zaterdag 22 september 2018

262. Is Zweden in gevaar?

In deze serie over het overschatte gevaar van populisme in Europa bespreek ik met name de rol van die media die doen alsof er veel meer populisten zijn dan in werkelijkheid. Die onkritische rol van media is des te ernstiger omdat de mediavrijheid zelf in gevaar is door autoritaire leiders zoals bijv. Poetin, ErdoganXi en Trump. In onderstaand blogbericht schrijf ik over Zweden. In mijn zoektocht op internet naar de feiten valt het mij op dat de meeste media veel meer aandacht besteden aan de verwachte groei van de populistische partijen dan aan de feitelijke uitslag van de verkiezingen waaruit blijkt dat in Zweden (zoals in eerder besproken landen als Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, OostenrijkPolen, Hongarije, Italië en Griekenland) deze homovijandige populisten vaak een kleine minderheid van de bevolking blijken te zijn. Media: laat de feiten spreken!

Populistische stemmingmakerij in veel media
In de aanloop naar de verkiezingen van 9 september 2018 in Zweden was er weer sprake van veel populistische stemmingmakerij in de meeste media. Daarin werd de indruk gewekt dat de populistische partij Zweden-Democraten deze verkiezingen zouden winnen. Dit is misleidend taalgebruik. Verkiezingen worden gewonnen door coalities die de meerderheid in een volksvertegenwoordiging halen en niet door losse partijen die een paar zetels er bij hebben gekregen. Zelfs de grootste partij hoeft echt niet altijd in de regering te komen.

Meer aandacht voor de voorspellingen dan voor de feitelijke uitslagen
Ook deze verkiezingen vertoonden weer het inmiddels bekende beeld: er was veel meer aandacht in media voor de voorspelde overwinning van de populistisch Zweden-Democraten ("grootste partij met 25% van de stemmen") dan voor de feitelijke uitslag van een kleine groei met 4,7%. Op internet is die uitslag moeilijk te vinden. Ik geef die hieronder weer.

De grootste partij was en blijft de Sociaal-Democraten met 28,3% (-2,8). Het grootste blok was en blijft links met 40,7% (-2,9). De tweede partij in grootte was en bleef de liberaal-conservatieve Moderaten met 19,7% (-3,5). Het tweede blok was en bleef centrum-rechts met 40,2 (+0,8). De derde partij was en bleef de populistische Zweden-Democraten met 17,7% (+4,7). Net zoals bij de Nederlandse verkiezingen in 2017 werd in de buitenlandse media dus ten onrechte de indruk gewekt dat de populisten aan de macht zouden komen.

Wat kunnen we hiervan leren?
In 2019 worden de verkiezingen voor het Europees Parlement gehouden. Dan dreigt in heel veel media weer hetzelfde te gebeuren dat ik besprak over de afgelopen verkiezingen in Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, OostenrijkPolen, Hongarije, Italië en Griekenland: een stemmingmakerij ten gunste van populistische partijen. Waarom leren zoveel media niet van de fouten die zij in het verleden hebben gemaakt? Waarom spelen zij bewust of onbewust in de kaart van media-, democratie- en homovijandige leiders als Poetin, ErdoganXi en Trump? Is het uit angst voor het populisme dat zij hun leugenachtig geschreeuw ("Wir sind das Volk") meer aandacht geven dan de werkelijke meerderheid?




Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (de grootste stijger in mijn blog). Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 80 over de World Press Photo 2014, het nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.

Naschrift. Zie verder in deze serie: Nederland, Frankrijk, Duitsland, OostenrijkPolen, Hongarije, Italië, Griekenland en Spanje.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten