zaterdag 5 april 2014

36. Lesbisch ouderschap

Op 1 april 2014 is in Nederland de Wet lesbisch ouderschap in werking getreden. Precies dertien jaar na de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Waarom zit daar zoveel tijd tussen? Om te beginnen: er is ook dertien jaar lobbywerk voorafgegaan aan de openstelling van het huwelijk. Dat vond voor het eerst in de wereld plaats vond op 1 april 2001. Wereldwijd snel en toch traag in Nederland: hoe zit dat?

Dit heeft alles met ons poldermodel te maken. Zie mijn blogbericht 17. Disadvantaged by English. De Nederlandse uitdrukking uit de tijd van de trekschuit luidt: 'Kalm aan, dan breekt het lijntje niet'. Loop je te snel van stapel dan kan daar een hoop gedonder uit voort vloeien zoals de homovijandige rellen in Frankrijk bewijzen. Zie blogbericht 12. Handicap√© par la francophonie. 

Allereerst was het noodzakelijk om een Nederlandse regering tot stand te brengen zonder de toen homovijandige christelijke partijen. Als voorzitter van het Humanistisch Verbond van 1977 tot 1987 heb ik mij daar langdurig voor ingezet. De vijandschap tussen de twee grootste seculiere partijen, de PvdA en de VVD, was jarenlang te groot. In 1994 kwam eindelijk het eerste seculiere kabinet Paars I van PvdA, VVD en D66 tot stand. Ook toen moesten nog de nodige juridische en politieke hobbels opgeruimd worden.

Tijdens de kabinetsformatie van Paars II begin zomer 1998 was het eindelijk zover. Met dank aan D66 onderhandelaar Boris Dittrich werd er overeenstemming bereikt over de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Dit lekte uit op een vroege zomeravond en het NOS Journaal wilde daar om tien uur aandacht aan besteden. Zij belden na negenen op naar Henk Krol in Eindhoven om zo snel als mogelijk naar Hilversum te komen maar daar was de tijd te kort voor. Hij stelde de NOS voor om mij te benaderen in de terechte veronderstelling dat ik dichter bij Hilversum zou zijn.

Het is bijna niet meer voor te stellen maar dit speelde zich af in de tijd dat nog niet iedereen over een mobieltje beschikte. Mijn vriend Herman was gelukkig thuis in Vianen en hij wist dat ik met het bestuur van het humanistisch vormingsonderwijs vergaderde in een hotel in Utrecht. De receptionist van het hotel had mij daar binnen zien komen en toen de NOS belde kon hij mij meteen naar de telefoon halen. Ik stapte onmiddellijk in mijn auto en was net op tijd in de studio in Hilversum.

Er was geen tijd voor vooroverleg en ik werd overvallen door de kritische vraag waarom het homo/lesbisch ouderschap nog niet geregeld was. In minder dan een seconde overwoog ik dat het een strategische blunder zou zijn om deze stap vooruit nu te ondergraven door kritiek te geven op het bereikte resultaat. Uit onderzoek was al gebleken dat Nederland in meerderheid voor gelijkberechtiging van volwassen paren was maar verdeeld was over homo/lesbisch ouderschap. Daarom zei ik dat ouderschapswetgeving iets anders was dan huwelijkswetgeving en dat ik heel blij was dat dit mensenrecht om te kunnen trouwen nu werkelijkheid zou worden.

Veel emancipatiebewegingen lijden aan het "alles-of-niets-euvel". Maar gelukkig begreep polderend Nederland dat we niet het onderste uit de kan moesten willen omdat we anders toestanden als vorig jaar in Frankrijk over ons heen hadden kunnen krijgen. Nu is in alle rust het lesbisch ouderschap van de niet-biologische moeder wettelijk tot stand gekomen. Het duurde even maar die rust is zeker voor opgroeiende kinderen ook heel wat waard!



Zie voor meer inlichtingen over roze ouderschap: Meer dan gewenst .

Amerikaanse media besteden veel aandacht aan een dochter die tegen lesbisch ouderschap is vanwege haar slechte ervaringen met een lesbische moeder. Ooit gehoord van media die tegen heteroseksueel ouderschap zijn vanwege alle slechte hetero-ouders? Lees een goede reactie in de Huffington Post.

Na vijftien jaar zijn in Nederland ruim 21.000 paren van gelijk geslacht getrouwd. Vrouwenparen scheiden twee keer vaker dan mannenparen.   Waarom is dat?  Vijftien jaar geschiedenis huwelijksgelijkberechtiging.

Mijn memoires "Humanisme als zelfbeschikking, levensherinneringen van een homohumanist" zijn november 2016 uitgegeven bij de Papieren Tijger Breda.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten