In deze
serie over het
overschatte gevaar van populisme in Europa bespreek ik met name de rol
van die media die doen alsof er veel meer populisten zijn dan in
werkelijkheid. Die onkritische rol van media is des te
ernstiger omdat de mediavrijheid zelf in gevaar is door autoritaire
leiders zoals bijv. Poetin, Erdogan, Xi en Trump. In
onderstaand blogbericht schrijf ik over Griekenland. In mijn zoektocht op
internet naar de feiten valt het mij op dat de meeste media veel meer
aandacht besteden aan de verwachte groei van populistische partijen dan aan de
feitelijke uitslag van de verkiezingen waaruit blijkt dat in Griekenland (zoals in eerder besproken landen als Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Hongarije en Italië)
deze populisten vaak een kleine minderheid van de bevolking blijken te
zijn. Ook inzake de euro is er in media sprake van stemmingmakerij.
Een eeuwenoude cultuur, maar een kwetsbare jonge democratie
Eeuwenlang kende Griekenland
geen eenheidsstaat. Er was sprake van een uiterst grote verdeeldheid,
onderlinge oorlogen en bezettingen door buitenlandse mogendheden. De
belangrijkste bezettingen waren die door het Romeinse Rijk (van 146 voor
onze jaartelling tot 395 daarna), het Byzantijnse Rijk (395-1456) en
het Ottomaanse Rijk (1456-1830). Vaak bevordert vreemde overheersing een
cultuur waarin heersers
heimelijk zoveel mogelijk worden tegengewerkt en waarin corruptie bijna
als daad van verzet wordt goedgepraat.
Pas vanaf 1830
is Griekenland een onafhankelijk land. Maar grote delen van het huidige
Griekenland bleven toen nog door buitenlandse mogendheden bezet. Vooral
de strijd met de Turken was een eeuwenoud probleem. In 1928 vond een
ingrijpende uitwisseling van bevolkingen plaats: Grieks-orthodoxen
werden uit Turkije verjaagd en Turkse moslims uit Griekenland. In 1940
viel het Italië van Mussolini het land binnen en in 1941 ook
Hitler-Duitsland. In 1944 werd de onafhankelijkheid weer hersteld. Van
1945 tot 1949 was er een burgeroorlog met communistische opstandelingen.
Van 1967 tot 1973 heerste er na een machtsgreep in Griekenland een
kolonelsregime. Na het herstel van de democratie kon Griekenland in 1981
lid worden van de Europese Unie en in 2002 werd de euro ingevoerd.
Stemmingmakerij inzake de euro
Heel
vaak werd er in veel media luid geroepen dat de economieën van Ierland,
Spanje,
Portugal, Frankrijk, Italië, Cyprus en Griekenland op instorten stonden,
en "dus" ook de euro.
En nu is er in die zelfde media vrijwel geen aandacht voor het feit dat
al die landen de
economische crisis redelijk doorstaan hebben. Waarom gaan deze media
niet eens na waarom zij zo'n vertekend beeld van de werkelijkheid gaven?
De belangrijkste verklaring is volgens mij dat goed nieuws geen nieuws
zou zijn. In het best bekeken blogbericht van afgelopen jaar, nummer
226, Terugblik op 2017: populismegolf gestopt,
leg ik met behulp van wetenschappelijk onderzoek uit dat we er daarom
veel beter voorstaan dan de meeste media ons willen doen geloven. Nu
weer terug naar de mediahysterie rond Griekenland.
Leugens en bedrog rond de euro en Griekenland
Achteraf
is gebleken dat Griekenland in 2002 niet geheel aan de voorwaarden
voldeed om toegelaten te worden tot de eurozone. Een Amerikaanse bank
heeft hen bij dit bedrog geholpen. Het had heel veel ellende gespaard
als media en economen toen alerter waren geweest in plaats van achteraf
ten onrechte de ondergang van de euro te voorspellen. Een belangrijke
weeffout in de euro was dat bankiers zichzelf mateloos konden verrijken
en de belastingbetaler achteraf de rekening betaald kreeg. Dat is nu in
de eurozone gecorrigeerd door een bankenfonds. Ook president Obama deed
dat tot op zekere hoogte in de VS. Maar veel media hebben geen alarm
geslagen toen Trump in de VS de banken opnieuw de vrije hand gaf
waardoor daar een vergelijkbare economische crisis zo maar weer kan
ontstaan.
De parlementsverkiezingen van 20 september 2015
De
Griekse bevolking heeft het meest geleden onder de laatste economische
crisis. Als de voorspellers van de groei van extreemrechts populisme
gelijk zouden hebben, zou dat dus zeker daar het geval moeten zijn. De
uitslagen van de Griekse parlementsverkiezingen van 20 september 2015
geven echter een geheel ander beeld. De extreemrechtse partij Gouden
Dageraad kwam niet verder dan 7% van de kiezers. De grootste linkse
partij Syriza behaalde 35% en de grootste rechtse partij Nea Demokratia
28%. Omdat het kiesstelsel de grootste partij in Griekenland een bonus
geeft van vijftig zetels kon de linkse Syriza gaan regeren.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Hongarije, Italië, Zweden en Spanje.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie, blogbericht nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar?, blogbericht nummer 253, Is Polen in gevaar?, bericht nummer 254, Is Hongarije in gevaar? en blogbericht 255, Is Italië in gevaar? Niet dus.
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
zaterdag 11 augustus 2018
zaterdag 4 augustus 2018
255. Is Italië in gevaar?
In deze serie over het
overschatte gevaar van populisme in Europa bespreek ik met name de rol van die media die doen alsof er veel meer populisten
zijn dan in werkelijkheid. Die onkritische rol van media is des te
ernstiger omdat de mediavrijheid zelf in gevaar is door autoritaire
leiders zoals bijv. Poetin, Erdogan, Xi en Trump. In
onderstaand blogbericht schrijf ik over Italië. In mijn zoektocht op
internet naar de feiten valt het mij op dat de meeste media meer
aandacht besteden aan de verwachte groei van populisten dan aan de
feitelijke uitslag van de verkiezingen waaruit blijkt dat in Italië (net
als in bijv. Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen en Hongarije) deze populisten juist een minderheid van de bevolking blijken te zijn. Laat de feiten voor zich spreken.
Italië: veertien eeuwen van feodale versnippering
Na de instorting van het Romeinse Rijk in 476 bestond een verenigd Italië veertien eeuwen niet. Er was sprake van een enorme versnippering in meestal feodale staatjes. En van een of meer bezettingen van grote delen van het grondgebied door vooral Spanje, Frankrijk en Oostenrijk. Pas vanaf 1861 tot 1870 is er sprake van eenwording. De oude versnippering werkt echter nog altijd door. Vooral in de tegenstellingen tussen Noord- en Zuid-Italië.
Italië: anderhalve eeuw van verdeeldheid en fascisme
Democratie in Italië is niet zonder problemen. Aan de ene kant is er sprake van een grote verdeeldheid. Zo zijn er tussen 1945 en 2008 zestig regeringen geweest die vrijwel nooit hun zittingsperioden voltooiden. En tussen 1922 en 1945 leidde Mussolini een fascistische dictatuur. De vrouw- en homovijandigheid van dit regime wordt goed weergegeven in de film Una giornata particolare uit 1977 over het bezoek van Hitler aan Rome in mei 1938. Italië is een van de weinige landen in West-Europa waar het huwelijk nog steeds niet is opengesteld voor paren van gelijk geslacht. Hoe machtig is rechts-populisme in Italië?
Italië: de parlementsverkiezingen van 4 maart 2018
De meeste media wekken de indruk dat de meerderheid van de bevolking extreem rechts-populistisch gestemd heeft in de parlementsverkiezingen van 4 maart 2018. De opkomst was 74% en de grootste rechtse partijen Lega Nord kreeg 17% van de stemmen en Forza Italia 14%. Dat is nog geen derde van de stemmers en nog minder van de stemgerechtigden.
De populistische Vijfsterrenbeweging is noch rechts noch links en kreeg ruim 30% van de stemmen. De linkse Democratische Partij kreeg 20% van de stemmen. Een coalitie van de laatste twee partijen zou dus de helft van de zetels hebben gekregen. Maar slechts 64% van de parlementszetels is proportioneel en 36% wordt verdeeld via meerderheden in districten waardoor de minderheden niet meetellen. Dat werkte dit keer in het voordeel van rechtse partijen. Zo kwam een 'meerderheids'coalitie tot stand van de Vijfsterrenbeweging en Lega Nord die slechts 47% van de stemmen kreeg en nog veel minder van de stemgerechtigden.
Europese Unie en euro niet in gevaar
Deze nieuwe regering werd meteen afgeschilderd als een grote bedreiging van de EU en de euro. Maar er is in Italië helemaal geen draagvlak voor een dergelijk uitstappen omdat dit de economie schaadt. Wel is er draagvlak om een einde te maken aan illegale immigratie en dat is in ieders belang. De opvang van echte vluchtelingen komt in gevaar als illegale immigratie door mensensmokkelaars en hun (idealistische) handlangers door blijft gaan.
Wat ook opvalt bij veel media-aandacht voor de EU is dat vaak gedaan wordt alsof de EU op springen staat. De afgelopen economische crisis werd steeds de indruk gewekt alsof de euro op instorten stond. Dit paniekgedrag is niet alleen feitelijk onjuist maar speelt ook populistische en autoritaire leiders in de kaart. Hoe vaak werd er luid geroepen dat de economieën van Ierland, Spanje, Portugal, Frankrijk, Italië, Cyprus en Griekenland op instorten stonden? En nu is er vrijwel geen aandacht voor het feit dat al die landen de economische crisis redelijk doorstaan hebben. In mijn volgend bericht aandacht voor de jarenlange mediahysterie rond Griekenland en de geringe aandacht voor de goede afloop.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Hongarije, Griekenland, Zweden en Spanje Maandenlang hielden in veel media de berichten aan dat de EU en de eurozone op springen zouden staan door de nieuwe Italiaanse regering. Op 19 december 2018 werd overeenstemming bereikt tussen Italië en de EU over de komende begroting. Hieraan werd in de meeste media vrijwel geen aandacht besteed. Sinds september 2019 heeft Italië een nieuwe, pro-EU-regering.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie, blogbericht nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar?, blogbericht nummer 253, Is Polen in gevaar? en bericht nummer 254, Is Hongarije in gevaar? Veel mediaberichtgeving over de EU deugt niet.
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
Italië: veertien eeuwen van feodale versnippering
Na de instorting van het Romeinse Rijk in 476 bestond een verenigd Italië veertien eeuwen niet. Er was sprake van een enorme versnippering in meestal feodale staatjes. En van een of meer bezettingen van grote delen van het grondgebied door vooral Spanje, Frankrijk en Oostenrijk. Pas vanaf 1861 tot 1870 is er sprake van eenwording. De oude versnippering werkt echter nog altijd door. Vooral in de tegenstellingen tussen Noord- en Zuid-Italië.
Italië: anderhalve eeuw van verdeeldheid en fascisme
Democratie in Italië is niet zonder problemen. Aan de ene kant is er sprake van een grote verdeeldheid. Zo zijn er tussen 1945 en 2008 zestig regeringen geweest die vrijwel nooit hun zittingsperioden voltooiden. En tussen 1922 en 1945 leidde Mussolini een fascistische dictatuur. De vrouw- en homovijandigheid van dit regime wordt goed weergegeven in de film Una giornata particolare uit 1977 over het bezoek van Hitler aan Rome in mei 1938. Italië is een van de weinige landen in West-Europa waar het huwelijk nog steeds niet is opengesteld voor paren van gelijk geslacht. Hoe machtig is rechts-populisme in Italië?
Italië: de parlementsverkiezingen van 4 maart 2018
De meeste media wekken de indruk dat de meerderheid van de bevolking extreem rechts-populistisch gestemd heeft in de parlementsverkiezingen van 4 maart 2018. De opkomst was 74% en de grootste rechtse partijen Lega Nord kreeg 17% van de stemmen en Forza Italia 14%. Dat is nog geen derde van de stemmers en nog minder van de stemgerechtigden.
De populistische Vijfsterrenbeweging is noch rechts noch links en kreeg ruim 30% van de stemmen. De linkse Democratische Partij kreeg 20% van de stemmen. Een coalitie van de laatste twee partijen zou dus de helft van de zetels hebben gekregen. Maar slechts 64% van de parlementszetels is proportioneel en 36% wordt verdeeld via meerderheden in districten waardoor de minderheden niet meetellen. Dat werkte dit keer in het voordeel van rechtse partijen. Zo kwam een 'meerderheids'coalitie tot stand van de Vijfsterrenbeweging en Lega Nord die slechts 47% van de stemmen kreeg en nog veel minder van de stemgerechtigden.
Europese Unie en euro niet in gevaar
Deze nieuwe regering werd meteen afgeschilderd als een grote bedreiging van de EU en de euro. Maar er is in Italië helemaal geen draagvlak voor een dergelijk uitstappen omdat dit de economie schaadt. Wel is er draagvlak om een einde te maken aan illegale immigratie en dat is in ieders belang. De opvang van echte vluchtelingen komt in gevaar als illegale immigratie door mensensmokkelaars en hun (idealistische) handlangers door blijft gaan.
Wat ook opvalt bij veel media-aandacht voor de EU is dat vaak gedaan wordt alsof de EU op springen staat. De afgelopen economische crisis werd steeds de indruk gewekt alsof de euro op instorten stond. Dit paniekgedrag is niet alleen feitelijk onjuist maar speelt ook populistische en autoritaire leiders in de kaart. Hoe vaak werd er luid geroepen dat de economieën van Ierland, Spanje, Portugal, Frankrijk, Italië, Cyprus en Griekenland op instorten stonden? En nu is er vrijwel geen aandacht voor het feit dat al die landen de economische crisis redelijk doorstaan hebben. In mijn volgend bericht aandacht voor de jarenlange mediahysterie rond Griekenland en de geringe aandacht voor de goede afloop.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Hongarije, Griekenland, Zweden en Spanje Maandenlang hielden in veel media de berichten aan dat de EU en de eurozone op springen zouden staan door de nieuwe Italiaanse regering. Op 19 december 2018 werd overeenstemming bereikt tussen Italië en de EU over de komende begroting. Hieraan werd in de meeste media vrijwel geen aandacht besteed. Sinds september 2019 heeft Italië een nieuwe, pro-EU-regering.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie, blogbericht nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar?, blogbericht nummer 253, Is Polen in gevaar? en bericht nummer 254, Is Hongarije in gevaar? Veel mediaberichtgeving over de EU deugt niet.
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
zaterdag 28 juli 2018
254. Is Hongarije in gevaar?
In mijn memoires
beschrijf ik mijn tiende vroegste herinnering. "De Hongaarse Opstand in
1956 maakte een grote indruk op me (...) vanwege (...) de wanhopige roep
om hulp via de krakende radio, die ik nooit meer zal vergeten." Heel
Nederland ontving toen Hongaarse vluchtelingen met open armen. Die
herinnering maakt de huidige Hongaarse hekken tegen vluchtelingen des te
schrijnender. Meteen nadat in 1989 het IJzeren Gordijn door Hongarije
was opengeknipt om Oost-Duitse vluchtelingen door te laten, ging ik op
bezoek in bevrijd Hongarije. Maar waarom verdwenen
antisemitisme, vreemdelingen- en homohaat er niet?
Een eeuw van wraakzucht: de Eerste Wereldoorlog
Na vijf eeuwen onafhankelijkheid werd Hongarije bezet door Turkse troepen. Dat duurde van 1526 tot 1699 waarna Hongarije onder een Oostenrijks bewind stond. In 1867 werden Oostenrijk en Hongarije gelijkwaardige partners in een dubbelmonarchie. De Roemeense, Slowaakse, Kroatische en andere minderheden hadden in Hongarije maar beperkte rechten. Die namen wraak na de Eerste Wereldoorlog die door Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en bondgenoten werd verloren. Het uitgangspunt van de overwinnaar VS was om volkeren zelfbeschikking te geven. Maar mede door Amerikaanse onkunde over Europa werd dit beginsel ernstig geschonden in het verdrag van Trianon van 4 juni 1920. Hongarije verloor tweederde van zijn grondgebied en 3,3 miljoen Hongaren kwamen in buurlanden terecht.
Een eeuw van wraakzucht: de Tweede Wereldoorlog
Dit was een traumatische ervaring voor heel veel Hongaren. Tijdens mijn bezoeken aan Hongarije is dat telkens weer gebleken. Naar de cijfers van 2011 gaat het om 1.268.444 Hongaren in Roemenië, 458.467 in Slowakije, 253.899 in Servië, 156.600 in Oekraïne en tienduizenden in Kroatië, Slovenië en Oostenrijk. Het bondgenootschap van Hongarije met Hitler-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog leidde enkele jaren tot een tijdelijke teruggave van veel verloren gegane gebieden maar versterkte de wraakgevoelens van de niet-Hongaarse minderheden aldaar. De vrede van Parijs in 1947 bevestigde de meeste grenzen na Trianon. Onder communistisch bewind werd het trauma van Trianon onderdrukt en daardoor kwam het onverwerkt terug na 1989. Dat merkte ik al op mijn eerste bezoek.
Hongaars nationalisme
Zo bezocht ik de provinciestad Szeged in zuidoost Hongarije vlakbij de grens met toenmalig Joegoslavië en Roemenië. Vanuit mijn oer-Nederlandse achtergrond van vrijhandelsdenken verwachtte ik dat men de open grenzen zou toejuichen omdat men aan de buitenlanders kon gaan verdienen. Het tegendeel was het geval. De meeste Hongaren in Szeged moesten niets van bezoekers uit de buurlanden hebben want die werden gezien als onderdrukkers van de daar wonende Hongaren. Nederland heeft in de loop der eeuwen ook veel land en Nederlandstalige inwoners verloren. Ik noem aan onze zuidkant de Belgische en Frans-Vlamingen, en aan de oostkant inwoners van regio's Kleef, Bentheim en Oost-Friesland.
Ook Friesland is in de loop der eeuwen veel land en Friese inwoners verloren geraakt. In West-, Ost- en Nord-Friesland is tot aan de Deense grens nog altijd sprake van een levende Friese identiteit. Er is in het huidige Friesland geen sprake van wraakzucht maar juist van het tegendeel: een open identiteit die vreemdelingen verwelkomt zolang men de Friese cultuur respecteert. Van nieuwe bewoners wordt verwacht dat zij het Fries leren verstaan maar zij worden niet gedwongen het Fries te spreken of te schrijven. Waarom reageren Nederland en Friesland heel anders dan Hongarije op bedreigingen van hun identiteiten?
De Hongaarse verkiezingen van 8 april 2018
Mogelijke verklaringen kunnen wij vinden in de Hongaarse verkiezingen van 8 april 2018. In de eerste plaats is er de bedenkelijke rol van veel media die democratie opvatten als de dictatuur van een meerderheid, zelfs als dat een minderheid van alle stemgerechtigden is. Zie mijn vorige blogbericht over Polen. In Hongarije is iets soortgelijks aan de hand. De opkomst was 70%. De nationalistische partij kreeg 49,5 %. Dat is een minderheid van alle stemgerechtigden. Toch werd in veel media gesproken van een absolute meerderheid. Door het Hongaarse kiesstelsel ging het inderdaad om 133 van de 199 zetels. Dat is formeel dus democratisch als je democratie opvat als spelregels die een dictatuur van een minderheid mogelijk maken. Dan doet een minderheid van de kiesgerechtigden net alsof zij een echte meerderheid zijn en 'dus' de rechten van anderen mogen aantasten. Die kritiekloosheid van vele media is des te kwalijker omdat de heersende partij tegenspraak in de media probeert monddood te maken. Dit autoritaire gedrag past in het rijtje Poetin, Erdogan, Xi en Trump.
In Nederland en Friesland heeft in twee eeuwen nooit een meerderheidspartij bestaan en is er altijd zoveel mogelijk 'gepolderd' om een zo breed mogelijk draagvlak te ontwikkelen.
Deze Hongaarse mediamanipulatie wordt versterkt door misbruik te maken van hierboven genoemd trauma van Trianon. Eeuwen van vreemde overheersing wordt geprojecteerd op de Europese Unie. Terwijl Hongarije alleen maar baat heeft bij de EU. Hongarije betaalt jaarlijks minder dan een miljard euro aan de EU en krijgt daar € 4,5 miljard voor terug van de EU. En dan heb ik het nog niet eens over de economische kansen die de EU biedt. Of over de bescherming van ieders mensenrechten. Het inspelen op de angst voor dreigende vreemdelingen is een eeuwenoud recept voor machthebbers om aan de macht te blijven. Kijk maar naar het eeuwenoude lot van Joden als zondebokken in grote delen van Europa.
Nederland (en daarbinnen Friesland) werd onafhankelijk door een bevrijdingsoorlog tegen Spanje en beleefde daarna een Gouden Eeuw mede dankzij de vluchtelingen die er vrijheid zochten en vonden. Dat gaf het nodige zelfvertrouwen om vluchtelingen op te nemen en er daardoor beter van te worden. Hongarije heeft een dergelijke ervaring de afgelopen eeuw niet meegemaakt, integendeel. Het land voelt zich de speelbal van buitenlandse machten. Dan helpt het niet om de komst van vluchtelingen door de strot te duwen. Maar het helpt ook niet om de hulp aan vluchtelingen strafbaar te stellen zoals Hongarije nu dreigt te doen. Wat wel helpt is het besef te bevorderen dat Hongarije baat heeft bij buitenlanders die het land vooruit kunnen helpen. En dat mensenrechten en vrijheid van alle media, universiteiten, minderheden en niet-gouvernementele organisaties in ieders belang zijn.
Naschrift. Op 12 september 2018 stemde het Europees Parlement met meer dan twee derde meerderheid voor het eerst in de geschiedenis voor de artikel 7 procedure om Hongarije te bestraffen voor het aantasten van de democratische rechtsstaat. Op 14 oktober 2018 zond Lubach een video uit in het Hongaars met kritiek op de ontwikkelingen in Hongarije: dat werd een groot succes! Op 13 oktober 2019 verloor de nationalistische partij de burgemeestersverkiezingen in de hoofdstad Boedapest en 10 van de 23 burgemeestersposten in grote steden.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Italië, Griekenland, Zweden en Spanje.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie, blogbericht, nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar? en blogbericht nummer 253, Is Polen in gevaar?
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
Een eeuw van wraakzucht: de Eerste Wereldoorlog
Na vijf eeuwen onafhankelijkheid werd Hongarije bezet door Turkse troepen. Dat duurde van 1526 tot 1699 waarna Hongarije onder een Oostenrijks bewind stond. In 1867 werden Oostenrijk en Hongarije gelijkwaardige partners in een dubbelmonarchie. De Roemeense, Slowaakse, Kroatische en andere minderheden hadden in Hongarije maar beperkte rechten. Die namen wraak na de Eerste Wereldoorlog die door Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en bondgenoten werd verloren. Het uitgangspunt van de overwinnaar VS was om volkeren zelfbeschikking te geven. Maar mede door Amerikaanse onkunde over Europa werd dit beginsel ernstig geschonden in het verdrag van Trianon van 4 juni 1920. Hongarije verloor tweederde van zijn grondgebied en 3,3 miljoen Hongaren kwamen in buurlanden terecht.
Een eeuw van wraakzucht: de Tweede Wereldoorlog
Dit was een traumatische ervaring voor heel veel Hongaren. Tijdens mijn bezoeken aan Hongarije is dat telkens weer gebleken. Naar de cijfers van 2011 gaat het om 1.268.444 Hongaren in Roemenië, 458.467 in Slowakije, 253.899 in Servië, 156.600 in Oekraïne en tienduizenden in Kroatië, Slovenië en Oostenrijk. Het bondgenootschap van Hongarije met Hitler-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog leidde enkele jaren tot een tijdelijke teruggave van veel verloren gegane gebieden maar versterkte de wraakgevoelens van de niet-Hongaarse minderheden aldaar. De vrede van Parijs in 1947 bevestigde de meeste grenzen na Trianon. Onder communistisch bewind werd het trauma van Trianon onderdrukt en daardoor kwam het onverwerkt terug na 1989. Dat merkte ik al op mijn eerste bezoek.
Hongaars nationalisme
Zo bezocht ik de provinciestad Szeged in zuidoost Hongarije vlakbij de grens met toenmalig Joegoslavië en Roemenië. Vanuit mijn oer-Nederlandse achtergrond van vrijhandelsdenken verwachtte ik dat men de open grenzen zou toejuichen omdat men aan de buitenlanders kon gaan verdienen. Het tegendeel was het geval. De meeste Hongaren in Szeged moesten niets van bezoekers uit de buurlanden hebben want die werden gezien als onderdrukkers van de daar wonende Hongaren. Nederland heeft in de loop der eeuwen ook veel land en Nederlandstalige inwoners verloren. Ik noem aan onze zuidkant de Belgische en Frans-Vlamingen, en aan de oostkant inwoners van regio's Kleef, Bentheim en Oost-Friesland.
Ook Friesland is in de loop der eeuwen veel land en Friese inwoners verloren geraakt. In West-, Ost- en Nord-Friesland is tot aan de Deense grens nog altijd sprake van een levende Friese identiteit. Er is in het huidige Friesland geen sprake van wraakzucht maar juist van het tegendeel: een open identiteit die vreemdelingen verwelkomt zolang men de Friese cultuur respecteert. Van nieuwe bewoners wordt verwacht dat zij het Fries leren verstaan maar zij worden niet gedwongen het Fries te spreken of te schrijven. Waarom reageren Nederland en Friesland heel anders dan Hongarije op bedreigingen van hun identiteiten?
De Hongaarse verkiezingen van 8 april 2018
Mogelijke verklaringen kunnen wij vinden in de Hongaarse verkiezingen van 8 april 2018. In de eerste plaats is er de bedenkelijke rol van veel media die democratie opvatten als de dictatuur van een meerderheid, zelfs als dat een minderheid van alle stemgerechtigden is. Zie mijn vorige blogbericht over Polen. In Hongarije is iets soortgelijks aan de hand. De opkomst was 70%. De nationalistische partij kreeg 49,5 %. Dat is een minderheid van alle stemgerechtigden. Toch werd in veel media gesproken van een absolute meerderheid. Door het Hongaarse kiesstelsel ging het inderdaad om 133 van de 199 zetels. Dat is formeel dus democratisch als je democratie opvat als spelregels die een dictatuur van een minderheid mogelijk maken. Dan doet een minderheid van de kiesgerechtigden net alsof zij een echte meerderheid zijn en 'dus' de rechten van anderen mogen aantasten. Die kritiekloosheid van vele media is des te kwalijker omdat de heersende partij tegenspraak in de media probeert monddood te maken. Dit autoritaire gedrag past in het rijtje Poetin, Erdogan, Xi en Trump.
In Nederland en Friesland heeft in twee eeuwen nooit een meerderheidspartij bestaan en is er altijd zoveel mogelijk 'gepolderd' om een zo breed mogelijk draagvlak te ontwikkelen.
Deze Hongaarse mediamanipulatie wordt versterkt door misbruik te maken van hierboven genoemd trauma van Trianon. Eeuwen van vreemde overheersing wordt geprojecteerd op de Europese Unie. Terwijl Hongarije alleen maar baat heeft bij de EU. Hongarije betaalt jaarlijks minder dan een miljard euro aan de EU en krijgt daar € 4,5 miljard voor terug van de EU. En dan heb ik het nog niet eens over de economische kansen die de EU biedt. Of over de bescherming van ieders mensenrechten. Het inspelen op de angst voor dreigende vreemdelingen is een eeuwenoud recept voor machthebbers om aan de macht te blijven. Kijk maar naar het eeuwenoude lot van Joden als zondebokken in grote delen van Europa.
Nederland (en daarbinnen Friesland) werd onafhankelijk door een bevrijdingsoorlog tegen Spanje en beleefde daarna een Gouden Eeuw mede dankzij de vluchtelingen die er vrijheid zochten en vonden. Dat gaf het nodige zelfvertrouwen om vluchtelingen op te nemen en er daardoor beter van te worden. Hongarije heeft een dergelijke ervaring de afgelopen eeuw niet meegemaakt, integendeel. Het land voelt zich de speelbal van buitenlandse machten. Dan helpt het niet om de komst van vluchtelingen door de strot te duwen. Maar het helpt ook niet om de hulp aan vluchtelingen strafbaar te stellen zoals Hongarije nu dreigt te doen. Wat wel helpt is het besef te bevorderen dat Hongarije baat heeft bij buitenlanders die het land vooruit kunnen helpen. En dat mensenrechten en vrijheid van alle media, universiteiten, minderheden en niet-gouvernementele organisaties in ieders belang zijn.
Naschrift. Op 12 september 2018 stemde het Europees Parlement met meer dan twee derde meerderheid voor het eerst in de geschiedenis voor de artikel 7 procedure om Hongarije te bestraffen voor het aantasten van de democratische rechtsstaat. Op 14 oktober 2018 zond Lubach een video uit in het Hongaars met kritiek op de ontwikkelingen in Hongarije: dat werd een groot succes! Op 13 oktober 2019 verloor de nationalistische partij de burgemeestersverkiezingen in de hoofdstad Boedapest en 10 van de 23 burgemeestersposten in grote steden.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Italië, Griekenland, Zweden en Spanje.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie, blogbericht, nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar? en blogbericht nummer 253, Is Polen in gevaar?
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
zaterdag 21 juli 2018
253. Is Polen in gevaar?
De Poolse regering bedreigt
een onafhankelijke rechtspraak. De meeste media besteden geen aandacht
aan het feit dat deze rechts-katholieke regering slechts gekozen is door
een kleine minderheid. De overgrote meerderheid van de Polen is voor de
Europese Unie. Een kleine minderheid kiest voor een ramkoers met de EU
waardoor de gelijkberechtiging van vrouwen, homoseksuelen en humanisten
bedreigd wordt. Hoe is dit gevaar te verklaren?
Mijn eerste ervaringen met Poolse corruptie en vreemdelingen- en homohaat
Eind jaren zestig reisde ik voor het eerst per internationale trein naar Polen. De doorreis door de toenmalige DDR was al een sensatie op zich. Het meest opvallende vond ik dat de Oost-Duitse grenswachten vooral elkaar onder schot hielden om te voorkomen dat een collega naar het Westen zou vluchten. Ik was de Poolse grens net over toen een Poolse conducteur mij vertelde dat mijn treinkaartje niet geldig was. Gelukkig zat in mijn coupé een Oost-Duitse vrouw die mij vertelde dat ik hem een biljet van vijf West-Duitse mark moest betalen en toen waren alle problemen opgelost. Op de terugweg gebeurde iets soortgelijks. Ik had voor mijn moeder een aardigheidje gekocht maar volgens de Poolse douane trachtte ik een eeuwenoud cultureel erfgoed het land uit te smokkelen waar een gevangenisstraf op stond. Ook hier deed een biljet van vijf West-Duitse mark wonderen.
Ik was uitgenodigd door de Poolse Academie van Wetenschappen voor een conferentie in Poznan. Men had mij gevraagd of ik een operette wilde bezoeken. Hoewel alles in het Pools was, werden mij toch wel een paar dingen duidelijk. Mannen van adel werden heel verwijfd gespeeld, tot hysterische hilariteit van het publiek. Hoewel homoseksualiteit in Polen niet strafbaar was (en is), spatte de homohaat er van af. Na afloop maakte ik een wandeling door een parkje tegenover de opera. Het was gezellig druk met mannen die naar elkaar loerden. Maar plotseling stormde iedereen het park uit omdat er een politie-razzia was. Ik bleef er rustig zitten want ik had niets verkeerds gedaan, dacht ik. Een politieman ondervroeg mij in het Pools. Waarop ik de uitnodigingsbrief van de Poolse Academie van Wetenschappen liet zien. De dreigende sfeer sloeg onmiddellijk om. Ik werd aangeraden het parkje te verlaten want het was volgens hem een ontmoetingsplaats van "criminelen".
In informele gesprekken met mijn collega-sociologen probeerde ik te achterhalen waardoor het eeuwenoude Poolse antisemitisme historisch te verklaren was. Antisemitisme bestond volgens hen niet in Polen en bovendien was het de schuld van de Duitsers. Ook haat jegens vreemdelingen kwam volgens hen niet voor in Polen en dat kwam omdat er vrijwel geen vreemdelingen waren. Over homohaat ben ik maar niet begonnen want zij vonden het heel verdacht dat ik niet getrouwd was. Ik kon immers zat Poolse vrouwen krijgen volgens hen.
Een geschiedenis van vreemde overheersing
Polen is eeuwenlang overheerst en opgedeeld door Pruisen, Rusland en Oostenrijk. Vaak bevordert vreemde overheersing een cultuur waarin heersers heimelijk zoveel mogelijk worden tegengewerkt en waarin corruptie bijna als daad van verzet wordt goedgepraat.
Van 1918 tot 1939 was Polen onafhankelijk. De jonge staat was bepaald geen toonbeeld van democratie. In 1939 werd Polen opgedeeld door Hitler-Duitsland en Stalin-Rusland, in 1941 bezet door eerstgenoemde en in 1945 door laatstgenoemde. Ruim drie miljoen Poolse Joden werden tijdens de Duitse bezetting vermoord. Ruim negen miljoen Duitsers werden aan het einde van de oorlog verdreven om er plaats te maken voor Polen. Deze moesten verhuizen uit voorheen Poolse gebieden die toen door de Sovjet Unie werden opgeëist.
De averechtse gevolgen van communistische overheersing
Net zoals in de voormalige Sovjet Unie en het voormalig Joegoslavië lijdt Polen aan een vijandig nationalisme. Een voorbeeld van het tegendeel is het uiterst open en progressief democratische Friese nationalisme dat ik bespreek in mijn blog- en vlogberichten over Frieslands 'iepen mienskip'. De communistische regeringen in Oost-Europa trachtten het nationalisme te onderdrukken door van bovenaf internationale solidariteit op te leggen. Na de instorting van de communistische onderdrukking bleek hoe averechts dat heeft gewerkt.
In Polen was de katholieke kerk de belangrijkste opponent tegen die onderdrukking die daardoor als een bevrijder gezien werd door veel Polen. Hoe onterecht dat was, blijkt nu omdat de huidige rechts-katholieke regering de zelfbeschikking van o.a. andersdenkenden, vrouwen, homoseksuelen, humanisten en liberalen tracht te onderdrukken. Dat gaat erg in tegen de mensenrechten zoals die terecht beschermd worden door de Europese Unie.
De Poolse verkiezingen van 25 oktober 2015
De bron van veel Poolse ellende is de rechts-katholieke anti-democratische machtsgreep tijdens de Poolse parlementsverkiezingen van 25 oktober 2015. Die waren formeel wel democratisch als je democratie opvat als spelregels die een dictatuur van een minderheid mogelijk maken. De opkomst tijdens deze verkiezingen was slechts 51%. Door het Poolse kiesstelsel was het mogelijk dat een minderheid van 37,58% van de stemmers voor de Sejm (de Poolse Tweede Kamer) 235 van de 460 zetels kreeg. Voor de senaat was dat ook een minderheid, van 39,99% die 61 van de 100 zetels kreeg. Toen deed deze minderheid van de kiezers net alsof zij een meerderheid was en 'dus' de rechten van anderen kon aantasten.
De rechts-katholieke regering wil nu de onafhankelijkheid van rechters afschaffen omdat zij oude communisten zouden zijn. In de eerste plaats klopt dat niet want veel rechters zijn juist tegen de macht van de communistische partij. En in de tweede plaats maakt de rechts-katholieke partij zich nu schuldig aan dezelfde politieke machtsvorming: de pot verwijt de ketel dat die zwart ziet. De Europese Unie gaat nu naar het Europees Hof in Luxemburg en kan het stemrecht van Polen in de EU afnemen of korten op subsidies. Polen betaalt momenteel als lid van de EU per jaar € 3,5 miljard en ontvangt € 10,6 miljard.
Naschrift. Op 19 oktober 2018 heeft het Europees Hof bepaald dat Polen het ontslag van hoge rechters moet terugdraaien. Op 21 oktober 2018 heeft de rechts-katholieke partij bij de regionale verkiezingen slechts 32% van de stemmen gehaald: een achteruitgang van 6% vergeleken met de landelijke verkiezingen van 2015. Op 21 november 2018 werd bekend dat Polen onder druk van de EU afziet van de hervorming van het hooggerechtshof. Op 13 oktober 2019 vonden landelijke verkiezingen plaats die slecht uitpakten voor de rechts-katholieke partij. Op 12 juli 2020 wint Duda de presidentsverkiezingennipt met 51.03% en verliest Trzaskowski met 48.97% van de stemmen.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Italië, Griekenland, Zweden en Spanje.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie en als meest recente blogbericht, nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar? Veel media overschatten dat!
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
Mijn eerste ervaringen met Poolse corruptie en vreemdelingen- en homohaat
Eind jaren zestig reisde ik voor het eerst per internationale trein naar Polen. De doorreis door de toenmalige DDR was al een sensatie op zich. Het meest opvallende vond ik dat de Oost-Duitse grenswachten vooral elkaar onder schot hielden om te voorkomen dat een collega naar het Westen zou vluchten. Ik was de Poolse grens net over toen een Poolse conducteur mij vertelde dat mijn treinkaartje niet geldig was. Gelukkig zat in mijn coupé een Oost-Duitse vrouw die mij vertelde dat ik hem een biljet van vijf West-Duitse mark moest betalen en toen waren alle problemen opgelost. Op de terugweg gebeurde iets soortgelijks. Ik had voor mijn moeder een aardigheidje gekocht maar volgens de Poolse douane trachtte ik een eeuwenoud cultureel erfgoed het land uit te smokkelen waar een gevangenisstraf op stond. Ook hier deed een biljet van vijf West-Duitse mark wonderen.
Ik was uitgenodigd door de Poolse Academie van Wetenschappen voor een conferentie in Poznan. Men had mij gevraagd of ik een operette wilde bezoeken. Hoewel alles in het Pools was, werden mij toch wel een paar dingen duidelijk. Mannen van adel werden heel verwijfd gespeeld, tot hysterische hilariteit van het publiek. Hoewel homoseksualiteit in Polen niet strafbaar was (en is), spatte de homohaat er van af. Na afloop maakte ik een wandeling door een parkje tegenover de opera. Het was gezellig druk met mannen die naar elkaar loerden. Maar plotseling stormde iedereen het park uit omdat er een politie-razzia was. Ik bleef er rustig zitten want ik had niets verkeerds gedaan, dacht ik. Een politieman ondervroeg mij in het Pools. Waarop ik de uitnodigingsbrief van de Poolse Academie van Wetenschappen liet zien. De dreigende sfeer sloeg onmiddellijk om. Ik werd aangeraden het parkje te verlaten want het was volgens hem een ontmoetingsplaats van "criminelen".
In informele gesprekken met mijn collega-sociologen probeerde ik te achterhalen waardoor het eeuwenoude Poolse antisemitisme historisch te verklaren was. Antisemitisme bestond volgens hen niet in Polen en bovendien was het de schuld van de Duitsers. Ook haat jegens vreemdelingen kwam volgens hen niet voor in Polen en dat kwam omdat er vrijwel geen vreemdelingen waren. Over homohaat ben ik maar niet begonnen want zij vonden het heel verdacht dat ik niet getrouwd was. Ik kon immers zat Poolse vrouwen krijgen volgens hen.
Een geschiedenis van vreemde overheersing
Polen is eeuwenlang overheerst en opgedeeld door Pruisen, Rusland en Oostenrijk. Vaak bevordert vreemde overheersing een cultuur waarin heersers heimelijk zoveel mogelijk worden tegengewerkt en waarin corruptie bijna als daad van verzet wordt goedgepraat.
Van 1918 tot 1939 was Polen onafhankelijk. De jonge staat was bepaald geen toonbeeld van democratie. In 1939 werd Polen opgedeeld door Hitler-Duitsland en Stalin-Rusland, in 1941 bezet door eerstgenoemde en in 1945 door laatstgenoemde. Ruim drie miljoen Poolse Joden werden tijdens de Duitse bezetting vermoord. Ruim negen miljoen Duitsers werden aan het einde van de oorlog verdreven om er plaats te maken voor Polen. Deze moesten verhuizen uit voorheen Poolse gebieden die toen door de Sovjet Unie werden opgeëist.
De averechtse gevolgen van communistische overheersing
Net zoals in de voormalige Sovjet Unie en het voormalig Joegoslavië lijdt Polen aan een vijandig nationalisme. Een voorbeeld van het tegendeel is het uiterst open en progressief democratische Friese nationalisme dat ik bespreek in mijn blog- en vlogberichten over Frieslands 'iepen mienskip'. De communistische regeringen in Oost-Europa trachtten het nationalisme te onderdrukken door van bovenaf internationale solidariteit op te leggen. Na de instorting van de communistische onderdrukking bleek hoe averechts dat heeft gewerkt.
In Polen was de katholieke kerk de belangrijkste opponent tegen die onderdrukking die daardoor als een bevrijder gezien werd door veel Polen. Hoe onterecht dat was, blijkt nu omdat de huidige rechts-katholieke regering de zelfbeschikking van o.a. andersdenkenden, vrouwen, homoseksuelen, humanisten en liberalen tracht te onderdrukken. Dat gaat erg in tegen de mensenrechten zoals die terecht beschermd worden door de Europese Unie.
De Poolse verkiezingen van 25 oktober 2015
De bron van veel Poolse ellende is de rechts-katholieke anti-democratische machtsgreep tijdens de Poolse parlementsverkiezingen van 25 oktober 2015. Die waren formeel wel democratisch als je democratie opvat als spelregels die een dictatuur van een minderheid mogelijk maken. De opkomst tijdens deze verkiezingen was slechts 51%. Door het Poolse kiesstelsel was het mogelijk dat een minderheid van 37,58% van de stemmers voor de Sejm (de Poolse Tweede Kamer) 235 van de 460 zetels kreeg. Voor de senaat was dat ook een minderheid, van 39,99% die 61 van de 100 zetels kreeg. Toen deed deze minderheid van de kiezers net alsof zij een meerderheid was en 'dus' de rechten van anderen kon aantasten.
De rechts-katholieke regering wil nu de onafhankelijkheid van rechters afschaffen omdat zij oude communisten zouden zijn. In de eerste plaats klopt dat niet want veel rechters zijn juist tegen de macht van de communistische partij. En in de tweede plaats maakt de rechts-katholieke partij zich nu schuldig aan dezelfde politieke machtsvorming: de pot verwijt de ketel dat die zwart ziet. De Europese Unie gaat nu naar het Europees Hof in Luxemburg en kan het stemrecht van Polen in de EU afnemen of korten op subsidies. Polen betaalt momenteel als lid van de EU per jaar € 3,5 miljard en ontvangt € 10,6 miljard.
Naschrift. Op 19 oktober 2018 heeft het Europees Hof bepaald dat Polen het ontslag van hoge rechters moet terugdraaien. Op 21 oktober 2018 heeft de rechts-katholieke partij bij de regionale verkiezingen slechts 32% van de stemmen gehaald: een achteruitgang van 6% vergeleken met de landelijke verkiezingen van 2015. Op 21 november 2018 werd bekend dat Polen onder druk van de EU afziet van de hervorming van het hooggerechtshof. Op 13 oktober 2019 vonden landelijke verkiezingen plaats die slecht uitpakten voor de rechts-katholieke partij. Op 12 juli 2020 wint Duda de presidentsverkiezingennipt met 51.03% en verliest Trzaskowski met 48.97% van de stemmen.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Italië, Griekenland, Zweden en Spanje.
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie en als meest recente blogbericht, nummer 252, Is de Europese Unie in gevaar? Veel media overschatten dat!
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
zaterdag 14 juli 2018
252. Is de Europese Unie in gevaar?
In de afgelopen
jaren is in veel media de indruk gewekt dat de Europese Unie op
instorten stond. Datzelfde geldt voor de euro. Deze stemmingmakerij is
niet gebaseerd op de feiten.
In blogbericht 43 weerleg ik de meest voorkomende onjuistheden: 1. "de EU dreigt een superstaat te worden", 2. "Nederlanders betalen heel veel meer aan de EU dan zij terug krijgen", 3. "de EU is niet democratisch", 4. "kleine landen tellen in de EU niet mee", 5. "de EU bemoeit zich met belachelijke dingen als kromme bananen", 6. "de EU is een bedreiging voor homo/lesbische rechten" en 7. "De EU trekt de godsdiensten voor". Allemaal onwaar.
Geen populismegolf in Europa
Nederlandse populisten kregen weinig steun. Ook in de rest van Europa leverden de Franse, Britse, Duitse en Oostenrijkse verkiezingen geen overwinning van populisten op. Vooral het laatstgenoemde geval levert een voorbeeld op hoe media de beeldvorming vertekenen door de kans op een populistische overwinning te groot voor te stellen en achteraf hun ongelijk niet te willen toegeven. Dat was al zo in Nederland toen ons land overstroomd werd door buitenlandse journalisten die dachten dat Wilders onze nieuwe premier zou worden. Vooraf stelde ik al in een blogbericht dat dit niet kon kloppen. Het begon allemaal met de Brexit.
Na de Brexit is men in heel veel landen positiever gaan denken over de EU. In Duitsland en Nederland steeg het van 50% in 2016 tot 68% resp. 64% in 2017. Zelfs in Groot-Brittannië steeg het in dezelfde periode van 45% tot 55%. Vrijwel overal denken jongeren (van 18 tot 29 jaar) positiever over de EU dan ouderen (50+). Het grootst is het verschil nu in Groot-Brittannië: jongeren zijn voor 80% positief over de EU en bij ouderen is dat ruim 40%. In Nederland zijn deze cijfers respectievelijk 80% en 50%. In Nederland wil nu slechts 15% uit de EU stappen, in Duitsland en Polen 10%, in Hongarije ruim 10% en in Frankrijk is dat 20%.
Islamisering wordt veel te hoog ingeschat
Regelmatig komen in allerlei media mensen voor die beweren dat de islamieten de macht gaan overnemen zonder dat werkelijke feiten door de programmamakers genoemd worden. Onderstaande gegevens komen uit het onderzoek 'Perils of Perception' van Ipsos. Daaruit blijkt dat bijvoorbeeld Fransen van bijna alle Europeanen het percentage islamieten in hun land het hoogst inschatten. Zo'n vier keer te hoog: 31% in plaats van de werkelijke 7,5%. En zij verwachten voor 2020 dat het aantal islamieten 40% zal zijn in plaats van de in het echt te verwachten 8,3%. Ter vergelijking: Nederlanders zitten van alle Europeanen het dichtst bij de feitelijke werkelijkheid. Al is dat nog altijd drie keer te hoog: 19% in plaats van 6%.
Werkelijke bedreiging komt van buiten
De werkelijke bedreiging van de EU komt van buiten door autoritaire leiders als Poetin, Erdogan, Xi en Trump. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel: juist de bedreigingen van buiten stimuleren de noodzaak tot samenwerking in de EU. Maar Polen en Hongarije dan? Daarover gaan mijn volgende blogberichten, onder andere gebaseerd op eigen ervaringen.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Hongarije, Italië, Griekenland en Zweden. Weer een voorbeeld van nepnieuws over de EU. En een goede afloop van pro-EU-verkiezingen in 2019!
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, en als meest recente blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie.
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Op 23 april 2019 blijkt dat de verklaring van het Europees Parlement tegen Brunei's stenigen van homo's niet de media haalt (goed nieuws is geen nieuws) maar wel dat Brunei zich daar niets van aantrekt.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
In blogbericht 43 weerleg ik de meest voorkomende onjuistheden: 1. "de EU dreigt een superstaat te worden", 2. "Nederlanders betalen heel veel meer aan de EU dan zij terug krijgen", 3. "de EU is niet democratisch", 4. "kleine landen tellen in de EU niet mee", 5. "de EU bemoeit zich met belachelijke dingen als kromme bananen", 6. "de EU is een bedreiging voor homo/lesbische rechten" en 7. "De EU trekt de godsdiensten voor". Allemaal onwaar.
Geen populismegolf in Europa
Nederlandse populisten kregen weinig steun. Ook in de rest van Europa leverden de Franse, Britse, Duitse en Oostenrijkse verkiezingen geen overwinning van populisten op. Vooral het laatstgenoemde geval levert een voorbeeld op hoe media de beeldvorming vertekenen door de kans op een populistische overwinning te groot voor te stellen en achteraf hun ongelijk niet te willen toegeven. Dat was al zo in Nederland toen ons land overstroomd werd door buitenlandse journalisten die dachten dat Wilders onze nieuwe premier zou worden. Vooraf stelde ik al in een blogbericht dat dit niet kon kloppen. Het begon allemaal met de Brexit.
Na de Brexit is men in heel veel landen positiever gaan denken over de EU. In Duitsland en Nederland steeg het van 50% in 2016 tot 68% resp. 64% in 2017. Zelfs in Groot-Brittannië steeg het in dezelfde periode van 45% tot 55%. Vrijwel overal denken jongeren (van 18 tot 29 jaar) positiever over de EU dan ouderen (50+). Het grootst is het verschil nu in Groot-Brittannië: jongeren zijn voor 80% positief over de EU en bij ouderen is dat ruim 40%. In Nederland zijn deze cijfers respectievelijk 80% en 50%. In Nederland wil nu slechts 15% uit de EU stappen, in Duitsland en Polen 10%, in Hongarije ruim 10% en in Frankrijk is dat 20%.
Islamisering wordt veel te hoog ingeschat
Regelmatig komen in allerlei media mensen voor die beweren dat de islamieten de macht gaan overnemen zonder dat werkelijke feiten door de programmamakers genoemd worden. Onderstaande gegevens komen uit het onderzoek 'Perils of Perception' van Ipsos. Daaruit blijkt dat bijvoorbeeld Fransen van bijna alle Europeanen het percentage islamieten in hun land het hoogst inschatten. Zo'n vier keer te hoog: 31% in plaats van de werkelijke 7,5%. En zij verwachten voor 2020 dat het aantal islamieten 40% zal zijn in plaats van de in het echt te verwachten 8,3%. Ter vergelijking: Nederlanders zitten van alle Europeanen het dichtst bij de feitelijke werkelijkheid. Al is dat nog altijd drie keer te hoog: 19% in plaats van 6%.
Werkelijke bedreiging komt van buiten
De werkelijke bedreiging van de EU komt van buiten door autoritaire leiders als Poetin, Erdogan, Xi en Trump. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel: juist de bedreigingen van buiten stimuleren de noodzaak tot samenwerking in de EU. Maar Polen en Hongarije dan? Daarover gaan mijn volgende blogberichten, onder andere gebaseerd op eigen ervaringen.
Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Polen, Hongarije, Italië, Griekenland en Zweden. Weer een voorbeeld van nepnieuws over de EU. En een goede afloop van pro-EU-verkiezingen in 2019!
Naschrift. Blog- en vlogberichten over Europese Unie
Eerder schreef en sprak ik over de Europese Unie in de berichten nummer 43, Europese Unie, voors en tegens, daarna blogbericht nummer 155, Onzin over de Europese Unie, gevolgd door blogbericht nummer 210, Misverstanden rond Europese Unie: twaalfde vlog, en als meest recente blogbericht nummer 228, Populismepreventie in Europese Unie.
Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.
Op 23 april 2019 blijkt dat de verklaring van het Europees Parlement tegen Brunei's stenigen van homo's niet de media haalt (goed nieuws is geen nieuws) maar wel dat Brunei zich daar niets van aantrekt.
Naschrift. Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
zaterdag 7 juli 2018
251. Mijn blog bestaat vijf jaar!
Op 6 juli 2013 verscheen mijn eerste bericht. Daarin kondigde ik aan
te gaan schrijven over "homoseksualiteit, humanisme, openbaar onderwijs,
Nederlandse cultuur (maatschappij, taal, geschiedenis en
aardrijkskunde) wereldwijd, Fryslân", enzovoorts. Wat is er sindsdien
gebeurd? En hoe is het onverwacht grote succes van mijn blog te
verklaren met lezers in nu meer dan 150 landen die bijna 300.000 keer
mijn blog hebben bekeken? Over die vragen en antwoorden gaat dit
blogbericht. Per elk jaar noem ik de tien nog altijd het meest bekeken
blogberichten die in dat jaar zijn verschenen met de bijbehorende
achterliggende series.
Eerste jaar
Op 5 juli 2014 schreef ik bericht 49 over het feit dat mijn blog één jaar bestond en 6.000 keer was bekeken. Mijn blog bleek veel gelezen te worden door scholieren, studenten en afgestudeerden Nederlands in het buitenland. Het meest bekeken in de serie Nederlands wereldwijd uit het eerste jaar is nog altijd blogbericht 17, Disadvantaged by English. Dat wordt in populariteit gevolgd door bericht 12, Handicapé par la francophonie, bericht 20, No Dutch please!, en als minst bekeken blogbericht nummer 13 over Afrikaner identiteit.
Hieronder geef ik een overzicht van de meest gelezen blogberichten die in het eerste jaar verschenen, in volgorde van populariteit, en de bijbehorende series. Het nog altijd meest bekeken blogbericht uit het eerste jaar is nummer 32, Mijn eerste vriendje, in de serie mijn eigen homoverleden. Dit blogbericht is ook opgenomen in mijn boek met memoires.
Dat wordt gevolgd door nummer 29 over de Russische homovervolging, in de serie over de wereldwijde homovervolging, door nummer 33 over de Friese taalvrede, in de serie over Friesland, door nummer 15 over de (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam, in de serie over Amerika, door nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013), in mijn blogserie over humanisme, door nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, in mijn serie over Vlaanderen, door blogbericht nummer 27 over het "Dachautje spelen", in de blogserie over mijn eigen onderwijsverleden, door bericht nummer 44 over Mediamanipulatie, in mijn serie over mediakritiek, en door bericht nummer 36 over Lesbisch ouderschap, in de blogserie over homoseksualiteit in Nederland. Dat jaar plaatste ik teksten die staan in mijn memoires.
Tweede jaar
Op 4 juli 2015 schreef ik bericht 100 over het feit dat mijn blog twee jaar bestond en toen 35.000 keer was bekeken. Hoe is die (bijna) verzesvoudiging in één jaar te verklaren? Dat komt door de veelbekeken serie intimiteit en erotiek tussen mannen. In het tweede jaar en de daaropvolgende jaren trekt deze serie de meeste lezers. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het tweede jaar zijn: nummer 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, bericht nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins, bericht nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 85 over Zoenende voetballers, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. Blogbericht 91 over Olieworstelen werd het minst bekeken.
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het tweede jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 65 over verhullende statistieken uit godsdienstonderzoek, in mijn serie over humanisme. Dit is vooral bekeken in Rusland. Vermoedelijk vanwege de toenemende homovijandige invloed van de Russisch orthodoxe kerk. Rusland zit in de top drie landen wat bloglezers betreft.
Het derde nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 80 over de World Press Photo 2014, in de blogserie over de wereldwijde homovervolging. Dat wordt gevolgd door nummer 71 over Nederlands wereldtaal?, in mijn blogserie over Nederlands wereldwijd, door nummer 61 over Racisme?, in mijn serie over racisme- en islamdebat, door nummer 51 over Homostudies, in de serie over homoseksualiteit in Nederland, door nummer 81 over Fryske taalfrede, in mijn blogserie over Friesland, door nummer 74 over Valse nichten, in de serie over mediakritiek, door nummer 50 onder de titel Aan de dood ontsnapt..., in de blogserie over mijn eigen homoverleden, en ten slotte door nummer 67 over American Paradoxes, in de serie over Amerika. Ook in het tweede jaar plaatste ik als voorpublicaties in mijn blog teksten die einde 2016 zijn opgenomen in mijn memoires.
Derde jaar
Op 30 juli 2016 schreef ik in bericht 154 over het feit dat mijn blog drie jaar bestond en toen 120.000 keer was bekeken. Die (bijna) verviervoudiging komt vooral door de serie over intimiteit en erotiek tussen mannen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het derde jaar zijn: het blogbericht nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno?, nummer 113 over Homo-erotische humor, nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, nummer 124 over Mannen tongzoenen mannen, en nummer 125 over Homo-erotisch met tepels spelen. In deze serie met kritiek op homoporno verwijs ik naar meer erotische alternatieven die dankzij de zoekmachine van Google nu makkelijker te vinden zijn.
Via via hoorde ik dat sommige Nederlandse homo's kritiek hadden op mijn aandacht voor homoporno. Dat past bij mijn eerdere ervaring dat de homobeweging heel schijnheilig is over homoporno. Men wil er niets mee te maken hebben maar kijkt er wel naar en negeert dat veel geld verdient wordt over de ruggen van veel homo's in erg homovijandige landen. Bovendien ontstaat door die vooroordeelbevestigende homoporno een negatief beeld dat tegenstanders van gelijkberechtiging in de kaart speelt. Komisch vond ik de klacht van een homo die bij Google mijn naam had ingetikt en toen een link zag naar een blogbericht van mij dat over grootgeschapen mannen ging. Hij vond dat dit erg veel over mijn blog zei. Hij besefte niet dat de zoekmachine van Google niet toevallig uit mijn 200 blogberichten juist dit blogbericht voor hem had uitgekozen: het zegt meer over zijn zoekgedrag op internet dan over mijn blog waar dit onderwerp maar een half procent van mijn 200 blogberichten uitmaakt. Ik ben blij dat mede dankzij mijn blog het aanbod aan homo-erotiek is vergroot.
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het derde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het derde jaar is nummer 114 over Identiteit als keuze, in de serie humanisme. Dat wordt als derde gevolgd door bericht 144 met de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, in de serie over mediakritiek, als vierde door nummer 143 over Friesland in mijn memoires, in mijn blogserie Friesland, als vijfde door nummer 128 over Homovluchtelingen, in de serie homoseksualiteit in Nederland, en als zesde door nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, in de serie Nederlands wereldwijd.
Op de zevende plaats eindigen drie blogberichten die evenveel bekeken zijn: nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 107 over mijn rol bij Homostudies Utrecht en nummer 108 over mijn rol bij Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer, alle drie in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste eindigde bericht 148 over de homovijandige aanslag in Orlando, Homo/lesbische vooruitgang (3), in mijn blogserie over de wereldwijde homovervolging. Als negende eindigde nummer 119, IHEU & de Verenigde Staten, in mijn serie Amerika, en als tiende eindigde bericht nummer 110 over Strategische blunders door 'antiracisten', in de serie racisme- en islamdiscussie. Ook in het derde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die eind 2016 zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.
Vierde jaar
In het eerste jaar werd mijn blog 6.000 keer bekeken. In het tweede jaar kwamen daar nog eens 29.000 bij, in het derde jaar 85.000 en in het vierde jaar 80.000. Dat brengt de stand nu op ruim 200.000 keer bekeken. De groei stabiliseert dus. Is dat reden tot zorg? Voor mij niet. Het is niet mijn bedoeling om sensatiegericht zo veel mogelijk lezers te trekken. Maar wel om internet en traditionele media aan te vullen of te verbeteren. Vooral als het gaat om onderwerpen als homoseksualiteit, humanisme, democratie en mensenrechten. En dan vooral gericht op een wereldwijde groep lezers die Nederlands kan lezen en belangstelling heeft voor Nederland en alles wat daar mee samenhangt, zowel historisch als hedendaags.
In het vierde jaar is (van alle dat jaar verschenen berichten) het meest gekeken naar mijn blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland, in de blogserie over de verkiezingen en regeringsvorming in Nederland. In die serie werd (in volgorde van populariteit) daarna het meest gekeken naar blogbericht 184: CDA-aanval op zelfbeschikking, blogbericht 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, blogbericht 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het eeuwenoude poldermodel, bericht 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, blogbericht 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het grote belang van samenwerkingsstrategieën, blogbericht 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, blogbericht 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, bericht 179: Moreel leiderschap: wat is dat? en bericht 180: Referendum? Schijnvertoning! (2) over het Oekraïne-referendum. In deze serie werd het minst gekeken naar bericht 181: De anti-elite-paradox over elitaire 'anti-elite' acties en bericht 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland over versimpeling van de werkelijkheid.
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vierde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vierde jaar is blognummer 162: Homovoorlichting op school moet beter in de serie homoseksualiteit in Nederland, en dat wordt gevolgd door blognummer 169: Mijn memoires zijn uit en mijn eerste vlog is er! in de serie mijn eigen homoverleden, door nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) in de serie racisme- en islamdiscussie, door blognummer 172: Tegen homoporno en vóór homo-erotiek in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, door nummer 173: Geweld en preutsheid in de VS in de serie Amerika, door nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? in de serie mediakritiek, door nummer 167: Mijn rol in de wereldwijde homobeweging in de serie wereldwijde homovervolging, door nummer 176: Achtste vlog: Friezen uitvinders poldermodel in de serie Friesland, en door het laatste blognummer 163: Taalstrijd en humanisme in België in de serie over humanisme. Ook in het vierde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.
Vijfde jaar
In het vijfde jaar is verreweg het meest gekeken naar blogbericht 226: Terugblik op 2017: populismegolf gestopt. Ook in deze serie over populisme is (in volgorde van populariteit) verder het meest gekeken naar blogbericht 227: Populismepreventie in Nederland, gevolgd door 210: Zijn media handlangers van populisten? (1), door blogbericht 214: Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?, door bericht 233: Referendum: aanval op democratie, door blogbericht 217: Zijn media handlangers van populisten? (2), door blogbericht 228: Populismepreventie in Europese Unie, door bericht 234: Red de benoemde burgemeester!, door blogbericht 238: Nederlanders worden optimistischer! en tenslotte door blogbericht 236: Verkiezingen van 21 maart 2018 hoopgevend. Deze belangstelling is bemoedigend!
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vijfde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vijfde jaar is blognummer 203: "Anti Gay Porn"? (6) Oraal oogcontact in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, als derde gevolgd door blogbericht 221: #MeToo (2) Job Gosschalk in de serie #MeToo, als vierde gevolgd door blogbericht 209: Zijn media handlangers van terroristen? in de serie mediakritiek, als vijfde gevolgd door blogbericht 240: Antihomogeweld (1) in de serie homoseksualiteit in Nederland, als zesde gevolgd door blogbericht 242: De onvrijheid van godsdienst (1) in de serie humanisme, als zevende gevolgd door blogbericht 233: #MeToo (4) #IkOok (1) Ben ik verkracht? in de serie mijn eigen homoverleden, als achtste gevolgd door blogbericht 201: Misverstanden rond Europese Unie in de serie vlogberichten (zie hieronder), als negende blogbericht 233: Referendum: aanval op democratie in de serie democratie en als tiende mijn blogbericht 213: Is homo/lesbische gezichtsherkenning gevaarlijk? in de in het buitenland goed bekeken serie wereldwijde homovervolging.
Tenslotte
Ik kijk tevreden terug op het bloggen in de afgelopen vijf jaar. Vooral het aantal lezers in het buitenland heeft mij verrast. Dat geldt ook voor de verscheidenheid aan onderwerpen die veel belangstelling trokken. Dankzij de blogstatistieken kon ik goed volgen waar wel en waar geen belangstelling voor bestond. Zo verdween het openbaar onderwijs en verscheen de intimiteit tussen mannen, waarnaar vooral veel gekeken werd in homovijandige landen. Dat is een doelgroep waaraan de Nederlandse homobeweging meer aandacht moet geven!
Naschrift
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman, 2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland, 10. Homoseksualiteit en homocultuur, vlogbericht 11. Internetdating homo's en beeldvorming, 12. Misverstanden rond Europese Unie en als laatste in deze serie van vlogberichten mijn geluksnummer 13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
Eerste jaar
Op 5 juli 2014 schreef ik bericht 49 over het feit dat mijn blog één jaar bestond en 6.000 keer was bekeken. Mijn blog bleek veel gelezen te worden door scholieren, studenten en afgestudeerden Nederlands in het buitenland. Het meest bekeken in de serie Nederlands wereldwijd uit het eerste jaar is nog altijd blogbericht 17, Disadvantaged by English. Dat wordt in populariteit gevolgd door bericht 12, Handicapé par la francophonie, bericht 20, No Dutch please!, en als minst bekeken blogbericht nummer 13 over Afrikaner identiteit.
Hieronder geef ik een overzicht van de meest gelezen blogberichten die in het eerste jaar verschenen, in volgorde van populariteit, en de bijbehorende series. Het nog altijd meest bekeken blogbericht uit het eerste jaar is nummer 32, Mijn eerste vriendje, in de serie mijn eigen homoverleden. Dit blogbericht is ook opgenomen in mijn boek met memoires.
Dat wordt gevolgd door nummer 29 over de Russische homovervolging, in de serie over de wereldwijde homovervolging, door nummer 33 over de Friese taalvrede, in de serie over Friesland, door nummer 15 over de (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam, in de serie over Amerika, door nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013), in mijn blogserie over humanisme, door nummer 9 over Vlaanderen & Friesland, in mijn serie over Vlaanderen, door blogbericht nummer 27 over het "Dachautje spelen", in de blogserie over mijn eigen onderwijsverleden, door bericht nummer 44 over Mediamanipulatie, in mijn serie over mediakritiek, en door bericht nummer 36 over Lesbisch ouderschap, in de blogserie over homoseksualiteit in Nederland. Dat jaar plaatste ik teksten die staan in mijn memoires.
Tweede jaar
Op 4 juli 2015 schreef ik bericht 100 over het feit dat mijn blog twee jaar bestond en toen 35.000 keer was bekeken. Hoe is die (bijna) verzesvoudiging in één jaar te verklaren? Dat komt door de veelbekeken serie intimiteit en erotiek tussen mannen. In het tweede jaar en de daaropvolgende jaren trekt deze serie de meeste lezers. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het tweede jaar zijn: nummer 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, bericht nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins, bericht nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 85 over Zoenende voetballers, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. Blogbericht 91 over Olieworstelen werd het minst bekeken.
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het tweede jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 65 over verhullende statistieken uit godsdienstonderzoek, in mijn serie over humanisme. Dit is vooral bekeken in Rusland. Vermoedelijk vanwege de toenemende homovijandige invloed van de Russisch orthodoxe kerk. Rusland zit in de top drie landen wat bloglezers betreft.
Het derde nog altijd meest bekeken blogbericht uit het tweede jaar is nummer 80 over de World Press Photo 2014, in de blogserie over de wereldwijde homovervolging. Dat wordt gevolgd door nummer 71 over Nederlands wereldtaal?, in mijn blogserie over Nederlands wereldwijd, door nummer 61 over Racisme?, in mijn serie over racisme- en islamdebat, door nummer 51 over Homostudies, in de serie over homoseksualiteit in Nederland, door nummer 81 over Fryske taalfrede, in mijn blogserie over Friesland, door nummer 74 over Valse nichten, in de serie over mediakritiek, door nummer 50 onder de titel Aan de dood ontsnapt..., in de blogserie over mijn eigen homoverleden, en ten slotte door nummer 67 over American Paradoxes, in de serie over Amerika. Ook in het tweede jaar plaatste ik als voorpublicaties in mijn blog teksten die einde 2016 zijn opgenomen in mijn memoires.
Derde jaar
Op 30 juli 2016 schreef ik in bericht 154 over het feit dat mijn blog drie jaar bestond en toen 120.000 keer was bekeken. Die (bijna) verviervoudiging komt vooral door de serie over intimiteit en erotiek tussen mannen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het derde jaar zijn: het blogbericht nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno?, nummer 113 over Homo-erotische humor, nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, nummer 124 over Mannen tongzoenen mannen, en nummer 125 over Homo-erotisch met tepels spelen. In deze serie met kritiek op homoporno verwijs ik naar meer erotische alternatieven die dankzij de zoekmachine van Google nu makkelijker te vinden zijn.
Via via hoorde ik dat sommige Nederlandse homo's kritiek hadden op mijn aandacht voor homoporno. Dat past bij mijn eerdere ervaring dat de homobeweging heel schijnheilig is over homoporno. Men wil er niets mee te maken hebben maar kijkt er wel naar en negeert dat veel geld verdient wordt over de ruggen van veel homo's in erg homovijandige landen. Bovendien ontstaat door die vooroordeelbevestigende homoporno een negatief beeld dat tegenstanders van gelijkberechtiging in de kaart speelt. Komisch vond ik de klacht van een homo die bij Google mijn naam had ingetikt en toen een link zag naar een blogbericht van mij dat over grootgeschapen mannen ging. Hij vond dat dit erg veel over mijn blog zei. Hij besefte niet dat de zoekmachine van Google niet toevallig uit mijn 200 blogberichten juist dit blogbericht voor hem had uitgekozen: het zegt meer over zijn zoekgedrag op internet dan over mijn blog waar dit onderwerp maar een half procent van mijn 200 blogberichten uitmaakt. Ik ben blij dat mede dankzij mijn blog het aanbod aan homo-erotiek is vergroot.
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het derde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het derde jaar is nummer 114 over Identiteit als keuze, in de serie humanisme. Dat wordt als derde gevolgd door bericht 144 met de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, in de serie over mediakritiek, als vierde door nummer 143 over Friesland in mijn memoires, in mijn blogserie Friesland, als vijfde door nummer 128 over Homovluchtelingen, in de serie homoseksualiteit in Nederland, en als zesde door nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, in de serie Nederlands wereldwijd.
Op de zevende plaats eindigen drie blogberichten die evenveel bekeken zijn: nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 107 over mijn rol bij Homostudies Utrecht en nummer 108 over mijn rol bij Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer, alle drie in de serie over mijn eigen homoverleden. Als achtste eindigde bericht 148 over de homovijandige aanslag in Orlando, Homo/lesbische vooruitgang (3), in mijn blogserie over de wereldwijde homovervolging. Als negende eindigde nummer 119, IHEU & de Verenigde Staten, in mijn serie Amerika, en als tiende eindigde bericht nummer 110 over Strategische blunders door 'antiracisten', in de serie racisme- en islamdiscussie. Ook in het derde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die eind 2016 zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.
Vierde jaar
In het eerste jaar werd mijn blog 6.000 keer bekeken. In het tweede jaar kwamen daar nog eens 29.000 bij, in het derde jaar 85.000 en in het vierde jaar 80.000. Dat brengt de stand nu op ruim 200.000 keer bekeken. De groei stabiliseert dus. Is dat reden tot zorg? Voor mij niet. Het is niet mijn bedoeling om sensatiegericht zo veel mogelijk lezers te trekken. Maar wel om internet en traditionele media aan te vullen of te verbeteren. Vooral als het gaat om onderwerpen als homoseksualiteit, humanisme, democratie en mensenrechten. En dan vooral gericht op een wereldwijde groep lezers die Nederlands kan lezen en belangstelling heeft voor Nederland en alles wat daar mee samenhangt, zowel historisch als hedendaags.
In het vierde jaar is (van alle dat jaar verschenen berichten) het meest gekeken naar mijn blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland, in de blogserie over de verkiezingen en regeringsvorming in Nederland. In die serie werd (in volgorde van populariteit) daarna het meest gekeken naar blogbericht 184: CDA-aanval op zelfbeschikking, blogbericht 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, blogbericht 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het eeuwenoude poldermodel, bericht 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, blogbericht 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het grote belang van samenwerkingsstrategieën, blogbericht 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, blogbericht 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, bericht 179: Moreel leiderschap: wat is dat? en bericht 180: Referendum? Schijnvertoning! (2) over het Oekraïne-referendum. In deze serie werd het minst gekeken naar bericht 181: De anti-elite-paradox over elitaire 'anti-elite' acties en bericht 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland over versimpeling van de werkelijkheid.
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vierde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vierde jaar is blognummer 162: Homovoorlichting op school moet beter in de serie homoseksualiteit in Nederland, en dat wordt gevolgd door blognummer 169: Mijn memoires zijn uit en mijn eerste vlog is er! in de serie mijn eigen homoverleden, door nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) in de serie racisme- en islamdiscussie, door blognummer 172: Tegen homoporno en vóór homo-erotiek in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, door nummer 173: Geweld en preutsheid in de VS in de serie Amerika, door nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? in de serie mediakritiek, door nummer 167: Mijn rol in de wereldwijde homobeweging in de serie wereldwijde homovervolging, door nummer 176: Achtste vlog: Friezen uitvinders poldermodel in de serie Friesland, en door het laatste blognummer 163: Taalstrijd en humanisme in België in de serie over humanisme. Ook in het vierde jaar plaatste ik in mijn blog teksten die zijn verschenen in mijn boek met levensherinneringen.
Vijfde jaar
In het vijfde jaar is verreweg het meest gekeken naar blogbericht 226: Terugblik op 2017: populismegolf gestopt. Ook in deze serie over populisme is (in volgorde van populariteit) verder het meest gekeken naar blogbericht 227: Populismepreventie in Nederland, gevolgd door 210: Zijn media handlangers van populisten? (1), door blogbericht 214: Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?, door bericht 233: Referendum: aanval op democratie, door blogbericht 217: Zijn media handlangers van populisten? (2), door blogbericht 228: Populismepreventie in Europese Unie, door bericht 234: Red de benoemde burgemeester!, door blogbericht 238: Nederlanders worden optimistischer! en tenslotte door blogbericht 236: Verkiezingen van 21 maart 2018 hoopgevend. Deze belangstelling is bemoedigend!
Hieronder geef ik een overzicht van de overige negen meest gelezen blogberichten die in het vijfde jaar verschenen, in volgorde van populariteit, binnen de bijbehorende series. Het tweede nog altijd meest bekeken blogbericht uit het vijfde jaar is blognummer 203: "Anti Gay Porn"? (6) Oraal oogcontact in de serie intimiteit en erotiek tussen mannen, als derde gevolgd door blogbericht 221: #MeToo (2) Job Gosschalk in de serie #MeToo, als vierde gevolgd door blogbericht 209: Zijn media handlangers van terroristen? in de serie mediakritiek, als vijfde gevolgd door blogbericht 240: Antihomogeweld (1) in de serie homoseksualiteit in Nederland, als zesde gevolgd door blogbericht 242: De onvrijheid van godsdienst (1) in de serie humanisme, als zevende gevolgd door blogbericht 233: #MeToo (4) #IkOok (1) Ben ik verkracht? in de serie mijn eigen homoverleden, als achtste gevolgd door blogbericht 201: Misverstanden rond Europese Unie in de serie vlogberichten (zie hieronder), als negende blogbericht 233: Referendum: aanval op democratie in de serie democratie en als tiende mijn blogbericht 213: Is homo/lesbische gezichtsherkenning gevaarlijk? in de in het buitenland goed bekeken serie wereldwijde homovervolging.
Tenslotte
Ik kijk tevreden terug op het bloggen in de afgelopen vijf jaar. Vooral het aantal lezers in het buitenland heeft mij verrast. Dat geldt ook voor de verscheidenheid aan onderwerpen die veel belangstelling trokken. Dankzij de blogstatistieken kon ik goed volgen waar wel en waar geen belangstelling voor bestond. Zo verdween het openbaar onderwijs en verscheen de intimiteit tussen mannen, waarnaar vooral veel gekeken werd in homovijandige landen. Dat is een doelgroep waaraan de Nederlandse homobeweging meer aandacht moet geven!
Naschrift
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman, 2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland, 10. Homoseksualiteit en homocultuur, vlogbericht 11. Internetdating homo's en beeldvorming, 12. Misverstanden rond Europese Unie en als laatste in deze serie van vlogberichten mijn geluksnummer 13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.
zaterdag 30 juni 2018
250. De onvrijheid van godsdienst (9)
Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Het vijfde bericht ging over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. Het zesde bericht ging over een falende Nederlandse overheid inzake "godsdienstvrijheid". Het zevende blogbericht ging over de vraag of islamisering dreigt in Nederland. Het achtste blogbericht ging over wereldwijde gewelddadige vervolging van islamitisch geloofsafval. Het onderstaande laatste bericht in deze serie gaat over godsdiensten en homoseksualiteit.
Doodstraf op homoseksualiteit: alleen in islamitische landen
De doodstraf op homoseksualiteit bestaat alleen nog in deze islamitische landen: (delen van) Afghanistan en Irak, Iran, Jemen, (islamitisch noorden van) Nigeria, Saoedi-Arabië, Soedan, (delen van) Somalië en Syrië. De doodstraf op homoseksualiteit bestaat formeel nog wel maar wordt niet meer toegepast in (overig) Afghanistan, Bangladesh, Mauritanië, Pakistan, (overig) Somalië en de Verenigde Arabische Emiraten. In heel veel islamitische landen zijn homo's hun leven niet zeker, bijvoorbeeld door (soms vervolgde) eerwraak.
Homoseksualiteit strafbaar zonder doodstraf in islamitische landen
In de volgende islamitische landen is homoseksualiteit nog steeds strafbaar zonder dat de doodstraf opgelegd kan worden: Algerije, Bhutan, Brunei, de Comoren, (formeel niet maar feitelijk wel in) Egypte, (delen van) Indonesië, (het merendeel van) Irak, Koeweit, Libië, de Malediven, Maleisië, Marokko, Oezbekistan, Oman, Palestina (Gaza), Qatar, (het grote merendeel van) Syrië, Tunesië en Turkmenistan. Ook hier komt dodelijke eerwraak voor.
Homoseksualiteit strafbaar door koloniaal-christelijke Engelse wetgeving
In blogbericht 19 beschreef ik de negentiende-eeuwse Engelse koloniale homovijandige wetgeving die vanuit een christelijke godsdienst veel homoleed wereldwijd verspreid heeft. Homoseksualiteit is nog steeds strafbaar in de voormalige Engelse koloniën Antigua & Barbuda, Bangladesh, Barbados, Birma, Botswana, Brunei, de Cookeilanden, Dominica, Gambia, Ghana, Grenada, Guyana, India, Jamaica, Kameroen, Kenia, Kiribati, Malawi, Mauritius, Namibië, Nauru, (zuidelijk) Nigeria, Oeganda, Pakistan, Papoea-Nieuw-Guinea, Saint Kitts & Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent & de Grenadines, Samoa, Sierra Leone, Singapore, Soedan, de Solomoneilanden, Sri Lanka, Swaziland, Tanzania, Tonga, Trinidad & Tobago, Tuvalu, Zambia, Zuid-Soedan en Zimbabwe. De islamitische landen in dit lijstje kregen hun homovijandige wetgeving opgelegd vanuit christelijk en koloniaal Engeland.
Godsdienstige veroordeling homoseksualiteit klopt niet
Ook hier is homoseksualiteit weer een toetssteen voor een rechtstaat. Bovendien heb ik inmiddels aangetoond dat het niet klopt dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit zouden verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enige bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor islamitische. Ik hoop dat dit tot godsdienstigen zal doordringen!
Ondanks godsdienstig verzet toch openstelling huwelijk
Wie na het lezen van dit blogbericht pessimistisch dreigt te worden, doet er goed aan om te kijken wat er gebeurd is met de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Sinds de eerste huwelijkssluiting op 1 april 2001 is dit beste Nederlandse ideële exportproduct over meer dan dertig landen verspreid ondanks heftig godsdienstig verzet.
De lijst is op dit moment: (2001) Nederland, (2003) België, (2005) Spanje en Canada, (2006) Zuid-Afrika, (2009) Noorwegen en Zweden, (2010) Portugal, IJsland en Argentinië, (2012) Denemarken, (2013) Brazilië, Frankrijk, Uruguay, Nieuw-Zeeland, Engeland en Wales, (2014) Schotland, (2015) Luxemburg, Verenigde Staten en Ierland, (2016) Colombia en Groenland, (2017) Finland, Malta, Duitsland, Australië en Faeröer, (2019) Oostenrijk en Taiwan. Omdat de lijst zich nog steeds uitbreidt, verwijs ik naar de lijst van Wikipedia met een volledig historisch overzicht. Ondanks de heersende onvrijheid van godsdienst hebben deze mensenrechten in de afgelopen jaren wereldwijd bemoedigende vooruitgang geboekt!
Naschrift
Op 25 juni 2020 werd het rapport bekend van de parlementaire ondervragingscommissie die beïnvloeding in Nederland vanuit onvrije landen onderzocht. Onvrije landen als Saoedi-Arabië, Qatar en Koeweit beïnvloeden moslimgemeenschappen in Nederland met een eng gedachtegoed dat kernwaarden en vrijheden van onze samenleving afwijst.
Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.
Naschrift. Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.
Doodstraf op homoseksualiteit: alleen in islamitische landen
De doodstraf op homoseksualiteit bestaat alleen nog in deze islamitische landen: (delen van) Afghanistan en Irak, Iran, Jemen, (islamitisch noorden van) Nigeria, Saoedi-Arabië, Soedan, (delen van) Somalië en Syrië. De doodstraf op homoseksualiteit bestaat formeel nog wel maar wordt niet meer toegepast in (overig) Afghanistan, Bangladesh, Mauritanië, Pakistan, (overig) Somalië en de Verenigde Arabische Emiraten. In heel veel islamitische landen zijn homo's hun leven niet zeker, bijvoorbeeld door (soms vervolgde) eerwraak.
Homoseksualiteit strafbaar zonder doodstraf in islamitische landen
In de volgende islamitische landen is homoseksualiteit nog steeds strafbaar zonder dat de doodstraf opgelegd kan worden: Algerije, Bhutan, Brunei, de Comoren, (formeel niet maar feitelijk wel in) Egypte, (delen van) Indonesië, (het merendeel van) Irak, Koeweit, Libië, de Malediven, Maleisië, Marokko, Oezbekistan, Oman, Palestina (Gaza), Qatar, (het grote merendeel van) Syrië, Tunesië en Turkmenistan. Ook hier komt dodelijke eerwraak voor.
Homoseksualiteit strafbaar door koloniaal-christelijke Engelse wetgeving
In blogbericht 19 beschreef ik de negentiende-eeuwse Engelse koloniale homovijandige wetgeving die vanuit een christelijke godsdienst veel homoleed wereldwijd verspreid heeft. Homoseksualiteit is nog steeds strafbaar in de voormalige Engelse koloniën Antigua & Barbuda, Bangladesh, Barbados, Birma, Botswana, Brunei, de Cookeilanden, Dominica, Gambia, Ghana, Grenada, Guyana, India, Jamaica, Kameroen, Kenia, Kiribati, Malawi, Mauritius, Namibië, Nauru, (zuidelijk) Nigeria, Oeganda, Pakistan, Papoea-Nieuw-Guinea, Saint Kitts & Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent & de Grenadines, Samoa, Sierra Leone, Singapore, Soedan, de Solomoneilanden, Sri Lanka, Swaziland, Tanzania, Tonga, Trinidad & Tobago, Tuvalu, Zambia, Zuid-Soedan en Zimbabwe. De islamitische landen in dit lijstje kregen hun homovijandige wetgeving opgelegd vanuit christelijk en koloniaal Engeland.
Godsdienstige veroordeling homoseksualiteit klopt niet
Ook hier is homoseksualiteit weer een toetssteen voor een rechtstaat. Bovendien heb ik inmiddels aangetoond dat het niet klopt dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit zouden verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enige bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor islamitische. Ik hoop dat dit tot godsdienstigen zal doordringen!
Ondanks godsdienstig verzet toch openstelling huwelijk
Wie na het lezen van dit blogbericht pessimistisch dreigt te worden, doet er goed aan om te kijken wat er gebeurd is met de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Sinds de eerste huwelijkssluiting op 1 april 2001 is dit beste Nederlandse ideële exportproduct over meer dan dertig landen verspreid ondanks heftig godsdienstig verzet.
De lijst is op dit moment: (2001) Nederland, (2003) België, (2005) Spanje en Canada, (2006) Zuid-Afrika, (2009) Noorwegen en Zweden, (2010) Portugal, IJsland en Argentinië, (2012) Denemarken, (2013) Brazilië, Frankrijk, Uruguay, Nieuw-Zeeland, Engeland en Wales, (2014) Schotland, (2015) Luxemburg, Verenigde Staten en Ierland, (2016) Colombia en Groenland, (2017) Finland, Malta, Duitsland, Australië en Faeröer, (2019) Oostenrijk en Taiwan. Omdat de lijst zich nog steeds uitbreidt, verwijs ik naar de lijst van Wikipedia met een volledig historisch overzicht. Ondanks de heersende onvrijheid van godsdienst hebben deze mensenrechten in de afgelopen jaren wereldwijd bemoedigende vooruitgang geboekt!
Naschrift
Op 25 juni 2020 werd het rapport bekend van de parlementaire ondervragingscommissie die beïnvloeding in Nederland vanuit onvrije landen onderzocht. Onvrije landen als Saoedi-Arabië, Qatar en Koeweit beïnvloeden moslimgemeenschappen in Nederland met een eng gedachtegoed dat kernwaarden en vrijheden van onze samenleving afwijst.
Naschrift. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.
Naschrift. Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.
Abonneren op:
Posts (Atom)