zaterdag 25 april 2020

341. Mensenrechten, coronavirus & China

Vandaag begin ik met een blogserie over mensenrechten en het coronavirus, COVID-19. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat de wereldwijde strijd tegen dit virus in sommige landen ernstig misbruikt wordt om de democratie af te breken. Zo wijst Amnesty International op het recht op gezondheid. Dit recht is in China ernstig geschonden. De eerste besmettingen vonden reeds in november 2019 plaats in de Chinese stad Wuhan. Hoogstwaarschijnlijk door een markt waar onder andere nog levende wilde dieren bij elkaar opeengepakt verhandeld werden in omstandigheden die verspreiding van gevaarlijke virussen ernstig bevorderden.

De eerste patiënt meldt zich al op 1 december 2019. Oogarts Li Wenliang waarschuwde op 30 december 2019 voor de uitbraak van een SARS-achtige longontsteking. Op 3 januari 2020 waarschuwde de politie van Wuhan hem vanwege "het maken van onjuiste beweringen op het internet" en het "ernstig verstoren van de openbare orde". Hij ging weer aan het werk, waarbij hij besmet raakte. Hij stierf op 7 februari 2020 waarna toen pas eerherstel volgde.

Op 11 februari 2020 bericht het Instituut Clingendael dat China door censuur probeert de gemaakte fouten te verhullen en er politieke munt uit te slaan. Pas op 11 april 2020 werd bekend dat Nederland nog op 11 februari 2020 grote hoeveelheden medische hulpmiddelen naar China heeft verstuurd terwijl daaraan in Nederland al snel nadien een groot tekort zou ontstaan. Zoals mondkapjes die ontbraken in verpleeghuizen waar veel doden vielen.

Nu rijst de vraag waarom de directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus opvallend onkritisch de kwalijke rol van China en de juist uitstekende preventieve rol van Taiwan verzwijgt. Omdat ik zelf in de jaren tachtig en negentig sociaalwetenschappelijk adviseur van de WHO was in de strijd tegen aids had ik al een vermoeden. Zo mocht ik niet actief zijn in Zuid-Afrika omdat er een boycot was. Door deze politieke kwestie is de aids-preventie daar te laat op gang gekomen met ontelbare vermijdbare slachtoffers als gevolg. Politieke beïnvloeding in een wereldorganisatie die gezondheid juist centraal zou moeten stellen, is ook nu een groot probleem gebleken.

De Nederlandse televisiemaker Arjen Lubach hield daar op 19 april 2020 een duidelijk betoog over. Daarin toont hij aan hoe China wekenlang faalde om op tijd de pandemie te voorkomen, dit trachtte te verhullen en er in slaagde om de WHO  te beletten om daar kritisch op te reageren. Het blijkt dat de bovengenoemde WHO topman op deze post is benoemd door een Chinese lobby onder landen die economisch afhankelijk zijn van China.

De machtspolitiek van de Chinese communistische partij
In de NRC van 18/19 april 2020 staat een onthullend interview met de documentairemaker en China-deskundige Ruben Terlou. De kop luidt: "Al die leugens van China, ik ben het zat."

Over de groeiende invloed van China in Oost-Europa zegt hij: "Je ziet hoe de Chinezen strategisch hun invloed proberen te vergroten, juist in landen die eurosceptisch zijn. (...) Het is de Chinezen niet alleen te doen om de grondstoffen. Het gaat ook om geostrategische invloed, met neo-koloniale trekken. (...) Ik denk niet dat het goed is voor de wereld als de communistische partij nog meer macht krijgt, nee. Onze open, vrije samenleving, daar staan zij vijandig tegenover. Dat ben ik wel gaan inzien. (...) Ik denk dat de repressie in China de laatste twee, drie jaar ook is toegenomen. Nu kan ik het niet meer negeren. Vorig jaar waren we aan het filmen... ik ben mij rotgeschrokken. (...) Wat er ook flink in hakte was het besef dat zelfs de meest kwetsbare mensen zich niet mogen uiten. Een groep ontevreden mensen, met mogelijke kritiek op de partij, dat zou wel eens een bedreiging kunnen vormen voor het land, dus ja, dat moet acuut de kop ingedrukt. (..) En dan slaat er een pandemie toe, nota bene ontstaan in China, en manifesteert Xi Jinping zich als de redder in nood. Als je telt zoals zij, dan zouden er in Nederland meer slachtoffers zijn dan in China. Geloof je het zelf? (...) Knap zoals de partij het narratief naar haar hand zet. Met staatsgesponserde artikelen en met Twitterbots maken ze de de EU zwart en zaaien ze verwarring." Onze media moeten hieraan meer aandacht geven.



Naschrift.
Op 27 april 2020 bericht de Europese Unie dat er bewijzen zijn dat China desinformatie verspreidt over het coronavirus. China ontkent.



Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).



Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.