zaterdag 23 juni 2018

249. De onvrijheid van godsdienst (8)

Het eerste bericht in deze serie ging over de grondwettelijke vrijheid van godsdienst én levensovertuiging. Het tweede bericht ging over de gevaarlijke onduidelijkheid van het begrip 'religie'. Het derde bericht ging over de afnemende macht van wereldgodsdiensten. Het vierde bericht ging over het onterechte achteruitgangsdenken in veel (a)sociale media. Het vijfde bericht ging over een humanistische verklaring van dit achteruitgangsgeloof. Het zesde bericht ging over een falende Nederlandse overheid inzake "godsdienstvrijheid". Het zevende blogbericht ging over de vraag of islamisering dreigt in Nederland. Niet dus! Onderstaand bericht gaat over de wereldwijde onvrijheid van islamitische geloofsafval.

Twee nieuwe boeken over islamitische geloofsafval
Omdat heel veel islamieten vinden dat islamitische geloofsafval met de dood bestraft moet worden, horen wij daar weinig over. Maar dat betekent niet dat het niet voorkomt. Daarom is het toe te juichen dat onlangs in Nederland twee boeken daarover zijn verschenen. Het eerste boek is van de huidige voorzitter van het Humanistisch Verbond, Boris van der Ham, en de uit Marokko afkomstige Rachid Benhammou:   Nieuwe vrijdenkers; 12 voormalige moslims vertellen hun verhaal. Dit boek gaat vooral over Nederland en de herkomstlanden.

Het tweede boek: De atheistische moslim; een weg van geloof naar rede is uit het Engels vertaald en het werd geschreven door Ali Rizvi. Hij groeide op in Libië, Saoedi-Arabië en Pakistan. Hij verhuisde als vierentwintigjarige naar Canada en daarna naar de VS. Beide boeken zijn heel belangrijk om de positie van islamitische afvalligen beter te begrijpen.

Islamitische geloofsafval wereldwijd
In dertien islamitische landen staat de doodstraf op geloofsafval: Afghanistan, Brunei, Iran, Jemen, Mauritanië, Maleisië, de Maldiven, Nigeria, Qatar, Saoedi-Arabië, Soedan, Somalië en de Verenigde Arabische Emiraten. In negen islamitische landen is geloofsafval strafbaar zonder dat de doodstraf geëist kan worden: Bahrein, de Comoren, Egypte, Irak, Koeweit, Marokko, Oman, Pakistan en Syrië. Daarenboven worden in een aantal landen dodelijke aanslagen gepleegd op islamitische afvalligen, zoals bijvoorbeeld in Bangladesh. Het is duidelijk dat dit alles zeer in strijd is met de internationale mensenrechtenverdragen.  

Gevolgen voor sociaal-wetenschappelijk onderzoek
Dit geweld tegen islamitisch geloofsafval verklaart waarom het uiterst moeilijk is om de werkelijke omvang ervan betrouwbaar te onderzoeken omdat de meesten er niet voor uit willen komen vanwege de ernstige gevolgen. Dat is zelfs het geval in landen waar het niet strafbaar is. Dit is geen godsdienstvrijheid maar (vaak gewelddadige) godsdienstdwang.



Naschrift. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten