591. Blogboekje & tekst van mijn Socrateslezing 1990

Na het verschijnen van mijn boekje 'Kroniek van een homohumanist' in de IHLIA-reeks (zie op hun website Roze Levensverhalen nummer 67) voelde ik de behoefte om een soortgelijk boekje te maken over mijn meest bekeken blogberichten onder de titel Rob Tielman blogt. Die blogberichten zijn inmiddels meer dan 600.000 keer bekeken in meer dan 150 landen over de hele wereld. Vooral in die landen waar opleidingen Neerlandistiek bestaan. En opvallend weinig in islamitische landen. Toen ik eraan begon kreeg ik de vraag: waarom niet in het Engels? Omdat ik zelf veel gastcolleges heb gegeven aan meerdere opleidingen Neerlandistiek, wist ik dat er wereldwijd veel belangstelling bestaat voor het Nederlands. Er zijn nu 24 miljoen mensen met het Nederlands als moedertaal en daarenboven 4 miljoen mensen die Nederlands kunnen spreken. Bovendien zijn er 7 miljoen mensen die Afrikaans als moedertaal hebben (meest 'bruinmense') en 10 miljoen mensen die Afrikaans kunnen spreken. Buiten Nederland, Belgie en Suriname zijn er meer dan 40 landen met meer dan 175 universiteiten die Neerlandistiek geven door meer dan 700 docenten aan meer dan 15.000 studenten. En er zijn zo'n 6.000 leraren die Nederlands geven aan meer dan 400.000 leerlingen. Daarvan zo'n 23.000 in Duitse grensgebieden. Volgens de Nederlandse Taalunie is Nederlands een wereldtaal. Het hoort tot de 40 meest gesproken talen. Samen met het (voor 95% identieke) Afrikaans tot de 25 meest gesproken talen. Het is op internet en de (a)sociale media een van de 10 belangrijkste talen en in de EU is het de achtste taal. Toen de papieren Gaykrant in 2013 ophield te bestaan, stimuleerde de toenmalige minister van emancipatie Jet Bussemaker mij om door te gaan met het in 1982 begonnen schrijven van columns. Carel Jansen maakte het mij mogelijk om met een blog te beginnen. Het grote voordeel daarvan was dat ik zo wereldwijd gelezen kon worden en dat mijn lezers veel makkelijk konden reageren. Bovendien kon ik zo meer schrijven over andere onderwerpen dan homoseksualiteit. Dat bleef intussen wel het meest bekeken onderwerp, gevolgd door humanisme, mediakritiek, Friesland, Nederlands wereldwijd, Amerika en racisme & islam-discussie. Lees blog nummer 590 om te begrijpen waarom ik nu met mijn wekelijkse blog gestopt ben maar ik wel door ga met berichten over mijn persoonlijke leven. Zoals de verschijning van dit blogboekje. Toen ontdekte ik dat mijn Socrateslezing 'Humanisme onder kritiek' uit 1990 niet meer op internet te vinden was. Daarom plaats ik die lezing met mijn reactie op kritiek op humanisme in dit blogboekje. Wie belangstelling hiervoor heeft, kan mij bereiken via robtielman46@gmail.com of deze tekst van de Socrateslezing 1990 opvragen bij het Humanistisch Verbond. Ik hoor graag wat u van mijn blogberichten vindt!

590. Kroniek van een ongeluk

Sinds 22 maart 2025 zijn er geen blogberichten van mij verschenen. Wat is er gebeurd? Op vrijdag 28 maart 2025 zakte ik volledig door mijn benen en werd ik per ambulance naar het ziekenhuis in Sneek gebracht. Daar werd ik bijna volledig onderzocht en leek ik geheel gezond. Maar ik was intussen op sterven na dood! Pas op 2 april 2025 werd er een scan van mijn hoofd gemaakt. Er bleken twee bloedproppen te zitten tussen mijn schedel en mijn hersenen. Na een val waarvan ik niets had gevoeld. Ik bleek een hoge pijngrens te hebben. Mij was steeds gevraagd of ik hoofdpijn had en dat had ik niet. Een leermomentje voor het ziekenhuis! Niet vragen naar hoofdpijn maar vragen naar een val met het hoofd. Ik werd meteen per ambulance naar Groningen gebracht en geopereerd. De opererend arts vroeg of ik niet verdoofd wilde worden zodat ik hem kon vertellen wat ik voelde. Dat heb ik ruim een uur braaf gedaan. Een hele sensatie! Maar niet voor herhaling vatbaar... Op 10 april 2025 ging ik naar het revalidatiecentrum De Bloemkamp in Bolsward waar ik weer leerde lopen. Met succes! Mijn vriend Herman bezocht mij zoveel mogelijk iedere dag waarvoor ik hem heel dankbaar ben. Op 16 mei 2025 mocht ik weer haar huis om verder te revalideren. Inmiddels kan ik weer een kilometer lopen en alles doen in huis en wilde plantentuin. Deze ervaring bracht mij er toe om andere prioriteiten te stellen. De zelf aangegane verplichting om iedere week een blogbericht te schrijven werd mij op bijna tachtigjarige leeftijd te veel. Bovendien nam de ellende in de wereld zodanig toe dat ik iedere dag wel een blog zou moeten schrijven. Dat werd mij teveel. Alleen als mij persoonlijk wat overkomt wil ik nog een blogbericht schrijven. Op 11 maart 2026 verscheen het boekje 'Rob Tielman. Kroniek van een homohumanist' in de IHLIA-reeks 'Roze Levensverhalen'. Dat is te lezen op de website van IHLIA. En ik ben te bereiken via robtielman@yahoo.com. Ik ben benieuwd wat u daarvan vindt! Ik dank alle lezers voor hun aandacht en hun positieve reacties.