zaterdag 24 augustus 2019

308. Klimaatdrammen of -ontkennen?

Op 8 augustus 2019 verscheen een belangrijk VN-rapport over de wisselwerking tussen de klimaatverandering en het menselijk landgebruik. Naast de beperking van de uitstoot door vervoer, industrie en energieproductie moet ook meer gedaan worden aan beperking van vleesproductie, aan het tegengaan van voedselverspilling, aan ontbossing en aan drainage van veengebieden. Hoe moeten wij nu omgaan met het klimaat: ontkennen of drammen?

Het ontkennen van klimaatverandering door menselijk handelen
Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) is een organisatie van de VN die wetenschappelijk vaststelt hoe de klimaatverandering verloopt. Het IPPC acht bewezen dat menselijk handelen een rol speelt bij de klimaatverandering. Die media die toetsen op feitelijke waarheid die weigeren dan ook berichten te plaatsen die klimaatverandering en de menselijke invloed daarop ontkennen. Beweringen die strijdig zijn met de feiten horen niet thuis in serieuze media. Het is al erg genoeg dat (a)sociale media meewerken aan het verspreiden van allerlei onzin waardoor zij nu het open riool van internet zijn geworden.

Zij die ten onrechte denken dat de vrijheid van meningsuiting absoluut zou zijn, negeren de grondwettelijke voorwaarde: "behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet". Feitelijke onjuistheden als "de aarde is plat", "de evolutie bestaat niet", "homoseksualiteit is een ziekte' en "inenting leidt tot autisme" kunnen tot levensbedreigende situaties leiden.

Het drammen rond klimaatverandering door menselijk handelen
Maar het andere uiterste is ook waar. Wie roept dat de klimaatverandering niet te stoppen is en de wereld onherroepelijk ten onder gaat, maakt zich ook onverantwoord schuldig aan levensbedreigende verspreiding door onwetenschappelijke stemmingmakerij. Hier past een verwijzing naar dit recente boek van Steven Pinker, Verlichting nu; een pleidooi voor rede, wetenschap, humanisme en vooruitgang (Uitgeverij Atlas Contact, Amsterdam 2018). Ook verwijs ik naar de beantwoording van de terechte vraag hoe we klimaatverandering kunnen voorkomen en naar het te vermijden gevaar van de zichzelf waarmakende voorspelling.

Het Nederlands klimaatbeleid
Het Nederlands klimaatbeleid beoogt eind 2020 25% minder uitstoot van broeikassen ten opzichte van 1990, in 2030 49% minder en in 2050 95% minder. Voor voldoende draagvlak voor deze vermindering is het noodzakelijk dat er een eerlijke lastenverdeling komt. De indruk dat het bedrijfsleven meer ontzien zou worden dan de burgers is heel schadelijk.

Polderen rond de zeespiegelstijging
In de blogberichten nummer 16 over Hans Brinker's vinger in een lekkende dijk, nummer 176 over Friezen als uitvinders van het poldermodel en nummer 187 over het belang van het poldermodel maak ik duidelijk hoe Nederland al eeuwenlang de stijgende zeespiegel heeft weten te beteugelen. De huidige Deltacommissaris maakt overtuigend duidelijk dat dit ook de komende tijden mogelijk is. Maar dan is het wel van belang om de uitersten van klimaatdrammen en -ontkennen te vermijden en dat sociaal verantwoord gehandeld wordt.


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn hele blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid (de tweede stijger in deze serie), nummer 74 over Valse nichten, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, het nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), het nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1) en nummer 277 over De fabel van de gele hesjes & klaagschaamte (nieuwste binnenkomer).