkeren. Vrijheid vereist weerbaarheid.

Onvrijheid van godsdienst
Vrijheid vergt dus zodanige regels dat het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet wordt aangetast. Godsdienstigen die het recht willen inperken om zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven, verliezen daardoor het recht om voor zichzelf iets op te eisen wat zij in anderen bestrijden. In plaats van de godsdienstvrijheid heilig te verklaren, zou men meer aandacht moeten besteden aan de onvrijheid die sommige godsdienstige instellingen aan andersdenkenden willen opleggen. Het is bedenkelijk dat onze overheid zo weinig aandacht besteedt aan de onvrijheid van godsdienst. Daarover meer in een volgend blogbericht.




Naschrift
Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.

Naschrift
Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 36 over Lesbisch ouderschap en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger). Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een bekroonde film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het korte tekenfilmpje 'In a Heartbeat'.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten